فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام شامل 35 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل امیرالمومنین لقب اختصاصی مولی علی علیه السّلام :

جامع ترین متن امام علی شناسی زیارت حضرت امیرالمؤمنین (ع) در روز عید غدیر است. این سلسله مقالات در پی «امام علی شناسی» در شعاع این زیارت است. اینک شرح فرازهایی دیگر از این زیارت بلند.

السلام علیک یا امیرالمؤمنین(ع)

سلام و درود بر حضرتت ای امیرمؤمنان(ع)

امیرالمومنین

امیرالمؤمنین لقب اختصاصی حضرت مولی علی(ع) و فقط از آنِ اوست. نه کسی قبل از او و نه کسی بعد از او مجاز به این لقب نیست. این لقب را خداوند برای او برگزیده است. در روایتی از قول جابر نقل شده است که از امام باقر(ع) پرسیدم: «لم سمّی امیرالمؤمنین؟: چرا امیرالمؤمنین(ع) به این نام نامیده شد؟ قال الله سماه؛[۱] حضرت فرمود خدا این لقب را به او داد.»

و پیامبر اکرم(ص) مکرّر ایشان را به این لقب خواندند.[۲] این لقب اختصاصی اوست و خداوند اجازه نداده بر غیر او اطلاق شد.«فما سمیت بهذا احداً قبله و لاسمّی بهذا احداً بعده… ؛[۳] هیچ کس را قبل از او به این لقب ننامیدم و هیچ کس را بعد از او به این لقب نخواهم نامید.»

در روایتی آمده است که شخصی وارد بر امام صادق(ع) شد و به حضرت چنین سلام کرد: «السلام علیک یا امیرالمؤمنین!» امام صادق ایستاد و فرمود: «آرام! این اسمی است که جز زیبنده امیرمؤمنان(ع) نیست. خداوند این لقب را به او داده و هیچ کس دیگری را به این لقب نخوانده است.» راوی پرسید: «آخرین حجت الهی به چه نامی خوانده می شود؟» حضرت فرمود: «السلام علیک یا بقیه الله! السلام علیک یابن رسول الله!»[۴]

و این که در بعضی از متون تاریخی از زبان برخی از امامان آمده که خلیفه جور را «امیرالمؤمنین» نامیده اند یا جعلی است و راوی درباری از پیش خود گفته است و یا امام تقیه کرده است.

این لقب که مدال افتخار امیرمؤمنان علی(ع) است بیانگر یک واقعیت بیرونی است، زیرا ایشان در قله ایمان قرار دارد و ارزش های والای وجودی امیرمؤمنان (ع) ایشان را زیبنده این لقب شایسته ساخته است.

سیدالوصیین: برترین وصی

او آقای اوصیاست. از روایات استفاده می شود که هر پیامبری وصی و وارثی داشته است.[۵] وصی جناب آدم(ع) «شیث»، هدیه خداوند به جناب آدم بوده است.[۶] وصی جناب نوح(ع) «سام» بود که ایشان میراث علم و نبوت را برای او باقی گذاشت.[۷] وصی جناب موسی(ع) «یوشع بن نون» بود.[۸] وصی جناب عیسی (ع) «شمعون بن حمون صفا» بود.[۹]

بنابراین، این یک رویه ثابت و منش انبیای الهی بوده است که برای آینده برنامه ریزی داشته باشند و بدیهی است پیامبری که دین او خاتم ادیان است و او خاتم النبیین (ص) است، به فکر وصی باشد و چه کسی برای وصایت آن پیامبر بزرگ شایسته تر از امیرمؤمنان، علی بن ابی طالب(ع)؟ پیامبر گرامی فرمودند: «وصیی علی بن ابی طالب؛[۱۰] وصی من علی بن ابی طالب(ع) است.» این وصایت گزینه خداوند بوده است. درخواست نبی اکرم(ص) بود که امیرالمؤمنین علی(ع) وصی ایشان باشد و خداوند هم پذیرفت.[۱۱]

او بهترین اوصیاست.[۱۲] همچنانکه پیامبر(ص) سیدالانبیا، یعنی آقای انبیاء هستند؛ حضرت مولی علی(ع) نیز سید و آقای اوصیاست.[۱۳] لذا همان گونه که باید از پیامبر(ص) اطاعت کرد، باید مطیع وصی هم بود. حضرت امام صادق(ع) فرمود: «اشرک بین الاوصیاء و الرسل فی الطاعه؛»[۱۴] همان گونه که باید از رسولان اطاعت کرد، باید از اوصیا هم اطاعت کرد.

میراث دار علم انبیاء

«و وارث علم النبیین، وارث علم انبیا. همه دانش و علوم پیامبران به امیرالمؤمنین علی(ع) به ارث رسیده است.»ارث مالی است که از دیگری به انسان می رسد. اینجا سخن از ارث علم است. هر آنچه انبیای خداوند داشتند به حضرت مولی علی (ع) رسید. حضرت فرمود: «سلونی عن اسرار الغیب فانی وارث علوم الانبیاء و المرسلین[۱۵]: از اسرار غیب از من بپرسید که من وارث علوم انبیا و فرستادگان خدایم.»

همین ارث را حضرت امیرمؤمنان علی(ع) از پیامبر اکرم(ص) دارد و حضرت فرمودند: «… وَ هُوَ وَلِی الأَمرِ بَعدِی وَ وَارِثُ عِلمِی وَ حِکمَتِی وَ سِرِّی وَ عَلَانِیَتِی وَ مَا ورثه النبیّونَ قبلی؛[۱۶] علی وارث علم و حکمت و سرّ و آشکار من و هرآن چیزی است که از پیامبران قبلی (ع) به من به ارث رسیده است.»

امام علی(ع) ولی خدا

«و ولی رب العالمین: او ولی پروردگار عالم است.» ولایت معانی گسترده دارد، ولی در این جمله سخن از ولایت ویژه خداوند به امیرمؤمنان علی(ع) است. در اینجا معنای «ولی رب العالمین» را در تفسیر اولیا می بینیم. وقتی خداوند می خواهد که ما به نظاره ولی واقعی حق بنشینیم، می فرماید به علی بنگرید. «أَلا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ لا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلا هُمْ یحزَنُون[۱۷]: آگاه باشید که قطعاً بر اولیای خدا نه ترسی است ونه اندوهی.

سیمای اولیای خدا در کلام پیامبر(ص) و مولا علی (ع):

پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «… إنَّ أولیاءَ اللّه سَکتوا فکانَ سُکوتُهُم ذِکرا، و نَظَرُوا فکانَ نَظَرُهُم عِبرَهً، و نَطَقُوا فکانَ نطقُهُم حکمَهً وَ مَشّوا فَکانَ مَشیَهُم بَینَ الناسَ برِکَه… ؛[۱۸] همانا دوستان خدا وقتی خاموشی می گزینند سکوتشان ذکر است و آنگاه که می نگرند نگاهشان عبرت است و آنگاه که سخن می گویند سخنشان حکمت است و آنگاه که در میان مردم راه می روند راه رفتنشان بین مردم برکت است…»

در سخنی امیرمؤمنان علی(ع) اولیاءالله را چنین می ستاید: «إِنَّ تقْوَی اللَّهِ حَمَتْ أَوْلِیاءَ اللَّهِ مَحَارِمَهُ وَ أَلْزَمَتْ قُلُوبَهُمْ مَخَافَتَهُ…[۱۹]: همانا تقوا، دوستان خدا را از حرام های او بازداشت و ترس از او را با دل هایشا