فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت

فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت شامل 120 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مقایسه دکترین منجی گرائی در آئین اسلام و مسیحیت :

مقدمه

تشکیل جامعه ای که معیارهای معنوی و انسانی بر آن حاکم باشد، رسیدن به جهانی که در آن ستم مفهوم نداشته باشد و ستم گر و ستم دیده ای نباشد و استبداد بر مردمان و سرنوشت آنان مسلط نباشد، از دیرباز آرزوی بشر بوده است. از زمانی که افلاطون، مدینه فاضله را بیان نمود، تا قرن ها بعد که این اندیشه به صورت «آرمان شهر» در آثار فیلسوفان تجلی می کند، تصویرهای گوناگونی از این اندیشه مشهود است. تصویر شهرهای آرمانی در آثار اندیش مندان، بازتابی از اندیشه های بشر محروم و ستم کشیده ای است که با پروراندن چنان اندیشه هایی در ذهن خویش، خود را تسلّی می دهد و تلخی های حال را به امید رسیدن به خوشی های آینده پذیرا می شود. (تامس مور، آرمان شهر (اتوپیا)،)جامعه شناسی جدید، این اندیشه را در مفهوم مذهبی آن، یکی از مکتب های اجتماعی می داند که بر مبنای نصوص دینی، معتقد است در پایان جهان، نجات دهنده ای ظهور خواهد کرد و جهانی بی اندوه و خالی از ستم را خواهد ساخت.

چون قدیمی ترین اسناد طرح این مسئله، کتاب های آسمانی است، باید تجلی های این اندیشه را در مکتب های فلسفی و اجتماعی، پوشش های ثانوی و مادی این اندیشه دینی و الهی دانست. دل بستن به جهانی روشن و تصویر دورنمایی از مدینه فاضله در ادیان، نه جنبه خیالی دارد (آن گونه که در آرمان شهرهای فیلسوفان دیده می شود) و نه جنبه فردی (چنان که نزد عارفان و زاهدان تجلی می یابد). در این جا سخن از شهری محدود با دروازه های بسته و برج های بلند و دیوارهای خاردار نیست، بلکه گفت وگو از جهانی پهناور است که سراسر گیتی را فرا می گیرد؛ با افقی گسترده و بی انتها که در رأس آن، گرداننده ای پاک سیرت و به دور از بدی ها و سستی های اخلاقی حاکم است. آینده در ادیان کاملاً روشن می نماید؛ جهان جز به سود ستم دیدگان و رنج کشیدگان مؤمن پایان نمی پذیرد:«إنَّ الأَرْضَ یرِثُهَا عِبَادِی الصَّالِحُونَ؛» (سوره انبیاء، آیه ۱۰۵)«وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ کانَ زَهُوقًا» (سوره اسراء، آیه ۸۱)در ادیان، از آینده ای امیدبخش در جامعه ای سرشار از عدالت و معنویت گفت وگو می شود که بر اساس نظامی الهی به رهبری مردی خدایی تشکیل می گردد. وی از هوس ها و امیال پست فرمان روایان ستم گر پاک است و با عالم ملکوت پیوندی عمیق دارد. اعضای این جامعه نیز مردمی وارسته و آراسته به زیورهای اخلاقی هستند؛ مردمانی که اطاعت و فرمان بری از رهبر الهی خود را عبادت می شمارند.

ادیان، حکومت آخرالزمان و منجی را در ارتباط با دستگاه خدایی می بینند. از این رو، ظهور موعود و تشکیل جامعه مطلوب، تجسم آموزه های ادیان و پیامبران و اولیای الهی تلقی می شود و پایان بخش رنج و درد نوع بشر و برپایی جامعه ای پر از عدل و داد و نورانیت و معنویت اعلام می گردد.

الف) منجی گرایی در مسیحیت

امید بستن به جهانی نورانی که در آن، آدمی به همه خواست های خود برسد و از تمامی گناهان پاک و از همه دل بستگی های مادی رهایی یابد و نیز ایمان به نجات دهنده ای که برآورده کننده این آرزوها باشد، در کتاب مقدس آشکارا دیده می شود.

