فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی

با فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی شامل 39 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قرآن وحی الهی و کلام الهی :

خدای سبحان در سوره ی مبارکه ی «توبه» قرآن کریم را «کلام الله» معرّفی نموده: “وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِکینَ اسْتَجارَک فَأَجِرْهُ حَتَّی یسْمَعَ کلامَ اللَّهِ»[۱] اگر مشرکی در حین جنگ (برای بررسی مسائل اسلامی) از شما امان خواست، او را امان دهید تا کلام الله را بشنود. اکنون باید روشن شود که کلام بودن قرآن به چه معناست و تفاوت کلام خدا با کلام بندگان در چیست؟ قرآن کریم در آیات گوناگون خود، اصل تکلّم و سخن گفتن خدای سبحان را به طور صریح تأیید می فرماید. در مورد خلقت آدم ـ علیه السّلام ـ می فرماید: “وَإِذْ قَالَ رَبُّک لِلْمَلائِکهِ إِنِّی جَاعِلٌ فِی الأرْضِ خَلِیفَهً”[۲]در این آیه ی کریمه، سخن از گفتگوی خدای سبحان با ملائکه و فرشتگان است. درباره ی میقات و تکلم خدای سبحان با موسای کلیم ـ علیه السّلام ـ چنین آمده است: “وَ لَمَّا جاءَ مُوسی لِمِیقاتِنا وَ کلَّمَهُ رَبُّهُ»[۳]“وَ کلَّمَ اللَّهُ مُوسی تَکلِیماً».[۴] خداوند در شب معراج نیز با رسول خاتم خود، به خالصترین قسم وحی و تکلّم، سخن گفت که “فَأَوْحَی إِلَی عَبْدِهِ مَا أَوْحَی”[۵]آنچه که افراد عادی از کلام به یاد دارند، آن است که الفاظی برای معانی مخصوصی وضع شود و انسانها با استمداد از فضای دهان و حنجره، آن را تلفّظ کنند و در این گونه کلام، از آن جهت که الفاظ برای معانی خاص وضع می شوند، قرارداد و اعتبار وجود دارد و از آن جهت که صوت و لفظ در کار است، از دهان و حنجره باید ادا شود.

کلامی که خدای سبحان به خود نسبت داده یقیناً منزّه از صوت و لفظ و اعتبار است و برای آنکه روشن شود که مقصود از کلام خداوند چیست، باید نخست معنای «کلمه» را در قرآن بیابیم. «کلمه» در لغت عرب به معنای آن است که چیزی، نهان را آشکار کند و از پنهان خبر دهد و اگر در عرف، به کلمات متشکل از حروف. «کلمه» می گویند، برای همین است که «مُعربٌ عمّا فی الضمیر» است یعنی آنچه را که در نهان متکلم است آشکار می سازد و افکار و حالات و خواسته های درونی او را به افراد دیگر که گوش شنوا داشته باشند، می فهماند.

سراسر هستی، کلمه الله است

قرآن کریم، سراسر نظام هستی را “کلمه الله” می داند ومی فرماید: “قُلْ لَوْ کانَ الْبَحْرُ مِداداً لِکلِماتِ رَبِّی لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ أَنْ تَنْفَدَ کلِماتُ رَبِّی»[۶]خدای سبحان به رسولش می فرماید: بگو که اگر دریا مرکب شود برای نوشتن «کلمات» پروردگار من، پیش از آنکه کلمات الهی به پایان رسد، دریا خشک و تمام خواهد شد. و در آیه ی دیگری می فرماید: “وَلَوْ أَنَّمَا فِی الأرْضِ مِنْ شَجَرَهٍ أَقْلامٌ وَالْبَحْرُ یمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَهُ أَبْحُرٍ مَا نَفِدَتْ کلِمَاتُ اللَّهِ”[۷] یعنی اگر همه درختان روی زمین، قلم گردند و آب دریا به همراه و مَدَد هفت دریای دیگر، مرکب شوند، دریا تمام می شود ولی «کلمات» خداوند ناتمام خواهد ماند.

