فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی

فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی شامل 77 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مدینه فاضله (جامعه آرمانی) از نظر فارابی :

مقدمه

ابونصر محمدبن طرخان اوزلغ فارابی، ملقب به فیلسوف المسلمین در سال ۲۵۹هجری در فاراب از بلاد ماوراء النهر متولد شد و در سال ۳۳۹ هجری در هشتاد سالگی رخ در نقاب خاک کشید (شریف، ۱۳۶۲).

شخصیت علمی فارابی مورد توجه صاحب نظران و متفکران است. بدین لحاظ، چه افرادی که دوستدار فلسفه هستند و یا کسانی که به نحوی با این گروه فکری مخالف اند، به مقام والای فارابی معترف اند. او در ضمن فیلسوف بودن ریاضیدانی برجسته و موسیقیدانی ممتاز بوده است. فارابی در مورد اجتماع نیز صاحب نظر است. او در فراگیری علم منطق آموزش دیده است و در فلسفه استاد نداشته است (مطهری،۱۳۶۲).

مدینه : فارابی مدینه را اینگونه تعریف میکند: المدینه: هی اول مراتب الکمالات یکون ارتباطها و ائتلافها شبیها بارتباط الموجودات المختلفه بعضها ببعض. مدینه اولین مرتبه کمالات انسانی است که ارتباط و همبستگی بین آنها شبیه ارتباط موجودات گوناگون به یکدیگر است. این عبارت بسیار مهم فارابی، گویای آن است که مدینه به روابط بین انسانها گفته میشود و این اولین مرتبه کمال بشری نیز است. سپس نوع رابطه انسانها بین خودشان، شبیه روابط بین موجودات است: یعنی نظام سیاسیای مطلوب و مدنظر فارابی است که با نظام کیهانی و هستی هماهنگ باشد. همانطور که در عالم هستی یکی رئیس کل و واجب الوجود است بعضی مرئوس از یک جهت و رئیس از جهت دیگر و بعضی دیگر مرئوس محض هیولا است. در نظام سیاسی همچنین رابطه ای برقرار است. البته به نحوی، هماهنگی برقراراست که همه اهالی آن را به سعادت برساند. اجتماع مردم با یکدیگر ریشه اش از جمعیت های مختلف سرچشمه میگیرد، آدمی نیاز به اجتماع و همراهی افراد دارد، قرار جامعه بر این است که از جهتی انسان اجتماعی شود، چون مجبور است، آدمی برای نیازمندیهای خویش هم مجبور به تشکیلاتی است. از اجتماع انسانی جمعیت های مختلف پدید میآید. اجتماعات دو بخش میشوند؛ جامعه کامل به تعاون اجتماعی صورت می پذیرد، جمعیت های ناقص که بنام تعاون ولی نادرست تشکیل میشوند، چنین جامعه ای نمیتواند سروسامانی یابد. چون نادرست نخواهد توانست به مدینه فاضله رسد.

جامعه کامل: اجتماعات کامل سه مرحله دارد، بالاتر از همه اجتماع است که دولت را تشکیل میدهد.

همه مردم جهان در زیر سایه قدرت یک حکومت جهانی قرار میگیرند، دیگر اجتماع مردمی است که بخشی از عمران و آبادانی را در قلمرو حکومت مستقلی دارا است، اجتماه دیگر مردم شهرستانها است که بخشی از ملت به شمار آیند.

اجتماعات ناقص: اجتماعات ناقص سه مرتبه دارد، طبقه محدودتر و کمتر از همه اجتماعات کامل، جمعیت روستا و گروه مردم کوی و برزن است که بخشی از اجتماع به شمار میآیند، گروهی که از همه اجتماعات محدودترند اجتماع یک محل است که جزئی از مردم کوی و برزن هستند، محدودتر از همه اجتماع افرا خانواده است که جمعیت خانه را تشکیل میدهند. اجتماع تدریجا پیشرفت می کند و در جامعه جهانی قرار میگیرد و بهم پیوند میگیرد تا یک حکومت در جهان تشکیل دهند (مدرسی چهاردهی، بیتا).

