فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث

با فایل فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث شامل 96 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عوامل وحدت و انسجام در قرآن و حدیث :

مقدمه

اتحاد و همبستگی میان رهبری جامعه و آحاد مردم از جمله عوامل موفقیت مسلمانان بوده است. رهبر در جامعه اسلامی نقش تعیین‌کننده‌ای در جهت‌دهی حرکت‌های مردمی بر عهده دارد. با نگاهی به تاریخ اسلام درمی‌یابیم که پیامبر اسلام (ص) از همان آغاز، درس اتحاد و همبستگی را به یاران خویش می‌داده و لزوم اخوت و برادری به معنای واقعی را برای آنها تبیین می‌کرده‌اند. هویت اجتماعی، درک ما از این مطلب است که چه کسی هستیم و دیگران کیستند و یا اینکه دیگران از خودشان و ما چه درکی دارند. از این رو، هویت اجتماعی، محصول توافق و عدم توافق است و می‌توان در باب آن نیز به چون و چرا پرداخت.[۱] گذشته از چون و چراهایی که به گفته ریچارد جنکینز در خصوص هویت اجتماعی جاری است، یک نکته مسلم و قطعی می‌باشد و آن اینکه بنیاد اتحاد ملی را تصویر هر فرد از خود و دیگران تشکیل می‌دهد. به عبارت دیگر، هویت اجتماعی مبنای وفاق ملی است و اگر به هر دلیلی این هویت خدشه‌دار گردد، می‌توان پیش‌بینی نمود که اتحاد ملی متزلزل شود و در نهایت از هم بگسلد. برای جلوگیری از این رخداد و تقویت اتحاد ملی، لازم است تا نسبت به سامان‌بخشی به هویت اجتماعی حساس بوده و برای آن طرح و برنامه داشته باشیم. با تأمل در آیات قرآن مجید و سیره ائمه معصومین: و عمل به آموزه‌های آنها می‌توان تفرقه را از دل‌ها زدود و درصدد تداوم هویت اجتماعی برآمد. در مقاله حاضر راه‌های رسیدن به اتحاد در قرآن و سنت مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

عوامل ایجاد وحدت

الف. عوامل ایجاد وحدت از منظر قرآن

توحید

از دیدگاه قرآن، انسان‌ها بر فطرت توحیدی آفریده شده‌اند و جامعه انسانی ابتدا یک جامعه و امت واحده بوده است، اما بروز اختلافات میان آنها باعث شده تا خداوند پیامبر(ص) ان را برای حل این اختلافات مبعوث کند تا مردم را به سوی توحید و فطرت توحیدی و صراط مستقیم و تشکیل امت واحده دعوت کنند. بحث اصلی این آیه، چگونگی پیدایش دین و مذهب و اهداف و مراحل مختلف آن است. نخست می‌فرماید: «انسان‌ها (در آغاز) همه امّت واحدی بودند» کَانَ النَّاسُ أُمَّـ وَاحِدَہ و در آن روز تضادی در میان آنها وجود نداشت. زندگی بشر و اجتماع او ساده بود. فطرت‌ها دست نخورده، هوی و هوس و انگیزه‌های اختلاف و کشمکش در میان آنها ناچیز بود و خدا را طبق فرمان فطرت می‌پرستیدند، اما با ظهور اجتماع، اختلاف‌ها و تضادها به وجود آمد و خداوند پیامبر(ص) ان را برانگیخت تا مردم را بشارت دهند و انذار کنند. وَمَا اخْتَلَفَ فِیهِ إِلاَّ الَّذِینَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءتْهُمُ الْبَیِّنَاتُ بَغْیًا بَیْنَهُم در اینجا مردم به دو گروه تقسیم شدند: گروهی مؤمنان راستین هستند که در برابر حق تسلیم شدند و برای پایاندادن به اختلافات به کتب آسمانی و تعلیمات انبیا بازگشتند و به حق رسیدند و لذا می‌فرماید: «خداوند، مؤمنان از آنها را به حقیقت آنچه در آن اختلاف داشتند به فرمان خود هدایت فرمود.»[۲] به عنوان نمونه، درباره قوم یهود بعد از دور شدن آنها از تعالیم آسمانی موسی و اختلاف در کتاب او، در آیه سوره نحل می‌خوانیم: إِنَّمَا جُعِلَ السَّبْتُ عَلَی الَّذِینَ اخْتَلَفُواْ فِیهِ وَإِنَّ رَبَّکَ لَیَحْکُمُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیَامَـ فِیمَا کَانُواْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ [۳] «تحریم‌های‏ «روز شنبه» برای یهود فقط به عنوان یک مجازات بود که در آن هم اختلاف کردند و پروردگارت روز قیامت‏، در آنچه اختلاف داشتند، میان آنها داوری می‏کند!» تعالیم و دستورات پیامبر(ص) ان و انبیای الهی، از آدم تا خاتم همه در یک مسیر و با یک هدف و از یک مبنا و منشأ بوده، لذا طبیعیست که قرآن بر رسالت انبیای عظام، مهر تأیید زده و بدین طریق ملت‌های پیرو آنها، از جمله یهودیان و مسیحیان را در پیوند با مسلمانان قرار داده و اشتراک در توحید و نبوت و معاد را متذکر پیروان این ادیان الهی گردانیده و آنها را به حل و فصل مسالمت‌آمیز اختلافات میان خود و یکدیگر و به دنبال آن وحدت و همبستگی دینی و ایمانی فرا خوانده است.[۴]

