فایل پاورپوینت کامل مروری بر مجاهدت‌ های نوجوانان در جنگ تحمیلی

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مروری بر مجاهدت‌ های نوجوانان در جنگ تحمیلی :

با شروع جنگ تحمیلی، نوجوانان نیز با اشتیاق خود را به جبهه های جنگ رساندند؛ نوجوانانی که علی رغم سن کم و جثه کوچک توانستند با ایثار و فداکاری کارنامه درخشانی از خود بر جای بگذارند. شهید حسین فهمیده نماینده این قشر بود. در ادامه برخی از مجاهدت های نوجوانان در دوره دفاع مقدس بازخوانی می شود.

از جان گذشتگی

خاطرات و روایت های جنگ حکایت از ایثار نوجوانان دارد؛ حمید داودآبادی با اشاره به تلاش شهید سعید طوقانی ۱۵ ساله می گوید: «گلوله تیربار سنگین دوشکا بدن او را شکافته بود و سعید این نوگلِساله که می دانست چقدر بچه های گردان دوستش دارند در آخرین لحظات برای اینکه هیچ یک از بچه ها متوجه شهادتش نشوند و خللی در روحیه کسی وارد نیاید، در حالی که توانی در بدن نداشت خود را از نیروها دور کرد و در خلوت تنهایی سر بر زمین نهاد و به فرمانده اش گفت: برادر! شما را به خدا قسم، به بچه ها نگو سعید شهید شد و صورتِ مرا بپوشان تا نیروها به راه خودشان ادامه بدهند که وقت تنگ است».

همرزمان شهید حسین فهمیده نیز در مورد ازجان گذشتگی این شهید نوجوان می گویند: عملیات که شروع شد در کوچه هشت متری در خرمشهر محمدرضا دوست حسین زخمی شد و حسین او را به عقب کشاند. محمدرضا به رزمندگان گفت: حسین را بگیرید. آنها برگشتند و دیدند حسین به طرف تانک با نارنجک هایی که به کمر بسته است، می دود. زانوهایش زخمی شده بود با زانو به زمین خورد و بعد از شش دقیقه ناگهان تانک دشمن منفجر شد و شروع به سوختن کرد.

در مورد شهید رضا دادبین ۱۵ ساله نیز گفته اند: «تیر خورد توی کتفش و به شدت زخمی شد. چند نفر از بچه ها می خواستند برش گردانند به شهر، ولی خودش مانع شد. گفت: اگه من را ببرید عقب، توی راه شهید می شوم. شما هم به خاطر من خودتان را به زحمت نیندازید. فقط من را به طرف قبله بخوابانید، دست و پایم را هم بگیرید تا موقع جان دادن تکان نخورم و عراقی ها متوجه جایم نشوند».

فداکاری

حمید داود ابادی در مورد فداکاری های شهید «سعید طوقانی» در جبهه جنگ می گوید: زمانی که جبهه بود به او می گویند باید برای مسابقات به خارج بروی و او قبول نمی کند و وقتی می گویند در مسابقات داخلی شرکت کن، می گوید: «چه ارزشی دارد من مدال به گردنم بیندازم و رفقایم در جبهه تکه تکه شوند».

یکی از همرزمان شهید محمود تاج الدین نیز می گوید: پس از انجام عملیاتی در حال بازگشت به مقر بودیم و برف بسیاری در منطقه باریده بود. در همین حین کفش های محمود از پایش درمی آید. او برای اینکه در آن سرما و لحظه های خطرناک گردان را معطل خود نکند پا برهنه ادامه مسیر می دهد و به کسی چیزی نمی گوید. هنگامی که به مقر رسیدیم با تماشای پاهای سرمازده او تعجب کردیم. پاهایش با اینکه روی برف راه رفته بود اما تاول زده بود.

داودآبادی در خاطره ای دیگر با اشاره به این روحیه شهید می گوید: سال ۱۳۶۶ با اینکه در گردان حمزه بود، پیش ما آمد و با دوستش عازم جنگ شد و برای همین به تعدادی وسایل نیاز داشتند. آمد و سراغ دستکشش را گرفت. من به او یک جفت دستکش دادم، اما او گفت: باید به دوستش هم دستکش بدهند و الا اصلا دستکش را تنها برای خودش نمی خواهد.

کمک به رزمنده ها

یکی از مهم ترین مجاهدت های نوجوانان در جنگ تحمیلی، کمک به رزمنده ها در زیر آتش دشمن بود. سید صالح موسوی از رزمندگان و مدافعان خرمشهر، با اشاره به مجاهدت های شهید بهنام محمدی می گوید: «خیلی خوب کار می کرد؛ آب می آورد؛ اسلحه می آورد؛ مهمات می آورد؛ گاهی حتی اطلاعات می آورد؛ ماشاءالله خیلی فرز بود و از پس هرکاری برمی آمد.» این رزمنده دفاع مقدس با اشاره به ایستادگی و شجاعت شهید بهنام محمدی می گوید: «شما نگاه کنید یک بچه ۱۳ساله مگر چقدر می تواند شجاعت و درایت و تیزهوشی داشته باشد آن هم در شرایطی مثل اوضاع خرمشهر در نزدیکی به سقوط که خیلی از مردهای مدعی را نیز فراری می داد. یک روز من در سینه دیوار کنار مسجد راه آهن بودم که دیدم گلوله کالیبر می آید و دارد سینه زمین را می شکافد، بعد دیدم بهنام دارد زیگزاگ می آید تا تیرها اثر نکند. یعنی تیرها را می دیدم که از چند متری و حتی چند سانتی اش رد می شد و او همینط