کلیسای اولیه نیز به تبیین رجعت و نجات بخشی مسیح، علاقه فراوانی داشت. رسولان منتظر بودند که مسیح در عصر آنان ظهور کند و نسل های بعدی نیز همین امید باشکوه را حفظ کردند. این انتظار طاقت فرسا تا قرن سوم میلادی به شدت ادامه داشت، ولی از زمان امپراتوری کنستانتین و ایمان آوردن او به مسیحیت و کم شدن سختی ها و مصیبت های مسیحیان (قرن چهارم میلادی)، بازگشت و ظهور مسیح کم کم به فراموشی سپرده شد.

گفتنی است در قرن های اخیر، در کلیساها دوباره بر این حقیقت تأکید می شود و در مواردی هنوز غفلت ها و مخالفت هایی وجود دارد، ولی علاقه به این آموزه کتاب مقدس رو به افزایش است. روزانه میلیون ها مسیحی دین دار این دعا را زمزمه می کنند که: «آمین، بیا ای خداوند عیسی».

۱.اهمیت این آموزه در مسیحیت

کتاب مقدس، به موضوع نجات و بازگشت دوباره مسیح اهمیت فروانی می دهد. رجعت مسیح، در عهد جدید بیش از سی صد بار آمده است و چندین باب کامل، به این موضوع اختصاص دارد. برخی از رساله های عهد جدید نیز به این موضوع مربوط است. بنابراین، می توان گفت این آموزه از مهم ترین آموزه های مسیحیت به شمار می رود. هنری تیسن می نویسد: درک صحیح رجعت مسیح، کلید کتاب مقدس می باشد. بدون درک صحیح رجعت مسیح، نخواهیم توانست بسیاری از تعالیم و آیین های مقدس و وعده ها و نمونه های کتاب مقدس را درک نماییم. مثلاً این که مسیح هم پیامبر، هم کاهن و هم پادشاه است، بدون درک رجعت قابل فهم نیست…در آیات زیادی، مسیحیان تشویق شده اند که برای بازگشت مسیح آماده باشند و از این حقیقت تسلی پیدا کنند و ضعیفان را برای این حقیقت تقویت نمایند، سختی ها را تحمل کنند و اعتماد خود را حفظ نمایند؛ زیرا خداوند به زودی مراجعت خواهد کرد و برای منتظران خود برکت و اجر و پاداش خواهد آورد.

یکم. امید کلیسا

رجعت مسیح، امید بزرگ کلیساست و با انتظار منجی مسیحیت حیات می یابد، چنان که پطرس می گوید: مبارک باد خدا و پدر خداوند ما، عیسی مسیح که به حسب رحمت عظیم خود، ما را به وساطت برخاستن عیسی مسیح از مردگان، از نو تولید کرد و برای امید زنده.

یوحنا می گوید: ای حبیبان! الان فرزندان خدا هستیم و هنوز ظاهر نشده است، لیکن می دانیم که چون او ظاهر شود، مانند او خواهیم بود؛ زیرا او را چنان که هست، خواهیم دید و هر کس این امید را بر وی دارد، خود را پاک می سازد؛ چنان که او پاک است.

دوم. امید مسیحیان

آمدن منجی و بازگشت مسیح، امید اصلی مسیحیان است. باور به این آموزه، انگیزه ای قوی برای ثبات ایمان و اعتقاد و پاکیو تقوا و پایداری و ثبات قدم ایجاد می کند.

هنری تیسن، اعتقاد به ظهور مجدد مسیح را سرچشمه بسیاری از باورها و اعمال می داند و می نویسد: قبول این عقیده باعث می شود که ما خودمان را پاک کنیم و مواظب و پایدار باشیم. این عقیده، لغزش خوردگان را به بازگشت تشویق می کند و باعث هشدار بی دینان می گردد. و در مشکلات و ناراحتی ها، باعث پایداری و استقامت می شود. روشن است که این اعتقاد، انگیزه مسیحیت رسول مان بود؛ کسانی که شنیده بودند مسیح گفته است که باز می گردد، ممکن نبود فریب دنیا را بخورند. آنها در انتظار بازگشت او بودند و با همین اعتقاد زندگی می کردند و تلاش می نمودند دیگران را هم به سوی او بیاورند و به بازگشت او معتقد سازند.