اگر چه دین در نزد خدا، اسلامِ به معنای تسلیم است و همه انبیا در این معنا مُسلم بوده‌اند و تنها شریعت مورد قبول نزد پروردگار، همانا آخرین و کامل‌ترین شرایع یعنی اسلام است، ولی در نهایت همه انسان‌ها و پیروان ادیان آسمانی به ندای فطرت خود پاسخ می‌دهند و با فراهم شدن زمینه جهانی، به دین اسلام گرویده و در مسائل، هماهنگ و متحد می‌شوند. توحید، تمام یکتاپرستان را متحد می‌کند، به گونه‌ای که تمام افراد به واسطه قبول کردن بندگی خدا، در حقوق و تعهدات برابر می‌شوند و جز در مقابل امر خداوند تسلیم نمی‌شوند و باور دارند که او حاکم علی الاطلاق ایشان است و حقیقتی است که همگی را به هم پیوند می‌دهد.[۵] خداوند به پیامبر(ص) می‌فرماید: «نفرستادیم تو را مگر برای رحمت جهانیان» رحمت نبوت پیامبر(ص) اسلام عمومی ‌است و تمام انسان‌ها را فرا گرفته و آنان را از شرک دینی و اجتماعی و از عبودیت و اطاعت غیر آفریدگار نجات داده و همه را تحت لوای توحید درآورده و تمام امتیازات جنسی و نژادی و فردی را از بین برده و ملیت و نژاد و طبقه‌ای را که دارای امتیاز باشد، لغو نموده است.[۶]

تمسک به حبل‌الله

خداوند متعال در قرآن مجید می‌فرماید: وَاعْتَصِمُواْ بِحبل‌الله جَمِیعًا وَلاَ تَفَرَّقُواْ وَاذْکُرُواْ نِعْمَـ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ کُنتُمْ أَعْدَاء فَأَلَّفَ بَیْنَ قُلُوبِکُمْ فَأَصْبَحْتُم بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکُنتُمْ عَلَی شَفَا حُفْرَہ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَکُم مِّنْهَا کَذَلِکَ یُبَیِّنُ اللّهُ لَکُمْ آیَاتِهِ لَعَلَّکُمْ تَهْتَدُونَ[۷] «و همگی به ریسمان خدا – قرآن و اسلام‏، و هرگونه وسیله وحدت‏-، چنگ زنید و پراکنده نشوید و نعمت بزرگِ‏خدا را بر خود، به یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید و او میان دل‌های شما، الفت ایجاد کرد و به برکتِ نعمتِ او، برادر شدید! و شما بر لبِ حفره‏ای از آتش بودید که خدا شما را از آن نجات داد؛ این چنین‏، خداوند آیات خود را برای شما آشکار می‏سازد؛ شاید پذیرای هدایت شوید.» قرآن مجید تمسک به حبل‌الله را نماد وحدت می‌داند. حال که حبل‌الله محور وحدت بین مسلمانان است، باید دانست که مراد از حبل‌الله چیست؟ یکی از بارزترین خصوصیات حبل‌الله آن است که مسلمانان را از گمراهی نجات داده و آنان را به راه راست رهنمون می‌شود. کسی که به حبل‌الله متمسک شود، گمراه نخواهد شد.

