فایل پاورپوینت کامل نگاهی به سیره نظری و عملی امام خمینی، در برابر مخالفان

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به سیره نظری و عملی امام خمینی، در برابر مخالفان :

در این دنیای فانی، اگر به خود بیایی! هیچ فردی را بی مخالف نیابی. یکی کم و یکی بیش، اما بی مخالف، هیچ! در جهان سیاست نیز چنین است؛ بر هر دولت و نظامی، هم مخالف است و هم محارب، در هر مکان و زمانی! چه دولت های غیر دینی و چه الهی. گاه در قالب فردی و گاه در هیئت جمعی و گاه نظامی! لذا «بازار مخالف کی شود سست؟» هرگز!

قطعاً این مخالفان در هر فرصتی که پیش آید ساز ناکوک زده و اظهار وجود کرده و هیچ وقت ساکت ننشسته و نظاره گر نخواهند بود. وقتی هم که بادِ ناموافق آنان وزیدن گیرد، هر کدام به جهتی و به رنگی و با انگی وزیدن خواهند کرد و در حد توان خویش، گرد و خاکی بلند و خس و خاشاکی را نمایان!

پس برای همه کس و همه چیز و همه زمانها، گذاری و گریزی از مخالف نیست! اصلاً طبیعت و خلقت بشری به گونه ای است که نیازمند مخالف بوده و گاه برای ادامه حیات، بویژه حیات سیاسی، محتاج به آن است، حتی زمانی لازم می آید که خود به دست خود، رقیب تراش و مخالف پرور باشد. اما مهم نوع نگاه و نحوه تعامل با مخالفان و ناموافقان است و بس!

بر اساس نصوص دین و مذهب، پیام قرآن و سنت، و سیره پیامبر و ائمه عصمت و طهارت؛ حتی پس تشکیل حکومت و کسب قدرت، نباید برخورد با دشمنان و مخالفان با ذلّت باشد و مذمّت و خفّت! پیشوایان دینی ما نظراً و عملاً تأکید کرده اند بر مدارا و تساهل و رحمت و گذشت. اگر نبود نمونه های بی شمار و خدشه ناپذیر در روش و عمل پیامبر اسلام و امامان شیعه، نسبت به رعایت حق و حقوق و احترام به مخالفان سیاسی، شاید می شد طور دیگری نگریست و برداشت کرد.

عمل پیامبر(ص) در دوران حکومت خود با عمروعاص، ابوسفیان و امثال آنها که نه فقط آنها را بخشید و مجازات نکرد و با مهربانی و عطوفت برخورد کرد، بلکه حق و حقوق آنان از بیت المال را هم قطع ننمود.

رفتار امام علی(ع) نیز با دشمنان و مخالفان اینگونه بود. خوارجی که بر او شمشیر کشیدند و جمعی از بهترین یارانش را به شهادت رسانیدند، اما امام عدل و عدالت [به قول شهید مطهری، در کتاب جاذبه و دافعه امام علی] آنها را «زندانشان نکرد و شلاقشان نزد و حتی سهمیه آنان را از بیت المال قطع نکرد. به آنها نیز همچون سایر افراد می نگریست… آنها در همه جا در اظهار عقیده آزاد بودند و حضرت خودش و اصحابش با عقیده آزاد با آنها رو به رو می شدند و صحبت می کردند. طرفین استدلال می کردند، استدلال یک دیگر را جواب می گفتند… خوارج می آمدند در مسجد و در سخنرانی و خطابه علی پارازیت ایجاد می کردند… و در نماز جماعت به علی اقتدا نمی کردند، زیرا او را کافر می پنداشتند… [اما امام علی(ع)] به هیچ وجه مزاحم آنها نمی شد و حتی حقوق آنها را از بیت المال قطع نکرد.»

امام خمینی نیز که دعوت گر و رهبری از نسل همان پیامبر و ائمه معصومین بود، سعی کرد در نظر و عمل تالی تلو آن بزرگان باشند و در بر خورد با مخالفین سیاسی خود و نظام تازه تأسیس اسلامی، آنگونه بیندیشند و عمل نمایند که آن پیشوایان کردند.

ایشان در تقریرات فلسفه می فرماید: «اگر قومى با ما موافق نشدند، نباید اگر یک‏ جهت حقى را هم قائل شدند، ما به مناسبت احراز عداوت کلى، زمزمه مخالفت کلى با آنها سر داده و حرف حق را هم به جهت مخالفت با آنها، قائل نشویم. و الّا اگر بنا بر این باشد باید ما با تمام الهیین عالم بناى مخالفت گذاشته و اعتقاد به وحدانیت و توحید را هم از دست بدهیم.» یا در پاسخ به یک استفتاء که درباره ارتباط و دوستی و رفت و آمد با افرادی که مخالف نظام جمهوری اسلامی هستند، می فرماید: «اشکالی ندارد.»

البته روشن است که مخالف با معاند و دشمن، متفاوت است. و کسانی که مخالفتشان جبنه عملی پیدا کند و به دشمنی و معاندت تبدیل شود در این صورت حکم فرق می کند.

حجت السلام والمسلمین سید هادی خسروشاهی، سفیر وقت ج اا در واتیکان در خاطرات خود نقل می کنند: «پس از ماجرای عزل بنی صدر و فرار وی به خارج، [من در ایتالیا بودم] یکی از دانشجویان که عضو انجمن اسلامی دانشجویان در ایتالیا بود، نزد من آمد و اطلاع داد که می خواهد به پاریس برود و با پیوستن ظاهری به مقاومت (گروه منافقین) بنی صدر را ترور کند! او از من به عنوان یک روحانی مجوز شرعی می خواست. به او گفتم: بنده نه قاضی شرع هستم و نه حاکم دادگاه انقلاب و نه اهل حکم و فتوی. با اصرار مجدد وی، به او گفتم: برای شرکت در سمینار سفرای ایران در خارج، که هفته آینده در تهران منعقد خواهد شد، عازم ایران هستم و حکم شرعی این امر را فقط از امام خمینی که شما مقلد ایشان هستید، خواهم پرسید و پاسخ را برای شما خواهم آورد! این دانشجوی که در خلوص او شکی نبود و بعدها هم جزو کادر رسمی وزارت امور خارجه شد، خیلی خوشحال شد و قرار شد منتظر پاسخ امام خمینی باشند.