فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام شامل 120 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مفهوم ‌شناسی ملکوت خدا در مسیحیت و مقایسه آن با حکومت صالحان در اسلام :

مقدمه

ملکوت خدا در نگاه مسیحیت، پادشاهی مطلق خدا در آخرالزمان است که بوسیله عیسی۷ برپا می شود. در این پادشاهی، حضرت عیسی پادشاه است و ویژگی آن این است که مردم را به سعادت و خوشبختی ابدی می رساند. گناه، جرم، جنگ و جنایت ریشه کن، و نیکی، صلح، راستی، امنیت، فراوانی نعمت، و. .. جایگزین آنها می شود. در اهمیت این مسأله همین بس که حضرت عیسی، اولین موعظه خود را به این مسأله اختصاص داده و بشارت نزدیک بودن آن را به مردم داد. ایشان همواره به مردم توصیه می کرد که خود را مهیای زندگی در ملکوت کنند و به شاگردان خود گوش زد می کرد که این بشارت را به مردم برسانند. عهدین درباره آغاز این پادشاهی سه نظر را مطرح می کند که عبارتند از: آغاز آفرینش، آغاز رسالت عیسی۷، و هنگام رجعت ثانوی آن حضرت. همچنین بر جنبه اخلاقی و فرجام شناسانه این اندیشه نیز تأکید شده است.

ملکوت خدا مشابهت های زیادی با حکومت صالحان در اسلام دارد؛ بااین حال تفاوت های بنیادین در میان آنها مانع از همسان دانستن آنها می شود. این مشابهت می تواند ظرفیتی برای ایجاد گفتمان دینی و همدلی میان پیروان اسلام و مسیحیت باشد. بعلاوه، شناخت این اندیشه می تواند تحلیل گران در فهم جنبه های دینی و سیاسی رخدادهای منطقه خاورمیانه و جهان یاری رساند. سابقه این موضوع در آثار فارسی را می توان در کتابی با عنوان بررسی تطبیقی اندیشه ملکوت خدا در ادیان ابراهیمی، نوشته محمدجواد نیک دل یافت.

خاستگاه باور پادشاهی خدا

در شرق قدیم، نظام پادشاهی همواره ارتباط محکمی با اسطوره پادشاهی خدایی(که بین تمدن های مختلف آن دوره رایج بود) داشت. در مصر فرعون، تجسد یافته «هورس» بود. در بابل اعتبار اختیارات پادشاه از سوی «ماردوک» بود و از سوی او بر تمام زمین ولایت داشت. پادشاه از جهتی رئیس شهری و فرمانده نظامی بود و از سوی دیگر کاهن اعظم در شهر بود. و در هر دو حالت واسطه بین خدا و مردم بود.

پادشاه تنها متکفل عدل و صلح در جامعه نبود؛ بلکه به واسطه او تمام برکات از آسمان برای زمین، انسان ها و حیوانات نازل می شد. بدین گونه نظام پادشاهی با روایات اسطوره ای و با عبادت خداوندان متعدد، آمیخته شد. در دوره های بعدی و در عهد یونان و روم، اندیشه های بنیادین و آغازین این نظام، هنگامی که پادشاهان خود را خدا می خواندند، شکل گرفت و همین، پیش زمینه شکل گیری این اندیشه در عهدین شد و به تدریج موضوع پادشاهی یا ملکوت خدا جایگاه ویژه ای در این کتاب یافت. موضوع پادشاه بشری از آزمایش بنی اسرائیل آغاز شد و اکنون برای بیان پادشاهی عیسی مسیح۷ به کار می رود. (معجم اللاهوت الکتابی، ۱۹۹۱، ص۷۶۴؛ و نیز برای مطالعه بیشتر: Cantley; V.8;1967:PP.191-192) یهود، واژه «ملخ» یا «ملک» (پادشاه) را برای قدرت پروردگار به کار می برد. خدا در نظر آنان پادشاهی یگانه و بی همتا بود که پادشاه زمینی جانشین او بود. هنگام آزمایش قوم یهود، پادشاهی زمینی در هم شکست و در خلال تبعید یهود به سوی بابل، اشعیا۷ خبر داد که خداوند همانند پادشاهی، مکشوف خواهد شد. (شرپنتییه، ۱۹۹۰، ص۱۷۹) مسیحا نزد یهودیان، در بیشتر زمان ها و در عهد عتیق موسوم به «ابن داود۷»، «پیشوا» و «چوپان بنی اسرائیل» بود. (دوم سموئیل ۷، حزقیال ۳۴، زکریا ۹-۱۴ و مزامیر ۲) یهودیان باور دارند که حکومت جهانی خدا یا همان ملکوت به صورت فراگیر در آخرالزمان خواهد آمد. (شرپنتییه، همان، ص۱۷۹) ازآن جاکه مردم از دیرباز درانتظارآمدن مسیح بودند؛ ازاین رو، وقتی عیسی۷ وارد اورشلیم[بیت المقدس] می شود مردم در استقبال از او می گویند: «هوشیعانا! مبارک باد آن کسی که به نام خداوند می آید! مبارک باد ملکوت آتیه پدر ما داوود!». (کارپنتر، ۱۳۷۴، ص۱۷)

