فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند

با فایل فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند شامل 38 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند :

فایل پاورپوینت کامل محبت و دوستی اولیاء الهی با خداوند

ما را نمانده است دگر وقت گفتگو تا درد خویش با تو بگوییم مو به مو، از خاک گرچه گرد حرم پاک کرده ای تا شام و کوفه راه درازی است پیش روبرو، خون گوشواره ها زد بر گوش هایمان صد بغض مانده جای گلوبند در گلو، تنها گذاشتیم تنت را و می بریم اما سر تو همسفر است کوه به کوه، بی تاب نیستیم خداحافظت پدر بی آب نیستیم خداحافظت عمو.

اسلام و ایمان واقعی

حقیقت و روح دین، محبت است. روایت داریم: دین محبت است و محبت دین است. پیامبر فرمود: محبت من و اهل بیت من، اساس اسلام است. ما یک اسلام و یک ایمان داریم. اگر کسی شهادتین بگوید یعنی اقرار به خدا، پیامبر و معاد بکند اسلام آورده است که او خونش پاک است و احکام ظاهری اسلام بر او پذیرفته می شود. ایمان زمانی است که حقیقت اسلام در قلب فردی جا باز کند. یعنی اسلام از زبان به قلب سرایت کند و ایمان بشود. مثلا کسی که وارد مکه شده است خانه ی خدا نرفته ولی وقتی وارد مسجدالحرام بشود می گویند که وارد خانه خدا شده است. و هم وارد مکه شده است. ایمان یعنی اینکه به خانه ی خدا برویم و به خدا وصل بشویم.

در سوره حجرات داریم که اعراب زمان جاهلیت به صرف گفتن شهادتین، خودشان را مومن می دانستند. خدا به آنها می فرماید: با صرف گفتن شهادتین شما مسلمان نشده اید، نگویید که ما مومن شده ایم. ایمان برای قلب است. یعنی وقتی محبت خدا و چهارده معصوم در دل شما جا باز کند. ایمان بالاتر از اسلام است. اسلام پوسته ی ظاهری است ولی ایمان مغز و روح است. اگر به قلب سرایت کند فرد مومن می شود. ایمان چیزی است که در قلب قرار می گیرد و محبت ایجاد می کند. پیامبر فرمود: محبت ما ایمان است، دشمنی ما کفر و نفاق است. اگر این محبت به دل آمد، فرد مومن واقعی می شود. کسی که به زور مسلمان شده است، کفر باطنی دارد.

تمام کسانی که به کربلا آمدند و با امام عناد ورزیدند مسلمان ظاهری بودند.یعنی اسلام ظاهری را داشتند ولی ایمان نداشتند و معاد باوری به قلب شان نرسیده بود. ایمان وقتی است که انسان به عشق برسد. اگر آنها خدا، پیامبر و امام شان را دوست داشتند، آیا امام را تشنه می گذاشتند؟ آنها پوسته ی ظاهر اسلام را داشتند ولی مغز که همان ایمان است را نداشتند. ولی اصحاب امام حسین(ع) ایمان داشتند. برای انسان هم پوسته و هم مغز لازم است یعنی انسان هم باید ظاهر اسلام را قبول کند و اعمال ظاهری را انجام بدهد و هم محبت و ایمان داشته باشند. کسانی که فقط محبت دارند هم کافی نیست. اما اصل مغز است. اگر محبت شدت پیدا کند به اعمال و جوارح هم سرایت می کند. پس ایمان محبت است. ما باید سعی کنیم که محبت در دل ما نفوذ کند. عشق باید در دل ما باشد. حافظ می گوید: رهروان را عشق بس باشد شدید.

اویس قَرَن در جنگ صفین شهید شد و قبرش در سوریه است. ایشان ویژگی های زیادی داشت. اویس در تمام عمرش پیامبر را زیارت نکرد. مثل ما که پیامبر و امام را ندیده ایم. البته دیدن امام و اهل بیت خوب است. همه در کربلا امام حسین (ع) را دیدند و امام خودش را معرفی کرد. دیدن اصل نیست. دیدن با معرفت مهم است. مگر اطرافیان پیامبر او را نمی دیدند؟ افرادی مثل اویس زیاد بودند. خیلی ها در خراسان بودند و امام شان در مدینه بود بنابراین نمی توانستند امام شان را ببینند. پس ندیدن مانع محبت نیست. اویس عنوان ظاهری نداشت یعنی نه مال نداشت، نه ثروت و نه مقام. او شتربان بود. و خیلی به مادرش خدمت می کرد. شرط رسیدن به سعادت داشتن مقام نیست. اگر انسان بخواهد وارسته بشود، می تواند در هر مکان و زمانی باشد. اویس وقتی اوصاف پیامبر را شنید از دور ایمان آورد و به فرامین پیامبر عمل می کرد و خیلی مطیع بود، روزی از مادرش اجازه گرفت که به خدمت پیامبر برود. مادرش گفت که بیشتر از نصف روز در مدینه نمان. وقتی او به مدینه رفت، پیامبر به مسافرت رفته بود. محبت و اطاعت از خدا و پیامبر و اهل بیت باعث نزدیکی ما به آنها می شود. محبت به انسان آرامش می دهد.

خواهی به فراغ کوش خواهی به وصال من فارغم از هر دو مرا عشق تو بس

محبت باعث می شود که محبوب در دل فرد حاضر باشد. چون اویس به مادرش قول داده بود، برگشت و پیامبر را زیارت نکرد. وقتی پیامبر به مدینه برگشت فرمود که من نوری در خانه حس می کنم. به پیامبر گفتند که شتربانی از یمن آمده بود که شما را ببیند. پیامبر فرمود: این نور اویس است. محبت همان نور است. در سوره نور داریم: خدا هر کس را که بخواهد به نور خودش هدایت می کند. این نور اهل بیت است و اگر در دلی بتابد، روشنایی می دهد. درواقع نور واقعی خداست که به قلب پیامبر تابیده و از آنجا به قلب اویس تابیده بود. الله نورالسموات و الارض. از قرآن هم تعبیر به نور شده است.

پیامبر بارها رو به یمن می کردند و می فرمودند: من بوی خدای رحمان را از یمن استشمام می کنم. ای اویس من مشتاق دیدن تو هستم. در روایت دیگری داریم که پیامبر می فرمود: بوی های بهشتی را از یمن استشمام می کنم. یعنی بوی های بهشتی از یمن به جاهای دیگر منتشر می شود بخاطر اویس. خوبی اویس آنقدر بالاست که پیامبر فرمود: اویس در قیامت در جایگاهی قرار می گیرد و عده ی زیادی (به تعداد دو قبایل بزرگ عرب) را شفاعت می کند. او فردی نبود که کتاب های زیادی نوشته باشد یا مقامی داشته باشد. او فرد شتربانی بود که به مقامات رسیده بود. پس ما نمی توانیم بگوییم که نمی شود به کمال رسید.

یکی از ویژگی های اویس این بود که اطاعت می کرد. وقتی مادرش گفت که بیشتر از نصف روز در مدینه نمان، او اطاعت کرد. او از راه دور به پیامبرعشق می ورزید. او عاشق خدا بود و سجده را خیلی دوست داشت. روایت داریم کسانی که می خواهند با پیامبر محشور بشوند زیاد سجده کنند و سجده هایشان را طولانی کنند. پیامبر سجده را خیلی دوست داشتند. محدث قمی دارد که اویس خیلی عاشق خدا بود و رکوع و سجده ی زیادی می کرد. او آرزو می کرد که دنیا به یک شب بود و یک شب را به سجده م