سرّ اینکه قرآن کریم، سراسر هستی را “کلمه الله” می داند، آن است که هر موجودی از موجودات جهان آفرینش، «آیت» و نشانه ی حقّ است و «غیب» را نشان می دهد و نهان را آشکار می سازد.

همه ی موجودات، با زبان تکوینی خود سخن از خداوند و اسما و صفات عالی او می گویند. خدای سبحان در دنیا از طریق مخلوقاتش با بسیاری از انسانها سخن می گوید ولی اگر کسی “صُمٌّ بُکمٌ عُمْی فَهُمْ لا یعْقِلُونَ»[۸] باشد، چگونه آن را می شنود؟ نشنیدن چنین افرادی دلیل بر نبودن کلام و سخن خداوند نیست، سراسر عالم، صدای حقّ است ولی گوش شنوا می خواهد.

در نظام کلّی و «نظام احسن» حتّی شیطان نیز “کلمه الله” است و خیر و برکت را به همراه دارد؛ زیرا تا شیطان نباشد و تا وسوسه نکند، جهاد اکبری نخواهد بود و کمال و سعادت انسان حاصل نمی شود. «جهاد اکبر» وقتی است که دشمنی وجود داشته باشد چنانکه در «جهاد اصغر» نیز باید کافری باشد و عداوتی داشته باشد تا انسان به جهاد با او بپردازد.

اگر چه شیطان و انسان های پلیدی که پیروان اویند، به سبب اختیار بد خود به جهنّم خواهند رفت، ولی در نظام کلّی، مفید و خیرند و زمینه فوز شهادت در جهاد اصغر و رسیدن به کمال تهذیب روح در جهاد اکبر را شیاطین جنی و انسی فراهم می کنند، لذا از آن جهت که مخلوق الهی اند شرّ نخواهند بود و تفاوت بین خیر بودن اصل مبدأ وسوسه در مقیاس نظام کلّی و اَحْسَن، و بین لزوم پرهیز هر شخص از اینکه مبدأ وسوسه قرار گیرد یا مورد آن واقع شود، بسیار است که باید در مسئله ی عدل کلّی، نظام احسن، خیر و شر و مانند آن مورد بحث قرار گیرد.

انسان کامل، بزرگترین کلمه الله

قرآن کریم، حضرت مسیح ـ سلام الله علیه ـ را به طور خاصّ، کلمه ی الهی معرّفی می کند «إِنَّمَا الْمَسِیحُ عِیسَی ابْنُ مَرْیمَ رَسُولُ اللَّهِ وَ کلِمَتُهُ أَلْقاها إِلی مَرْیم»[۹] و در جای دیگر می فرماید: “إِذْ قَالَتِ الْمَلائِکهُ یا مَرْیمُ إِنَّ اللَّهَ یبَشِّرُک بِکلِمَهٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِیحُ عِیسَی ابْنُ مَرْیمَ”[۱۰]و این بدان خاطر است که «انسان کامل» آیت کبرای حقّ است و هیچ موجودی نمی تواند مانند انسان کامل، خداوند را نشان دهد و از این جهت، حضرت امیرالمؤمنین ـ سلام الله علیه ـ می فرماید: «ما لله آیه أکبر منّی»[۱۱] آیت و نشانه و کلمه ای از انسان کامل مانند رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ و ائمه ی معصومین ـ علیهم السّلام ـ که همگی نور واحدند، وجود ندارد و در جوامع روایی نیز آمده است که «نحن الکلمات التامّات»[۱۲]یعنی ما کلمات تامّه و کامله الهی هستیم.

بنابراین، سخن و قول و کلام خدای سبحان، چه در دنیا و چه در آخرت، از نوع صوت و لفظ و اعتبار نیست؛ چنانکه از امیرالمؤمنین ـ سلام الله علیه ـ نقل شده که فرمودند: «… یقول لمن أراد کوْنَه: کن، فیکون، لا بصوت یقْرَع ولا بنداءٍ یسْمَع و إنما کلامه سبحانه فعل منه أنْشَأه و مَثّلَهَ»[۱۳] قول خداوند، فعل اوست که منزّه از صدای کوبیده شده است و مبرّای از ندایی است که شنیده شود. کلام خدا افاضه ی هستی است، ولی در مرحله نازل