برای فهم معنای حبل‌الله می‌توان به حدیث متواتر ثقلین مراجعه کرد. متن حدیث از این قرار است: قال رسول‌الله: «إنّی تارک فیکم الثقلین کتاب الله و عترتی أهل‌بیتی ما إن تمسّکتم بهما لن تضّلوا أبدأ»؛ پیامبر(ص) فرمودند: «من در میان شما دو شیء گران‌بها باقی می‌گذارم، یکی قرآن و دیگری اهل‌بیتم، اگر به هر دوی اینها متمسک شوید، ابداً گمراه نخواهید شد.» درباره حبل‌الله گفته شد که یکی از خصوصیات آن هدایت‌گری و جلوگیری از گمراهی است. در این حدیث نیز دو چیز باعث هدایت و رفع گمراهی معرفی شده‌اند: یکی کتاب خدا و دیگری اهل‌بیت پیامبر (ص) بنابراین تمسک به قرآن کریم و اهل‌بیت پیامبر(ص) که همان حبل‌الله هستند و عمل به فرامین آنها، مسلمانان را به وحدت واقعی خواهد رساند. نکته قابل توجه در این حدیث این است که پیامبر (ص) قرآن و عترت را با هم باعث هدایت می‌داند. یعنی تمسک به هر کدام از این دو بدون دیگری کامل نیست و باعث هدایت نخواهد بود.

تولّی و تبرّی

این دو اصل به عنوان اصول عمده سیاست داخلی و خارجی اسلام، نقش تعیین‌کننده‌ای در حفظ وحدت و جلوگیری از تفرقه بین مسلمانان برعهده دارند. قَدْ کَانَتْ لَکُمْ أُسْوَہ حَسَنَـ فِی إِبْرَاهِیمَ وَالَّذِینَ مَعَهُ إِذْ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ إِنَّا بُرَاء مِنکُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللهِ کَفَرْنَا بِکُمْ وَبَدَا بَیْنَنَا وَبَیْنَکُمُ الْعَدَاوَہ وَالْبَغْضَاء أَبَدًا حَتَّی تُؤْمِنُوا بِاللهِ وَحْدَهُ إِلَّا قَوْلَ إِبْرَاهِیمَ لِأَبِیهِ لَأَسْتَغْفِرَنَّ لَکَ وَمَا أَمْلِکُ لَکَ مِنَ اللهِ مِن شَیْءٍ رَّبَّنَا عَلَیْکَ تَوَکَّلْنَا وَإِلَیْکَ أَنَبْنَا وَإِلَیْکَ الْمَصِیرُ[۸] «برای شما سرمشق خوبی در زندگی ابراهیم و کسانی که با او بودند وجود داشت‏، در آن هنگامی که به قوم مشرک‏ خود گفتند: (ما از شما و آنچه غیر از خدا می‏پرستید بیزاریم‏؛ ما نسبت به شما کافریم‏ و میان ما و شما عداوت و دشمنی همیشگی آشکار شده است‏؛ تا آن زمان که به خدای یگانه ایمان بیاورید! جز آن سخن ابراهیم که به پدرش- عمویش آزر- گفت و وعده داد که برای تو آمرزش طلب می‏کنم‏ و در عین حال در برابر خداوند برای تو مالک چیزی نیستم و اختیاری ندارم‏پروردگارا! ما بر تو توکّل کردیم و به سوی تو بازگشتیم و همه فرجام‌ها به سوی توست‏!».إِنَّمَا یَنْهَاکُمُ اللهُ عَنِ الَّذِینَ قَاتَلُوکُمْ فِی الدِّینِ وَأَخْرَجُوکُم مِّن دِیَارِکُمْ وَظَاهَرُوا عَلیَْ إِخْرَاجِکُمْ أَن تَوَلَّوْهُمْ وَمَن یَتَوَلَّهُمْ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ[۹] «تنها شما را از دوستی و رابطه با کسانی نهی می‏کند که در امر دین با شما پیکار کردند و شما را از خانه‌هایتان بیرون راندند یا به بیرون ‏راندن شما کمک کردند و هر کس با آنان رابطه دوستی داشته باشد، ظالم و ستمگر است‏!»

