فایل پاورپوینت کامل  امام ششم شیعیان حضرت امام جعفر صادق علیه السلام

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل  امام ششم شیعیان حضرت امام جعفر صادق علیه السلام :

میلاد جامع علم و عمل و عبادت، پرچم دار شاهراه ولایت علوی

حضرت امام جعفر صادق علیه السلام گرامی باد. . .

بسم الله الرحمن الرحیم

مناسبت ولادت امام ششم حضرت امام جعفر صادق(علیه السلام)مختصری از زندگانی و شرح حال و فضائل آن بزرگوار را می آوریم، به امید آن که از الطاف این بزرگواران در دنیا و آخرت برخوردار باشیم.

فیض دو جهان به حب مولا بسته ست

بر گوشه ای از چادر زهرا(س) بسته ست

دنیا به گروه “پنج تن” وابسته ست

ای چراغ دانشت گیتی فروز

تا قیامت پیشتاز علم روز

آفرینش را کتاب ناطقی

اهل بینش را امامِ صادقی

بر امام منتظر بادا مبارک این ولادت

تهنیت بر شیعیان حضرتش از این ولادت

رسید شادی شیعیان به عرش اعلی

چونکه شد نور رخ صادق هویدا

تاریخ ولادت امام صادق(علیه السلام)

امام جعفر صادق ((علیه السلام)) در روز جمعه، به هنگام طلوع فجر و به روایتی در روز دوشنبه، هفدهم ربیع الاوّل سال ۸۳ قمری از پدری بنام حضرت امام باقر(علیه السلام)، در شهر مقدس مدینه دیده به جهان گشود و عالم انسانی را با انوار طیبه خویش تابناک نمود. پدرش امام محمد باقر(علیه السلام) وی را به نام عموی نیاکانش جعفر طیار((علیه السلام))، “جعفر” نام نهاد. حضرت جعفر بن محمد((علیه السلام)) دارای یک کنیه معروف به نام “ابوعبدالله” و دو کنیه غیر معروف به نام های ” ابواسماعیل” و ” ابوموسی” بود. هم چنین، دارای القابی چند بود که معروف ترین آن ها عبارت است از: صادق، صابر، طاهر و فاضل.

شیعیان و محبّان اهل بیت((علیه السلام)) وی را به ” صادق آل محمد(صلی الله علیه وآله) ” می شناسند. زیرا آن حضرت، هرگز سخنی جز راست و درست، چیزی نفرمود. پدر ارجمندش، امام محمد باقر (علیه السلام)) است که نَسَب وی با دو واسطه به امیر مؤمنان حضرت علی ((علیه السلام)) و با سه واسطه به پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) منتهی می گردد.

لقب صادق را حضرت رسول اکرم(صلی الله علیه وآله) برای آن حضرت انتخاب فرمودند، مرحوم مجلسی در جلد ۴۷ بحار الانوار صفحه ۸ روایتی بدین مضمون نقل کرده است:

«امام زین العابدین (علیه السلام) از پدرش و او از جدش امیر المؤمنین (علیه السلام) نقل کرده که فرمود: پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله) فرمود: وقتی که فرزند من جعفر بن محمد بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب متولد شد، او را صادق نام گذارید، زیرا در اولاد او کسی همنام او خواهد بود که به ناحق دعوی امامت می کند، و او را کذاب خواهند گفت.