روش تحقیق

روش تحقیق حاضر باتوجه به موضوع مورد نظر، از منظر هدف بنیادی، از نظر ماهیت کیفی و از نظر اجرا کتابخانه و روش فراترکیب به کاررفته است. در این روش ابتدا موضوع کلی مطرح میگردد، سپس کلیدواژه های مربوط به آن تعیین و در چندین مرحله با جستجوی واژگان و مقالات مرتبط و خالصسازی مقالات نردیک به موضوع انتخاب در نهایت به عنوان منبع استفاده میگردد. بدین منظور باتوجه به روش داده بنیاد ابتدا برای گردآوری منابع لازم جهت نگارش تحقیق حاضر، کلیدواژه هایی همچون فارابی، مدینه فاضله، سعادت از نظر فارابی، آراء فارابی و اجتماع از نظر فاضله انتخاب شد. سپس با جستجوی آن ها بیش از ۹۵ مقاله در مرحله اول که مرتبط با موضوع تحقیق بودند گردآوری شد. در مرحله دوم به جهت دستیابی به منابع نزدیک تر با موضوع تحقیق، ۶۴ منبع انتخاب گرید. سپس جهت انتخاب منابع اصلی برای تحقیق موردنظر، ۲۳ مقاله به صورت نهایی گزینش شدند.

یافته ها

در تفکر فارابی، انسان مانند سایر موجودات عالم دارای مراتبی است. اجتماع، وسیله ای برای رسیدن به سعادت دنیا و آخرت است. چراکه برای او «اخلاق»، «قانون» و «عدالت» در رابطه با همنوعان او معنا مییابد. در منظومه فکری فارابی، انسان تنها با میانجیگری «شهر یا مدینه» میتواند با نیازهای فطری خویش پاسخ گوید و به خیر و سعادت برسد (نصیرپور و همکاران، ۱۴۰۱).

به نظر فارابی انسان موجودی مذنیباطبع است و طبعا نیازمند اموری است که جز با جمع و در جمع و به کمک جمع برطرف نمیشود. زندگی انفرادی برای انسان امکان دارد اما نهایتا اگر بخواهد به سعادت و کمال برتر نایل شود باید به طور اجتماعی زندگی کند. براساس تعاون جماعت کامل، جماعات مدنی خواهد شد (پوراحمد و همکاران، ۱۳۹۱).

فارابی اجتماعات مدنی خویش را همانند ارگانیسم موجود زنده میداند که اعضای آن به سلول های بدن تشبیه اند که هرکدام با کار ویژه خود در تعامل با دیگر اعضا باهم تعاون دارند. در رأس این ساختار رئیس قرار دارد که به قلب تشبیه شده است. پس از او، طبقه متوسط که در حقیقت، نهادهای حکومتی است و در مرتبه سوم، توده مردم قرار دارد که در بین آنها، گروه های مخالف و نخبگان فکری وجود دارد (برخورداری، ۱۳۹۴).

مدینه فاضله

اجتماع انسانی وسیله ای برای رسیدن به سعادت است. در واقع، بر اساس نظر فارابی، مدین فاضله راه استواری است برای اینکه تک تک افراد، با پیمودن آن، به سعادت حقیقی نائل گردند و تنها راه ممکن و شرط لازم برای تحصیل کمال و سعادت، مدینه فاضله میباشد. در این مدینه، هم افراد هم رأی و همکار، که خواهان رسیدن به سعادت خود و سعادت دیگران اند، اجتماع را تشکیل داده اند. به عبارت دیگر، قصد همگانی شرط حصول سعادت است. در مدینه فاضله، نه تنها حاکمان، بلکه حکومت شوندگان نیز سعادتمند و خیرخواهان هستند. تعاون و یاری یکدیگر شرط حصول سعادت است، نه رأی، نظر و موافقت در دل و نیت. به عبارت دیگر، احساس مسئولیت جمعی و عملی ساکنان، شرط لازم برای نیل به سعادت و کمال است. سرنوشت اهالی ساکن مدینه فاضله، به هم گره خورده است. در شهر آرمانی او ممکن نیست یکی سعید و دیگری شقی باشد. یا همه اهل سعادتند و یا همه در شقاوت اسیرند. این نکته حائز اهمیت است که در یک اجتماع موفق، ممکن نیست که گروهی در رفاه و نیک بختی به سر برند و اکثریتی برهنه و بینوا و تیره روز باشند. بنابراین، ادعای فضل و دارا بودن مکارم اخلاق، در جامعه ای غیرفاضل و غیراخلاقی ممکن نیست. اگر شخصی فاضل در چنین مدینه ای یافت شود، در آن اجتماع غریب خواهد بود (مدرسی، ۱۳۹۱).

