فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز

با فایل فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز شامل 120 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وجوه الگویی آرمان شهر مهدوی در جامعه امروز :

مقدمه

اندیشه و باور مهدویت، از مهم ترین آموزه های دین مبـین اسـلام و در واقـع، مهـدویت، آینه ای تمام‏ نما برای آینده ای حتمی، روشن، فراگیر، مطلـوب و موعـود در جهـان اســت کــه پیروان تـمامی ادیان با اندیشه موعود آخرالزمـان، تــاریخ زنــدگی بـشـر را هدفمنـد مـی بیننـد.

فرهنگ مهدویت، منبع سرشاری است که هر معتقد به امام قائم (عج) در حـد بیـنش و بررسـی خود، از آن برداشت مـی کـند. نـگرش درسـت بـه ظهـور منجـی موعـود از سـلاله پـاک پیـامبر اسـلام (ص)؛ درک صـحیح از معیارها، ارزش ها و مسئولیت ها و تلاش برای احیای امر به معروف و نهی از منکر و اصلاح خود و جامعه ؛ رابطه ای قوی و پایدار براساس رابـطه ولایی، بـین انـسان و امام عصر (عج) ایجاد می کند. در این میان، این رسالت خطیر و مـهم به عهده آینده پژوهی دینی گذاشته شده است. توضیح بعضی از مفاهیم جهت روشن شدن بحث ضروری به نظر مـی رسـد.

الف) آرمـانشهر

«جوامع آرمانی»، «آرمان شهر »، «مدینـه فاضـله»، از مفـاهیمی هسـتند کـه دانـش واژه «یوتـوپیا» (تـامس مور، اومانیست عصر رنسانس = (Utopia) بر آنها دلالت دارد. «Utopia»، واژهای مرکب از «OU» «او» یونانی، به معنای «نفی» و کلمه «Topos» «توپوس»، به مـعنای «مـکان» اسـت. این واژه از لحاظ لغوی، به معنای «جایی که وجود نـدارد»، «ناکجـا آبـاد»، «لا مکان» مـی بـاشد؛ امـا اغلب به معنای جزیره خیالی وصف شده کـه در آن سیاسـت و قـانون و همه چیز در کمال خـوبی اجـرا مـی گردد. معانی دیگری برای این واژه ذکر شده است؛ از جمله دولـت یـا کشـور کامـل و ایـده آل، کشور خـیالی ، کـتابی که درباره کشور مرفه الحال بحث می کند (فرهنگ کامل انگلیسـی، ج۵، واژه یوتـوپیا).

از قـدیم تـرین زمان ها تا کنون تصور ایجاد «جامعه آرمانی» همیشه تعدادی از دانشمندان و اندیشه وران جهان را مـجذوب و مـفتون داشته است. ازاین رو هر یک از آنان طرحی جداگانـه برای جامعه آرمانی تدوین و ارائه کرده است. در مـیان کـهـن تــرین معمـاران جامعـه آرمـانی ، افلاطون از همه مشهورتر است. وی در سرتاسر رسـاله «جمهـوری» طـرح «مدینـه فاضـله» خویش را عـرضه کـرده است . بعد از او در جهان اسلام دانشـوران و اندیشـمندان بسـیاری، از جمله فارابی در کتاب «آراء اهل المـدینه الفـاضله»، بـه تصویر جامعه های آرمانی خود پرداختند. در دنیای مسیحیت نیز انبوهی از نویسندگان به این کار اقدام کـرد انـد؛ از جـملـه آگوسـتین در «شهر خدا»، توماس مور در «ناکجاآباد یا هیچ کجا» و فرانسـیس بـیکن در «آتلانتـیس نــو» (مـصباح یزدی، ۱۳۹۰: ۴۱۱).

