فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی»

با فایل فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» شامل 73 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل فرزانه ستوده خصار «سیره اخلاقی و معنوی علامه امینی» :

اشاره

پرورش یافتگان مکتب تربیتی قرآن و عترت، قهرمانان حماسه های باشکوه و مظاهر انسان های وارسته و صالح اند. بزرگ مردانی که اذهان پاک آنان، جز به شکوفایی فضیلت در وجود انسان ها نمی اندیشد و تمامی توان ایشان در راه رشد معنوی و اعتلای جوامع به کار می رود.

یکی از این ستارگان فروزان آسمان فضل و فضیلت عالم جلیل القدر، دانشمند پرهیزکار، مصلح متفکر، مربی اخلاق، علامه شیخ عبدالحسین امینی(ره) است.

دانشوری که رسالت خطیر خود را به درستی شناخت و به وظایف حساس خود به خوبی عمل کرد. جز حق و دفاع از حقایق در نگاشته هایش دیده نمی شود، چنان که در بیاناتش به شکوفایی ارزش های برخواسته از اسلام و فرهنگ تشیع تأکید می ورزد. جنبش فکری و علمی پُر ارجی را در واکنش به انحرافات مؤرخان و بیراهه روی برخی تاریخ نگاران سلف سامان می دهد. دادنامه پیروان خاندان طهارت(ع) را به محکمه قضاوت افکار متفکران و محققان تسلیم کرد و برخی حوادث صدر اسلام را ارزیابی و نقد و تحلیل و اصلاح کرد و دادخواه مظلومان گردید و واقعیت های مسلمی را که عده ای در کتمان و انکار آن ها می کوشیدند، جلوه گر ساخت. قله معرفت و بصیرت از جهان تشیع که ارادت به امیرمؤمنان(ع) را با پژوهش های گسترده، دقیق و عمیق توأم ساخت و محصول مطالعات، تحقیقات و تکاپوهای علمی و سیاحت های رنج آور و فرسانیده خود را در قالب آثاری گران سنگ متجلی ساخت که برجسته ترین این نگاشته ها، یعنی کتاب شریف الغدیر، موجی از امید را در جهان اسلام برپا ساخت و تحسین متفکران دانشمند و حق طلب را نسبت به مکتب تشیع و این اثر برانگیخت.

معرفی حیات علمی و معنوی و سیره اخلاقی این مشاهیر خودساخته و متعهد به کوشش صادقانه و خدمت خالصانه و آراسته به زهد و قناعت، می تواند موجب جاری گردیدن جویبارهای فضیلت و معنویت در اجتماع گردد و به جوامع و جوانان بفهماند که تربیت دینی چنین انسان های مهذب و صالحی داشته است.[۱]

صعود به ارتفاعات علمی و معنوی

شیخ عبدالحسین امینی به سال ۱۳۲۰ هجری در تبریز دیده به جهان گشود. پدر او، حاج میرزا احمد امینی از ائمه جماعات و علماء موجه تبریز بود که مقام علمی اش از سوی آیات عظام حاج میرزا علی آقا شیرازی و حاج میرزا علی ایروانی مورد تأیید قرار گرفت. علم و عمل از این روحانی والامقام شخصیتی برجسته ساخته بود. حسن سیرت و وارستگی و پرهیزکاری آقا میرزا احمد زبانزد اقشار گوناگون قرار داشت. جد علامه امینی، نجف علی ملقب به امین الشریعه، از فضلا و ادبای تبریز و مشهور در فضل و تقوا، به فارسی و ترکی شعر می سرود. او اهتمام وافری به تدوین معارف ائمه اطهار (ع) داشت و برگزیده هایی از فرموده های آن وجودهای مبارک را با شرح و توضیحاتی تدوین نمود و در اختیار مؤمنان علاقمند قرار داد. شهرت اعقاب وی به امینی به مناسبت لقب ایشان به امین الشرع بوده است.[۲]

درباره پرورش علامه امینی(ره) در سنین کودکی مراقبت های ویژه ای صورت می گرفت. مادرش هرگاه می خواست به وی شیر دهد، گویی نیرویی او را وادار می کرد که در این هنگام با وضو باشد. فضای منزلی که این طفل در آن مراحل رشد را سپری می کرد معطر به پارسایی و پرهیزگاری بود. آموزه های پدر و خصال و حالات اخلاقی وی در شکوفایی این نهال ناب بسیار تأثیرگذار بود. از این جهت، عبدالحسین همگام با فراگیری مقدمات معارف حوزوی با تربیت های منبعث از ارزش های الهی و کمالات ملهم از معارف اهل بیت(ع) بار می آید.[۳]

ارمغان تهذیب و توسل

علامه امینی که با برخورداری از نبوغ و هوش ذاتی و کوشش های مداوم به درجه اجتهاد نائل آمده بود، علاوه بر فتح قله های علمی، در تهذیب نفس، تزکیه درون و آراستگی به ملکات اخلاقی به توفیق های مهمی دست یافته بود.

