فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام)

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) شامل 52 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام):

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل  نتیجه محبت به اهل بیت (علیهم‎السلام) :

یکی از عواملی که انسان را از مهالک و خطرات آخرت و روز جزا نجات می دهد و رهایی می بخشد – محبت به اهل بیت یعنی مزد رسالت است.

آیا بهتر از اهل بیت دوستی را سراغ دارید که در دنیا و آخرت – به فریاد انسان برسد و او را لحظه ای فراموش ننماید؟

عشق به اهل بیت علیهم السلام زمینه ساز عشق به خداوند است و دوست داشتن اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله مهر ورزیدن به ارزش های والای الهی می باشد.

رسیدن به قله رفیع کمالات معنوی و انسانی بدون دوستی اولیاء الهی ممکن نیست و پذیرش اعمال و زحمات یک مسلمان در گرو محبت و ولایت اهل بیت علیهم السلام می باشد. امام علی علیه السلام از رسول اکرم صلی الله علیه و آله نقل می کنند:

« لا تزول قدما عبد یوم القیامه حتی یسال عن اربع. . . و عن حبنا اهل البیت ؛ در روز قیامت هیچ بنده ای قدم برنمی دارد مگر اینکه از چهار چیز سؤال می شود. . .

[که چهارمین سؤال ]از دوستی ما اهل بیت خواهد بود. »(امالی مفید، ص ۳۵۳-

براین اساس = تقرب به خداوند و رسیدن به سعادت دنیا و آخرت – با عشق و دوستی آل پیامبر صلی الله علیه و آله عجین شده است.

عیاشی در کتاب “تفسیر” خود از “برید بن معاویه عجلی” نقل کرده است که گفت:

نزد امام باقر (علیه‎السلام) حاضر بودم که ناگاه شخصی که از خراسان پیاده برای ملاقات آن حضرت سفر کرده بود وارد شد، دو پای خود را که ترکیدگی و شکاف برداشته بود برای نشان دادن بیرون آورد و عرض کرد: به خدا قسم چیزی جز محبت شما اهل بیت مرا به این کار وانداشت، و دوستی شما باعث شد که این راه طولانی را پیاده بپیمایم.

امام باقر(علیه‎السلام) فرمود: “به خدا قسم اگر سنگی ما را دوست بدارد خداوند تبارک و تعالی او را با ما محشور گرداند، و آیا دین چیزی جز محبت است؟”

همانا خداوند می‎فرماید: “قُل إنْ کنْتُم تُحِبُّونَ الله فَاتَّبِعُونی یُحْبِبْکمُ الله”( – آل عمران /۳۱ )

“بگو اگر شما خدا را دوست دارید از من پیروی کنید تا خدا شما را دوست داشته باشد. “

و فرموده است: ” یُحِبُّونَ مَن هاجَرَ إلَیْهِم”( ۲- حشر/ ۹ ) “مهاجرین را که به سوی ایشان آمدند دوست می‎دارند. “

(و دو مرتبه تکرار فرمود) آیا دین چیزی جز محبت و دوستی است؟

کلینی در کتاب “کافی” از حکم بن عتبه نقل می‎کند: (این روایت غیر از اولیست).

در خدمت امام باقر(علیه‎السلام) بودم و خانه پر از جمعیت بود که ناگاه پیرمردی که بر عصای خود تکیه می‎کرد آمد تا آن که کنار در اتاق ایستاد و به امام باقر(علیه‎السلام) گفت: “السلام علیک یابن رسول الله و رحمه الله و برکاته”، سپس ساکت شد و منتظر جواب ماند.

امام باقر(علیه‎السلام) فرمود: “به خدا قسم اگر سنگی ما را دوست بدارد خداوند تبارک و تعالی او را با ما محشور گرداند، و آیا دین چیزی جز محبت است؟”

بهترین نوع ارتباط با پیشوایان معصوم علیهم السلام همان محبت و مودتی می باشد که یک رابطه قلبی و درونی است و خداوند متعال هم در قرآن کریم به چنین ارتباطی دعوت کرده و می فرماید: « قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی؛ بگو من بر انجام امر رسالت، از شما مزدی نمی خواهم، مگر دوستی و محبت درباره نزدیکانم. »(- شوری، ۲۳ ).

آن بزرگوار فرمود: « ان اهل الجنه ینظرون الی منازل شیعتنا کما ینظر الانسان الی الکواکب؛ اهل بهشت به منازل شیعیان ما (در بالاترین درجات آن) نگاه می کنند همانطوری که انسان به ستارگان می نگرد. »( امالی مفید، ص ۳۵۳ ).

علی علیه السلام فرمود: « من احبنا کان معنا یوم القیامه و لو ان رجلا احب حجرا لحشره الله معه؛ هر که ما را دوست بدارد، در روز قیامت با ما خواهد بود و اگر کسی سنگی را دوست داشته باشد، خداوند او را با آن محشور خواهد کرد. »

امام(علیه‎السلام) سلام او را به همان گونه پاسخ داد، آنگاه پیرمرد روی خود را به اهل مجلس کرد و به آنها سلام نمود و ساکت ماند تا آن که جمعیت همگی سلام او را پاسخ گفتند.