گفته شده است که خدا یهودیان را از سرزمین مصر نجات داده بود و پس از تبعید، به سرزمین فلسطین بازگردانده بود؛ بنابراین انتظار می رفت که خدا باز هم به نفع آنان عمل می کند و آن ها را دوباره در سرزمین فلسطین برای حکومت جهانی جمع آوری کند. اقلیتی پرسرو صدا آرزوهای خویش را بر مفهوم پادشاهی خدا متمرکز کرده بودند شاید به این دلیل که امیدوار بودند آرمان قدیمی قوم برگزیده را در سرزمین موعود و تحت حکومت پادشاه مؤید خدایی دوباره بدست آورند. پادشاهی خدا هر طور که فهمیده می شد شعاری شد برای آن چه در عصری جدید باید واقع شود. آمدن سلطنت خدا نشانه تأسیس حکومت جاودانی و جهانی خدا بود.

باورهای مختلفی دربار پیروزی الاهی وجود داشت. بعضی از یهودیان معتقد بودند مسیحا ـ منجی یهودیان ـ باید پادشاهی خردمند و آرمانی باشد که عدالت را در سراسر عالم برقرار کند. ازآن جاکه حوادث سیاسی، یهودیان را زیاد تهدید می کرد به ویژه در قرن های اول و دوم پیش از میلاد مسیح۷، عقاید رایج درباره پادشاهی خدا بیشتر جنبه های نظامی به خود گرفت. چون یهودیان درگیر مبارزات سیاسی و نظامی شدیدی بودند، آرای آنان درباره مسیحا و سلطنت خدا بیشتر با انتظارات سیاسی و نظامی آمیخته شد. بعضی پادشاهی خدا را سلطنت آرمانی حق و عدالت نمی دانستند؛ بلکه آن را یک نوع روی داد قدرت مند تلقی می کردند. سلطنت خدا با این انتظار که خدا اقدام مهمی انجام خواهد داد مرتبط شد. چون جهان در چنین وضع نامطلوبی بود باید خدا در مردم و در جهان تحول کاملی به وجود آورد. در قرن های دوم و اول پیش از میلاد مسیح۷ باورهایی میان مردم شکل گرفته بود از جمله این که: جهان زیر نفوذ نیروهای شیطانی است و با تکیه بر نیروهای انسانی نمی توان بر آن چیره شد؛ بنابراین مداخله خدا لازم است. جهان میدان جنگ میان نیروهای خیر و شر است و عالم وجود، بین پادشاهی خدا (که برای نجات آنان خواهد آمد) و پادشاهی شیطان (که اینک در جهان حاکم است) تقسیم شده است. سلطنت خدا یقیناً خواهد آمد و خدا قدرت شیطان را نابود و شر را که اینک فراگیر شده است مهار خواهد کرد. (مطالعه بیشتر: ویور، ۱۳۸۱، صص۶۳-۶۶؛ اپوکریفای عهد عتیق، ۱۳۸۳، ص۸) به تدریج اندیشه حکومت جهانی آخرالزمان با چنین باورهایی از یهودیت به دین مسیحیت سرایت کرد.

حکومت آینده از نگاه مسیحیت

مسیحیان معتقدند، روزی منجی عالم بشریت خواهد آمد و حکومت عدالت محور و جهانی خود را برپا خواهد کرد و سعادت ابدی انسان ها رقم خواهد زد. این حکومت «ملکوت خدا» یا «پادشاهی خداوند»؛ «kingdom of God» نام دارد. همانطور که اشاره شد این اندیشه ریشه در فرهنگ و آیین یهودی دارد. بخش های از عهد عتیق از جمله کتاب های تواریخ، اشعیا و دانیال دلالت بر «کشور، مملکت و سلطنت» دارد.