شیخ محمد ادیب معروف به محمد، هم شاگردی علامه امینی(ره) می گوید: «با علامه امینی در تبریز درس می خواندیم. او خیلی خوب ترقی علمی و روحانی نمود و مؤفقیت های با ارزشی به دست آورد. با خود فکر کردم راز این همه رشد و علو فکری و معنوی چه می باشد؟ تا آن که به عتبات عراق رفتم و درصدد برآمدم ضمن زیارت آستان علوی با دوست دوران تحصیل دیداری داشته باشم. در کنار ضریح آن حضرت دیدم شیخ مشغول ذکر، دعا، زیارت و ناله و ضجه است. نخواستم جلوتر بروم تا مانع آن حال ملکوتی وی گردم. بعد از خاتمه اذکار و زیارتش با او احوال پرسی کردم. گفت: بیا برویم منزل ما. گفتم: شادمان می گردم اگر خدمت برسم، اما می خواهم بدانم سر این توفیق های شما کدام است؟ دیدم حالش منقلب گردید و گریه هایش شدت یافت. از این که دوستم را ناراحت کرده بودم عذرخواهی نمودم. او گفت: هرچه دارم به برکت صاحب این مضجع شریف است و از خودم چیزی ندارم.»[۴]

علامه امینی برای تألیف کتاب الغدیر به کتاب «الصراط المستقیم» زین الدین ابی محمدبن یونس عاملی که در آن زمان به صورت خطی بود، نیاز مبرمی داشت و آن را نمی یافت. به حرم مطهر امیرمؤمنان(ع) مشرف گردید و درباره یافتن آن به مولای متقیان متوسل شد. در این میان به قلبش الهام گشت: «شما برای این منظور باید راهی کربلا شوید.» پس عازم این سرزمین معطر شد و در حرم مطهر امام حسین(ع) ضمن زیارت با یکی از اهل علم ملاقاتی داشت. آن مرد فاضل خطاب به وی گفت: «مقداری کتب خطی نفیس از مرحوم والدم باقی مانده است که بلااستفاده و محبوس می باشد. بیایید آن ها را ملاحظه کنید و اگر نسخه ای مورد نیازتان بود ببرید»، علامه به منزل ایشان رفت و دید آثاری مخطوط در اتاقی روی هم چیده شده است. اولین کتاب، نسخه ای پاکیزه و خوش خط از همان کتاب صراط مستقیم بود. گریه شدیدی به علامه امینی(ره) دست داد. صاحب خانه علت را جویا شد. علامه امینی ماجرای خود را برای یافتن این اثر نقل کرد. ایشان هم گریست. آری عنایات الهی و توسلات این گونه مشمول افراد لایق می گردد و برای آنان انبساط خاطر فراهم می آورد.[۵]

۱- خلوت و جلوت

علامه امینی(ره) وقتی سخن می گفت شور اخلاص، عمق منطق، وسعت اطلاع، حماسه آفرینی وی همه را دگرگون می کرد و بر معلومات شنونده و بصیرت افراد می افزود. در تلاوت قرآن و خواندن ادعیه ماثوره اهتمام داشت. شب ها از بستر استراحت برمی خواست و نماز شب می گذارد و این نوافل را به نماز صبح پیوند می داد و هر روز یک جزء از قرآن را با تدبر و تفکر قرائت می کرد. بعد از صرف صبحانه به کتابخانه خود می رفت و تا وقتی شاگردانش می آمدند به مطالعه می پرداخت. آنگاه با تدریس خویش فراگیران را از بیانات شیرین، نظریه های بدیع و متقن خود برخوردار می ساخت. با فرارسیدن ماه رمضان به استقبال این ماه می رفت. در این ایام در کربلا یا نجف مقیم می گردید و چهارده بار قرآن را به نیت ۱۴ معصوم ختم می کرد و یک ختم قرآن هم به والدین خود اهدا می کرد. او ضمن التزام عملی به چنین حالات ملکوتی به خود اجازه نمی داد افراد رنج دیده و محروم را فراموش کند و ضمن رسیدگی به وضع برخی خانواده های نیازمند، با گرفتاری های آنان همدردی می کرد. با وجود آن که در غیرت دینی و دفاع از ارزش های شیعه جدیت فوق العاده ای داشت، در نشست با عالمان و اندیشمندان دیدگاه های خود را آرام، صمیمی، با رعایت ادب و احاطه به دلیل قطعی و به دور از تعصب تبیین می کرد.[۶]

