فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران

فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران شامل 57 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نوگرایی دینی در ایران :

گفت وگو با علی بیگدلی

انتخاب، ۲۰/۲/۸۲

چکیده: هرگاه نهاد دولت ضعیف شود، روحانیت از مرجعیت دینی وارد مرجعیت سیاسی و اقتصادی می شود و جلوه های این ورود، در جامعه رخ می نماید . در این صورت است که جنبش نوگرایی و اصلاحات (نظیر پروتستانیتسم) از درون این نهاد و بیرون از آن، پدید می آید تا از زیاده طلبی و اقتدار غیر عقلانی رهبری دینی در جامعه جلوگیری کند .

قبل از اینکه وارد بحث شوم باید چند فرضیه را مطرح کنم . فرضیه اول اینکه هر نظام اجتماعی برای حفظ و انسجام خویش، نیازمند یک نظام ارزشی است . فرضیه دوم این است که در طول تاریخ، به دلیل تمایل همیشگی به عملکردهای دینی، نظام ارزشی در جامعه ما متکی بر دین بوده است و فرضیه سوم به این می پردازد که در چه شرایطی نهاد دین احساس می کند که بایستی در آن تحول و تغییری به وجود آید; بدین معنی که احساس نوگرایی و انجام اصلاحات در نهاد دین در چه شرایطی حاصل می شود .

در جامعه ما برای اولین بار از اواسط دوره قاجاریه بحث اصلاح نهاد دینی و رویکردهای جدید سنت به این مسئله مطرح شد . علت آن بود که مجموعه احکام شرعی موجود در نهاد دین، نسبت به سرعت و حرکت جامعه پاسخ گو نبود; زیرا نمی توانست با انبوهی از انتظارات و سؤالات جامعه، خود را تطبیق دهد . بنابراین این احساس به وجود آمد که نهاد دین باید در یک قواره ای از نوگرایی و مدرنیسم و اصلاحات قرار گیرد .

باید گفت در جوامعی که قدرت یا نهاد حکومتی دچار ضعف بنیادی شود، نهاد دین از قدرت بیشتری برخوردار است و عکس این قضیه نیز صادق بوده است . در دوران صفویه با وجود اینکه حکومت شیعی بود و دین رسمیت داشت، به دلیل توانمندی دولت، نهاد روحانیت از قدرت دخالت برخوردار نبود، اما در دوره فتحعلی شاه به دلیل ضعف نهاد دولت، نهاد روحانیت از قدرت و توانمندی بیشتری برخوردار می شود . زمانی که نهاد روحانیت احساس ضعف در نهاد دولتی می کند، از مرجعیت دینی – که پایگاه اصلی روحانیت است – وارد مرجعیت سیاسی می شود . در واقع این مسئله، آغاز تحول گرایی در جامعه است و یکی از دلایلی که جامعه اروپا به اصلاح دینی و رویکرد پروتستانتیسم پرداخت، این امر است . زیرا روحانیت کلیسا از مرجعیت دینی وارد مرجعیت سیاسی، اقتصادی و اجتماعی شدند و در واقع، به جای اینکه نهاد دینی در کلیسا یا مسجد عمل کند، جلوه هایش در جامعه رخساره پیدا می کند و این باعث می گردد که هر عملکرد و نقصان جامعه را به گردن دین بیندازند .

روحانیت کلیسا، به دلیل دخالت های گسترده در حوزه اقتصاد و سیاست، از مرجعیت دینی جدا شد و بنابراین در جامعه آلمان، به دلیل عدم تمرکز قدرت و نبودن دولت متمرکز و قدرتمند، حوزه حاکمیت مرجعیت دینی گسترش می یابد و البته در مقابل، می توان به انگلستان و فرانسه اشاره کرد که در آنها به دلیل تمرکز قدرت سیاسی و ظهور دولت ملی، حوزه دین از قدرت فوق العاده ای برخوردار نیست و بنابراین کشاکشی که در آلمان بین حوزه دین و سیاست مشاهده می شود، در نتیجه نبودن یک قدرت سیاسی یا خلاء قدرت حکومتی است . در جامعه آلمان، نخستین جنبش های دانشجویی با همکاری استادان دانشگاه که تفکرات اومانیستی دارند، شکل می گیرد که بعدها تبدیل به یک نهاد قدرتمند متعارض نسبت به قدرت نهاد دین می گردد و از طرف دیگر، یک جریان روشن فکری در نهاد کلیسا به وجود می آید و بسیاری از روحانیون کلیسا دستخوش نگرش های روشن فکرانه می شوند . همکاری و هم فکری حوزه روشن فکری کلیسا و دانشگاه با یکدیگر اتحادی را به وجود می آورد که باعث کاستن از اقتدار کلیسا شده، این نهاد را از حوزه اجتماعی بیرون می سازد .

با توجه به این تعاریف، می توان گفت پروتستانتیسم در جهت حذف دین عمل نمی کند، بلکه در جهت اصلاح زیاده خواهی و زیاده طلبی ها و آن اقتدار غیرعقلایی که رهبری دینی در جامعه را در دست دارد و می خواهد از حوزه دین نظارت بر مقام مناسبات اجتماعی داشته باشد، عمل می کند . به نظر بنده این مسئله آغازگر افول دین است; بدین معنی که وقتی از جایگاه اصلی و مرجعیت واقعی، وارد مرجعیت غیرواقعی، یعنی مرجعیت سیاسی و حکومتی شود، ضرورت اصلاحات در نهاد دین احساس می شود .