حقیقت این است که طرح نقشه جامعه آرمانی نه مضر است نه لغو؛ مشروط بـر ایـن کـه دارای سـه ویژگـی اساسی باشد:

اول این که کاملا واقع بینانه باشد و حقایق زیست شناسی، روانشناختی، و جـامعه شـناختی را به هیچ روی از نظر دور ندارد و به دست فـراموشی نـسپارد؛

دوم این کـه با ارائه طریق همراه باشد؛ یعنی فـقط جـامعه آرمانی را تصویر نکند، بلکه راه و روش رسیدن به آن را نیز نشان دهد: آنچه تمام این طرحها را جـنبه غـیر عملی، وهمی و پنداری مـی دهــد و تـقریبـا در تمام آنـها نـیز مـشترک است ، این که طراح غالبا دنیای آینـده را بـلاواسطه بر روی دنیای حال می نهد و مدینه فاسده یا جاهله را بی فاصله با مـدینه فـاضـله مربـوط می کند؛ اما هیچ نـمی کوشد نشان دهد تـحول مـدینه فاسـده بـه مدینـه فاضـله از کـدام راه تـحقق می یابد و آنچـه تـوالی آنهـا را سـبب توانـد شـد، کـدام اسـت؟ (زرین کوب ۱۳۸۱ : ۲۳۲ و۲۳۳)

و سوم این کـه اهـدافی را، اعم از هدف اصلی و نهایی و هـدفهای واســط، بــرای جامعـه آرمانی تـعیین کـند که دارای مراتب باشند تـا سـهل الحصول‏تر بودن پاره ای از مراتب آنها، شور و خواست و اراده را در مردم برانگیزد و آن‏ها را به مبارزات اجتماعی و تـغییر اوضــاع و احـوال موجود، مایل و راغب گرداند، و از این گـذشته، عـدم وصول بـه کـمال مـطلوب بدین معنا نباشـد کـه هیچ کاری انجام نشده و هیچ پیشرفتی حاصل نیامده است. طرحی که این سه خصیصه را داشته باشد، دسـتاوردهای عـظیم خواهد داشت. مهم ترین فایده و منفعت آن، این اسـت کـه هـدف فـعالیت هـای اجتماعی را معین و مـعلوم مـی دارد (مصباح یزدی۱۳۹۰، : ۴۵۵).

ب)جامعه آرمانی مهدوی

جامعه آرمانی، جامعه ای است که پارسایان در آن به امامت، نه فقـط حکومـت مــی رســند. بـدین ترتیب ، بر اثر خداشناسی، خداپرستی، اطاعت کـامـل و دقـیـق از اوامــر و نــواهی الاهــی، کـسب رضای خدای متعال و تقرب به درگاه او، جامعه آرمانی اسلام به هدف نهایی خود کـه استکمال حقیقی انسـان هاسـت ، دسـت مـی یابـد و (همـان: ۴۱۴)؛ و در سـایه ایـن کمـال انسانی است کـه آرزوهای همیشگی بشر محقق می گردد؛ آرزوهایی همچون حاکمیـت کامـل عدالت، آزادی و صلح، حکومت جهانی واحد، آبادانی کامل زمین ، بلوغ فکری، رفع کامل فساد و جنگ و شرارت، و سازگاری انسان با طبیعت. (مـطهری، ۱۳۹۱: ۶۰).

آنـچه جامعه آرمانی اسلام را از سایر طرحها متمایز و ممتاز می سازد، برخورداری از نـوعی جهان بینی و ایدئولوژی جامع و کامل است که با فطرت انسانها هماهنـگ اسـت. تئـوری مهدویت، پس از آنکه همه نظامها و رژیم هـای سـیاسی جهان، امتحان خودشان را داده باشند و ناتوانی بشر در اداره جهان آشکار شده و ناکارآمدی تئوری های حاکم بـر جهـان بـه اثبـات رسیده باشد؛ به عنوان آخرین و محکم تـرین تـئوری در تاریخ تمدن بشر رخ مـی نـمایـد و بـشـر تشنه عدالت و مدیریت صالح و سالم را اداره می کند.

