بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل انتظار و منتظران :

‹انتظار› فرج در فرهنگ متعالی اسلام- به ویژه در مذهب گران سنگ تشیع- از جایگاه ویژه ای برخوردار است و در مباحث مهدویت درخشندگی خاصی دارد.

مجموعه روایاتی که سخن از انتظار گفته اند، به دو دسته کلی تقسیم می شود؛ دسته نخست روایاتی است که به انتظار فرج و گشایش، به صورت عام و کلی اشاره کرده است. اگر چه مصداق کامل و تام آن ‹فرج عمومی› در سطح جهان با ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف نیز هست؛ ولی هر گشایشی را نیز شامل می گردد.

دسته دوم، روایاتی است که در خصوص فرج قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف و ظهور آخرین مصلح جهانی و موعود است.

۱. در دسته نخست با تعبیرهای متفاوتی مواجه می شویم:

– گاهی از آن به عنوان عبادت یاد شده است: رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله فرمودند: ‹انتظارُ الفَرَجِ عِبَادَهٌ›.[۱]

– گاهی از آن به عنوان برترین عبادات یاد شده است: حضرت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله می فرمایند: ‹أَفضَلُ العِبادَهِ اِنتِظارُ الفَرَجِ›.[۲]

– گاهی پا از همه آن چه گفته شد، فراتر نهاده می شود و از آن به عنوان برترین کارهای امت پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله یاد می گردد: ‹أَفضلُ اعمالِ اُمَّتی انتظارُ الفَرَج مِنْ اللهِ عزَّوَجَلَّ›.[۳]

– گاهی هم به آثار وضعی انتظار اشاره شده، خودِ انتظار فرج نوعی فرج و گشایش معرفی گشته است. در این باره امام سجاد علیه السلام فرمودند: ‹انتظارُ الفَرَج مِنْ أَعظَم الفَرَج›.[۴]

– بالاخره رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله آن را برترین جهاد امت اسلام دانسته و فرمودند: ‹أَفضَلُ جِهادِ اُمَّتی انتظارُ الفَرَجِ›. [۵]

۲. در دسته دوم نیز با مضامین فراوانی مواجه هستیم که برخی از آن ها از این قرار است:

– امام صادق علیه السلام فرمود: ‹علیکم بالتَّسلیم والرَّدِّ الینا وَ انتظارِ اَمْرنا و اَمْرکمْ و فَرَجِنا وَ فَرَجکمْ›؛ [۶]‹بر شما باد به تسلیم و رد امور به ما و انتظار امر ما و امر خودتان و فرج ما و فرج شما›.

– امام باقر علیه السلام نیز- آن گاه که دین مرضی خداوند را تعریف می کنند پس از شمردن اموری می فرمایند:‹والتَّسلی لاَمرِنا والوَرَعُ والتَّواضُعُ وَ انتظارُ قائمِنا…›. [۷]

این تعبیرات همگی حاکی از این است که انتظار فرج- چه به معنای عام آن و چه به معنای خاص- در فرهنگ دین مقدس اسلام جایگاه والایی دارد.

اما انتظار چیست؟

ماهیت زندگی انسان با انتظار و امید به آینده عجین شده است؛ به گونه ای که بدون ‹انتظار› زندگی مفهومی ندارد و شور و نشاط لازم برای تداوم آن در کار نیست. حیات حاضر و کنونی، ظرف پویایی، تلاش و حرکت به سوی فردا و فرداها است. این چنین پویایی و حرکتی، بدون عنصر ‹انتظار› ممکن نیست؛ زیرا احتمال معقول بقا و پایداری و امید به تداوم حیات است که به زندگی کنونی معنا و مفهوم می بخشد و پویایی و نیروی لازم برای ادامه آن را تأمین می کند؛ از این رو است که ماهیت زندگی با انتظار پیوندی ناگسستنی دارد. پدیده انتظار انسان را به حرکت در جهت مناسب با آن بر می انگیزد و از هر حرکت و گرایش به جهت های نامتناسب یا ناسازگار و متضاد با انتظار باز می دارد.

انتظارهای دیگر نیز- که از انتظار اصل حیات فراتر می رود و به انتظار آرمان ها و هدف های برتر حیات و فرازهای زندگی می رسد- اندیشه و عمل آدمی را در راستای تحقق آن آرمان ها و هدف ها، قرار می دهد و او را وا می دارد تا راه ها و شیوه هایی را برگزیند که به خواسته ها و هدف هایش نزدیک شود و موانع راه را کنار زند. از این جاست که انسان به آمادگی و آماده سازی خود و محیط خود می پردازد و زمینه آرمان ها و هدف های خویش را فراهم می آورد.