واژه شناسی ملکوت خدا

ملکوت خدا یا «kingdom of God» برگرفته از واژه لاتین «رگنوم»، «regnum» بوده و معادل واژه یونانی «باسیلیا»، «Basileia» است. در فرهنگ یهودی واژه عبری «ملخوت»، «malkhût» یا «malekhoût» معمولاً به معنای «سلطنت و حکومت» است. همچنین واژه عبری «مملاکا» «mamlkâ» در درجه اول به معنای «قلمروِ حکومت، کشور و یا پادشاهی»، (Kingdom)است و در درجه دوم به معنای «حاکمیت سلطنتی یا سلطنت»، (Royalt) می باشد. (Cantley; V. 8; 1967; P. 191; and Schkosser; V. 2; 2005; P. 859) برخی نیز گفته اند که این واژه از «مالَک»، «mâlak» یا «ماشَل»، «mâshal» گرفته شده است. (Schkosser; V. 2; 2005; P. 860; مطالعه بیشتر: گریمال، ج۲، ۱۳۶۷، صص۱۳۴-۱۳۵؛ http://www.newadvent.org/Catholic Encyclopedia/Kingdom of God; http://www.en.wikipedia.org/wiki/Kingdom_of_God)

بعد از ترجمه سبعینه عهد عتیق، تمام این واژه ها به «باسیلیا» ترجمه شد؛ (Cantley; V. 8; 1967; P.191) بنابراین مشخص می شود که چگونه اندیشه مسیحی ملکوت خدا، ریشه در فرهنگ و آیین یهودی دارد.

کتاب مقدس از سلطنت نهایی خدا در آخرالزمان با تعابیری چون «ملکوت» (متی، ۳۵:۱۹؛ و…)، «روز خدا» (مکاشفه، ۱۴:۱۶؛ اشعیا ۲۷: ۱-۶؛ و…)، «روز مسیح» (دوم تسالونیکیان، ۲:۲)، «حیات جاودانی» (متی، ۲۵: ۴۶؛ و…) و. .. یاد کرده است. (میلر، همان، ص۳۷۸) همچنین در الاهیات مسیحی از ملکوت خدا با تعابیر دیگر چون «ملکوت آسمان»، «ملکوت مسیح۷»، «ملکوت پدر» و. .. نیز یاد می شود. (نظام التعلیم فی علم اللاهوت القویم، ج۳، ۱۸۹۰م، صص۲۷۷-۲۷۸؛ مطالعه بیشتر: عبدالملک، طمسُن، و مطر، بی تا، ص۹۱۹)

الاهی دانان مسیحی ادعا می کنند که هر یک از این تعابیر معنای جداگانه ای دارد که متفاوت با دیگری است (مطالعه بیشتر: نظام التعلیم، ج۳، ص۲۷۸-۲۸۸؛ سعید، ۱۳۰۴، ص۳۶۱؛ Smith; 1995; P.626)؛ ولی شاید نتوان تفاوت چندانی برای آن ها در نظر گرفت. (مطالعه بیشتر: الیسوعی، ۱۹۹۴، ص۴۸۱ و صص۲۶۹-۲۷۰؛ تنی، ج۱، ۱۳۶۲، ص۲۴۵؛ و…) ازآنجاکه خداوند اختیار ملکوت خدا را به مسیح۷ واگذار کرده است، از آن به «ملکوت عیسی یا مسیح۷» یاد می شود و چون این ملکوت در آسمان به تکامل می رسد و نیز ملکوتی روحی و سماوی است، بدان «ملکوت آسمان» گفته اند. بر اساس اساطیر، پادشاه واسطه بین خدا و مردم بود و در برخی موارد خدا هم بود؛ بنابراین مسیحیان هم باید علاوه بر اثبات پادشاهی برای عیسی۷، الوهیت او را نیز ثابت می کردند تا پادشاهی این ملکوت یا حکومت جهانی خداوند را برای او ثابت کرده باشند. ازآنجاکه عیسی۷ این ملکوت را در نهایت به خدای پدر می سپارد از آن به «ملکوت پدر» تعبیر شده است. (مطالعه بیشتر: نظام التعلیم، ج۳، ص۲۷۸-۲۸۸)

