فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره)

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) شامل 73 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شیوه های مدیریت ارزش های انقلابی در حوزه و دانشگاه از منظر امام خمینی(ره) :

مقدمه

انقلاب اسلامی ایران، که بزرگ ترین تحول در قرن اخیر است، با ارزش های اصیل و ناب اسلامی همراه است. سرچشمه ارزش های انقلاب اسلامی، دین مبین اسلام است. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، ارزش های جامعه نیز دگرگون شد و تعلیم و تربیت الهی و توجه به معنویات و فضائل انسانی، جایگاهی ارزش مند یافت. هدف انقلاب اسلامی تلاش برای دگرگونی ارزش ها به سوی نظام اخلاقی بوده است. یکی از مهم ترین راه های حفظ و تداوم انقلاب و دورماندن از رکود این حرکت اجتماعی و فرهنگی، فهم و درک عمیق ارزش ها، بنیادهای انقلاب و انتقال آن به نسل های آینده است. همچنین برای بقای جامعه و بروز رفتارهای انسانی نیاز به اقامه ارزش ها در جامعه است؛ زیرا بدون انطباق رفتارها با ارزش ها، جامعه قدرت ادامه حیات ندارد؛ قوام هر جامعه ای به ارزش های آن جامعه بستگی دارد.

ویژگی مطلق بودن و یکپارچگی ارزش های اسلامی به ایجاد وحدت و انسجام جامعه منجر می شود. ارزش های مطلق و واحد نیز به رفتارهای هماهنگ می انجامد. این رفتارها که ناشی از عقاید و ارزش های اسلامی هستند، از یکپارچگی ارزش های اسلامی سرچشمه گرفته اند و به ایجاد وحدت و همگرایی و انسجام در جامعه کمک می کنند. این ارزش های دینی در جایگاه اهدافی که تعالی جویی جامعه را ارضا می کنند، اهمیت اساسی دارند.[۱]

نقش و کارکرد مدیران نظام اسلامی مهم ترین و تاثیر گذارترین حوزه ای است که در فرآیند دستیابی به آینده انقلاب اسلامی و تحقق آرمان ها خود را نشان می دهد. البته در دیدگاه امام و رهبری نقش مردم و مدیریت نظام اسلامی همراه و همگام دیده شده است، اما بر واقع بینی و آرمان گرایی و عملکرد مفید در عرصه مدیریت کلان و جزیی نظام تاءکید داشتند؛ زیرا پس از منصب رهبری کارگزاران نظام می توانند از جنبه مثبت و منفی در تمام ابعاد زندگی مردم اثر داشته باشند.

بایسته های حوزه در اندیشه امام و رهبری برای حفظ و پویایی فقه جواهری، طراحی برنامه های دقیق آموزشی، تبلیغی و تحقیقی است تا حوزه بتواند نبض تفکر و نیاز فرهنگی و عقیدتی آینده جامعه را همیشه در دست داشته باشد.

تجربه مدیریتی بیانگر آن است که فعالیت و حضور قشر دانشگاهی در این عصر بیشتر از سایر اقشار جامعه است. از این رو امام و رهبری همواره بر تهذیب دانشجویان و اسلامی شدن دانشگاه ها و تقویت جهات معرفتی و دینی دانشجویان و دانشگاهیان تاءکید داشته و دارند. زیرا تاءثیر گذاری مدیران عالی و میانی در فرهنگ و رفتارهای جامعه بیش از دیگران و حتی در بعضی موارد از روحانیون هم بیشتر است. امام تاءثیر این قشر آینده ساز را در سعادت و شقاوت جامعه بسیار مهم می داند.

۱. تعریف مدیریت

مدیریت علم و هنر، برنامه ریزی، هماهنگ کردن، رهبری و کنترل فعالیت های مختلف بمنظور نیل به هدفی مشخص است[۲] و این علم و هنر در زیباترین و والاترین چهره اش در سیره نبوی و پیروان راستین این مکتب حیات بخش قابل مشاهده است.

۲. اصول مدیریتی از نگاه امام خمینی رحمه الله علیه

در نظام ارزشی انبیا، انسان کون جامع و حقیقت انسان، جامع همه کمالات تمام موجودات و مخلوقات است. امام خمینی (ره) در این باره می نویسد:

«بدان که انسان تنها وجودی است که جامع همه مراتب عینی و مثالی و حسی است و تمام عوالم غیب و شهادت و هر چه در آنهاست در وجود انسان پیچیده و نهان است چنانکه خدای تعالی می فرماید: و علم آدم الاسما کلها»[۳].

انبیای الهی امانتدارانی هستند که امانتشان انسان است. آنان با مدیریتی الهی انسانها را به سوی حقیقتشان سیر می دهند که اگر آدمیان در مدار توحید قرار گیرند واجد همه ارزشها و اگر در مدار شرک قرار گیرند واجد همه ضدارزشها می شوند.