بنابراین ، با نگاهی دقیق و موشکافانه به مؤلفه های اصلی و تعیـین کننـده جامعـه آرمـانی مهدوی و سعی در اجرای آن سـیاست هـا در جامعه منتظر؛ می تـوان زمـینه و بستر مدیریت آینده حتمی الوقوع را فراهم کرد. قابل ذکراست که ما نمی توانیم جامعه صددرصد مهدوی را ایجاد کنیم؛ چه این که اگر چنین چیزی ممکن بود، ظهور حضـرت در چنـین جامعـه ای تــوجیهی نـداشت؛ اما می توان جامعه ای با قابلت الگوگیری حداکثری از جامعه مهدوی را به وجود آورد که برخی از شاخص های بنیادین جامعه آرمانی مهدوی در این جامعه بستر ساز و نمونـه مـورد استفاده قرار می گیرد. بـدون شـک حیات طـیبه جامعه بشری، با ظهور امام زمـان (عج) بـه تحقـق خواهـد رسـید. جامعه مومنان حقیقی و ولایی، جامعه ای است که بـه وضع موجود مادی دنیا قانع نیست و به دنبال حقیقی محض اسـت کـه تـجلی حقیقت ظهور است. بر این اساس، می توان کارکردهـای جامعه آرمانی مهدوی را در جامعه منتظر چنین شمارش کرد:

۱. کـارکرد سـیاسی با هدف تأثیرگذاری بر آینده جوامع

۱-۱. ایجاد آینده نگری مثبت در جامعه

دو نگرش کـلی دربـاره آینـده بشر وجود دارد:

ـ نگرش اول معتقداست که آینده و فراسوی بشر، تیره و تار است. انسان با دست خود و یا ابـزارهایی همچون علم، تکنولـوژی، صـنعت و توسـعه روز افـزون ارتباطـات تارهـایی را بـر دست و پای خود تنیده اسـت که روزی او را از پـا درمـی آورد. ایـن نـگـرش مـنفـی ، غالبـا از آن کسانی است که به ماورا اعتقاد ندارند و جهان و جهانیان و ارتباط میان آنها را مادی محـض می پندارند. به تعبیر دیگر، دیدگاه ماتریالیستی دارند (مطهری، ۱۳۷۸، ج۱۵: ۹۹۹).

ـ نگرش دوم بر این باور است که دورنـمای آینده و فرجام تاریخ بشر دورنمایی شـیرین و لذت‏بخش است؛ یعنی آینده تاریخ به منزله ظرفی اسـت کـه جامعـه ایـده آل را در خـود جـای داده است و غالبا معتقدان به ماورا و خدا و اکثر پیروان ادیان، اعم از آسمانی و غیـر آســمانی، بـدان باور داشته و نشاط، بالندگی فرد و اجتماع خویش را در آن، جست وجو می کنند. این نوع نگرش به آینده، در ساخت و ساز انسان و جوامع انسانی دارای نقش مهمی است و نیز بـرای معنا بخشیدن و هدفمند کردن زنـدگی انـسانها، نقش تأثیرگذاری خواهد داشت. بـا توجـه بـه تأثیرگذار بودن آینده نگری مثبت در زندگی انسـان، مـا شـاهد آینـده نگـری مثبـت در منـابع زرتشتیان ، یهودیان، در مزامیر داوود، منابع مسیحیت و همچنین در کتاب های مقدس هندیان هـستیم (الهـی نژاد، ۱۳۸۶: ۲۱).

متمایز بودن آینده نگری اسلام از آینده نگری ادیان دیگر، این است که دین اسلام، علاوه بر معرفی کلی مهدویت به عنوان نماد آیند مثبت، به بیـان جزئیـات آن پرداختـه و بـا ارائـه آموزههای روشن و مـعقول و نـیز بـا تعریف صحیح و روشن از آینده نگری و مـقوله مـهدویت و از هـمه مهم تر با مشخص کردن مصداق منجی، زنده و حاضر بودن او در این دنیا و نیز نظـارت ایشان بر اعمال و گفتار انسان ها؛ ایده آینده نـگری را از مـقام عـقـل نظـری (ایـده مطلـق) بـه جایگاه عقل عملی (مدینه فـاضله مـهدوی) سوق داده و آن را برای بشر و جوامع بشری عملی و کاربردی کرده است (همان).

قرآن با قاطعیت تمام، آینده مثبت را برای جامعه خـداجو تـرسیم مـی کند و پیروزی نهـایی ایمان اسلامی، (توبه: ۳۳و صف: ۹)؛ غلبه قطعی صالحان، (انـبیـا: ۱۰۵)؛ کوتـاه شـدن دسـت ستمگران و جباران برای همیشه، (القصص : ۵ و۶) و آینده درخشـان و سـعادتمندانه بشـر را، (اعراف: ۱۲۸)، نوید داده است.

