فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه شامل 120 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل درس هایی از خطبه شعبانیه :

مقدمه

بهترین گزینه برای نجات بشریت، هدایت است و برترین شیوه برای هدایت، همانا روشنگری، آگاهی بخشی و تربیت است و سخنرانی، وعظ، پندار و اندرز و تعلیم و تربیت، در شمار بهترین ابزار و روش های اطلاع رسانی و بیدارسازی قرار دارند. بدیهی است تبلیغ تنها از طریق منبر و تدریس نیست، بلکه در همه زمانها و مکانها و توسط همه انسان ها امکان پذیر است؛ چنان که مؤمنِ آل فرعون و آسیه، زن فرعون و حضرت موسی همه در کاخ فرعون تبلیغ خود را شروع کردند و برای ارشاد گمراهان بسیار کوشیدند.

پیامبر گرامی اسلام(ص) نیز از هر امکانی و در هر مکانی جهت تبلیغ دین استفاده می کرد، چه در مسجد و بر منبر و چه در جنگ و غیر آن، بندگان را به وظائف خود آشنا می ساخت. یکی از بهترین موقعیت ها برای تعلیم و تربیت، ماه مبارک رمضان است که رسول اعظم اسلام نیز از موعظه بهره گرفت و وظیفه مسلمانان را در آن ماه، به خوبی بیان فرمود.

روحانیون محترم و معزز نیز در این مسیر وظیفه سنگینی را برعهده دارند، زیرا دنباله رو راه پیامبران و امامان(ع) هستند و رسالت آنان نیز همان رسالت است و باید پیوسته برای بیداری و آگاهی و تربیت مردم بکوشند و فعالیت های تبلیغی داشته باشند. در ماه خدا بهترین تبلیغ، بیان خطبه رسول خدا صلی اللّه علیه و آله است که در جمعه آخر ماه شعبان ایراد کرد و این خطبه را علی بن فضال از پدرش و او از حضرت رضا (ع) نقل کرده است. آن حضرت نیز از پدران بزرگوارش نقل می کند که علی علیه السلام فرمود: حضرت رسول روزی برای ما این خطبه را ایراد کرد.

شرح خطبه رسول خدا صلی اللّه علیه و آله گرچه در یک مقاله امکان پذیر نیست، ولی در حد امکان به بررسی چند فراز آن به اختصار می پردازیم. امید است مورد بهره برداری و استفاده شما عزیزان قرار گیرد.

ماه خدا

اَیهَا الناسَ اَنهُ قد اَقبَلَ اِلَیکم شَهرُ اللّهِ بِالبَرکه وَالرَّحمَه وَالمَغفِره؛ ای مردم، ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما رو کرد.شکی نیست که آنچه در عالم وجود می توان تصور کرد، مخلوق خدا است، ولی گاهی نظر به اهمیت و عظمت یک موضوع یا چیزی، تنها آن به خدا نسبت داده می شود؛ مانند: اینکه گفته می شود ماه خدا، خانه خدا، بنده خدا، کتاب خدا که در این موارد یک نوع خصوصیتی در کار است.

رسول اعظم صلی اللّه علیه و آله می فرماید: خداوند از میان خلقش، برخی چیزها را برای خود برگزید: برگزیده او از بقعه ها، مکه و مدینه و بیت المقدس، و از شبها، شبهای جمعه و شب نیمه شعبان و شب قدر و شبهای عیدین، و از روزها، روزهای جمعه و اعیاد و از ماهها، رجب، شعبان و رمضان می باشد. اما از بندگانش… من و اهل بیتم را برگزید.[۱]

برکت

زیادی و فراوانی را که همراه با سعادت باشد، برکت گویند. قرآن را مبارک گویند چون بر کتب آسمانی دیگر زیادی دارد.[۲] راغب گوید: چیزی که در آن نیکی و خیرِ خداوندی استوار باشد، برکت گویند.[۳]بنابراین معنای برکت در ماه مبارک رمضان این می شود که چون بر ماههای دیگر از نظر مغفرت و رحمت زیادی دارد، ماه با برکتی خواهد بود. با این تعریف معنای عمر با برکت و روز و شب و ماه و سال با برکت نیز روشن خواهد شد که برکت در آنها تنها زیادی نیست، بلکه اگر زیادی در آنها توأم با سعادت و نیکبختی باشد برکت خواهد بود.