مفهوم اصطلاحی ملکوت خدا

اصطلاح مذکور در نگاه اندیشه وران مسیحی، به معنای حکومت جهانی خدا، یا پادشاهی و حاکمیت مطلق خدا به وسیله عیسی مسیح۷ بر همه مردم و همه امور است، و به طور مشخص به معنای پادشاهی و حاکمیت مطلق خدا بر اساس انجام عملیات نجات که از مجرای موعظه عیسی مسیح۷ جاری می شود، می باشد. (Gerald O’collins,and Edward, NewYork/Mahwah, P, 117) برخی از الاهی دانان مسیحی می گویند این حکومت در آخرالزمان و در قالب دوره ای هزارساله خواهد آمد که در آن مسیح۷ حاکم و پادشاه است و در تمام زمینه هایی که گناه وارد شده است [یعنی زیر سلطه ملکوت و پادشاهی شیطان (که از زمان گناه اولیه آدم ابوالبشر۷ شکل گرفته است) رفته است]، فرمان روایی خواهد کرد. به باور برخی، این پادشاهی از زمان آفرینش آفریدگان شکل گرفته و سلطنتی ابدی است و بعد از آن هیچ سلطنت زمینی ای نخواهد آمد. (مطالعه بیشتر: نظام التعلیم، ج۳، ص۲۷۴)گفته شده است که عیسی۷ نخستین بار برای پادشاهی و نجات اسراییل آمد؛ اما با بی اعتنایی بیشتر یهودیان روبه رو شد. وی بار دوم در جلال خواهد آمد و به عنوان پسر داود، سلطنت جهانی خود را در سرزمین فلسطین و به پایتختی اورشلیم برقرار خواهد کرد. مسیح تمام لشکرهایی را که در حارمجدّون به جنگ او خواهند آمد، شکست خواهد داد و ملت های آنان را محکوم، و شیطان را در بند خواهد کرد، و آنانکه نجات می یابند، به ملکوت خدا بار خواهند یافت. مسیحیان بر اساس عهدین معتقدند در حکومت جهانی آخرالزمان، گناه به وسیله عصای آهنین سرکوب خواهد شد(مکاشفه، ۱۹: ۱۵؛ مزامیر، ۸۹: ۳۲؛ ۲: ۶-۹؛ اشعیا، ۱۱: ۴)؛ بااین حال، شیطان برای مدت کوتاهی آزاد خواهد شد و ریاکاران را به دور خود جمع خواهد کرد؛ اما سرپیچی شیطان و یارانش سرکوب و او به دریاچه آتش افکنده خواهد شد. (تیسن، بی تا، ص۱۹۶) اینان با استناد به کتاب دانیال (۲: ۱-۴۵) معتقدند ملکوت جاودانه مسیح۷ پس از حکومت ده سلطنت جهانی و نابودی آن حکومت ها، برپاخواهد شد؛ البته ادعا می کنند این ملکوت با آن سلطنت های دنیایی درنمی آمیزد؛ بلکه با نابودی شان جای گزین آن ها خواهد شد و به قومی دیگر منتقل نخواهد شد. (طوماس، ۱۹۸۱، ص۲۲-۲۳)در معانی اصطلاحی دیگری گفته شده است ملکوت خدا که به وسیله مسیح۷ اعلان شد، مبتنی بر خضوع قلب ها در برابر شریعت عیسی۷ است؛ البته نه به صورتی که اقامه حکم خدا قابل دیدن باشد. (الیسوعی، ۱۹۹۴، ص۴۸۱) همچنین گفته شده است از نظر عیسی۷ ملکوت تمام جنبه های فرمان روایی خدا را شامل می شود. (تنی، ج۱، ۱۳۶۲، ص۲۴۵) در پرتو این فرمان روایی، عدالت حاکم خواهد شد و انسان ها در صلح و صفا زندگی خواهند کرد. (اشعیا، ۱۱: ۴-۵ و۲: ۲-۴) پُری روح القدس در آن عطا خواهد شد (یوئیل، ۲: ۲۸)، عهد و پیمان جدید که ارمیا۷ اعلام کرده بود تحقق خواهد یافت، گناه و بیماری از میان خواهد رفت و اسیران آزاد خواهند شد (ارمیا، ۳۱: ۳۱-۳۴ و۳۳: ۶-۸)؛ حتی آفرینش مادی نیز از برکات و سعادت این عصر برخوردار خواهد شد(اشعیا،۱۱: ۶-۹)؛ زیرا جهان از معرفت یهوه پُر خواهد شد. (فی، بیتا، ص۴۷)

