فایل پاورپوینت کامل قرآن از منظر دقت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قرآن از منظر دقت :

هیچ کتاب و اثری از مغز بشری درباره تفسیر و بایستگی های انسان و حقیقت جهان تراوش نکرده است، مگر این که انواعی از محدودیت ها در محتویات آن کتاب و اثر وجود دارد.

کجاست آن کتابی که از عهده توضیح نهایی حقیقتِ انسان و شؤون و بایستگی ها و شایستگی های او برآید و هیچ افراط و تفریط و نسبیتی در آن وجود نداشته باشد؟

کجاست آن کتابی که آورنده اش نیز جزیی از مخاطب های او قرار بگیرد؟ آیا تاکنون کتابی را سراغ گرفته اید که پیچیده ترین مسائل جهان هستی و انسان را مطرح نموده و بدون اندک اختلاف و تناقضی، آن ها را حل و فصل کند؟

اگر این کتاب الهی (قرآن) را مورد دقت قرار بدهیم، برای اثبات الهی بودنِ آن و این که ساخته و پرداخته مغز بشری نیست، می توانیم مسائل زیر را مورد توجه قرار بدهیم:

۱- احساسِ اشراف و سلطه

این احساس که در هیچ کتاب بشری به وجود نمی آید، یکی از شگفت انگیزترین مختصات قرآن است. در این آیات دقت فرمایید:

الف وَ قَضی رَبُّک أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیاهُ [۱]

«و پروردگار تو حکم کرده است که نپرستید، مگر او را.»

البته پوشیده نیست که مقصود از کلمه «قَضی » در این آیه، حکم به معنای اصطلاحی نیست که یک حاکم صادر می کند و مردم هم می توانند به آن حکم عمل کنند و می توانند عمل نکنند، بلکه مقصود، جریان مشیت بالغه الهی و تثبیت شدن آن در نظام هستی انسان هاست. یعنی عقل و فطرت انسان ها را طوری تعبیه کرده است که بهترین وسیله در راه وصول به هدف اعلای زندگی- که خداشناسی و خدایابی و خداپرستی است- می باشند و سرنوشت نهایی بشری، محوری جز خداشناسی و خداپرستی و خدایابی ندارد. در این آیه، حالت اشراف و سلطه بر هستی و انسان، به قدری روشن است که با اندک اطلاع از ادبیات عربی می توان آن را درک کرد. این جمله، با حالت مخصوصی که گفتیم، نمی تواند تراوشی از مغز محدود و روانِ محاصره شده در گوشه ای از طبیعت و تمایلات معمولی باشد. محتوای این جمله، اثبات می کند که گوینده آن به همه جهان هستی و انسان ها اشراف و سلطه کامل دارد.

ب- یا أَیهَا الْإِنْسانُ إِنَّک کادِحٌ إِلی رَبِّک کدْحاً فَمُلاقِیهِ [۲]

«ای انسان، تو در حالت شدیدترین کوشش و تلاش به دیدار پروردگارت نایل خواهی شد.»

محتوای این آیه، با طرز جمله بندی خاصی که دارد، با اشراف تمام به ماهیت انسان و هدف نهایی او و مسیری که باید در رسیدن به آن هدف سپری کند، سرنوشت اساسی او را تعیین می کند. امکان ندارد این جمله از کسی صادر شود که خود، جزیی از انسان های غوطه ور در طبیعت و آمال و خواسته های محدود است.

ج وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّی جاعِلُک لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیتِی قالَ لا ینالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ [۳]

«و بدان جهت که خدای ابراهیم، وی را با مسائلی که مشیت خدا می خواست، آزمایش کرد و ابراهیم از عهده آن آزمایشات برآمد، فرمود: