فایل پاورپوینت کامل وظیفه مردم و نخبگان با اهانت کنندگان به اسلام

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل وظیفه مردم و نخبگان با اهانت کنندگان به اسلام :

رهبر انقلاب اسلامی در تاریخ // و در پی اهانت یک نشریه فرانسوی به ساحت مقدس پیامبر اعظم (صلی الله علیه و آله) بیانیه ای صادر کردند که در آن این اقدام را یک گناه بزرگ و نابخشودنی و نشانه عناد و کینه ی دستگاه های سیاسی و فرهنگی دنیای غرب با اسلام دانستند و متذکر شدند: « این حرکت در این برهه ی زمانی میتواند، نیز به انگیزه ی منصرف کردن ذهن ملّتها و دولت های غرب آسیا از نقشه های شومی باشد که آمریکا و رژیم صهیونیستی برای این منطقه در سر دارند». در اینجا به این موضوع می پردازیم.

اهانت نشریه و وظیفه مسلمانان

در ارتباط با اتفاقات تلخی که در چند هفته ی اخیر افتاد، شاید شروعش با دستگیری آقای عماد حجاج کلید خورد. عماد حجاج یکی از کاریکاتوریست های خوب اردنی است که غالب کارهایش هویت ضدصهیونیستی دارد. او بعد از ارتباط امارات و رژیم صهیونیستی و عادی سازی روابط، کاریکاتوری طراحی کرد و شخص بن زائد را به چالش کشید. موضوع این است که امارات قرار بود از آمریکا هواپیماهای جنگی اف بخرد و رژیم صهیونیستی مانع آن شد. آقای عماد حجاج از این موضع که هم رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناختید و هم این رژیم دارد با شما به این شکل برخورد می کند، بن زائد را با کاریکاتورش به چالش کشید.

این اتفاق خیلی زود باعث شد کشور هم پیمان امارات، یعنی اردن عماد حجاج را راهی زندان کند. بلافاصله هنرمندانِ کاریکاتوریست از سراسر دنیا به این اقدام واکنش نشان دادند و سریع آزاد شد. درواقع ترند اوّل شدن هشتگ فری عماد حجاج و برخورد جدی و قاطع هنرمندان دنیا باعث آزادی او شد. من با ایشان در ارتباطم. ایشان همچنان درگیر است و به دادگاه می رود. به هرجهت مفاهیم خیلی تندی را به ایشان ابراز می کنند. امّا از آن تلخ تر انتشار کاریکاتورهای موهن علیه پیامبر اسلام بود که به شدت قلب میلیون ها مسلمان را در سراسر دنیا جریحه دار کرد. خیلی جالب است که آقای مکرون رئیس جمهور فرانسه بلافاصله واکنش نشان می دهد و این کفرگویی را مجاز می داند. این قضیه خیلی بالاتر از کفرگویی است و یک جور نفرت پراکنی است. مجاز دانستن نفرت پراکنی در این شکل و با این ابعاد، چگونه با آزادی بیان معنا پیدا می کند؟

امّا درباره ی پیام رهبر معظّم انقلاب، ایشان فرمودند که این اهانت قابل بخشش نیست و این ها توهین به پیامبر گرامی اسلام را جزو آزادی بیان می دانند. این درحالی است که کشور فرانسه بالاترین مجازات ها را در ارتباط با رژیم صهیونیستی و بحث هولوکاست دارد. هرکسی که در فرانسه در مورد هولوکاست حتی تردید کند، با جرائم سنگینی روبه رو می شود. آقای روبر فوریسون و آقای روژه گارودی نه تنها جرائم سنگینی برایشان وضع شد و به زندان رفتند، بلکه بارها با آن ها برخورد فیزیکی خیلی جدی صورت گرفت. قریب به ده بار با آقای روبر فوریسن برخورد فیزیکی صورت گرفت که یک بار تا پای مرگ هم پیش رفت و دو و نیم ماه در کما بود. هیچ موقع هم در این باره دولت فرانسه اقدام خاصی صورت نداد.

این آزادی بیان یک رویه ی دوگانه در غرب است. از این طرف توهین به مهربان ترین موجود عالم هستی، یعنی پیامبر گرامی اسلام آزاد شمرده می شود، ولی از آن طرف اگر کوچک ترین اعتراض و تردیدی به موجودیت رژیم اشغالگر اسرائیل صورت بگیرد، برخورد خیلی سنگینی می کنند. بنابراین حرف های مکرون رئیس جمهور فرانسه یک جور عوام فریبی است. همچنان که آقا فرمودند. یک بحث دیگر این است که این ها با چنین کارهای بسیار ناراحت کننده و مشمئزکننده می خواهند اذهان مردم دنیا را از سمت وسوی اتفاقات تلخی که درباره ی سازش با رژیم اشغالگر اسرائیل صورت می گیرد، دور یا خارج کنند. همین دو روز قبل کشور کوزوو که نود درصد مردمش مسلمان اند، بدون اینکه حتی رئیس جمهورشان از متن توافق نامه باخبر باشد، در عمل انجام شده قرار گرفت و به نوعی موجودیت رژیم صهیونیستی را به رسمیت شناخت. این اباحه گری دارد به این شکل ادامه پیدا می کند.