البته تمام نعمت هایی که در ملکوت به انسان ها می رسد به خاطر پاداش اعمال نیک آن ها نیست؛ بلکه این-ها صرفاً هدیه و محبت خدا به بندگان خود می باشد. عیسی۷ که شنوندگانِ پیام خود را به این ملکوت و یا دریافت آن دعوت کرد، قانون الاهی (ملکوت) را هم به مردم زمان خود و هم به آیندگان (متی، ۱۱:۸) کاملا عطا کرد. (Gerald O’collins, and Edward, NewYork/Mahwah, P, 117)

بنابراین، ملکوت خدا منجر به چهار تغییر عمده می شود که عبارتند از:

۱.نجات کامل ایمان داران از ابتدا تا به کمال؛

۲.شکل گرفتن آن ها به صورت یک کلیسا(اجتماع مؤمنین) بر روی زمین کنونی؛

۳.بهبود شرایط فردی، خانوادگی، اجتماعی، ملّی و بین المللی؛

۴.جهانی که به طور کامل نجات یافته و احیا شده است. (فی، بیتا، ص۴۷)

وعده خدا به آمدن منجی و تحقق ملکوت خدا

بر اساس عهدین، خدا سوگند خورده است (مزامیر، ۸۹: ۳و۴و۲۰-۳۷) تا عهد خود با داود۷ (مبنی بر پایداری سلطنت ابدی او(دوم سموئیل، ۷: ۱۱- ۱۶)) را عملی سازد؛ بنابراین لازم است سلطنت دنیوی را دوباره برقرار سازد. این حادثه زمانی که اورشلیم به وسیله بابلی ها اشغال و امیدها در مورد سلطنت ابدی داود۷ به یأس مبدل شود، اتفاق خواهد افتاد. لوقا نیز می گوید خدا این تخت را به مسیح۷ عطا خواهد کرد. (لوقا، ۳۲:۱)

متی برای نشان دادن شایستگی عیسی۷ برای احراز چنین مقامی، تلاش دارد تا نسب نامه پدرخوانده مسیح۷؛ یعنی یوسف نجار را از طریق داود۷ به ابراهیم۷ برساند (متی، ۱: ۱-۱۶)؛ لوقا نیز نسب نامه مریم۳، مادر مسیح۷ را به داود۷ رسانده است (لوقا، ۳: ۲۳-۳۸). (تیسن، بی تا، صص۳۷۶-۳۷۷) پولس نیز مسیح۷ را پادشاه آینده زمین خوانده بود. (مطالعه بیشتر: همان، ص۳۷۷؛ میلر، ۱۹۸۱، صص۳۴-۳۵)

بنابراین بیشتر مسیحیان بر این باورند که مسیح۷ ظهور خواهد کرد و پس از تکیه زدن بر تخت پدرش داود۷، بر تمام زمین حکم خواهد راند و همگان فرمان بر او خواهند شد و دوره نیک بختی صالحان فراخواهد رسید. (مزامیر، ۷۲: ۶- ۱۱؛ اشعیا، ۲:۲-۴ و ۱:۱۱-۵؛ ارمیا، ۲۳: ۵و۶؛ زکریا، ۹:۱۴)