مادر

والده ماجده آن حضرت نجیبه جلیله مکرمه علیا جناب فاطمه مسمّاه به امّ فروه بن قاسم بن محمد بن ابی بکر است که حضرت صادق علیه السلام در حق او فرموده ( کانَتْ اُمّی ممَّنْ آمنتْ وَ اتَّقتْ وَ اَحْسَنَتْ وَاللّهْ یُحِبُّ الْمُحْسِنینَ )؛ یعنی مادرم از جمله زنانی بود که ایمان آورد و تقوی و پرهیزکاری را اختیار کرد و احسان و نیکوکاری نمود و خدا دوست دارد نیکوکاران را. همانا حضرت صادق علیه السلام در این کلمه موجزه وصف کرده آن مخدره را به تمام اوصاف شریفه همانطور که حضرت امیرالمؤ منین علیه السلام در جواب همّام بن عباده که سؤ ال کرد از آن حضرت که وصف کند برای او متقین را اکتفا کرد به کلمه: ( اِتَّقِ اللّهَ وَ اَحْسِنْ فَاِنَّ اللّهَ مَعَ الَّذینَ اتَّقوْا وَالَّذینَهُمْ مُحْسِنوُنَ )؛

چه آنکه علما در شرح آن گفته اند که گویا مراد از تقوی، اجتناب کردن است از آنچه خدای تعالی نهی فرموده و احسان به جا آوردن هر چیزی است که حق تعالی به آن امر فرموده، پس این کلمه جامع است صفات متقین و فضایل ایشان را، و شیخ جلیل علی بن الحسین المسعودی در ( اثبات الوصیّه ) فرموده که امّ فروه از تمامی زنان زمان خود تقوایش زیادتر بود، روایت کرده از حضرت امام زین العابدین علیه السلام احادیثی از جمله آنها است قول آن حضرت به او که ای امّ فروه! من دعا می کنم برای گناهکاران شیعیان ما در روز و شب صد نوبت، یعنی استغفار و طلب آمرزش می کنم برایشان؛ زیرا که ما صبر می کنیم بر چیزی که می دانیم و ایشان صبر می کنند بر چیزی که نمی دانند.

مؤ لف گوید: که امّ فروه چندان مجلّله و مکرمه بود که به سبب آن از حضرت صادق علیه السلام گاهی به ابن المکرمه تعبیر کردند. و روایت شده از عبدالا علی که گفت: دیدم امّ فروه را که پوشیده بود کسایی و طواف کعبه می کرد متنکّرهً که کسی او را نشناسد، پس استلام کرد حجرالا سود را به دست چپ، مردی در آنجا به وی گفت: ( یا اَمهَ اللّهِ! قدْ اَخطاْتِ السُّنَّهَ )؛ ای کنیز خدا! خطا کردی در سنت و آداب که با دست چپ استلام کردی؛ ( امّ فروه اِنّا لاَغْنِیاءُ مِنْ عِلْمِکَ )؛ یعنی نمی خواهد چیزی یاد ما دهی همانا ما از علم شما بی نیازیم.

تشکیل حوزه علمیه

امام جعفر صادق (علیه السلام) به مدت دوازده سال، حیات با برکت جدّ گرامی اش امام زین العابدین (علیه السلام) را درک کرد و از مکتب تربیتی و علمی وی بهره وافر یافت. هم چنین، آن حضرت به مدت ۳۲ سال از وجود شریف پدرش امام محمد باقر (علیه السلام) برخوردار بود و در تمام رویدادهای مهم در کنار پدر ارجمندش قرار داشت

آن حضرت با تشکیل حوزه علمیه و تعلیم شاگردانی مبارز، چون هشام، زراره و محمد بن مسلم، تحول شگرفی در جهان اسلام و مذهب شیعه پدید آورد و جهانیان را با اسلام ناب محمدی (ص) و مکتب حیات بخش اهل بیت (علیهم السلام) آشنا ساخت. به همین جهت، وی را پایه گذار مذهب “امامیه” دانسته و شعیان امامی اثناعشری را ” شیعه جعفری” می گویند.