وظیفه مردم و نخبگان

…در مرحله ی اوّل ما برای هر اتفاقی که در مورد هر هنرمند کاریکاتوریست یا هرکسی که به این اتفاقات در حوزه ی هنر، در حوزه ی هنرهای تجسمی موضع بگیرد و موضع گیری اش باعث گرفتاری و مشکلاتی مثل زندان شود، قطعاً با طرح ها، صحبت ها و هشتگ هایمان برخورد خواهیم کرد. در حال حاضر پیگیر یک سری اتفاقات جدی تری هم هستیم. این اتفاقات جدی تر قبلاً دوبار تکرار شد. دفعه ی اوّل زمانی بود که دوازده طرح توهین آمیز در روزنامه ی جردن پستن دانمارک چاپ شد و ما بلافاصله واکنش نشان دادیم و اعلام کردیم که این آزادی بیان شما برخوردی دوگانه است و اساساً چرا نسبت به هولوکاست برخورد سخت و خیلی جدی دارید، اما نسبت به مباحث دیگر اعلام می کنید آزادی بیان هیچ حدومرزی ندارد؟ بحث اصلی مان در آن مسابقات، هم مسابقه ی اوّل و هم مسابقه ی دوم این بود که اساساً چرا هولوکاست بهانه ای برای اشغال کشور فلسطین می شود؟ کشوری که هیچ ارتباطی با جنگ جهانی دوم نداشت و حتی بی طرف بود و هزاران کیلومتر با مرزهای کشورهای متخاصم فاصله داشت. کشورهای اروپایی به جان هم افتادند و یک سری اتفاقاتی افتاد که به عنوان هولوکاست از آن یاد می کنند، ولی غرامتش را از یک کشور مسلمانی که کیلومترها فاصله دارد درخواست می کنند و می روند و آن کشور را در سال به شکل جدی مورد هجمه قرار می دهند و اشغال می کنند و به رسمیت می شناسند. این به رسمیت شناختن جای سؤال دارد.

ما نگران هولوکاست فلسطین هستیم. ما نگران هولوکاست های دیگری در دنیا مثل یمن، میانمار و اتفاقات تلخی که برای مظلومین دنیا در هر جایی روی می دهد، هستیم. حتی ما واژه ای تحت عنوان اتمیک هولوکاست هم داریم. همان نسل کشی که در دو شهر هیروشیما و ناکازاکی رخ داد که یک کشتار جمعی به حساب می آید و تا الان هیچ عذرخواهی هم از سوی آمریکا صورت نگرفته است. دولت های مستکبر دنیا واقعاً به خودشان اجازه می دهند هرکاری که از نظر خودشان مشکلی ندارد را به شکلی مطرح کنند، هر توهینی را روا می دانند، هر برخورد سبوعانه و استعمارگرانه را بر خودشان لازم فرض می کنند و به راحتی در امور کشورها دخالت می کنند. کشورهای دنیا را وادار می کنند که پای مذاکره و پای سازش بیایند، ولی متأسفانه وقتی مباحثی مثل هولوکاست مطرح می شود، اصلاً نمی توانند قبول کنند.

کشور فرانسه خودش را مدعی آزادی بیان در دنیا می داند، یعنی مدعی اوّل در این حوزه. امّا این آزادی بیان فقط در بعضی از رفتارها مثل اسلام ستیزی خودش را نشان می دهد. اسلام ستیزی یکی از اتفاقاتی است که به شکل جدی در رسانه هایشان کار می شود. بحث ایران ستیزی هم در برنامه ی کاری شان به شکل جدی مطرح هست. ولی درباره ی سانسور در فرانسه ما شاهد اتفاقات خیلی جدی بودیم. مثلاً وقتی فرانسه به عنوان کشور استعمارکننده، الجزایر را تحت استعمار خودش قرار داد، کاریکاتوریست های زیادی نسبت به این اتفاق واکنش نشان دادند که همه ی این ها به نوعی سانسور شد و بسیاری از هنرمندان مطرح کشور فرانسه به این سانسورها به شدت معترض بودند. بسیاری از این سانسورها مربوط به الجزایر، مراکش و کشورهایی بود که زیر نفوذ و سیطره ی رژیم فرانسه هستند.

همچنین اگر شما کاریکاتوری کار کنید که به نوعی دولت های هم پیمان با فرانسه را زیر سؤال ببرد، با آن برخورد می کنند. فقط هولوکاست خط قرمزشان نیست. به عنوان مثال کاریکاتوری از آنتونیو آنتونس ()، هنرمند پرتغالی در نشریه ی نیویورک تایمز منتشر شد. در این طرح کاریکاتوریست می خواست تسلّط رژیم صهیونیستی بر آمریکا را نشان دهد. یعنی ترامپ را به شکل یک آدم کور با عینک دودی کشیده بود که یک سگ راهنما داشت که آن، نتانیاهو بود. این طرح باعث خشم این ها شد. خود ترامپ وارد عمل شد و اعلام کرد که از این به بعد این نشریه نباید ستون کاریکاتور داشته باشد!