مدینه فاضله

به عقیده فارابی، مدینه فاضله مانند بدنی تام الاعضاء و تندرست است که همه اعضای آن در راه تمامیت و ادامه زندگی حیوانی و حفظ آن همکاری مینمایند. بر این اساس، نحوه شکل گیری مدینه فاضله و ارتباط افراد و جایگاه هر یک از افراد در نظام اجتماعی مدینه فاضله شبیه شرایط حاکم بر وجود انسان است. از این رو، به عقیده فارابی همانگونه که در مراحل تکوینی انسان، ابتدا قلب به وجود میآید و بعد سایر اعضا و جوارح شکل میگیرند، به علاوه مرتبت هر یک از اعضا بستگی به نزدیکی و دوری از قلب دارد، در مدینه فاضله نیز جایگاه هر یک از بخش های جامعه به همین شکل است. البته نباید پنداشت که اساس شکل گیری مدینه فاضله بر این تشبیه اندام وار استوار است، بلکه اساس شکل گیری مدینه فاضله فارابی همان مبانی هستیشناسی و انسان شناسی و شناخت شناسی اوست و این فقط یک تشبیه زیستی است. به هر حال، در مدینه فاضله فارابی پیش از هر چیز، رئیس مدینه باید استقرار یابد. سپس مدینه را به وجود میآورد و جایگاه و نقش افراد را تعیین میکند. رئیس مدینه سپس سبب تشکل و تحصیل مدینه و اجزای آن میشود و سبب حصول ملکات ارادی اجزا و افراد آن و تحقق و ترتب مراتب آنها میگردد (امینی نسب، ۱۳۹۵).

پس هر مدینه ای که هدف از اجتماع در آن، در حقیقت تعاون بر اموری باشد که موجب دستیابی افراد به سعادت شود، آن مدینه، مدینه فاضله است و اجتماعی که سبب آن، همکاری برای وصول به سعادت انجام گیرد، آن اجتماع فاضل است و امتی که همه مدینه های آن برای رسیدن به سعادت حقیقی با یکدیگر یاریگری کنند، آن امت فاضله است و این چنین است معموره (جامعه جهانی فاضله) و آن، هنگامی محقق میشود که همه امت های آن برای رسیدن به سعادت حقیقی با یکدیگر همکاری نمایند (نقی زاده داوری، ۱۳۸۵).

فارابی در تمام نوشته های خود درمورد مدینه فاضله و سیاست، از تعابیر و مفاهیم اخلاق بهره میگیرد و درواقع، مدینه فاضله خود را بر پایه اخلاق مبتنی و استوار مینماید (حسنی، ۱۳۸۹).

فارابی برای تشریح وضعیت مدینه فاضله و روابط اعضای آن با یکدیگر از علم پزشکی و ساختار بدن انسان کمک میگیرد. همانگونه که در بدن انسان قلب ریاست را برعهده دارد در مدینه هم رییس اول حکم میراند و دیگران در خدمت اویند. مدینه فاضله مانند بدنی بود که تام الاعضا است. آنگونه بدنی که همه اعضای آن در راه تمامیت و ادامه زندگی حیوانی و حفظ آن تعاون کنند (نصر اصفهانی، ۱۴۰۱).

