فایل پاورپوینت کامل معنویت و نبوت در اندیشه امام خمینی(ره)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل معنویت و نبوت در اندیشه امام خمینی(ره) :

آیا بدون استفاده از معارف انبیا می توان به معنویت دست یافت؟ امام خمینی به این پرسش بر اساس تقریری انسان شناسانه پاسخ داده اند. بر اساس تحلیل امام خمینی ما وقتی انسان را وقتی ملاحظه می کنیم، در ابتدای پیدایش با سایر گیاهان فرقی ندارد. هسته خرما یا هسته و بذر هر گیاهی را در خاک قرار می دهند و آبیاری می کنند و آن بذر هم می شکفد و می بالد. نطفه حیوان هم مثل یک بذر در رحم قرار می گیرد، محل بذر گیاه خاک است و محل بذر حیوان رحم، البته ممکن است زمانی بتوان نطفه را با فراهم نمودن شرایط و ویژگی هایی در بیرون از رحم کاشت. پس انسان در آغاز مثل سایر گیاهان است و با آنها تفاوتی ندارد؛ گیاه رشد دارد، انسان هم رشد دارد، هر دو از این جهت مثل هم اند. بذری که در زمین کاشته شده، تا آخر همان بذر است. بذرهایی که در رحم کاشته شده اند، یعنی حیوانات و از جمله انسان، کم کم از مرتبه نباتی بالاتر می آیند و در همان رحم که هستند یک روح حیوانی پیدا می کنند و از گیاهان تمایز می یابند از اینجا به بعد همه حیوانات در حیوانیت با هم مشترک اند و حس و حرکت دارند. وقتی متولد شدند و در این عالم قدم گذاشتند، از محل رویششان جدا می شوند و باز از گیاه تفوت بیشتری می یابند چون اگر گیاه را از سر جایش جدا کنند، حیاتش خاتمه پیدا می کند. در این عالم هم همه حیوانات و از جمله انسان در خوردن و خوابیدن و … با هم شریک هستند و از این جهت تمایزی میانشان نیست. اگر هم تمایزی باشد منشأش همان جهت حیوانی است مثلاً یکی این غذا را می خورد و دیگری آن غذا را.

حیوانات در ادراکات با یکدیگر تفاوت دارند؛ مثلًا درک میمون بیشتر از سایر حیوانات است. انسان نیز در بین این حیوانات از نظر ادراکات و غایات ادراکات متفاوت است. اندازه ادراک حیوانات محدود است؛ اما ادراکات انسان و قابلیتش برای تربیت، نامتناهی است. پس انسان همه عالَم را دارد با اضافه. انسان با همه حیوانات و گیاهان و معادن مشارکت دارد، اما یک چیز اضافه ای دارد، و آن اینکه در انسان یک قوه عاقله و قوه بالاتر هست که در آنها نیست.

از نظر امام خمینی اگر انسان مثل سایر حیوانات بود، وجود انبیا لازم نبود؛ انسان به دنیا می آمد و مثل حیوانات زندگی می کرد و می خورد و می خوابید و می مرد یا کشته می شد. اینکه ما به انبیا احتیاج داریم برای این که انسان مثل حیوانات نیست که فقط یک حد حیوانی محدود داشته باشد. انسان یک حد و مراتب ما فوق حیوانی و بلکه ما فوق عقل دارد تا برسد به مقامی که مثلًا از آن به «فنا» تعبیر می کنند؛ چون تربیت انسان در همه ابعادش، هم تربیت جسمی و هم روحی و هم عقلی و هم ما فوق آن، از عهده بشر برنمی آید، برای اینکه بشر از احتیاجات و کیفیت تربیت انسان نسبت به ماورای طبیعت اصلاً اطلاع ندارد تا چه رسد به اینکه بخواهد تربیتش را بر عهده بگیرد؛ تمام قوای بشر را روی هم که بگذاریم، همین طبیعت را و خاصیت طبیعت را می تواند بفهمد؛ در حالی که هنوز بسیاری از مسائل طبیعت هم برای بشر کشف نشده است، اما هر چه هم که کشف شود مربوط به عالم طبیعت و این ورق است.

حالا فرض کنید که بشر توانست که کشف کند مثلًا رابطه زلزله با زمین چه رابطه ای است و چه زمانی زلزله می آید و همه نتایج و آثار و میزان و کیفیت و نوع زلزله که افقی است یا عمودی همه را فهمید تا جایی که فرضاً مجهولی برای بشر باقی نماند، اما باز این همه اش طبیعت است و انسان پایش را از طبیعت بالاتر نگذاشته است!

از اینجا و بعد از این تحلیل تجربی امام خمینی به بررسی دیدگاه فلاسفه تجربه گرا (Empiricism) می پردازد و می فرماید گروهی از فلاسفه و فلاسفه طبیعی هستند که چون ماورای عالم طبیعت با چشم دیده نمی شده آن را انکار کرده اند. امام این دیدگاه را فاقد دلیل و غیر علمی می داند و می فرماید آنها برای این انکار دلیلی ندارند؛ آنها گفته اند زیر چاقوی ما نیامده است پس نیست! در حالی که نباید بگوید «نیست»؛ بلکه باید بگوید «من تا این حد رسیدم و مابقی اش را نمی دانم»؛ اما اینکه «نیست» را می گوید غلط است. از طرف دیگر بر همه چیز عالم احاطه هم ندارند.

امام خمینی در ادامه وارد اثبات مابعدالطبیعه می شود.