هدف برپایی حکومت جهانی

هدف خداوند از برپایی پادشاهی جهانی خود، سعادت و کمال ابدی مؤمنان است. بر همین اساس، مسیحیان معتقدند خداوند فرزند ازلی خود را فرستاد تا قوم خود را در این پادشاهی جای دهد؛ بنابراین مسیح۷ زاده شد تا پادشاه این ملکوت باشد، زندگی کند، بمیرد، و سپس از مرگ قیام کند تا خداوند کسانی باشد که پدر، او را به آنان عطا کرده است (نظام التعلیم، ج۳، ص۲۷۴).اما خداوند، مسیح را به چه کسانی عطا کرده و پادشاه چه کسانی است؟ برخی از مسیحیان می گویند او پیش از هر چیز پادشاه مسکینان، مظلومان و کسانی که صدای آنان به جایی نمی رسد، است و ادعا می کنند که این وعده را اشعیا نیز داده بود: «خدا پادشاهی خواهد کرد! پس خوشا به حال مریضان و مظلومان، هرآینه بعد از آن روز فقر و بدبختی آنان پایان خواهد یافت». منجی خواهد آمد تا امنیت، آزادی، سلامتی، صلح و عدالت را برای قوم خود به ارمغان آورد. (شرپنتییه، ۱۹۹۰، ص۱۷۹) اعضای این حکومت همه کسانی هستند که از زمان سقوط آدم تا زمان حاضر خدا را عبادت، اجابت و اطاعت کرده اند، می باشد. به تعبیر دیگر این حکومت برپا خواهد شد تا تلخه از گندم جدا شود (متی، ۱۳: ۲۴-۳۱)؛ یعنی حکومت جهانی تنها از گرامی ترین افراد تشکیل خواهد شد.

رخدادهای پیش از برپایی پادشاهی خدا

۱.حاکمیت گناه بر جهانیان

عهدجدید در توصیف این رخدادها می نویسد عده ای دچار وسوسه شیاطین شده و دست از ایمان خواهند شست. (اول تیموتائوس، ۱:۴). مردم به خاطر طمع، خودپرستی، تکبّر، بدگویی دیگران، کینه، غیبت، تندخویی،ناسپاسی، ناپاکی و. .. دوران سختی را تجربه خواهند کرد. (دوم تیموتائوس، ۳: ۱-۹) مسیح۷ در چنین شرایطی به صورت غیرمنتظره ظهور خواهد کرد (که این رخداد را «روز خدا» می نامند (اول تسالونیکیان، ۲:۵)) و بی دینان (دوم تسالونیکیان، ۱: ۷-۱۰ و ۲: ۱-۱۲) را داوری و قصاص خواهد کرد؛ اما پیش از برپایی ملکوت خدا بوسیله عیسی۷، مردم ظهور مسیح۷ را به تمسخر خواهند گرفت. (دوم پطرس، ۳: ۳و۴)

۲.مصیبت عظیم

پیش از برپایی ملکوت خدا جهانیان دچار مصیبتی بزرگ و بی سابقه ای خواهند شد (دانیال، ۱:۱۲) بطوریکه متی از آن به «مصیبت عظیم»(متی، ۲۱:۲۴)، مکاشفه به «عذاب سخت»(مکاشفه، ۱۴:۷)، ارمیا به «تنگی یعقوب»(ارمیا، ۷:۳۰)، اشعیا به «غضب خدا»(اشعیا، ۲۴: ۱۷-۲۱؛ ۲۶: ۲۰و۲۱ و ۳۴: ۱-۳) و زکریا به «ماتم عظیمی مانند ماتم هَدَدْرِمُّون »(زکریا، ۱۱:۱۲) تعبیر کرده اند.

۳.برقراری ملکوت یا پادشاهی شیطان

هم زمان با دوره مصیبت عظیم، یک حکومت استبدادی و کفرآمیز بر تمام جهان حاکم خواهد شد. (دانیال، ۲: ۳۱-۴۳؛ مکاشفه، ۱۳: ۱-۱۰؛ و…) این حکومت، نظام دینی را از بین خواهد برد و بر مؤمنان ستم زیادی روا خواهد داشت. شیطان از آسمان بیرون رانده خواهد شد و بر اسرائیل ستم خواهد رساند؛ اما زمین، یهودیان را کمک خواهد کرد و سپاهیانی را که شیطان علیه آن ها گسیل می دارد، خواهد بلعید. (مکاشفه، ۱۲: ۱۶و۱۷) شیطان در ابتدا کارها را از آسمان رهبری خواهد کرد؛ اما طی نبردی با فرشتگان به زمین افکنده خواهد شد. (مکاشفه، ۱۲: ۷-۱۳ و لوقا، ۱۸:۱۰) کار او در این زمان فریب، دروغ، معجزات دروغین و آتش افروزی از آسمان است. (دوم تسالونیکیان، ۲: ۹-۱۱ و مکاشفه، ۱۳: ۱۳-۱۵) او پرستش شیطان و دیوها را رایج خواهد کرد (مکاشفه، ۴:۱۳) و با اغوا کردن تمام پادشاهان جهان، آنان را برای جنگ حارمجدّون با یک دیگر متحد می کند. (مکاشفه، ۱۶: ۱۲-۱۶؛ ۱۹: ۱۱-۲۱؛ مطالعه بیشتر: تیسن، بی تا، صص۳۴۴-۳۴۷؛ خاچیکی، ۱۹۸۲، ص۱۶۳) آنان با هم متحد می شوند تا اورشلیم را تصرف کنند و یهودیان فلسطین را به اسارت درآوردند؛ اما در لحظه پیروزی، مسیح۷ با لشکریان خود از آسمان فرود خواهد آمد و پس از غلبه بر آنان رهبران آنان اسیر و به دریاچه آتش خواهد افکند. شیطان نیز مدت هزار سال در بند خواهد بود.(زیبایی نژاد، ۱۳۷۵، ص۱۸۲)

