فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) شامل 34 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل علم امام حسین(علیه السّلام) :

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مسأله آموز صد مدرس شد

مکتبی باز کرد که نزدیک چهارده قرن است، فلاسفه و علمای عالیمقام در آن مکتب افتخار شاگردی دارند، و از خرمن معارف و علوم آن خوشه چینی می نمایند و از بحار دانشهای آن جرعه نوشی می کنند.

همین گونه، علوم علی و سایر ائمه علیهم السّلام ـ نیز به افاضه ربّانی و بخشش الهی و تعلیم خاص شخص پیغمبر اعظم بود وگرنه کدام مدرسه در آن دنیای پر از جهل و نادانی می توانست چنین فارغ التحصیلان به دنیا تحویل دهد که در علوم و فنون متعدده متشعبه، استاد و از زمان صباوت و کودکی مرجع مردم و علماء در مسائل علمی باشند و تا امروز کلماتشان برای رجال علم و فلسفه حلاّل مشکلات گردد.

احادیث معتبره دلالت دارد بر اینکه پیغمبر، علی و فرزندانش را به دانشهائی مخصوص گردانید و کتابی که به خط علی و املای پیغمبر بود، همواره در این خاندان مورد استناد و مراجعه بوده است و در حقیقت، تبلیغات و تعلیمات امامان علیهم السّلام ـ و سیره و روش آنها تکمیل و اتمام هدف پیغمبر در تربیت جامعه و هدایت بشر بوده است.

از مثل حدیث ثقلین متواتر و مشهور که پیغمبر جمیع امت را ارجاع به این بزرگواران داده است، صلاحیت تامّه علمی ایشان ظاهر و آشکار می گردد.

علاوه بر اینها روایات بسیار دیگر از طرق اهل سنت دلالت دارند برآنکه علی علیه السّلام ـ در بین تربیت شدگان مکتب نبوت بیشتر از همه صحابه، از تابش انوار نبوت مستفیض بود و بعد از پیغمبر مرجع عموم در مسائل مشکله علمی بود و علوم شرعیه همه منتهی به آن سرور می شود.

علی علیه السّلام ـ اعلم صحابه بود; علم تمام صحابه پیش علم او چیزی شمرده نمی شد و همه به علم او محتاج بودند. او علاوه بر آنکه آمادگی خاص و استعداد خدا دادی داشت که کسی از صحابه در این فضیلت با او برابر نبود، و به این جهت در فهم و درک احکام و معارف و علوم غامضه و مسائل مشکله و حقایق وحی و کلیات قواعد دینی ممتاز و یگانه بود; بواسطه اختصاص فراوان و طول معاشرتی که با پیغمبر داشت و اینکه پیغمبر اهتمام خاص در افاضه علوم به او داشت; همواره از رسول خدا اخذ علم می کرد و خداوند به او شرح صدری بخشیده بود که از یک راهنمائی پیغمبر هزار باب علم به روی او باز می شد.

او در خدمت پیغمبر و شاگردی او، بی مانند و نسخه ای مطابق اصل گردید.

توحید اسلام، عدالت اسلام، شکل حکومت و نظام اسلام همه از وجود علی و از کردار و گفتارش نمایان شد.

بعد از علی علیه السّلام ـ این منصب الهی و رهبری علمی و دینی با فرزندانش حضرت امام حسن مجتبی و حضرت امام حسین سیدالشهداء (علیهما السّلام) بود. آنها ملجأ و پناه مردم در مسائل اسلامی و علوم تفسیر و احکام شرعی بودند، سخنشان قاطع و مقبول و روششان سرمشق و میزان بود.

در حالات سیدالشهداء علیه السّلام ـ هرچه انسان دقیقتر شود بیشتر به این رمز می رسد که یک بصیرت خارق العاده و بینش غیبی در امر دین راهنمای آن حضرت بوده است.

علم و دانش آن حضرت از احتجاجات او با دشمنان اهل بیت بخصوص معاویه و مروان، و نامه هائی که به معاویه مرقوم فرموده و خطبه هائی که به مناسباتی انشاء نموده و از دعای عرفه، و دعاهای دیگر که از آن حضرت در کتابهای شیعه و سنی نقل شده ظاهر و آشکار است.

چنانچه می دانیم ابوذر یکی از کبار صحابه و فضلا و از سابقین است که بنا به نقل ابن اثیر در اسدالغابه پنجمین کسی است که اسلام آورد و فضایل و مناقبش بسیار است.

هنگامی که به خاطر اعتراض به اعمال ناهنجار حکومت، و دعوت مردم به روش پیغمبر صلّی الله علیه و آله ـ، عثمان او را به ربذه تبعید کرد، علی و حسن و حسین علیهم السّلام ـ به اتفاق عقیل و عمّار برای مشایعت و وداع او آمدند، حسین علیه السّلام ـ در وقت وداع به او فرمود:

الصَّبْرَ مِنَ الدّینِ وَالْکرَمِ، وَ اِنَّ الْجَشَعَ لایقَدِّمُ رِزْقاً، وَلا یؤَخِّرُ اَجَلاً»[۱] می اندازد اجلی را!.

این کلمات حکمت آمیز و رسا، مرتجلاً و بالبداهه در وقتی که سن مبارکش از سی تجاوز نکرده، خطاب به یک پیرمرد عالیمقام و باسابقه و جلیل القدری که پیغمبر او را ستوده، در عین حالی که به گفته عقاد، شعار زندگی حسین و برنامه کار و زندگی خودش بود; قدس مقام و روحانیت فوق العاده و علم و دانش و روح غنی و بی نیاز و کمال معرفت و بصیرت حسین علیه السّلام ـ را اعلام می دارد.

ابن عساکر در تاریخ دمشق، ج ۴، ص ۳۲۳ روایت کرده که نافع بن ازرق رهبر فرقه ازارقه خوارج به حسین علیه السّلام ـ عرض کرد: خدائی را که می پرستی برای من توصیف کن!

حسین علیه السّلام ـ فرمود: مَوْصُوفٌ بِالْعَلاماتِ لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْکبیرُ الْمُتَعالُ». خدائی نیست.

ابن ازرق گریست و گفت: «ما اَحْسَنَ کلامَک»چقدر نیکو است کلام تو!.

حسین فرمود: به من رسیده که تو بر پدر و برادرم و بر من گواهی به کفر می دهی.

ابن ازرق گفت: «اَمّا وَاللهِ یا حُسَینُ لَئِنْ کانَ ذلِک لَقَدْ کنْتُمْ مَنارَ الاْسْلامِ وَ نُجُومَ الاَحْکامِ»

یا حسین! اگر این ناسزا از من صادر شده، به خدا سوگند به یقین که شما چراغ اسلام و ستارگان احکام خدائید[۲](یعنی مردم باید از انوار علوم و معارف

شما روشنی بجویند و در تاریکیها به ستاره های وجود