فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه

با فایل فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه شامل 37 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قرائات قرآنی از دیدگاه علمای شیعه :

مقدمه

اعتقاد به تواتر قرائت قرّاء سبعه، عشره و… با تأیید این قراءات، گر چه دو مقوله ی شبیه به همند امّا جدا از هم هستند. در احادیثی که از ائمه ـ علیهم السّلام ـ نیز به ما رسیده همین مطلب صدق می‎کند،

مقدمتاً باید بگوییم اعتقاد به تواتر قرائت قرّاء سبعه، عشره و… با تأیید این قراءات، گر چه دو مقوله ی شبیه به همند امّا جدا از هم هستند. در احادیثی که از ائمه ـ علیهم السّلام ـ نیز به ما رسیده همین مطلب صدق می‎کند، چه بسا حدیثی در یکی از موضوعات فردی یا اجتماعی از امامی نقل شده و سند آن متواتر نباشد و لکن محدّثان حکم به صحّت آن بدهند و بلکه بسیاری از احادیث شیعه از همین قبیل است و قلیل‎اند آن احادیثی که سندشان متواتر بوده است ولی فقهای مذهب سرخ تشیع ـ رضوان الله علیهم اجمعین ـ به صحّت و موثّق بودن آن حدیث حکم نموده‎اند و نظر فقهی صادر کرده‎اند. و اصولاً در صحّت و توثیق یک حدیث یا راوی، تنها به تواتر تمسک نمودن، راهگشای معضلات مسائل نمی‎باشد.

عامّه ی علمای شیعه و سنّی از متقدّمین و متأخّرین به تواتر و یا لااقلّ صحت و موثّق بودن قرائت های قرّاء سبعه به خصوصه، در خواندن نماز، تلاوت قرآن و بعضاً در صدور احکام و فتاوای فقهی نظر موافق داده‎اند.

کثیری از علمای اهل تسنن و قلیلی از دانشمندان تشیع، قرّاء عشره را نیز موثّق دانسته و اعمال نظر بر طبق آن را جایز می‎دانند.

تا آنجا که جستجو شده است، نظر هیچ یک از علما و دانشمندان تشیع را در مورد قراءات اربعه عشر ـ تصریحاً ـ موافق یا مؤید ندیده و لکن قلیلی از علمای اهل تسنن بر قراءات چهار دهگانه، رأی مساعد و موافق دارند.

علما و دانشمندان نحوی برای تأیید نظریه خویش به قرائت هر یک از قراء (چه سبعه و چه عشره و یا اربعه عشر و یا بالاتر از آن) که قرائت آنان موافق نظریه نحوی اینان باشد، تمسک می جویند و شاهد مثال می آورند.

و امّا همان گونه که از بیان علامه حسن زاده آملی آشکار شد، این قرّا همزمان با ائمه ـ علیهم السّلام ـ بوده اند و آن عزیزان با قرائتها موافقت نموده اند چرا که برای نمونه در هیچ حدیثی نداریم که صراحتاً و یا کنایتاً از قرائت به روش قرّاء مشهور باز داشته باشند و یا از طریق اخبار آحاد به ما مطلبی رسیده باشد بلکه همه جا قراءات امامان، موافق با قرائت یکی از قرّاء بوده و لااقل از طریق اخبار آحاد، مؤیدی برای این قراءات از بیانات امامان ـ علیهم السّلام ـ داریم.

با توجه به مطلب فوق، دانشمندان و فرزانگان تشیع یا قائل به متواتر بودن قرائت قرّاء ـ طبق شرایط این گونه اخبار ـ بوده اند و یا نظرشان به صحت این قراءات بوده است.

تا آن جا که بر ما معلوم گشته از علما و فقیهان بزرگوار شیعه، فقط بعضی از متأخرین و نه متقدّمین، مثل: شیخ أعظم انصاری (ره) و عده ای و نیز مثل حضرت آیت الله خوئی (ره) و شاگرد ایشان آیت الله معرفت، در مورد تواتر قراءات، نظر موافق ندارند، لکن در صحت و جواز این قراءات متفق القول می باشند.[۱]

امّا همان گونه که قریبا بیان خواهیم کرد، رأی فقهی حضرت آیت الله خوئی (ره) در مورد خواندن نماز ـ و به طریق اولی در مورد قرائت قرآن ـ بر صحّت قرّاء می باشد و ایشان قبول دارند که حتی قرائت طبق قراء سبعه ـ که طبعاً عشره و یا بالاتر را می گیرد ـ جایز می باشد. و این اختلاف بر می گردد به مقدمه ای که در ابتدای این بحث بیان کردیم که آن بزرگوار، اگر چه تواتر قراءات را به خصوصه قبول ندارند لیکن به صحّت این قراءات از طرق دیگر پی برده اند و نظر فقهی خویش را بیان نموده اند و الّا چگونه ممکن است با علم به عدم صحّت این قراءات، بر قرائت آنها در نماز اجازه داده و صحّه بگذارند.[۲]

در اینجا اقوال بعضی از متقدمین و متأخّرین دانشمندان تشیع را راجع به قراءات سبعه می‎آوریم:

۱.سید محمد مجاهد (طباطبائی) در مفاتیح الأصول فرموده است: در تواتر قراءات سبع یا عدم تواتر آنها سه قول هست:

اول آنکه: مطلقاً متواترند و همه آنها از مصادیق ممّا نزل به الرّوح الأمین علی قلب سید المرسلین می‎باشند و قائلینِ به این قول: علّامه ابن مطهّر، ابن فهد، محقق ثانی، شهید ثانی در کتاب «مقاصد العلیه» و شیخ حرّ عاملی و محکیاً از فاضل جواد می‎باشد.

و سید صدرالدین در «شرح وافیه» فرموده است که: معظم مجتهدین از اصحاب ما به تواتر قراءات سبع حکم کرده‎اند و رازی در «تفسیر کبیر» گفته است: بیشتر علما رأیشان به تواتر است.

دوم آنکه: قراءات سبع، قسمتی از آنها از قبیل هیأت کلمه است مثل: مدّولین و تخفیف همزه و اماله و امثال اینها و اینها غیر متواترند و لکن تواتر آنها لازم و واجب نیست (مخل به تواتر قرائت نیست) و قسمتی از آنها مثل جوهر لفظ است مانند «مَلِک» و «مالِک» و اینها (که قرائت بر آنها صادق است) متواترند و این رأی «شیخ بهایی و ابن حاجب و عضدی» است.

سوم آنکه: مطلقاً متواتر نیستند (نه اینکه صحیح نیستند) هر چند که جوهر لفظ باشد و این رأی شیخ طوسی در تبیان و نجم الأئمه در شرح کافیه و جمال الدین خوانساری و سید نعمت الله جزایری و شیخ یوسف بحرانی و سید صدرالدین و محکی از ابن طاووس درکتاب سعد السعود و رازی و زمخشری است و کلام حرفوشی به این رأی متمایل است.[۳]

۲.علّامه حلی (ره): قرائت قرآن با هر یک از قراءات هفتگانه جایز است؛ زیرا همه هفت قرائت متواتر است.[۴]

۳.شهید اول (ره): خواندن قرآن با قرائت‎های متواتر جایز است و گروهی قرائت «ابی جعفر و یعقوب و خَلَف» را که مکمل عشره قرائت‎ها می‎باشند، منع کرده‎اند ولی اصحّ آن است که قرائت این سه نفر نیز همانند قراءات هفتگانه به دلیل تواترشان جایز است.[۵]

۴.شهید ثانی (ره) در «شرح الفیه» می‎نویسد: مراد ا