در برخی دعاها برکت در آنچه خدا عطا کرده، خواسته شده است مانند: «و بارک لی فیما اعطیت»؛ در آنچه به من بخشیده ای برکت قرار ده. و در دعای تعقیب نماز صبح آمده است: خدایا در این هنگام صبح در چنین روزی، آنچه از آسمان بر زمین فروفرستی برکت برای دوستانت و عذاب برای دشمنانت قرار ده.[۴]

برکتِ ماه مبارک رمضان نیز روشن است بویژه در روایتی که مرحوم صدوق(ره) از سعید بن جبیر نقل می کند، برکت این ماه بیشتر جلوه می نماید. سعید می گوید: از ابن عباس پرسیدم برای کسی که ماه رمضان را روزه بدارد و حق آن را بشناسد چه پاداشی مقرر شده است؟ ابن عباس گفت: آماده شو تا تو را به آنچه گوش های تو نشنیده و به دل تو خطور نکرده خبر دهم. از رسول خدا صلی اللّه علیه و آله شنیدم که فرمود: اگر بدانید برای شما در ماه رمضان چیست، هر آینه شکر خدا را زیاد خواهید کرد.

آنگاه برای هر روز و شب ماه مبارک رمضان ثواب های بزرگی را شمرد و سپس فرمود: برای بهشت دری است به نام «ریان» که در روز قیامت برای روزه داران از مرد و زن از امت محمد(ص) گشوده خواهد گردید. رضوان که خازن بهشت است ندا می دهد: «یا امه محمد هلموا الی الریان»؛ ای امت محمد به سوی ریان بشتابید، سپس امت پیامبر(ص) از این در وارد بهشت خواهند شد. پس هر که در ماه رمضان آمرزیده نشود، در چه ماهی آمرزیده خواهد شد؟! «و لا حول و لا قوه الا باللّه، حَسبُنا الله و نعم الوکیل».[۵]

رحمت

توجه الهی و نیکی و بخشش خداوند، رحمت است. چون در این ماه بزرگ عنایات پروردگار و نیکی های او به بندگانش افزون بر تصور آدمی است، آن را ماه رحمت می خوانند. رحمتهای پروردگار بر دو قسم است: مختص و مشترک.رحمت مختص، به پیامبر اکرم و ائمه هدی(ع) اختصاص دارد، چنانکه در تفسیر آیه: «واللّه یختص برحمته من یشاء»[۶] امام صادق(ع) می فرماید: مختص به رحمت خدا، رسول خدا و جانشین او است. خداوند ۹۹ قسمت از رحمتش را برای محمد و علی و عترت آن دو ذخیره گردانیده و یک قسمت دیگر آن را برای دیگر موجودات گسترانده است.[۷]

رحمت مشترک، توجه و عنایت پروردگار است که شامل همه مخلوقات می شود. در وسعت آن همین بس که امام صادق علیه السلام می فرماید: زمانی که قیامت می رسد، خداوند رحمت خود را آن چنان می گسترد که ابلیس در رحمت خدا به طمع می افتد.[۸]

روزی به امام زین العابدین (ع) گفتند: حسن بصری گوید: از کسی که هلاک شده، عجبی نیست، بلکه عجب از کسی است که نجات یافته، که چگونه نجات یافته است؟! حضرت فرمود: من می گویم از کسی که نجات یافته عجبی نیست که چگونه نجات یافته، بلکه عجب از کسی است که هلاک گشته، با این سعه رحمتِ خدا، چگونه هلاک گشته است؟!.[۹]