در روایات اسلامی نیز بـه آینـده نگری مـثبت در جامعه، اشاره فراوان شده است ؛ بـه طـوری که با از بین رفتن مـشرکان، تـمام ممالک روی زمین تحت حکومت امام زمان (عج) در می آیـد و او حکومت عدل را در سراسـر زمـین تشـکیل مـی دهـد. بـرای نـمونـه امـیـرالمـومنین (ع) مـی فرماید: دنیا پس از سرکشی و رویگردانی به ما روی می آورد چنانکه ماده شتر جـموش، مـهربانانه بـه سوی بچه خود رود «. (نهج البلاغه: ۲۰۹) سپس آن حضرت آیه پنجم سوره مبارکه قصص را تلاوت فـرمود.

۲-۲. آینـده سازی و مـدیریت نظام مند آینده

آینده سازی و مدیریت آینده، منسجم کردن برنامه هـا و تـلاش بـرای رسـیدن جامعـه بــه شـرایط آرمانی و مطلوب است. در حقیقت، آینده سازی به معنای پیش قدمی در جهت مدیریت نظام مند آینده بـرای ایجـاد جـامعه ای مطلوب می باشد. این پرسش برای بسیاری از علاقه مندان امور آینده مطرح بوده است: که «بـه چـه صورت می توان آینده را ساخت؟» باید دانسـت بـرای محقق ساختن «آینده مطلوب»، بـاید «ظـرفیت سـازی» به عنوان گام نخست در مسیر سـاختن آینده در نظر گرفته شود. اگر ظرفیت لازم برای تغییر بـه وجـود آیـد، در آن صـورت مـی تـوان آینده را ساخت . بر این اساس، بدون ایجاد ظرفیت های لازم نمی تـوان آینـده را مـحقق ساخت.

از این روست که اهمیت توجه به آینده سازی در حوزه مهدویت، می توانـد محـدوده بسـیار وسیعی از جـنبه هـای مـختلف زندگی جوامع انسانی را پوشش داده و در معرض برنامه ریـزی و مدیریت نظام مند قرار دهد. برنامه ریزی هـایی هـمچون:

الف) آماده سازی جامعه برای رویارویی با آینده: با استفاده از تصویرپـردازی حـوادث قابـل تحقق و ارزیابی احتمالات، می توانیم خـود و دیگـران را برای آینده مطلوب مجهز و تحقق آن را مدیریت کنیم. در این حالت می توانیم فرصت هـا و تـهدیدها را شناسایی کـرده، در برابـر آن برای به دست آوردن آنـها بـرنامه ریزی کـنیم.

ب) ترسیم و شبیه سازی، نمایی کلی از آینده در زمـان حــال: بـا اسـتفاده از آینـده نگـاری موعود، می توانیم بذر تحولات آینده را در زمان حال شناسایی کـرده، نـقش خود و جامعه را در آن بستر برویانیم.

ج) خـود بـاوری و اعتماد: بـعد از تـرسیم و ادراک صـحیح فراینـد آینـده مطلـوب، بـه دلیـل این کـه گـستره وسیعی از حوادث و اتفاقات در آینده مورد بررسی قـرار مـی گیـرد، مـی تـوانیم نـسبت بـه آنها اقدامات لازم را مهیا سازیم و پیش برویم.

د) کـسب موقعیت برتر و اقتدار آفـرین: آینـده سازی با رویکرد نگـاه بـه آینــده مـطلـوب، در حقیقت تصمیم گیری مربوط به آینده در زمان حال است؛ یعنی ما به مـنظور مـدیریت نظام‏ منـد آینده، در حال حاضر تـصمیم مـی گـیریم و موقعیت های بـرترآفرین خـود را ترسیم می کنـیم. لـذا دانـش و بـینشی که از آینده سازی مطلوب دریافت می کنیم، ما را در کسب موقعیت برتـر و در عرصه دفع تهدیدات یاری مـی کـند (فیروزآبادی، ۱۳۸۶-۱۳۸۷: ۳۱ -۳۲).