آن حضرت از میان برادران خویش جانشین پدرش حضرت باقر(علیه السلام) بود، و وصی آن جناب بود که پس از او به امر امامت قیام نمود، و در فضل و دانش سر آمد همه برادران گشت، و از همه آنان نام آورتر، و در قدر و منزلت بالاتر، و در میان شیعه و سنی مقامش ارجمندتر بود، و به اندازه مردم از علوم آن حضرت نقل کرده اند که سخنانش توشه راه کاروانیان و مسافران و نام نامیش در هر شهر و دیار زبانزد مردمان گشته، و از هیچ یک از این خاندان علماء و دانشمندان بدان اندازه که از آن جناب حدیث نقل کرده از دیگری نقل نکرده اند، و هیچ یک از اهل آثار و ناقلان اخبار بدان اندازه که از آن حضرت بهره بردند از دیگران بهره گیری نکردند، زیرا اصحاب حدیث که نام راویان ثقات آن بزرگوار را جمع کرده اند با اختلاف در عقیده و گفتار شماره آن به چهار هزار نفر می رسد.

و دلیل های روشن درباره امامت آن جناب به اندازه ای است که دل ها را حیران کرده و زبان دشمن را از خورده گیری گنگ و لال ساخته.

فضائل و کرامات امام صادق(علیه السلام)

فضائل آن حضرت زیاده از آن است که در این مختصر احصا شود، لکن برای تیمن و تبرک به بعض آنها اشاره می کنیم.

1 – مالک بن انس فقیه مدینه می گوید: نزد امام صادق (علیه السلام) می رفتم، آن حضرت برای نشستن من متکا می گذاشت و احترام می فرمود و ایشان نسبت به من محبت داشت، و این امر مرا بسیار خوشحال می کرد و خدای را بر این نعمت شکر می کردم. سپس مالک می گوید: آن حضرت مردی بود که از سه حال خارج نبود: یا روزه بوده یا در حال نماز، و یا در حال ذکر خداوند، از بزرگان عبادت کنندگان، و در زهد سرآمد بود، از همان هایی که از خدا خوف و خشیت فراوان دارند.

آن حضرت کثیر الحدیث، خوش مجلس، پر فایده بود.

۲ – هر زمانی که می فرمود: «قال رسول الله (صلی الله علیه وآله) » گاهی رنگ آن حضرت کبود، و گاهی زرد می شد، تا به جایی که گاهی شناخته نمی شد.

یک سال با آن حضرت به حج خانه خدا رفته بودم، وقتی که گاه احرام شد، هرچه آن حضرت سعی می کرد که تلبیه «لبیک اللهم لبیک» بگوید، صدا در گلوی آن حضرت قطع می شد و نزدیک بود که از بالای مرکب به زمین بیافتد، به آن حضرت عرض کردم؛ ای فرزند پیامبر بگو لبیک، زیرا باید محرم شوی و چاره ای از گفتن نیست، آن حضرت فرمود:

چگونه جسارت کنم و بگویم: «لبیک اللهم لبیک» در حالی که می ترسم از آن که خداوند عزوجل به من بگوید: «لا لبیک و لا سعدیک؟» بحار الانوار، ج ۴۷، ص ۱۶

۳ – شخصی به نام مفضل بن قیس می گوید: نزد امام صادق(علیه السلام) رفتم و بعض گرفتاری هایم را به آن حضرت گفتم و از ایشان خواستم که برایم دعا کند، آن بزرگوار به خادمه خانه فرمود: آن کیسه پولی را که ابوجعفر منصور برای ما فرستاده بیاور، خادمه کیسه را آورد، آن حضرت فرمود: این کیسه ای است که در آن چهار صد دینار است، به واسطه آن امور خود را اصلاح کن، به آن حضرت گفتم: فدای شما شوم، قصد من این نبود، بلکه می خواستم که شما برایم دعا بفرمایید، آن حضرت گفت: من به شما دعا هم می کنم، لکن همه گرفتاریت را برای دیگران باز گو مکن، زیرا خوار می شوی. بحار الانوار ج ۴۷، ص ۳۴-

۴ – هشام بن سالم که یکی از اصحاب آن حضرت است می گوید: حضرت صادق (علیه السلام) وقتی شب می شد کیسه ای برمی داشتند که در آن نان و گوشت و پول گذاشته بودند، آن را به دوش می گرفتند و