وَاذْکُرُواْ نِعْمَـَ اللهَ عَلَیْکُمْ وَمِیثَاقَهُ الَّذِی وَاثَقَکُم بِهِ إِذْ قُلْتُمْ سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاتَّقُواْ اللّهََ إِنَّ اللّهََ عَلِیمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ [۱۰] «و به یاد آورید نعمت خدا را بر شما و پیمانی را که با تأکید از شما گرفت‏، آن زمان که گفتید: (شنیدیم و اطاعت کردیم‏)! و از مخالفت فرمان‏خدا بپرهیزید که خدا، از آنچه درون سینه‏هاست‏، آگاه است‏!» وَمَن یَتَوَلَّ اللهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِینَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهَ هُمُ الْغَالِبُونَ[۱۱]«و کسانی که ولایت خدا و پیامبر(ص) او و افراد باایمان را بپذیرند، پیروزند؛ زیرا حزب و جمعیّت خدا پیروز است.» و نیز در آیه سوره صف، خداوند کسانی را که در راه او قتال می‌کنند، بصورت «صف» و متحد و یکدست خوانده که مورد محبت و علاقه خداوند متعال قرار می‌گیرند. إِنَّ اللهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُم بُنیَانٌ مَّرْصُوصٌ؛ «خداوند کسانی را دوست می‏دارد که در راه او پیکار می‏کنند؛ گویی بنایی آهنین‏اند!» بنابراین با تدبر در آیات قرآن به خوبی می‌توان مشاهده کرد که خداوند بارها در آیات مختلف، مسلمانان را به وحدت و حفظ انسجام فراخوانده است. وحدتی که باعث پیوند قلوب مسلمانان به یکدیگر می‌گردد و نویدبخش پیروزی حق بر باطل است.

حریت و برادری اسلامی

قرآن مجید در آیات متعدد تذکر داده است که خالق تمام موجودات یکی است. از جمله فایده‌های این تذکر این است که انسان بفهمد تنها بنده خداست و از قید اطاعت و بردگی دیگران آزاد است. علاوه بر آن، او را متوجه می‌کند که همه انسان‌ها یک منشأ دارند و مادر و پدر همگی ایشان یکی است.[۱۲] «ای مردم از پروردگارتان پروا داشته باشید که شما را از یک انسان آفرید و همسر او را از جنس او آفرید و از آن دو مردان و زنان فراوانی را منتشر ساخت.»[۱۳]

صله ارحام

اسلام در مورد صله رحم بسیار سفارش کرده است. در قرآن‏ کریم می‏خوانیم: یَا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّکُمُ الَّذِی خَلَقَکُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَہ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً کَثِیرًا وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّه الَّذِی تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّه کَانَ عَلَیْکُمْ رَقِیبًا[۱۴] «و بترسید از خدایی که به نام او از یکدیگر درخواست می‌کنید (همگی به عظمت او اعتراف می‏کنید و هرگاه می‏خواهید از یکدیگر چیزی بپرسید و بگیرید، نام مقدس او را مطرح می‏کنید و می‏گویید تو را به خدا …) و از خویشاوندان بهراسید که مبادا قطع ‏رابطه کنید. همانا خداوند رقیب (و مراقب) شماست.»