کتاب مقدس با وعده و تشریح رجعت مسیح، محرکی بسیار قوی برای اعمال و خدمات مسیحی ایجاد می کند:

در ساعتی که گمان نبرید، بر انسان می آید. پس آن غلام امین و دانا کیست که آقایش، او را بر اهل خانه خود بگمارد تا ایشان را در وقت معین خوراک دهد. خوشا به حال آن غلامی که چون آقایش آید، او را درچنین کارمشغول یابد.

پولس رسول در آموزه های خود گوشزد می کند: پس حق هرکس را به او ادا کنید؛ باج را به مستحقِ باج و جزیه را به مستحقِ جزیه و ترس را به مستحقِ ترس و عزت را به مستحقِ عزت! مدیون احدی به چیزی نشوید، مگر به محبت نمودن؛ زیرا کسی که دیگری را محبت می نماید، شریعت را به جا آورده باشد؛ زنا مکن، قتل مکن، دزدی مکن، شهادت دروغ مده، طمع مورز و هر حکمی دیگر که هست، همه شامل است در این کلام که هم سایه خود را چون خود محبت نما! محبت به همسایه خود بدی نمی کند، پس محبت تکمیل شریعت است. و خصوصاً چون وقت را می دانید که الحال ساعت رسیده است که باید از خواب بیدار شویم؛ زیرا که الان نجات ما نزدیک تر است. از آن وقتی که ایمان آوردیم، شب مقتضی شد و روز نزدیک آمد. پس اعمال تاریکی را بیرون کرد، اسلحه نو را بپوشیم و با شایستگی رفتار کنیم؛ چنان چه در روزه، نه در بزم ها و سکرها و فسق و فجور و نزاع و حسد، بلکه عیسی مسیح خداوند را بپوشید و برای شهوات جسمانی تدارک نبینید.

۲.مراحل رجعت و ظهور مسیح

براساس آموزه های کتاب مقدس، رخ دادهای آخرالزمان و بازگشت مسیح برای نجات بخشی، در چندین مرحله انجام می پذیرد که عبارتند از:

یکم. رجعت اولیه مسیح یا آمدن مسیح به آسمان

این مرحله شامل ربودن کلیسا (مؤمنان) و بردن آنان به آسمان است. در یک چشم به هم زدن، به صورت ناگهانی و بدون آگاهی قبلی، حضرت عیسی (ع)، آنهایی را که آماده بازگشت او هستند، می رباید و به آسمان می برد. پولس رسول در آموزه هایش می گوید: همانا به شما سری می گویم که همه نخواهیم خوابید، لیکن همه متبدل خواهیم شد، در لحظه ای و طرف العینی، به جهت نواختن صور اخیر؛ زیرا کرنا صدا خواهد داد و مردگان بی فساد برخواهند خاست و ما مقبول خواهیم شد.

اما وطن ما در آسمان است که از آن جا نجات دهنده، یعنی عیسی مسیح خداوند را انتظار می کشیم که شکل جسم ذلیل ما را تبدیل خواهد نمود تا به صورت جسم مجید او مصور شود. هدف از این ملاقات در آسمان، دادرسی مؤمنان و دادن پاداش به آنان و حساب پس دادن در استفاده از استعدادها و اموال و فرصت هایی است که به آنها داده شده بود. هدف مهم دیگر، آماده کردن اوضاع و از میان بردن موانع ظهور است. موانع ظهور ممکن است دولت های بشری یا شیطان باشند که از آن با عنوان بی دین، دجال، ضد مسیح و قانون شکن یاد شده است. (علی فاطمیان، نشانه های پایان، فصل ششم)

دوم. دوران مصیبت عظیم

پس از مرحله اول ظهور مسیح و پیش از مرحله دوم آن، دوران مصیبت بسیار شدیدی پیش گویی شده است. در این دوره که بنابر برخی اشاره ها هفت سال طول خواهد کشید، چنان زمان سخت و تنگی خواهد شد که از هنگام پیدایش امت ها تا بدین روز، همانندی نداشته است.