یکی از مهم ترین دستاوردهای آینـد سـازی با نـگاه بــه آینــده هـای مطلـوب، دسـتیابی بـه دیدگـاهی مشترک در سطح یک سازمان یا کشور می باشد. بنابراین، با توجه به اهداف و سیره امام (ع)، یاران او و دولت کـریمه حـضرت در عصر ظهور، می توان اهداف، راهـبردها، سـیاست هـا و راهـکارها را بـه دسـت آورد و در برخـورد بــا حــوادث، رخـدادهای جهـانی، و تعـارضهـا و تزاحم های پیش آمده، با تکیه بر منابع غنی شیعه و اجتهاد پویـای آن، اولویـت هـا را در نظـر گـرفت.

۱-۳. ایجـاد چـشم اندازهای ملی و منطقه ای (فرا ملی)

«چشم انـداز» سـازی در دنـیای امـروز، نـه وسـیله تفاخر و نه موجی گذراست . چشم اندازسـازی و در پی آن، راهبردپردازی توانمند، کلیدیترین ابزار برای دستیابی به موفقیت هـای مطلـوب است. چشم انداز، کارکردهای کلیدی گوناگونی دارد؛ اما در جامعه ای که حیات مـتعـالی آن بـا ارزشهای قدسی پیوند خورده است، شاید مهم ترین آن کارکردهـا، انتقـال اطمینـان بخـش ارزشهای ما به آینده باشد. چشم اندازسازی با رویکرد مشارکتی، نه تنها قویـا ممکـن اسـت، بـلکه نـشانه گویایی از احترام و اعتماد به همه ذی نفعان آینده محسوب می شود؛ و گزافه نیست اگر آن را نمادی برجسته از مردم سالاری در دنیای کنونی بدانیم. از نظر تاریخی، چشم انـداز قدمتی به اندازه ادیان الاهی دارد. چـشم انـداز در واقع موهبتی است که از سوی منبع وحی بـه بشر اعطا شده است. هر دین الاهی در هـر سـطحی از کمـال و فراگیـری کـه باشـد، نـوعی چشــم انــداز بـــه شـــمار مــی آیــد. برجســته تــرین چشــم انـــدازهای دینـــی، چشــم انــدازهای «پیامبران اولو العزم» است که دیدگاه هایی جهانی داشته اند.

در تاریخ شکل گیری جوامع و نظام های اجتماعی جدید، شاید بتوان دو روش خـاص را در این زمینه از هم تفکیک کـرد:

ـ در یک شـیوه که از سطح خرد آغـاز مـی شود، با تدوین یک نظام از ایده ها، به شکل دهی نوع خاصی از کنش های اجتماعی و گسترش آن اقدام می شود و به مرور زمان و با مـدیریتی شایسته به شکل یک نظام اجتماعی محقق مـی گـردد، کـه بعثـت نبـی مکـرم اسـلام (ص)، شکل گیری جامعه مدنی عصر پیامبر (ص) نمونه ای از این شیوه است.

ـ در شکلی دیگر که از سطح کلان جامعه شروع می شود، با استفاده از به دسـت گـرفتن قـدرت سـیاسی و حاکمیت در جـامعه، به شکل دهی ساخت های مناسب و کنش های معطوف به آن، متناسب با نظام اجتماعی مطلوب اقدام مـی شود؛ شـیوه ای کـه تقریبـا در نمونـه انقـلاب اسلامی ایران به وسیله حضرت امـام (ره) طـی سـال های گذشته پیگیری شده اسـت (هرسـیج و صادقی: ۱۳۸۱، ۵۹-۶۰).