وَالَّذِینَ یَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّه بِهِ أَن یُوصَلَ وَیَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَیَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ * وَالَّذِینَ صَبَرُواْ ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَہ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِیَـ وَیَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَـ السَّیِّئَـ أُوْلَئِکَ لَهُمْ عُقْبَی الدَّارِ[۱۵] «عاقلان کسانی هستند که آنچه ‏خداوند متعال امر به پیوند آن کرده (مانند صله رحم و دوستی ‏پدر و مادر و محبت اهل ایمان) اطاعت می‏کنند و از خدا می‏ترسند و به سختیِ هنگام حساب می‏اندیشند … . اینها در عاقبت جایگاهی ‏نیکو دارند.» فَهَلْ عَسَیْتُمْ إِن تَوَلَّیْتُمْ أَن تُفْسِدُوا فِی الْأَرْضِ وَتُقَطِّعُوا أَرْحَامَکُمْ * أُوْلَْئِکَ الَّذِینَ لَعَنَهُمُ اللهُ فَأَصَمَّهُمْ وَأَعْمیَْ أَبْصَارَهُمْ[۱۶] «آیا شما (منافقان) اگر از فرمان خدا و اطاعت قرآن روی بگردانید، یا در زمین فساد و قطع رحم کنید، باز هم امید (نجات) دارید. همین‏ منافقان هستند که خدا آنها را لعن کرده و گوش و چشمشان را کر و کور گردانیده است.» بنابراین صله رحم از مهم‌ترین نکاتی است که در آیات قرآن کریم نسبت به آن توجه ویژه شده است. در حقیقت همبستگی خانوادگی منجر به همبستگی اجتماعی و در سطح وسیع‌تر همبستگی ملی می‌گردد.

ب) عوامل وحدت از منظر سنت

پیامبر اکرم (ص)، از بعثت تا رحلت همواره در آموزش‌ها و رفتار خود در جهت نفی تفرقه و اختلاف، تحکیم پایه‌های وحدت،‌ همبستگی و اخوت میان مسلمانان و حتی تفاهم با غیرمسلمانان گام نهاده است.

الف. سیره عملی پیامبر(ص) در ایجاد وحدت

توحید محوری

سیره عملی پیامبر(ص) در رابطه با وحدت مسلمانان از همان ابتدا در اعلام شعار توحید متجلی گردید. مسلمانان بر اساس اعتقاد محوری توحید، برای از بین بردن علل و عوامل تفرقه و مرزهای کاذب بین افراد جامعه، جامعه‌ای اسلامی به نام «امت» را بنا نهادند. این امر در میان اعراب بادیه‌نشین که به نفاق و دورویی معروف بودند، انجام می‌گرفت. اما اسلام، قبایل عرب را تحت لوای خود گرد آورده و به دل‌هایشان الفت بخشید. تعصب‌های جاهلیّت را از میان برد و کینه‌های ریشه گرفته در روزگاران قدیم در میان آنها را محو کرد. همه مطیع فرمان پیامبر(ص) و دستورات قرآن شدند و از این طریق در عربستان دولت مرکزیِ نیرومند و ملیتی بر همکیشی و اسلامیت به نام «امت» به وجود آمد.

برقراری انسجام میان مهاجر و انصار

اقدام مهم دیگر پیامبر(ص) برای ایجاد وحدت بین امت اسلامی، متحد کردن مسلمانان مهاجر و انصار، تحت لوای پیمان‌های اسلام بود. منشور این پیمان‌ها، مسلمانان را هر چه بیشتر به هم نزدیک می‌کرد و روابط دینی و پایه‌های عقیدتی تشکل‌ها و تجمع‌های مردمی را تنظیم و تحکیم می‌کرد. طی این پیمان‌ها اعلام می‌شد که مسلمانان امت واحده، متحد و مستقل علیه دشمنان و مستکبران هستند.