سپس به امام باقر(علیه‎السلام) عرض کرد: ای فرزند رسول خدا! مرا نزدیک در نزدیک خود بنشان، خدا مرا فدایت گرداند. به خدا قسم! به راستی من شما را دوست دارم و هر کس شما را دوست داشته باشد دوست دارم، و به خدا قسم این دوستی‎ام به خاطر طمع دنیوی نیست، و من به راستی با دشمنان شما دشمنم، و از آنها بیزارم و نفرت دارم، و به خدا قسم این دشمنی و نفرت به خاطر انتقامجویی یا کدورت شخصی که بین من و او باشد نیست، و به خدا سوگند حلال شما را حلال می‎دانم و حرام شما را حرام می‎دانم، و منتظر امر شما و دولت کریمه شما هستم، آیا امیدوار باشم و شما نسبت به من امیدی دارید؟ خداوند مرا فدای شما گرداند.

امام باقر(علیه‎السلام) فرمود:

به سوی من بیا، به سوی من بیا، پس او را کنار خود نشانید سپس فرمود:

ای پیرمرد! شخصی خدمت پدرم علی بن الحسین(علیهماالسلام) رسید و از آن حضرت همین سئوال تو را پرسش نمود، پدرم به او فرمود:

اگر با این حال از دنیا رفتی بر رسول خدا، امیرالمؤمنین، امام مجتبی، امام حسین و علی بن الحسین(علیه‎السلام) وارد می‎شوی و دلت آرام می‎گیرد، قلبت خشنود و چشمانت روشن می‎گردد و هنگامی که جان به حلقومت می‎رسد فرشتگان با آغوش باز و با دسته‎های گل به استقبال تو می‎آیند. و اگر زنده ماندی آنچه باعث روشنی چشمان تو است، خواهی دید و در مقامات عالی بهشت با ما خواهی بود.

پیرمرد به امام باقر(علیه‎السلام) عرض کرد: ای فرزند رسول خدا! مرا در نزدیک خود بنشان، خدا مرا فدایت گرداند. به خدا قسم! به راستی من شما را دوست دارم و هر کس شما را دوست داشته باشد دوست دارم، و به خدا قسم این دوستی‎ام به خاطر طمع دنیوی نیست، و من به راستی با دشمنان شما دشمنم، و از آنها بیزارم و نفرت دارم، و به خدا قسم این دشمنی و نفرت به خاطر انتقامجویی یا کدورت شخصی که بین من و او باشد نیست، و به خدا سوگند حلال شما را حلال می‎دانم و حرام شما را حرام می‎دانم، و منتظر امر شما و دولت کریمه شما هستم، آیا امیدوار باشم و شما نسبت به من امیدی دارید؟ خداوند مرا فدای شما گرداند.

پیرمرد که گویا از شنیدن گفتار امام باقر(علیه‎السلام) شوق زده شده بود عرض کرد: ای ابوجعفر! چه فرمودید؟

امام بار دیگر مطالبی را که فرموده بود تکرار کرد.

پیرمرد شگفت‎زده گفت: الله اکبر، ای ابوجعفر! اگر بمیرم بر رسول خدا، امیرالمؤمنین، امام حسن، امام حسین و علی بن الحسین(علیهم‎‎السلام) وارد می‎شوم. . . و همان مطالبی را که امام(علیه‎السلام) فرموده بود تکرار کرد. سپس پیرمرد صدا را به گریه بلند کرد و گریه راه گلویش را گرفته هق هق می‎کرد تا نقش زمین گردید، اهل مجلس از مشاهده حال این پیرمرد و گریه‎های او همه ناله کردند.

امام باقر(علیه‎السلام) با انگشتان مبارک اشک از چشمان پیرمرد پاک کرد.

پیرمرد سر بلند کرد و به امام باقر(علیه‎السلام) عرض کرد: ای فرزند رسول خدا! دست مبارک خود را بده تا ببوسم خداوند مرا فدای شما گرداند.

آنگاه دست امام(علیه‎السلام) بوسید و بر چشمان و صورت خود نهاد، سپس پیراهن خود را بالا زد و دست امام را بر آن گذاشت و بعد از آن از جا برخاست و خداحافظی کرد.

امام باقر(علیه‎السلام) از پشت سرش به او نگاه می‎کرد و او می‎رفت، سپس رو به اهل مجلس کرد و فرمود: هر کس دوست دارد یکی از اهالی بهشت را ببیند به این شخص نگاه کند.

این روایت که در کتاب ینابیع الموده می باشد، در بالای ایوان طلای حضرت امیر علیه السّلام از زمان های بسیار دور نوشته شده است که:

«قالَ رَسوُلُ اللّه صلّی اللّه علیه وآله وسلّم لَوِ اجْتَمَعَ النّاسُ عَلی حُبِّ عَلِی ابْنِ أَبی طالِبٍ، لَما خَلَقَ اللّه النّارَ؛ رسول خدا صلّی اللّه علیه وآله وسلّم فرمود: اگر هممردم بر محبّت علی بن ابی طالب گرد می آمدند، هرگز خداوند آتش جهنّم را نمی آفرید. »( بحارالانوار، ج ۸، ص ۱۴۸ ).

علی علیه السلام در حدیثی به حارث فرمود: « لینفعک حبنا عند ثلاث: عند نزول ملک الموت