چنین مدیریتی از اصولی پیروی می کند که این سیره در پیروان پیامبر و ائمه و در کلام و عمل امام خمینی به وضوح قابل مشاهده است.

اصل اول: قلوب دست خداست

حضرت امام خمینی می فرماید:

«راه بدست آوردن قلوب ملت این است، دل مردم مسلم، با اسلام به دست می آید. رگ خوابشان را ما فهمیدیم. قلوب مسلمین را باید توسط اسلام جلب کرد. «الا بذکرالله تطمئن القلوب.»[۴] تمام قلوب دست خداست. مقلب القلوب خداست. به خدا متوجه شو تا دل های مردم به تو متوجه شود».[۵]

اصل دوم: اصلاحات خود با سیر عبودیت

حضرت امام خمینی در این باره می فرماید:

«کسی که با قدم عبودیت سیر کند و داغ ذلت بندگی را در ناحیه خود گذارد وصول به عز ربوبیت پیدا می کند. طریق وصول به حقایق ربوبیت سیر در مدارج عبودیت است و آنچه در عبودیت از انیت و انانیت مفقود شود در ظل حمایت ربوبیت آنرا می یابد تا به مقامی رسد که حق تعالی سمع و بصر و دست و پای او شود، چنانکه در حدیث صحیح مشهور بین فریقین وارد است و چون از تصرفات خود گذشت و مملکت وجود را یکسره تسلیم حق کرد و خانه را به صاحب خانه واگذار نمود و فانی در عز ربوبیت شد صاحب خانه خود متصرف در امور گردد، پس تصرفات او تصرفات الهی گردد، چشم او الهی شود و با چشم حق بنگرد و گوش او گوش الهی شود و به گوش حق بشنود»[۶].

اصل سوم: رحمت و محبت در کارها

حضرت امام خمینی نیز که دست پرورده این مکتب است معتقد است همه موجودات به رحمت وجود یافته اند و به رحمت کمال می یابند و نظام عالم به رحمت برقرار است چنانکه می فرماید:

«رحمت رحمانیه مقام بسط وجود است و رحمت رحیمیه مقام بسط کمال وجود. پس با رحمت رحمانیه اصل وجود ظهور یافته، با رحمت رحیمیه هر چیزی به کمال معنوی و هدایت باطنی خود می رسد و خداوند رحمان است نسبت به همه خلق خود و رحیم است بر مومنان بطور اختصاص»[۷].

اصل چهارم: سعه صدر

حضرت امام خمینی داشتن سعه صدر است و شرح صدر بود چنانکه حتی به مخالفان و دشمنان خود نیز سخت نمی گرفت چنانکه نقل شده است که:

«شبی که نیروهای کمیته استقبال از امام، چند تن از وابستگان و سرسپردگان رژیم ستمشاهی را دستگیر و به پشت مجلس سابق در میدان بهارستان منتقل کردند (امام و دیگران از همان غذایی که طبخ می شد مانند عدس پلو یا آبگوشت تناول می کردند). ما از همان غذاها برای بازداشت شدگان بردیم. یکی از آنان به من گفت: من از این غذاها نخورده ام برای من مرغ بیاورید. این مطلب را به امام گفتیم. امام فرمودند: هرچه دوست دارند نزدشان ببرید. شب بچه ها مجبور شدند برای آنها از بیرون زرشک پلو با مرغ تهیه کنند»[۸].

اصل پنجم: تبعیت و اطاعت

حضرت امام خمینی در این باره می فرماید: «چون رسول ختمی عبد حقیقی فانی در حق است، اطاعت او اطاعت حق است… و عبد سالک باید از خود مراقبت کند که قصور در طاعت رسول، که طاعت الله است نکند تا از برکات عبادت که وصول به بارگاه قدس است به دستگیری ولی مطلق محروم نشود، و بداند که کسی را بی دستیاری ولی نعم و رسول اکرم (ص) به بارگاه قدس و جایگاه انس بار ندهند»[۹].

اصل ششم: مشورت و تصمیم گیری در امور

مهمترین ساز و کاری که امام برای جلوگیری از اشتباه ولی فقیه در تصمیم گیری توصیه می کند، مشورت است که از دستورات اسلامی است.[۱۰] حضرت امام به رهبران پس از خود توصیه می کند: «در امور مهم با کارشناسان مشورت کنید و جانب احتیاط را مراعات نمایید»[۱۱].

اصل هفتم: نصیحت و انتقاد پذیری

امام معتقد بود که در جامعه اسلامی هیچکس از انتقاد بری نیست چرا که عدم انتقاد از کسی به این معناست که او از هر عیب و نقصی مبراست در حالیکه «هیچ کس و هیچ دستگاهی و هیچ فردی نمی تواند ادعا کند که من هیچ نقص ندارم، اگر کسی ادعا کرد این را این بزرگترین نقصش همین ادعاست»[۱۲].

۳. شیوه های مدیریتی ارزش های انقلاب اسلامی

آشنایی با مدیریت در رهبری امام خمینی رحمه الله علیه و تدوین و تبویب این روش، از ضروریات قطعی انقلاب اسلامی است و نیاز شدیدی به آن احساس می شود. امام خمینی رحمه الله علیه در بازه زمانی ۱۳۴۲ تا ۱۳۶۸، رهبری و مدیریتی ظفر مندانه و حکیمانه از خود نشان داده است.[۱۳]

روش های مدیریتی، حکومتی و رفتارهای سازمانی در سازمان های مختلف، متفاوت است و منشا این تفاوت ها پای بندی هر یک از آنها بر یک سری ارزش ها و بینش های خاص است. امام راحل رحمه الله علیه بینش توحیدی و آخرتی داشت و ارزش های توحیدی را پذیرفته و در چهل حدیث خود آورده بود، روشش در اداره جامعه خدمت به خلق، قانون مداری، شایسته سالاری، عزل و نصب عادلانه و برخورد کریمانه و مانند این ها گردید.[۱۴]

اصول گرایی و اقتضاء گرایی حضرت امام خمینی رحمه الله علیه در سیره مدیریتی ایشان، تماما بر دو دستگاه ارزشی و بینشی استوار بوده است. از این رو هر دو سیره، اصیل و ارزشمند و توحیدی است. لذا امام خمینی رحمه الله علیه عمداً و عمدتاً تصمیمات و احکام تکلیفی و وضعی خود را منتسب به شرع و اسلام و ارزش های اسلامی می نمود، تا ارتباط سیره مدیریتی ایشان با مبانی ارزشی و اعتقادی برای انقلابیون و امت اسلام روشن گردد.[۱۵]

۴. مدیریت حوزه ها از منظر امام راحل رحمه الله علیه

امام خمینی در ۵ بهمن ۱۳۶۵ در سخنرانی ای در جمع شورای مدیریت حوزه علمیه قم در باره لزوم توجه به حوزه علمیه و تلاش برای حفظ فقه سنتی در حوزه می فرماید:

«من چنانچه سابقاً نیز گفته ام، راجع به حوزه علمیه، عقیده ام بر این است که باید به آن بیشتر از همه چیز توجه کرد؛ چرا که حوزه علمیه اگر درست بشود، ایران درست می شود. و اگر- خدای نخواسته – در حوزه علمیه فسادی به وجود آید – و لو در دراز مدت – در سرتاسر ایران آن فساد پیدا می شود»[۱۶].

امام (رحمه الله علیه): در چگونگی مدیریت حوزه ها چند محور را مد نظر داشت:

– دوری از تشریفات

– حوزه فقهات محور

– زود بازدهی[۱۷]

۱-۴. دوری از تشریفات

یکی از مهمترین دغدغه های امام در اصلات حوزوی این بود که حوزه نباید دچار تشریفات و زرق و برق گردد. سال ۱۳۶۶، شورای مدیریت حوزه از حضرت امام تقاضای مساعدت می کنند. این مطلب را حاج سید احمدآقا خدمت امام گزارش داده و می نویسند: «پدر و مراد بزرگوار. پس از سلام، زمانی که شورای مدیریت حوزه علمیه قم خدمت حضرت عالی رسیده بودند تقاضای کمک برای پیشبرد امور مربوط به حوزه را کرده بودند، حضرت عالی فرموده بودید: مسأله را به احمد بگویید تا او دنبال کند. قرار بر این شد که شورا در نامه ای به حضرت عالی مقدار احتیاجشان را بنویسند، آنان پس از بررسی، نامه ای برای حضرت عالی نوشتند… که در صورت عدم پرداخت پول از طرف شخص جنابعالی از بنیاد مستضعفان به آنها کمک گردد. نامه مذکور خدمتتان تقدیم شد. حضرت عالی فرمودید: «چنین کاری را انجام نمی دهید و از طرف شماها به بنیاد چیزی گفته نشود هر چه پول و ساختمان زیاد گردد درس و معنویت کم می شود.» و چند بار دیگر هم تقاضای برادرانمان را عنوان نمودم باز فرمودید: «من خیال می کردم آقایان پنجاه هزار تومان احتیاج دارند». خدمتتان عرض کردم: اگر چنین بود خودشان می پرداختند… برای آقایان شورا مسأله حل نشده است و عقیده شان این است که: «تو (احمد) نخواسته ای نظر مبارک حضرت امام را که با این مسأله موافق بوده است به مسئولین حوزه ابلاغ کنی و یا شما یاد امام نیاورده ای که حضرت امام در این قضیه پول مورد احتیاج شورا را بپردازند… به حضرت امام عرض کن که اگر مسئله ای را به شما محول می کند، بعد موافقت کنند که موجب این گونه حرفها نشود.»[۱۸]