سعادت در مدینه فاضله

فارابی در بیان سعادت و سعادت مدنی، تمامی بدبختیها و گرفتاریها را مختص عالم ماده میداند و بر این باور است، تا زمانی که انسان گرفتار ماده باشد، هیچ گاه به سعادت حقیقی نمیرسد، بنابراین انسان باید تا آنجا پیش رود، که خالی از اجسام و م متعلقات آن گردد و ازجمله جواهر مفارقه از ماده شود و این حالت برای او تداوم پیدا کند، این مقام همان سعادت است. فارابی در ادامه این تعریف میگوید: ممکن است بعضی ز انسان ها، یکه و تنها با اعمال و رفتارهایی مثل زهد و ریاضت و… به سعادت و خوشبختی برسند، اما این خوشبختیها و لذتها که برای افراد حاصل میشود، به لحاظ کمیت و کیفیت، متفاوت از خوشبختی و سعادتی است که برای شهروندان و افراد جامعه با انجام کارهای شایسته حاصل میشود و این سعادت مدنی است ک هافضل از سعادت فردی میباشد (ایزدپناه، امجدیان، ۱۳۹۱).

ویژگیهای مدینه فاضله

ازجمله ویژگیهای مدینه فاضله میتوان به: روابط اجتماعی، عدالت، تعاون و همکاری، محبت و دگر دوستی، مشارکت، آموزش، سعادت جمعی و ارزش های فردی و اجتماعی اشاره کرد که دو نمونه از آنها را شرح میدهیم (حقیقت نائینی، ۱۳۹۸).

الف: تعاون؛ همکاری نمودن با یکدیگر برای بقای جامعه مدنی و کمال انسان ها است. فارابی می گوید: جماعت کثیر از مردم که با یکدیگر همکاری دارد، گرد هم آمده و هرکس بعضی از نیازهای دیگری را برای قوام خود که به آن احتیاج دارد برآورده میکند (فارابی، ۲۰۰۲).

ب: عدالت؛ از دیگر ویژگیهای مدینه فاضله، عدالت است. از نظر فارابی عدالت، آن است که همه افراد مدینه به سعادت و کمال نیکو برسند و تمام افراد حق حیات لایق شأن خود را داشته باشند. هر عضوی از افراد وظیفه خود را به انجام برساند و تابعیت از حاکم داشته باشد و زمامدار هم متصل به عقل فعال باشد و دارای اخلاق نیکو و پسندیده. تمام افراد مدینه حقوق و وظایف دیگری را محترم بشمارند و به آن تعدی نکنند. درواقع منظور فارابی از عدالت؛ تقسیم همه نیکیها از جمله ثروت، سلامتی و جوانمردی و… بین مردم است. پس ندادن حق فرد در مدینه، ظلم به اوست و دادن بیشتر از حق او، ظلم به دیگران است (فارابی؛ ترجمه سجادی، ۱۳۷۹).

ارکان فاضله

۱- اهل فضایل و حکومت که به حقایق موجود، معرفت دارند و ایشان برترانند و بر مدینه ریاست دارند.

۲- روحانیان و صاحبان حرف و اهل شعر و کتابت که مروجان اصول رئیس مدینه هستند.

۳- مقلدان که شامل مستوفان و منجمان است.

۴- مجاهدان یا همان نگهبانان و محافظان مدینه هستند.

۵- مالیان که تهیه غذا و مایحتاج مدینه بر عهده آنان است (حسینی اسکندیان و همکاران، ۱۳۹۹).

اصول مدینه فاضله

۱- اصل توحید و یکتاپرستی به عنوان زیربنای جامعه اسلامی که این اولین و مهم ترین اصل مدینه است.

۲- اصل مکافات (کیفر گناهکاران و پاداش نیکوکاران در جهان دیگر).

۳- وجود مراتب میان موجودات روحانی و مادی.