بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پاداش پیوند با خویشاوندان :

متن حدیث

الأمالی للصدوق: حدّثنا علی بن أحمد، قال: حدّثنا محمّد بن أبی عبد اللَّه الکوفی، عن سهل بن زیاد الآدمی، عن عبد العظیم بن عبد اللَّه الحسنی، عن علی بن محمّد بن علی بن موسی بن جعفر بن محمّد بن علی بن الحسین بن علی بن أبی طالب علیهم السلام، قال:

لَمّا کلَّمَ اللَّهُ عزّ وجلّ موسی بنَ عِمرانَ علیه السلام… قالَ: إلهی! فَما جَزاءُ مَن وَصَلَ رَحِمَهُ؟ قالَ: یاموسی ! أنسَأُ[۱]لَهُ أجَلَهُ، واُهَوِّنُ عَلَیهِ سَکراتِ المَوتِ، وینادیهِ خَزَنَهُ الجَنَّهِ: هَلُمَّ إلَینا فَادخُل مِن أی أبوابِها شِئتَ.[۲]

ترجمه

حضرت عبد العظیم علیه السلام: امام هادی علیه السلام فرمود: «هنگامی که خداوند با موسی بن عمران علیه السلام سخن می گفت، موسی گفت: خدایا! پاداش کسی که با خویشاوندانش پیوند داشته باشد، چیست؟

فرمود: مرگ او را به تأخیر خواهم انداخت و سختی های مرگ را بر او آسان خواهم نمود، و کارگزاران بهشت به او نداد خواهند داد: “به سوی ما شتاب کن و از هر دری که میل داری، به بهشت وارد شو”».

شرح

از نظر اسلام، صله رحم، یکی از واجبات مؤکد و قطع رحم، یکی از گناهان کبیره است. در این باره چند نکته قابل توجّه است:

. مقصود از «رَحِم»، خویشاوندان نَسَبی اند و این واژه، شامل خویشاوندان سببی نمی گردد.[۳]

. صله رَحم، به معنای پیوند با خویشاوندان نَسَبی، در مقابل قطع رحم (بریدن و جدایی از آنها) است، و مقصود از پیوند با خویشاوندان، حفظ رابطه خانوادگی است و لازمه آن، نیکی کردن به آنهاست.

. وجوب صله رحم، اختصاص به ارحام مؤمنِ صالح ندارد؛ بلکه وجوب آن، شامل مطلق نزدیکان نسبی می شود. البته مواردی استثنا شده است، مانند: جایی که صله رحم موجب ضرر طرف مقابل شود، یا موجب تأثیرپذیری صله کننده از انحراف خویشاوند کافر و یا فاسق گردد، و یا موجب تأیید عملی شخص منحرف و به انحراف کشیده شدن دیگران گردد.

. صله رَحم و نیکی به خویشاوندان، به تناسب نزدیکی و دوری آنها، مصادیق متفاوتی دارند. بنا بر این، ممکن است برخی از کارها نسبت به خویشاوندان دور، صله و نیکی محسوب شوند؛ ولی نسبت به نزدیکان مانند پدر و مادر یا برادر و خواهر، کافی نباشند.

. بریدن از خویشاوندان، آثار زیانباری برای زندگی انسان در دنیا و آخرت دارد. این گناه از جمله گناهانی است که کیفر آنها از دنیا آغاز می شود. یکی از کیفرهای دنیوی این گناه، کوتاه شدن عمر است.[۴]

. نیکی کردن به خوی