برپایی حکومت جهانی

مسیحیان معتقدند انسان های نخستین با انجام گناه به نظم تاریخی رانده شدند به طوری که آثار گناه آنان هر جایی هویدا است؛ بنابراین به جای صلح و آرامش، درگیری وجود دارد و به جای قانون، خودپسندی [که این همان استیلای ملکوت شیطان بر جهان و جهانیان است]. اما در نهایت پادشاهی کامل خداوند جایگزین پادشاهی گناه آلود بشریت خواهد شد و خداوند پادشاه جهان (Melekh ha-olam) باقی خواهد ماند. اینان می گویند فاجعه تاریخ بشر، دور شدن بشریت از خداست؛ اما بر اساس عهدین، خداوند اجازه نخواهد داد تا شرارت انسان وضعیت مطلوب اشیا روی زمین را نابود سازد (زکریا، ۹:۱۴)، (Smith; “Kingdom of God”; PP. 227-228) و بوسیله عیسی۷ این شرارت را از بین خواهد برد. آن حضرت پس از برپاکردن ملکوت خدا بر کرسی داوری نشسته و اعمال و رفتار بندگان را داوری خواهد کرد و درنتیجه مؤمنان پاداش داده و وارد ملکوت خدا، و بدکاران روانه دوزخ خواهد کرد. مسیحیان می گویند: پس از داوری گناه کاران، نظم جهان به پایان خواهد رسید و خداوند آسمان جدید و زمین جدیدی را خواهد ساخت که در آن همه آفریدگان در صلح و امنیت خواهند بود. این آسمان و زمین جدید همان ملکوت زوال ناپذیر خداوند است. (دانیال، ۷: ۱۳-۱۴) بنابراین، ملکوت خدا یا حکومت جهانی آخرالزمان مفهومی فرجام شناسانه و مرتبط با وضعیت تکامل یافته آینده جهان است. نویسندگان اپوکالیپتیک معتقدند ملکوت خدا به وسیله مداخله شدید خدا با لرزاندن شدید پایه های این جهان برقرار خواهد شد (Cantley; V. 8; 1967; PP.192-193) و به تعبیر دیگر، این ملکوت با مداخله در تاریخ بوسیله نوعی فاجعه کیهانی برقرار خواهد شد. (ibid; P.193)

ویژگی های حکومت خدا

ویژگی اصلی ملکوت خدا، جنبه فرجام شناسانه آن است که بر اساس آن، حضرت عیسی۷ که فرمان روایی این پادشاهی را از خدا دریافت کرده است، نیکان را پاداش و به سعادت ابدی خواهد رساند، و بدان را عقاب خواهد کرد. وی شیطان را برای هزار سال از زمین بیرون خواهد راند و او را در آتش جهنم خواهد انداخت تا پس از آن مردمان را فریب ندهد.ویژگی های دیگر این پادشاهی این است که اولاً، ابدی و بی انتهاست و ثانیاً، با اراده خدا تمام قوم ها، امت ها و زبان ها، مسیح۷ را خدمت خواهند. (دانیال، ۱۴:۷؛ عبرانیان، ۲۰:۶؛ مکاشفه، ۲:۲۰ و ۳)