هنری تیسن با استفاده از آموزه های کتاب مقدس، این دوران را چنین ترسیم می کند: وقتی کلیسا ربوده شود، دیگر نمک و نور در جهان نخواهد بود. مدت کوتاهی پس از ربوده شدن کلیسا، تا زمانی که مردم به سوی خداوند بازگشت نکرده اند، بر روی زمین هیچ موجود نجات یافته ای وجود نخواهد داشت. روح القدس، خدمت باز دارنده خود را از جهان خواهد برداشت. در آن زمان، فساد و ظلمت به سرعت زیاد خواهد شد. گناه همه جا را فرا خواهد گرفت و مرد بی دین ظهور خواهد کرد. شیطان و فرشتگانش بر روی زمین قدرت زیادی خواهند داشت، ولی آمدن مسیح، مانعی را که در راه اشاعه بی دینی و برنامه های آخرالزمان وجود داشت، از میان خواهد برد.

سوم. بازگشت ثانویه مسیح و سلطنت هزارساله او بر زمین

برابر آموزه های کتاب مقدس، هنگامی که سال های مصیبت بی سابقه، به پایان خود نزدیک شود، روح هایی از دهان اژدها و از دهان وحش و از دهان نبی کاذب بیرون می آیند و بر پادشاهان ربع مسکون زمین خروج می کنند تا ایشان را برای جنگ عظیم در «حارمجدون» فراهم آورند.

آنان جمع می شوند تا «اورشلیم» را تصرف کنند و یهودیان و فلسطین را به اسارت درآورند. ولی وقتی به پیروزی نزدیک شده اند، مسیح با لشکریان خود از آسمان نزول خواهد کرد و در جنگ نهایی، پس از غلبه بر آنان، پیشوایانشان، گرفتار و به دریاچه آتش افکنده خواهند شد.

سپاهیان آنان نیز با شمشیری که از دهان مسیح خارج می شود، کشته خواهند شد و راه برای استقرار حکومت مسیح هموار خواهد گردید. این دوره، هزارسال به طول می انجامد و مسیح فرمان روای جهانی پرستش خواهد شد و عدل و انصاف کامل در جهان برپا خواهد گشت. شیطان و روح های شریر بسته می شوند و به مدت هزار سال در «هاویه» افکنده خواهند شد.

۳.اهداف ظهور حضرت عیسی(ع)

هدف حضرت عیسی از رجعت دوم به زمین چیست؟ ظهور او چه نتایجی را درپی خواهد داشت؟ نویسندگان مسیحی به استناد کتاب مقدس، اهدافی را برای ظهور عیسی برشمرده اند که به برخی از آنها اشاره می شود:

یکم. ظاهر ساختن شکوه و جلال خود

یکی از اهداف حضرت عیسی از ظهورش، نشان دادن خود و عظمتش به جهانیان است. تمام طوایف زمین، پسر انسان را خواهند دید که بر ابرهای آسمان، با قوت و جلال عظیم می آید.

او بر دشمنانش نیز ظاهر خواهد شد: «اینک با ابرها می آید و هر چشمی او را خواهد دید و آنانی که او را نیزه زدند و تمامی امت های جهان، برای وی خواهند نالید.»

دوم. استقرار حکومت جدید

مسیح به همراه لشکریان خود (گروه فرشتگان و انبوه نجات یافتگان) که هنگام ظهور همراه او هستند،(۳۳) با دشمنانش (نبی کاذب و لشکریان او) درگیری خواهد داشت، ولی این جنگ، کوتاه و با پیروزی قطعی آن حضرت همراه خواهد بود. «در پی آن درگیری، مخالفت سیاسی علیه مسیح و ملکوت او از بین خواهد رفت و راه برای استقرار نظام جدید هموار خواهد گردید.»