در عصر گفتمان، رهبری جامعه جهانی از آن کسانی است که به خـلق گـفتمان های مسـلط قادر باشند. ایران اسلامی، به اقتضای «ماموریت تاریخی» خویش ، خواهان حضور و مشارکت فـعالانه در رهـبری نـظام جهانی است و این حضور و مشارکت، زمانی تضمین می شود که ایران اسلامی بتواند «چشم انداز قدسی» را بـه «گفتمان مسلط» در خصوص آینده بشر تبدیل کنـد. و لذا باید راه نظام مقدس اسلام را برای حـضور و مشارکت هر چه فـعال تــر در عرصـه رهبـری جامعه جهانی هموار کنیم. اعتقاد به ظهور منجی و شـکل گیـری جامعـه مهـدوی، بـه مثابـ چشم انداز آرمانی جامعه اسلامی تعریف می شود. عالمان حوزه، دانشگاه، فیلسوفان، نویسندگان و آینده پژوهان مـی توانند با پژوهش و تحقیق هرچه بیش تر در این زمینه، شـناخت خـود را از جوانب مختلف آرمان شهر مهدوی تعالی بخشند؛ اما نمی تواننـد چیـزی از ظـن خـود بـر آن بیفزایند، یا از آن بکاهند. مبانی و خطوط اصلی این جامعه در آیات و روایاتـ تـرسـیم شـده، و هر نوع تصرف خودسرانه در آنها، می تواند به منزله بدعت در دین باشد که کـم یـا زیـاد آن خطرناک و به کلی مطرود است (کارگر، ۱۰۶: ۱۳۹۲).

۱-۴. تأثیر بر ایجاد انقلابها و قیامهای عدالت خواهانه

از اموری که بـاعث تـسریع در انقلاب جهانی حضرت مهدی (عج) شده و موجـب بیـداری، آگاهی جامعه جهانی و در نتیجه فراهم آمدن زمینه ظهور می گردد؛ قیـام هـا و انقـلاب هـای اسلامی و بیدارگرایانه است. یکی از این انقلاب ها کـه تـأثیر به سزایی بر این زمینـه داشـته و موجب مطرح شدن اسلام ناب در بین مردم جهان گردیده، انقلاب بزرگ ملت ایران، در سال۱۳۵۷به رهبری بزرگ مردی از سلاله پیامبر (ص) می باشد. با مطالعه روایات، چـنین بـه نـظـر می آید که این انقلاب، هـمان حـرکت آگـاهی بخش و زمینه ساز قیام حضرت مهدی (عج) است؛ چنان که روایات گوناگونی که بعضی از آنها در توصیف رهبر این قیـام، و بعضـی در وصـف مردم و قـیامگران، و این کـه آنان از چه منطقه ای هستند… وارد شده است (مجلسی، ۱۴۰۴ جـ۵۷: ۱۳)؛ گـویای نکته ای است که به آن اشاره شد.

راهبرد نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، حمایت از بیداری اسلامی مردم منطقه علیه دولت های دسـت نـشانده آنـها می باشد.

ایران به دنبال ایرانی کردن اعراب یا شیعی کردن سـایر مسلمین نیست؛ ایران بـه دنبال دفاع از قرآن و سنت پیامبرص و اهـل بیـت ع و احیـای امـت اسـلامی است. برای انقلاب اسلامی، کـمک بـه مـجاهدان اهل سنت سازمان های حماس و جهاد و مجاهدان شیعی حزب الله و امل، بـه یـک انــدازه واجـب شـرعی اسـت و احساس تکلیف می کند. ملت و حکومت ایـران بـ صـدای بلنـد و قـاطع اعـلام می کـند کـه بـه قیام ملت ها و نه به ترور، بـه وحـدت اسـلامی، نـه غلبـه و تـضـاد مـذاهب ، بـه برادری مسلمین، نه به برتری قومی و نژادی، به جهـاد اسـلامی، نـه خشونت علیه بـی گـناهان، إن شـاء الله معتقـد و ملتـزم اسـت. بـرای سـعادت همـه ملت های مسلمان دعا کنیم و در کنار آن، وظیفه سـنگین خــود را بشناسـیم و بـه آن عمل کنیم (مقام معظم رهبری: ۱۴. ۱۳۹۰. ۱۱).

همچنین ایشان فرمودند: این که می گـوییم بـیـداری اســلامی؛ ایـن حـرف پایـه دار اسـت ؛ ریشـه دار اسـت.