ویژگی بسیار مهم دیگر این پادشاهی این است که در آن سلامتی، عدالت، امنیت، پایان جنگ ها، و صلح جهانی و پایدار رقم خواهد خورد. صالحان، مسکینان و مظلومان در این دوره شکوفا و ستم کاران تنبیه خواهند شد و انتقام ستم دیدگان جهان از آنان گرفته خواهد شد. (اشعیا، ۴:۲؛ ۱۱: ۴-۵؛ ۳۲: ۱؛ مزامیر، ۷:۷۲؛ ارمیا، ۵:۲۳ و ۶) مردم نیک و بد پیش از برپایی ملکوت در کنار یک دیگر زندگی می کردند (متی۱۳: ۲۴-۳۰ و ۳۶-۴۳)؛ اما در دوران ملکوت از هم جدا شده، شریران نابود و نیکان به ملکوت خدا وارد خواهند شد و یهودیان و سایر امت ها ایمان خواهند آورد. (زکریا، ۱۲: ۱۰-۱۳؛ اعمال، ۱۶:۱۵و۱۷؛ تیسن، بی تا، ص۳۵۲) در آن زمان، خداوند عهد و پیمان جدیدی با خاندان اسرائیل و یهودا خواهد بست. (ارمیا، ۳۱: ۳۱-۳۳) همچنین در این حکومت، خداوند روح خود را در مردم ساری خواهد کرد که در اثر آن مردمان نسبت به دین شناخت پیدا خواهند کرد. (یوئیل، ۲: ۲۸-۲۹) با آمرزش گناهان از سوی خدا، مردم نسبت به خداوند آگاهی پیدا می کنند و بیماری از میان خواهد رفت و اسیران آزاد خواهند شد. (ارمیا، ۳۱: ۳۴ و۳۳: ۶-۸؛ اشعیا، ۱۱: ۹) زندگی به گونه ای دگرگون خواهد شد که درندگان در کنار حیوانات خانگی زندگی خواهند کرد و کودکان با مار بازی خواهند کرد (اشعیا، ۱۱: ۶-۹) بیماری ها و کاستی های جسمی از بین خواهد رفت و زشت سیرتان، دیگر نخواهند توانست خود را نیک سیرت جلوه دهند و کریمان پایدار خواهند شد (اشعیا، ۳۵: ۵-۶؛ ۳۲: ۳-۸)ازآن جاکه گناه در دوره حاکمیت خدا کم می شود، مرگ در سنین پایین از میان خواهد رفت و عمر انسان دراز خواهد شد؛ اما این باعث نخواهد شد که مرگ و بیماری از بین بروند. (اشعیا، ۲۰:۶۵) مردم سختی های گذشته را فراموش خواهند کرد و همواره در سرور و شادی به سر خواهند برد و دیگر صدای گریه ای به گوش نخواهد رسید و غم ناله از میان خواهد رفت (اشعیا، ۶۵: ۱۷-۱۹؛ ۳۵: ۱۰) بیابان های خشک به دشت های سرسبز و زیبا تبدیل خواهند شد، گل ها و درختان شکوفه های بسیار خواهند کرد و چشمه سارها جوشان خواهند شد و همگان شاهد جلال خداوند خواهند بود (اشعیا، ۳۵: ۱-۹) و جهان و جهانیان سرشار از معرفت خدا خواهند شد (اشعیا، ۹:۱۱). (فی، بی تا، ص۴۷)

ویژگی آخر این است که پس از پایان مأموریت حضرت عیسی۷ در این پادشاهی، وی فرومان روایی این پادشاهی را که از خدا دریافت کرده بود، را به خود خدا می سپارد و پس از آن، خود خداوند عهده دار فرمان روایی این پادشاهی خواهد شد(متی، ۶: ۹-۱۳) و درنتیجه ملکوت مسیح۷ به ملکوت پدر تبدیل خواهد شد. (عبدالملک، طمسُن و مطر، بی تا، ص۹۱۹؛ معجم اللاهوت کتابی، ص۷۷۳؛ و مطالعه بیشتر: تیسن، بی تا، ص۳۸۲)

حکومت صالحان در اسلام

باور حکومت صالحان بسیار نزدیک به اندیشه ملکوت خدا در مسیحیت است؛ بااین حال تفاوت هایی نیز با این اندیشه دارد. بنابراین برای تبیین این شباهت ها و تفاوت ها، ابتدا شرح کوتاهی از ویژگی های حکومت صالحان ارایه می شود. حکومت صالحان، حکومتی الاهی است که بدست مبارک امام مهد