فایل پاورپوینت کامل نیرنگ های معاویه در سرزمین مصر

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نیرنگ های معاویه در سرزمین مصر :

اوضاع سیاسی سرزمین مصر و ارزش و اهمیت آن هم از متن فرمان مبارک امام (علیه السلام) مشهود است و هم از مخاطب آن، اگر مصر در آن زمان برای جهان اسلام اهمیتی نداشت حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام)، یار باعظمت خود را که به تعبیر معاویه دست دوم آن حضرت محسوب می شده به فرمانروایی آن جا انتخاب نمی کرد و چنانچه مصر از ارزش والایی برخوردار نمی بود، حضرت امیر (علیه السلام) چنین عهدنامهای را برای فرمانروایی آن سرزمین نمی نگاشتند، همه اوضاع و احوال نشان می دهد که مصر برای حکومت اسلامی آن روز، اهمیت شایانی داشته و از ویژگی خاصی برخوردار بوده است.

بر همین اساس، وقتی علی (علیه السلام) پس از بیست وپنج سال سکوت و خانه نشینی و تحمل خار در چشم و استخوان در گلو و دم نزدن، برای حفظ کیان اسلام، بر مسند خلافت پیامبر(صلی الله علیه وآله) که حقّ دیرینه اش بود، نشست به عنوان اولین قدم، قیس بن سعد بن عباده را که از افراد طرف اعتمادش بود، به عنوان والی مصر انتخاب کرد. قیس به زودی وارد مصر شد و ولایت و حکومت آن جا را به عهده گرفت. اما معاویه که از مدتی پیش، چشم طمع به مصر دوخته بود و آرزو داشت آن جا را تحت نفوذ خود درآورد و از سویی با علی (علیه السلام) دشمنی دیرینه داشت، زمان را برای فتنه انگیزی مناسب دید و بلافاصله برای قیس، نامه ای نوشت و به او پیشنهاد کرد که علی (علیه السلام) را رها کرده و در عوض با وی بیعت کند. معاویه در این نامه، تمام حقّه ها و نیرنگ های رذیلانه را به کار برده بود. از یک طرف، قیس را کاملاً تطمیع کرده وبه او وعده های بزرگ و فریبنده داده بود، و از طرف دیگر، علی (علیه السلام) را متهم به شرکت و دخالت در قتل عثمان نموده و از آن حضرت به عنوان قاتل نام برده بود.

اما هیچ کدام از این نیرنگ ها مؤثر واقع نشد و قیس را منحرف نکرد; منتهی قیس که از یک طرف خود، تازه وارد مصر شده و هنوز بر اوضاع کاملاً مسلّط نشده بود و از طرفی در آغاز حکومت مولایش علی (علیه السلام) هنوز نمی دانست با چنین نیرنگ هایی چگونه باید مقابله کرد تا به ارکان حکومت آن حضرت لطمه وارد نیاید، جواب صریحی به معاویه نداد، بلکه کار را به اهمال برگزار کرد و در جواب او نامه ای دوپهلو نوشت تا مستمسکی به دست معاویه نداده باشد.

معاویه مجدداً نامه دیگری نوشت و این بار به جای تطمیع