فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل!

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! شامل 26 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل عرفان مثبت اسلامی، یا مسیرِ انسانِ کامل! :

عرفان مثبت، آن حرکت روحی است که از مبدئی شروع و با پیمودن مسیری خاص، وارد هدف اعلای حیات می شود. در تفسیر مبدأ و مسیر و هدف این عرفان مثبت که بدون تردید مورد توجّه و تشویق مکتب اسلام است، تاکنون مطالبی بسیار ارزنده گفته شده است.

برای توضیح مبدأ و مسیر و مقصد، یا هدفِ این عرفان، توجّه به این مقدمه را لازم می دانیم: عرفان به این معنی، همان رشد و تکامل و سبقت جویی و نیل به اطمینانِ روحی انسانی است که با عبارات و بیانات مختلف در منابع اصلی اسلام، با صراحت و اشاره و مستقیم و غیر مستقیم مطرح شده است.

تعریفی که از این دیدگاه برای عرفان می توان در نظر گرفت، همان حیات معقول است؛ البته [معقول ] نه به معنای عقلی نظری، بلکه به معنای عقل سلیم و توجیه کننده همه استعدادهای بشری رو به کمال که ممکن است ورود در مقصد اعلای هستی، هدف نهایی آن باشد.

مبدأ این حرکت سازنده عبارت است از: آگاهی و بیداری از خوابی که در گهواره طبیعت، تمام وجود انسان را فرا گرفته بود. آگاهی به این که روحی که در وی وجود دارد، تعالی طلب و کمال جوست و می تواند در مسیر این اعتلاء و کمال گام بردارد. در این که مبدأ حرکتِ عرفانی مثبت یا مسیر انسان کامل، این آگاهی و بیداری است، هیچ کسی تردید ندارد. متأسفانه افراد فراوانی از انسان ها، عظمت و ضرورت این بیداری را درک نمی کنند و در نتیجه، بیداری آنان هنگامی است که دستِ مرگ، آنان را تکان می دهد؛ چنان که در روایتی آمده است:

أَلنَّاسُ نِیامٌ فَإِذا ماتُوا انْتَبَهُوا.

مردم در خوابند و هنگامی که مرگشان فرا رسد، از خواب بیدار می شوند.

ابوالحسن تهامی می گوید:

أَلْعَیشُ نَوْمٌ وَ الْمَنِیهُ یقْظَهٌ وَالْمَرْءُ بَینَهُما خَیالٌ سارٍ

زندگی خوابی است و مرگ بیداری، و انسان در میان این خواب و بیداری، خیالی است در جریان.

شاعری دیگر، بی اساس بودن دنیا را، هنگامی که هدف قرار داده شود، چنین توصیف کرده است:

دنیا چو حباب است ولیکن چه حباب

نه بر سر آب، بلکه بر روی سراب

آن هم چه سرابی که ببینند به خواب

آن خواب چه خواب، خوابِ بد مستِ خراب

این بیداری و آگاهی است که جدّی بودنِ جهان هستی را که انسان در آن زندگی می کند، اثبات می نماید و تا زمانی که این بیداری و آگاهی به وجود نیامده باشد، جهان برای وی جایگاه بازی و شوخی و پوچی می نماید. از این رو، قرآن مجید، زندگی در این دنیا را بر دو قسمت تقسیم می کند:

۱- الحیاه الدنیا. زندگی طبیعی محض که جهان را جز لهو و لعب، چیز دیگری نمی نماید.

۲- حیاه طیبه. حیات مستند به دلیل:

وَ یحْیی مَنْ حَی عَنْ بَینَهٍ.[۱]

تا کسی که می خواهد زندگی کند، زندگی او مستند به دلیل روشن باشد.

… و این زندگی است که می توان آن را به خدا نسبت داد:

إِنَّ صَلاتِی وَ نُسُکی وَ مَحْیای وَ مَماتِی لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ.[۲]

قطعاً، نماز من و عبادات من و حیات و موت من، از آنِ خداوند، پرورنده عالمیان است.

ما این زندگی را حیات معقول اصطلاح کرده ایم. از این جا، باید علت پوچ گرایی و بدبینی به جهان هستی را جستجو کرد. این پوچ گرایان و بدبینان، در مرحله ای پایین تر از مبدأ حرکتِ عرفانی مثبت و مسیر انسان کامل قرار گرفته اند، زیرا به آن آگاهی و بیداری که جدّی بودن جهان هستی و موجودیت خود را اثبات کند، نرسیده اند.

این مبدأ حرکت، یک نقطه ثابت در امتدادِ زندگی انسانی نیست که انسان آن را پشت سر گذاشته و حرکت کند، بلکه این مبدأ که آگاهی و بیداری است، باید در همه لحظاتِ عمرِ آدمی، چراغِ راهِ او باشد. این آگاهی و بیداری، با پیشرفت سالیان عمر، هم از نظر کمیت باید رو به افزایش و هم از نظر کیفیت باید متنوّع و همه جانبه باشد، زیرا:

چون سِر و ماهیتِ جان مَخبَر است

هر که او آگاه تر، با جان تر است [۳]

مسیر این حرکت سازنده عبارت است از: تکاپوی آگاهانه از «انسان آنچنانکه هست» و گردیدن خویشتن به «انسان آنچنانکه باید» در جهانی که رو به یک هدف اعلا در جریان است.