اصلاح نهاد دین نیازمند اصلاحات اجتماعی است; یعنی اصلاحات اجتماعی مقدم بر اصلاحات نهاد دینی است . متفکرین روشن فکری که به اصلاح دین پرداختند، بدین نتیجه رسیدند که فقدان آرامش و آسایش در روابط اجتماعی محصول قدرت نمایی نهاد دین است و بنابراین نهاد دین باید دچار یک دگرگونی و نوسازی ساختاری شود و از مرزهای اقتدارش کاسته شود و در پی این امر، از مشکلات و مظالم اجتماعی کاسته می شود .

ذات اسلام با ذات مسیحیت متفاوت است . ما در جامعه خودمان نمی توانیم به پیروی از تحولات اروپا به تغییر و تحولات بپردازیم; زیرا جامعه اروپا منظومه به هم مرتبطی است که تحولاتش با هم ارتباط دارد و هر تحولی نه تنها تکامل تحول قبلی است، بلکه تکامل دهنده تحول بعدی نیز هست . اما جامعه ما به دلیل فقدان عقلانیت در روند تاریخی، نمی تواند از تغییر و تحولات جامعه اروپایی پیروی کند . خرد و منطقی در روند تکامل تاریخ غرب مشاهده می شود که در تاریخ جامعه ما وجود ندارد و دیگر اینکه نوع عملکرد ما در مناسبات اجتماعی با اروپا تفاوت دارد و روند تکاملی تاریخ ما مبتنی بر هیچ گفتمانی نیست . در تمام طول تاریخ، گفتمان ما، گفتمان خاصی بوده است، درحالی که در غرب، در هر دوره ای، بنابر ضرورت تحولات اجتماعی، گفتمان خاصی حاکم بوده است و در واقع، اگر در قرون وسطا زبان جامعه دینی بود، از رنسانس به بعد، زبان عقلانیت و قانون گرایی برتری می یابد .

سید جمال به علت توقف در اروپا قصد داشت که الگویی از اصلاح پذیری دنیای مسیحیت را در دنیای اسلام به وجود آورد; اما این امر قابلیت اعمال و انطباق نداشته است و می توان گفت علامه نائینی مفهوم مشروطه را به عنوان یک اقدام عقلانی در نظر نمی گیرد، بلکه کوشش می کند دفع افسد به فاسد کند .

ما مدعی هستیم که اسلام، دینی این دنیایی و آن دنیایی است . بنابراین چنین دینی به اعتقاد بنده از انعطاف پذیری بیشتری برخوردار است; درحالی که مسیحیت دینی است که کلیسا آن را اجتماعی کرد و اصل آن، کمتر اجتماعی است . به اعتقاد من، نهادهای دینی در اسلام و مسیحیت ذاتا قابل انطباق با یکدیگر هستند . هرچند از این منظر که مسیحیت هزار سال بر تاریخ اروپا حاکم بوده و در کنار سیاست یا در برابر آن خودنمایی کرده است با اسلام تشابهاتی دارد، ولی باید گفت که از نظر عملکردی هیچ گونه شباهتی میان این دو وجود ندارد .

در جامعه ما با یک دید دینی به تمام موارد نگاه می شود; درحالی که در مسیحیت، این گونه نیست و دین تنها به یک رابطه خالق و مخلوقی تبدیل شده است; یعنی دین جنبه فردی پیدا کرده است . در جامعه ما دین به دلیل اصالت اسلام توانسته است در تعارضات اجتماعی به عنوان یک حلال مشکلات عمل کند، یعنی برای تمامی بخش های زندگی دستورالعملی دارد; درحالی که مسیحیت چنین توانایی را نداشته و بنابراین نقطه اشتراکی بین این دو دین، از نظر عملکرد اجتماعی وجود ندارد .

اشاره

در این گفت وگو جناب آقای بیگدلی از دریچه یک تحلیل تاریخی، به طرح نظریه و دیدگاه فرهنگی و اجتماعی خود پرداخته است که در جای خود نیاز به بحث و بررسی بیشتر دارد . این مطالب هرچند پیش تر نیز به گونه های متفاوتی مطرح شده است، ولی این موضوع آن قدر مهم هست که بارها نقادی شود تا زوایای تاریک بحث روشن تر گردد .

ازاین رو، از روزنامه انتخاب که تنها روزنامه منتسب به روحانیت و حوزه است، انتظار می رود که در ضمن این گفت وگوها یا در ذیل آن، به نقد آن مطالب نیز اقدام کند . ^(۱)

به هر حال، اصل سخن به نسبت نوگرایی با اقتدار سیاسی نهاد دین باز می گردد . تردیدی نیست که یکی از مؤلفه های نوگرایی یا مدرنیسم در غرب، مقابله با حضور نهاد کلیسا در حوزه اقتدار سیاسی واجتماعی بود . اما در ماهیت نوگرایی و علل رویارویی نوگرایان با نهاد دین، نظریه های گوناگونی مطرح شده است . شاید دیدگاه نویسنده را بتوان به صورت زیر جمع بندی کرد: هر گاه نهاد دولت تضعیف شود، نهاد دین خلا قدرت را پر می کند و به عرصه اقتدار سیاسی و اقتصادی نفوذ می یابد . از آنجا که جایگاه واقعی نهاد دین، دخالت در عرصه های سیاسی و اقتصادی نیست، در این حالت، اولا، آرامش و آسایش در روابط اجتماعی از میان می رود و ثانیا، با رشد سریع جامعه و تحولات اجتماعی، دیگر نهاد دین پاسخ گوی انبوه انتظارات و سؤالات جدید نخواهد بود . ازاین رو، محدوده نهاد دین باید دچار یک دگرگونی و نوسازی ساختاری شود و از مرزهای اقتدارش کاسته گردد .

نظریه ایشان البته از پیش فرض ها یا عناصر مفهومی چندی برخوردار است که باید به یک یک آن