سوم. نجات اسرائیل

هنگامی که مسیح رجعت کند، بنی اسرائیل را از دشمنانش رهایی خواهد بخشید: «پس بگو خداوند یهود چنین می افزاید: شما را از میان امت ها جمع خواهم کرد و شما را از کشورهایی که در آنها پراکنده شده اید، فراهم خواهم آورد و زمین اسرائیل را به شما خواهم داد.» هم چنین اسرائیل نجات خواهد یافت، چنان که مکتوب است، نجات دهنده ای از صهیون ظاهر خواهد شد و بی دینی را از یعقوب خواهد برداشت.

برخی از نویسندگان مسیحی معتقدند وعده نجات اسرائیل به این معنا نیست که تمام اسرائیل به تدریج وارد کلیسا خواهند گردید، زیرا نجات اسرائیل به طور مخصوص به دیدن مسیح در زمان رجعت مربوط است، چنان که آمده است: در آن روز، خداوند، ساکنان اورشلیم را حمایت خواهد نمود و ضعیف ترین ایشان در آن روز، مثل داوود خواهد بود و خاندان داوود مانند خدا و مثل فرشته خداوند در حضور ایشان خواهند بود. در آن روز، قصد هلاک کردن جمیع امت هایی که بر ضد اورشلیم می آیند، خواهد نمود. و بر خاندان داوود و ساکنان اورشلیم، روح فیض و تضرعات را خواهم ریخت و بر من که نیزه زدند، خواهند نگریست و برای من، مثل نوحه گری برای پسر یگانه خود نوحه گری خواهند کرد.

بنابراین، سخت دلی اسرائیل تا زمان «پُری» امت ها (یعنی دوره فیض که برای نجات امت ها تعیین شده است) ادامه خواهد یافت «در آن روز، اسرائیل توبه کرده، به سوی خداوند بازگشت خواهد کرد».

چهارم. داوری امت ها

مسیح، غیر از داوری درباره پادشاهان و رئیسان و لشکریان، داوری دیگری در میان امت ها دارد و آن هنگامی است که جنگ در هارمجدون به پایان رسیده و حکومت مسیح استقرار کامل یافته باشد. در این داوری، مسیح بر تخت باشکوه خود می نشیند و میان مردمان و امت ها داوری می کند و از طرز رفتار آنها با برادران خداوند خواهد پرسید. در این داوری، برای گوسفندان (خوبان)، حیات ابدی و ملکوت و برای بزها (بدان)، مجازات ابدی در نظر خواهد گرفت.

پنجم. برکت دادن به زمین با گسترش عدالت

برکت بخشی به زمین، ایجاد عدالت، صلح و آرامش، از اهداف مسیح از بازگشت و ظهور به شمار می رود، زیرا خشکی زمین و خار و خس آن، نتیجه گناه و بی عدالتی انسان است. با رجعت مسیح و برطرف شدن لعنت و گناه، همه موجودات حتی زمین و گیاهانش نجات می یابند. و بیابان مثل گل سرخ خواهد شگفت و آب ها در بیابان و نهرها در صحرا خواهد جوشید و مکان های خشک به چشمه های آب مبدل خواهد گردید.(۴۰)و نهالی از تنه «یسّی» بیرون آمده، شاخه ای از ریشه هایش خواهد شکفت و روح خداوند بر او قرار خواهد گرفت؛ یعنی روح حکمت و فهم و روح مشورت و قوت و روح معرفت و ترس خداوند. و خوشی او در ترس خداوند خواهد بود و موافق رؤیت چشم خود، داوری نخواهد کرد و بر وفق سمع گوش های خود تنبیه نخواهد نمود، بلکه مسکینان را به عدالت داوری خواهد کرد و به جهت مظلومان زمین به راستی حکم خواهد نمود. و جهان را به عصای دهان خویش زده، شریران را به نفخه لب های خود خواهد کُشت. کمربند کمرش عدالت خواهد بود و کمربند میانش امانت. گرگ با بره سکونت خواهد داشت و پلنگ با بزغاله خواهد خوابید و گوساله و شیر و پرواری با هم و طفل کوچک آنها را خواهد راند و گاو با خرس خواهد چرید و بچه های آنها با هم خواهند خوابید و شیر مثل گاو کاه خواهد خورد و طفل شیر خواره بر سوراخ مار بازی خواهد کرد و طفل از شیر باز داشته شده، دست خود را بر خانه افعی خواهد گذاشت. در تمامی کوه مقدس من، ضرر و فسادی نخواهند کرد؛ زیرا جهان از معرفت خداوند پر خواهد بود مثل آب هایی که دریا را می پوشاند.