ملت های مسلمان، عدالت را می خواهند؛ آزادی را مـی خواهنـد؛ مـردم ســالاری را مـی خواهند؛ اعتنای به هویت انسان ها را می خواهند؛ این ها را در اسلام م بیننـد، نه در مـکاتب دیگـر؛ چـون مکاتب دیگر امتحان داده و شکسـت خـورده انـد. بـدون مبنای فکری هم که نمی شود به این اهداف بـلنـد دســت پیـدا کـرد. آن مبنـای فکری بر حسب ایمان و اعتقاد ملت های منطقه عبارت اسـت از: اسـلام و بـیداری اسلامی، ماهیت جنبش ها این است « (همان: ۱۳۹۱. ۳. ۱۴).

بر اساس مطالب مذکور، این امور مهم و سنگین، بدون داشــتن قــدرت و مـکنـت، تحـت لوای یک دولت قدرتمند و مدیریتی هوشمندانه و چشم انـدازی دقیـق، امکـان پـذیر نیسـت. بـنابراین، مـی بایست، در حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی و به ثمر رسیدن اهـداف آن، بـه عنوان زمینه ساز قیام حـضرت مـهدی (عج)، تلاش همه جانبه کرد.

۲. کارکرد فرهنگی متأثر از فرهنگ انتظار

۲-۱. شکل دهـی بـه نظام آموزشی منتظر محور

از آنجاکه شیعه بـاید بـرای ظـهور حضرت ولی عصر (عج) خودش را آمـاده سـازد، یکـی از راه های این آمـاده باش عمومی، تربیت نسلی است که بتواند زمینه های ظهور را فراهم سـازد. «تـعلیم و تـربیت» فرزندانی پرتوان، که هـر کــدامشـان از تــوان و نیرویـی آســمانی و الاهــی بـرخوردار گشته و به اوج قدرت و صلابت روحـی دسـت پیدا کنند. جوانانی در اوج ایمان و تقوا که خوف از خدا و خشیت الاهی قلوبشان را لبریز کـرده و آنـان را بـه نهایـت درجـه شـهود و شهادت نـزدیک کنند. در عصر حاضر، نـسلی مـی تواند از تهاجم بـی امـان مـهاجمـان فـرهنگـی مصون باشند که به دین و مظاهر مکتب و مذهب وابستگی های عاطفی و قلبی عمیقی داشـته بـاشند. تربیت نسل مهدی باور و مـهدی یاور، یکـی از مـهم ترین و اساسی تـرین امـوری است که همه نـهادهای فـرهنگی نظام و همچنین مراکز تبلیغی و دینی و بالاخص کـانون خـانواده بـه عنوان اصلی ترین عامل شـکل گـیری اعتقاد فرزندان، باید به آن ملتزم بـاشند. بـی تردید دشـمنان این فـرهنگ اصـیل و مدعیان جهانی سازی؛ حـکومت جهانی امام زمـان (عج) را تنهـا معـارض تحقق همسانسازی فرهنگی جهان با فرهنگ غـرب مـی داننـد و بــا بـهـره گیـری از هنـر و تبلیغات، یکی از محورهای اساسی فـعالیت خـود را مـبارزه بـا اعـتقاد به ظهور مـنجی الاهـی قـرار داده اند. آنها در محاسبات خود به این نتیجه رسیده اند که اعتقاد بـه ظهـور منجـی الاهـی، همواره بـرای مـقابله بـا ستمگران امید آفرین است. از این روست کـه بــرای تـخریـب فـرهنـگ انـتظار در مـنظر نـسل جدید، از هیچ تلاشی فروگذار نکرده اند. مجموعه ایـن تـلاشهـا بـرای تخریب فرهنگ مهدوی در اذهان فرزندان ما، چالش تربیت مهدوی اسـت. از سـوی دیگـر: پیچیدگی امر تربیت دینی در عصر حـاضر- به سبب اقتضائات خـاص زمـانی – امـر تربیـت را سختی خاصی داده است. همه این عوامل، ضرورت اهتمام همراه با بینش و بصیرت را آشکار می سازد.

بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران فرمود: ما هم باید به تـبع اسـلام تربیت کنیم جوانـان خودمـان را، تربیـت کنـیم بـانوان خودمان را؛ بانوان ما تربیت کنند اطفـال خودشـان را در دامـن خودشـان. وقتـی بزرگ شدند، تربیت کنند آنها را تا برسند به آن وقتی که برومند شــوند و بــرای اسلام و برای انسانیت خدمتگزار باشند (امام خمینی ، ۱۳۸۶، ج۵: ۲۸۳). بنابراین، برای استحکام خانواده و طراوت جامعه، بسیار به جاست کـه والـدین در تربیـت فرزندان خود اهـتمام ورزنـد.

۲-۲. ایجاد تحول فرهنگی در جهت جـامعه مـوعود

تحول عالم هستی ، قبل از هر چیز به تحول بنیادین و با ارزش افرادی نیازمند اسـت کـه بتوانند بار سنگین چنان اصلاحات وسیعی را در جهان بر عهده بـگیرند و این در درجـه اول بـه بالا بردن سـطح انـدیشه وآگاهی و آمادگی روحی فکری برای همکـاری در تحقـق آن برنامـه عظیم نیاز دارد. تغییروتحول روحی، خودسازی و تهذیب، نقش مهمی در ایجاد انقلاب بزرگ و به پیروزی رسیدن آن دارد. امام صادق (ع) فرمود: هرکس دوست می دارد از یاران حضرت قائم ع، بـاشد بـاید که منتظـر باشـد و دراین حال به پرهیزکاری و اخلاق نیکو رفتار کنند… (نعمانی، ۱۳۹۷: ۲۰۰).

بنابراین، با خودسازی می توان بر تحول جامعه موثر بود و در نتیجه زمینه ظهور حضـرت بیش از پیش فراهم آید. در این زمینه مـطالبی از مـقام معظم رهـبری گویاست: شما مردم عزیز – به خصوص شما جوان ها – هرچه که در صلاح خود، در معرفت و اخلاق و رفتار و کـسب صلاحیت ها در وجود خودتان بیش تر تلاش کنیـد، ایـن آینده را نزدیکتر خـواهید کـرد. این هـا دست خود ما است. اگـر مـا خودمـان را بـه صلاح نزدیک کنیم، آن روز نزدیک خواهد شد؛ همچنان که شـهدای مــا بـا فـدا کردن جان خودشان، آن روز را نزدیکتر کردند. آن نسلی که بـرای انقـلاب، آن فداکاری ها را کـردند؛ بـا فـداکاری های خودشان آن آینده را نزدیکتر کردند. هرچه ما کار خیر و اصلاح درونی خود و تلاش برای اصلاح جـامعـه انجـام بـدهیم ، آن عاقبت را دائما نزدیکتر می کنیم (مقام معظم رهبری: ۷۹. ۸. ۲۳).

مهندسی فرهنگی مـهدویت ، به لحاظ معرفتی، نـوعی کـنترل نامحسوس اجتماعی را می سازد که با تأثیر بر لایه ذهنی جامعه به دنبال قاعده مند کردن رفتار فرد یـا گـروه بـر اسـاس آمـوزه مهدویت است. زمانی سکان مهندسی فرهنگی ما بر اساس جـامعه موعود ساماندهی خواهد شـد که مختصات فرهنگ مهدویت و جامعه آرمانی مهدوی را به دقت رصد و ارزیـابی و سـپس بـر اساس آن معیارها، فرهنگ جامعه خویش را باز خوانی کنیم و با شناسایی مؤلفه هـای ضـعف و قـوت فـرهنگ موجود، به سمت فرهنگ مطلوب و مهدویت گام برداریم.[۱]

در جامعه مهدوی که بر مبنای اسلام است، دولتـی بـا اخـلاق مطلـق اسـلامی تشـکیل می شود که برگرفته از آموزه های وحیانی ، مضامین شـریعت، تـعقل و فطرت پاک انسانی است.

بر اساس دولت مهدوی، جامعه بشری به سمت و سوی بصیرت، معنویت، تقواگرایی و اخلاق متعـالی پــیش مــی رود و بسـیاری از انحــرافهــا، فســادها و رذایـل اخلاقــی ، پــوچی هــا و بی بند و باری ها از جامعه رخت برمی بـندد و بـد