بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پیامبر رحمت(ص) [گرامی داشت مهمان] :

شیوه برخورد و گرامی داشت مهمان

احترام و گرامی داشت مهمان نزد اکثریت انسان های روی زمین از اهمیت ویژه ای برخوردار است و شاید کمتر کسی پیدا شود که به مهمان ارزش قائل نشود.

پیامبر رحمت که خود بهترین فرد در مبادی آداب، در میان اولین و آخرین می باشد، بیش از همگان به این مسأله اهمیت داده و به مردم طرز رفتار با مهمان را عملاً یاد داده است.

همچنین امام باقر و امام صادق(علیهماالسلام) فرموده اند: ممّا علَّم رسول اللّه(ص) علیا و فاطمَهَ(س): من کان یؤمن باللّه و الیوم الآخر فلیکرم ضیفه[۱]؛ ازچیزهائی که پیامبر گرامی اسلام به امیرمؤنان علی(ع) دخترش حضرت فاطمه زهرا(س) یاد داد، این بود که: هرکس به خدا و قیامت ایمان داشته باشد، باید به مهمان خود احترام کند و او را گرامی بدارد.

از سمره بن جندب نقل شده است که پیامبر به مهمان نیکی می کرد: إنّ رسول اللّه(ص) کان یقریءُ الضیف[۲] و تا آن جا به مهمان احترام می کرد که حتی بالش و متکای خود را در اختیار او می گذاشت.

ابن شهرآشوب و مجلسی نقل می کند: کان النبی(ص)… یکرمُ مَن یدخل علیه حتی ربّما یبسُطُ ثوبه و یؤثرُ الدّاخلَ بالوسادهَ الّتی تحته[۳]؛ پیامبر(ص) هرکس را که بر او وارد می شد، گرامی می داشت تا آن جا که گاه، لباس خود را زیر او پهن می کرد و فرد وارد شونده را در نشستن روی زیرانداز و بالش خود، مقدم می داشت. احترام و گرامی داشت مهمان، یکی از خصلت ها و ویژگی های پیامبر بود و این ویژگی را [آن چنان که درحدیثی از امام باقر و امام صادق(ع) نقل کردیم]، به اهل بیت خود یاد داده و نهادینه کرده بود که این؛ یکی از ویژگی های اهل بیت آن حضرت نیز بود.

امام صادق(ع) نیز به تأسّی از جد بزرگوارش می فرماید: «خدای تبارک و تعالی، دوستی و ولایت ما را بر شما واجب گردانید، و اطاعت از ما را وظیفه شما قرارداد. هان! پس هرکس از ما است، باید به ما اقتدا کند، و از جمله خصلت های ما است: پارسائی، اجتهاد، ادای امانت به برّ و فاجر و صله رحم و مهمان نوازی و…[۴]

پیامبر گرامی اسلام(ص) چنان به مهمان احترام می کرد که اگر اطرافیان آن حضرت به مهمان کم احترامی می کردند، ناراحت می شد و آنان را نصیحت می کرد که چرا به مهمان اهمیت ندادید. آن حضرت در یکی از جنگ ها مشغول نماز بود که کاروانی از کنار او گذشت. کاروانیان، نزد یاران پیامبر خدا ایستادند و احوال پیامبر را از آن ها پرسیدند و دعا و ثنا کردند و گفتند: اگر عجله نداشتیم، حتما منتظر پیامبر خدا می ماندیم و پس سلام ما را به ایشان برسانید! و رفتند. پیامبر خدا (پس از اتمام نماز) تا این را شنید، خشمناک شد و به یارانش فرمود:

«کاروان، نزد شما می ایستد و احوال مرا از شما می پرسند و به من سلاممی رسانند و شما آن ها را به صرف چاشت دعوت نمی کنید؟! امکان نداشت که دوستم جعفر [طیار]، در جمعی باشد و کاروانی بر او بگذرد، بدون آن که نزد وی غذایی نخورند»!. یعنی اگر جعفر در میان شما بود، قطعا چنین کاری نمی کرد.[۵]

غذا خوردن پیامبر با مهمان و خدمت گزاران

پیامبر رحمت با آن عظمتش، با بزرگواری تمام هر نوع غذائی که خدا حلال کرده بود میل می کرد و شکسته نفسی تمام با همگان، اعم از خانواده و دیگران و یا با مسلمانانی که او را دعوت می کردند، غذا می خورد و بر روی زمین یا بر آنچه آن ها روی آن می خوردند، و از هر چه آن ها می خوردند، می خورد مگر آن که مهمانی بر آن ها وارد می شد که در این صورت، با مهمان تازه وارد غذا می خورد. محبوب ترین غذا هم نزد ایشان، غذایی بود که دست های بیشتری در خوردن آن شرکت