۲- صدق و اخلاص

اخلاص و صدق علامه امینی(ره) در تمامی حالات، رفتارها و برنامه هایش به خوبی مشهود بود. این ویژگی وی در هنگام انجام فرائض، نوافل و نیایش هایش در پیشگاه خداوند عجیب می نمود. می کوشید دائم الوضو باشد. به نماز که می ایستاد بر خود می لرزید. همین خلوص وی باعث می گردید با وجود تبحر در عرصه تحقیق، مقامات و کمالات علمی و فکری، به ارشاد اقشار گوناگون توجه کند و برای رسیدن به این هدف مقدس از شیوه های تبلیغی تأثیرگذار و بی نظیری بهره می گرفت و دارای خطابه های سودمندی به زبان های عربی و فارسی در مناطق گوناگون جهان اسلام بود. به علاوه همان خلوص و انگیزه صادقانه موجب شد وی به عنوان مبلغی مؤفق، در مستمعان تحول روحی و معنوی به وجود آورد و ایشان را مجذوب بیانات رسا، مستند و مستدل خود نماید. در نگاشته هایش نیز این فضیلت درخشندگی دارد.[۷]

استاد جعفر مرتضی عاملی، محقق و مورخ توانای معاصر می گوید: «شیوه بحث های علامه امینی و کتاب هایش به خصوص الغدیر این واقعیت را به اثبات می رساند که آن بزرگوار در بالاترین مرتبه اخلاص قرار داشت. چنان که گویای این است که او هماهنگ با باورهای خویش بود، آن گونه که می نوشت احساس می کرد و با شور، صداقت و اخلاص و سوز و گداز و قدرت اطمینان به کار تحقیق می پرداخت و با کمال صراحت و روشنی و بدون هیچ مجامله ای باورهای خویش را تقدیم خوانندگان می نمود و این بدان جهت بود که از جایگاه درک وظیفه الهی و قلبی و به انگیزه احساس مسئولیت دینی و شرعی می نگاشت.»[۸]

تمامی توان، حرکات و سکنات علامه امینی(ره) در سامان بخشیدن به آشفتگی های علمی و اجتماعی صرف می گردید. او به خوبی درک می کرد که این همه مطالب ناروا که در برخی کتاب ها آمده و انتشاریافته، چگونه به زیان جامعه است و اذهان را پریشان می سازد و وفاق و هماهنگی جوامع اسلامی را ویران می سازد. ازاین رو مدام در فکر بود که چگونه بر این همه تشتت پیروز آید؟ چگونه مؤلفان خائن را بشناسد و ذهن جامعه را از خوراک های مسموم، تفرقه آمیز و سرشار از جعل و بهتان دور بدارد و از چه راهی صفا، صلاح، عزت و شرف را به جهان اسلام بازگرداند؟ و چون در این راه با اخلاص و صداقت گام می نهاد و جز رضایت خداوند و کشف حقیقت انگیزه دیگری نداشت با تیف دانشنامه الغدیر که باید آن را مدرسه سیار اتحاد اسلامی و مشعل بزرگ حماسه جاوید و آموزنده راستین تقریب واقعی نامید، مؤفق شد ذهنیتی مرتبط در دنیای اسلام پدید آورد و صدها دانشمند، ناقد و متفکر را با خود هماهنگ سازد.[۹]

۳- زهد و تقوا

علامه امینی(ره) به حق نمونه مجسم زهد و تقوا به شمار می رفت. از ناحیه اخلاق و قدرت روحی آن چنان نیرومند بود که به دنیا و جلوه های آن اعتنایی نداشت و خود را اسیر امور فناپذیر نمی ساخت. اگر امکانات رفاهی و خدماتی به سویش روی می آورد، شادمانی های زودگذر وی را غافل نمی ساخت و درصورتی که تسهیلاتی از ایشان گرفته می شد، در روح او تلاطم و شکستی به وجود نمی آمد. زهدش به گونه ای نبود که گوشه ای منزوی را انتخاب کند، بلکه برای همدردی با مردمان گرفتار حتی از حق مسلم خود می گذشت. وارستگی به او آزادگی، جوشش و خیزش عطا کرده بود نه سکون و خمودگی و افسردگی. در کمال قناعت می زیست. برخود تنگ می گرفت تا افرادی را از امکاناتی برخوردار سازد.[۱۰]

علامه امینی(ره) با آن مرتبه از علم و تعدد تألیفات بعد از چهل سال زندگی در نجف اشرف حتی یک منزل شخصی از خودش نداشت و مدام در خانه ای استیجاری زندگی می کرد. زندگی به طور کامل ساده و توأم با قناعت و درواقع برداشت کم با بازده زیاد داشت. درحالی که برایش امکانات فراهم بود تا به طرزی مرفه بتواند زندگی کند.[۱۱]

علامه امینی(ره) هیچ گاه به دنیا اقبال نشان نداد و با ذکر آیات و روایات که در نکوهش زندگی فانی است خود، خانواده، یاران و شاگردان خویش را موعظه می نمود.[۱۲]

علامه امینی(ره) سالی چند ماه در تهران اقامت داشت. عمرش در منزل محقری در خیابان امیریه