ب) دکترین منجی گرایی در اسلام

بنابر روایاتی که ازپیامبراسلام(ص) نقل شده است، اعتقاد به وجود منجی آخرالزمان، در میان تمامی مسلمانان وجود دارد. همگی آنها درانتظارظهور نجات دهنده ای که نام ولقب وکنیه اش همانند نام ولقب و کنیه پیامبراکرم باشد، به سر می برند. میان آموزه منجی گرایی در اسلام و در مسیحیت، شباهت ها و تفاوت هایی هست. شاید بتوان ادعا کرد که تفاوت اصلی میان آن دو، تکامل این آموزه در اسلام و جدا شدن آن از برخی باورهای خرافی است. در ادامه، خلاصه ای از باورهای مسلمانان را درباره منجی آخرالزمان به اختصار بازگو می کنیم.

۱.معرفی منجی

پیامبر اسلام(ص) فرموده است: یخرج من آخر الزمان رجل من ولدی اسمه اسمی و کنیته کنیتی. یملأ الأرض قسطاً و عدلاً کما ملئت ظلماً و جوراً فذلک هذا المهدی؛ (ابن جوزی، تذکر الخواص)؛ درآخرالزمان مردی ازفرزندان من خروج می کند که نام وکنیه اش همانند نام وکنیه من است. اوزمین را ازقسط وعدل پُرمی کند، پس ازآنکه ازظلم وجور پُر شده است. پس آن مرد، مهدی این امت است. احادیث در این باره و با این مضمون، چنان فراوان است که درباره آنها می توان ادعای تواتر کرد. در احادیث شیعه، نسب مهدی (عج)از طرف پدر به امام حسن عسکری(ع)، امام یازدهم شیعیان و از طرف مادر، به نرجس، دختر یوشع بن قیصر، پادشاه روم می رسد. مادراو ازنژاد شمعون وازحواریون حضرت عیسی بوده است. (منتخب الاثر، ص ۳۹۷) او در ۵ سالگی (سال ۲۶۰ هـ. ق) و پس از درگذشت پدر بزرگوارش، به امامت رسیده و از آن زمان تا سال ۳۲۹ هـ. ق، یعنی حدود ۶۹ سال، نوعی زندگی مخفی داشته است. در این مدت، ارتباط او با پیروانش از طریق نوّاب صورت می گرفت که از آن دوران به غیبت صغرا تعبیر می شود. پس از آن تاریخ، از دیدگان عموم پنهان می شود و غیبت کبرا آغاز می گردد تا زمانی که به امر پروردگار ظهور کند و جهان را پر از عدل و داد گرداند. (منتخب الاثر، فصل چهارم و پنجم، ص۴۴۵ـ۵۲۰)

۲.وضعیت جهان در زمان انتظار

جهان در زمان غیبت امام مهدی(عج)، آمیخته ای از خوبی ها و بدی ها، زشتی ها و زیبایی ها، کام یابی ها و ناکامی ها، مرادها و نامرادی ها و صلاح ها و فسادهاست. حق نابود نشده و گویندگان و جویندگان آن از میان نرفته اند، ولی مسیر کلی جامعه به سوی گسترش زشتی ها و نامردمی هاست.