یکی از اموری که همواره همراه انتظار فرج از آن یاد شده ‹صبر› است.

امام رضا علیه السلام فرمودند: ‹ما أحْسَنَ الصَّبْر و انتظارَ الفَرَج›؛[۸] ‹چه نیکوست شکیبایی و انتظار فرج›. آری انتظار بدون عنصر پایداری و شکیبایی و صبر در برابر مشکلات، پوسته ای بدون مغز و قالبی بی محتوا است و درحقیقت انتظار نیست! روح و جوهر اصلی انتظار، مقاومت و صبر است. کسی که منتظر تحقق یافتن هدف آرمانی است، باید تا فرا رسیدن زمان پیدایی هدف و شکل گرفتن آرمان، پایداری و شکیبایی کند و تاب و توان خود را از دست ندهد و هر ناملایمی را در آن راه، با بردباری بپذیرد. و چون صبر و پایداری را از دست داد و بی شکیب گردید و تاب و توان بر زمین نهاد، انتظار را نیز از دست داده است؛ زیرا که پایداری و صبر، تحقق بخش جوهر انتظار است. از این رو، همواره خصلت حیاتی و الهی انتظار با صبر و پایداری، قرین گشته است. اما نکته بسیار جالبی که از روایات مربوط به انتظار ظهور حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه الشریف به دست می آید، این که انتظار فرج قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف تنها طریق نیست؛ بلکه خود نیز موضوعیت دارد. بدان معنا که اگر کسی در انتظار راستین به سر برد، همانند کسی است که به منتظر خویش رسیده است.

در این جا به پاره ای از این روایات اشاره ای می شود.

شخصی از امام صادق علیه السلام پرسید: چه می فرمایید درباره کسی که دارای ولایت پیشوایان است و انتظار ظهور حکومت حق را می کشد و در این حال از دنیا می رود؟

امام علیه السلام در پاسخ فرمودند: ‹هُوَ بمَنزِلَهِ مَنْ کانَ مَعَ القائِمِ فِی فُسطاطِهِ- ثُم سَکتَ هَنیئهً ثَم قالَ: هُوَ کمَنْ کانَ مَعَ رُسولِ الله›؛ [۹]‹او همانند کسی است که با (رهبر این انقلاب) حضرت قائم عجل الله تعالی فرجه الشریف در خیمه او بوده باشد- سپس کمی سکوت کردند- و فرمودند: مانند کسی است که با پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله در (مبارزاتش) همراه بوده است›.

عین این مضمون در روایات فراوانی با تعبیرات مختلفی نقل شده است؛ از جمله:

۱- امام صادق علیه السلام فرمودند:‹بمنزلَهِ الضّارِبِ بِسَیفِهِ فی سبیلِ اللهِ›؛[۱۰] ‹همانند شمشیر زنی در راه خدا›.

۲- همان حضرت فرمودند: ‹کمَنْ قارَعَ مَعَه بسَیفِهِ›؛ [۱۱] ‹همانند کسی است که در خدمت او (قائم) با شمشیر بر سر دشمنان بکوبد›.

۳- همچنین فرمودند:‹بمنزلَهِ مَنْ کانَ قاعداً فی عَسْکرِهِ لا بَلْ بمنزلَهِ مَنْ قَعَدَ تَحتَ لواءِ القائم›؛[۱۲] ‹همانند کسی است که در لشکرگاه او باشد، بلکه به منزله کسی است که زیر پرچم قائم بوده باشد›.

۴- امام سجاد علیه السلام فرمودند: ‹بمنزلهِ المُجاهِدِ بالسَّیف بینَ یدی رسُول الله صلی الله علیه و آله›؛ [۱۳]‹همانند کسی است که با شمشیر پیش روی پیامبر صلی الله علیه و آله (با دشمنان) جهاد کند›.

۵- امام صادق علیه السلام فرمودند: ‹بمنزلهِ مَنِ استُشهدَ مَعَ رسُول الله صلی الله علیه و آله›؛ [۱۴] ‹همانند کسی است که با پیامبر صلی الله علیه و آله شهید شود›.

بر اساس روایات، انتظار فرج و چشم داشتن به ظهور، باید با مواظبت بر وظایف شرعی و فضایل اخلاقی توأم باشد؛ بلکه آمادگی برای درک محضر امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در مفهوم انتظار نهفته است. در این جا است که بحث انتظار مورد اختلاف قرار می گیرد و خود باعث شده برداشت های متفاوتی از مسأله انتظار صورت گیرد که عمدتاً به دو نوع تل