خرابی ها کم کم فزونی می گیرد و رژیم های اجتماعی فاسد قدرت مندتر می گردند تا آن جاکه خفقان محیط به اوج خود می رسد و نابودی اخلاق و معنویت آشکارا دیده می شود تا جایی که همگان ناامید می شوند و جز اندکی که به انتظار سرآمدن این شب سیاه پایدارند و به بردباران هم کیش خود بشارت آمدن مهدی(عج) را می دهند، دیگران بر صراط حق و ایمان و عدالت باقی نمی مانند. در این دوران، از قیام های حق و آشوبگری های باطل سخن به میان آمده است که برخی از آنها از نشانه های ظهور منجی آخرالزمان به شمار می رود. (همان، فصل ششم، ص۵۲۳ ـ۵۷۲)

۳.قیام مهدی(عج)

کسی از زمان قیام و خروج او آگاهی ندارد. تنها می توان گفت این امر زمانی رخ می دهد که جهان تشنه پذیرش حق و حقیقت و خواستار قیام مصلح و منجی باشد. این عطش آن گاه به اوج خود می رسد که حکومت های ناحق و حاکمان نابکار، جامعه را به ورطه نابودی بکشند و با به راه انداختن جنگ های خانمان سوز، مردم را به تنگ آورده باشند. آن گاه که مردم هوشیار شوند و به خود آیند و بر اثر تجربه های گذشته و واخوردگی از رژیم های بشری، آمادگی کامل برای پذیرش حکومت الهی و قوانین و اصول آن را داشته باشند و او را از صمیم دل بخواهند، وی چونان «شهاب ثاقب»(۴۳) به فرمان خدا پدیدار می شود و زمین را از لوث بیدادگران پاک می کند. همین آمادگی و پذیرش همگانی است که سبب می شود آن چه را هیچ مصلحی به انجامش موفق نگردیده است، عملی سازد و حکومتی مطلوب و عدالت گستر برپا سازد.( نجات بخشی در ادیان، ص ۱۶۹) امیرالمؤمنین علی (ع)، قیام منجی را چنین ترسیم می کند:

جنگ قد علم خواهد کرد، در حالی که دندان های خود را نشان می دهد، پستان هایش پر و آماده است. شروع کار شیرین است و عاقبت آن تلخ. همانا فردا امری ظاهر خواهد شد که او را نمی شناسید و انتظارش را ندارید. آن حاکم عادل، هر یک از عمال حکومت های پیشین را به سزای اعمال خویش خواهد رسانید. زمین پاره های جگر خویش را از معادن و خیرات و برکات، برای او بیرون خواهد آورد و کلیدهای خود را با تمکین به او تسلیم خواهد کرد. آن گاه او به شما نشان خواهد داد که عدالت واقعی چیست؟ و چگونه کتاب خدا و سنت پیامبر احیا خواهد شد.(سید رضی، نهج البلاغه، خ ۱۳۶)

نخستین یاوران حضرت مهدی، ۳۱۳ تن مؤمن صالح جنگ جو هستند که ندای او را لبیک می گویند و به مصداق «أَینَ مَا تَکونُوا یأْتِ بِکمْ اللَّهُ جَمِیعًا» از هر سو گرد می آیند و به دورش حلقه می زنند.(۴۴) اینان از یک گروه و دسته نیستند، بلکه هرکدام از هر گروه، صنف و شهری اند با امام زمانشان به چهل صفت از صفات نیک انسانی، در میان رکن و مقام پیمان می بندند.(۴۵)

پس از انتشار ظهور قائم(عج)، مردم به تدریج خود را به او می رسانند و به او می گروند تا این که شمار آنان به ده هزار نفر (برابر شمار یاران پیامبر در فتح مکه) می رسد و آن گاه با اذن خداوند، قیام او آغاز می گردد. ( بحار الانوار، ج۵۲، ص۳۲۳) او با بت ها و مظاهر کفر و ست