و نیز از آن حضرت روایت شده: مؤمن با وجود سه خصلت نابود نمی شود: ۱- گواهی دادن به خدای یکتای بی شریک. ۲- شفاعت رسول خدا صلی اللّه علیه و آله. ۳- وسعت رحمت خدا.[۱۰]اسباب رحمت: برای تحصیل رحمت واسعه الهی از اسباب و وسائلی استفاده می شود، چنانکه در باب نماز و زکات خداوند می فرماید: به پا دارید نماز را و زکات بپردازید و از پیامبر اطاعت کنید؛ امید است که مورد رحم قرار گیرید.[۱۱]

درباره فرمانبرداری از خدا و رسول نیز در قرآن کریم چنین بیانی آمده است: از خدا و رسول پیروی نمایید، امید است که رحم شوید.[۱۲]در خصوص پیروی از قرآن و تقوا چنین دارد: «این قرآن کتابی است که ما آن را مبارک فرو فرستادیم. پس از آن پیروی کنید و خویشتن دار باشید؛ امید است که مورد رحم قرار گیرید.»[۱۳]درباره استغفار چنین فرموده: «چرا از خدا طلب مغفرت نمی کنید، امید است رحم شوید.»[۱۴]و در موضوع اصلاح میان برادران[۱۵] و شکیبایی در برابر مصائب و آزمایشها[۱۶] و موارد فراوان دیگر که از اسباب رحمت شمرده شده است.

مغفرت

غفران و آمرزش این است که انسان خود را از اینکه عذاب به او برسد نگه بدارد. بنابراین مغفرت بودن رمضان یعنی ماهی که بنده، خود را از رسیدن عذاب به او نگه می دارد. شکی نیست که غفران و مغفرت الهی در تمام سال و هر لحظه شامل بندگانش خواهد شد و در قرآن حدود دویست و پنجاه آیه در خصوص آمرزش ذکر شده و روایات بسیاری در این زمینه آمده است، ولی ماه مبارک یک نحو اختصاصی به مغفرت الهی دارد، همان طور که نسبت به رحمت و برکت دارد.

آیات قرآن در موضوع مغفرت سه دسته است:

۱- آیاتی که دلالت دارد به اینکه خداوند برخی را نمی آمرزد. این دسته مربوط به کفار و مشرکین و منافقین است که اصرار دارند در این حالت بمانند و امید توبه در آنها نیست. مانند آیه: «به درستی که خدا نمی آمرزد آن که به او شرک ورزد.»[۱۷] و آیه: «مساوی است بر آنها که برایشان طلب مغفرت نمایی یا استغفار نکنی؛ هرگز خداوند آنها را نمی آمرزد.»[۱۸] و یا آنکه فرموده: «به راستی آنان که کافر شدند و قوم خود را از راه خدا بازداشتند. سپس در حال کفر مردند؛ پس هرگز خدا آنها را نیامرزد.[۱۹]

۲- آیاتی که دلالت دارد بر اینکه خداوند به طور حتم می آمرزد و در آن شکی نیست. این آیات مربوط به کسانی است که اهل ایمان با شند و از گناهان خود پشیمان و شرمسار باشند. چنان که می فرماید: «بگو ای پیغمبر برای کسانی که کافر شدند اگر از رویه خود برگردند، گذشته های آنان آمرزیده خواهد شد.»[۲۰] آیات در این خصوص بسیار و روایات بی شمار است.

۳- آیاتی که دلالت دارد بر اینکه «خداوند هر که را بخواهد می آمرزد و هر که را بخواهد عذاب می نماید.»[۲۱]یا این آیه که: «خداوند فقط مشرک را نمی آمرزد و غیر آن، هر که را بخواهد می آمرزد.»[۲۲] این آیات مربوط به معصیت کارانی است که توبه نکرده باشند؛ البته آمرزش به دست خدا است، هر که را بخواهد می آمرزد و هر که را بخواهد عِقاب می کند (البته به اعتقاد شیعه، این آمرزیدن و نیامرزیدن، براساس عدالت بوده و خداوند به هیچ کس ظلم نمی کند).

برترین ایام

«شَهرٌ هُوَ عندَ اللّه اَفضَلَ الشُّهُور وَ اَیامُهُ اَفضَلُ الاَیام وَ لَیالِیه اَفضَلُ اللَّیالی وَ سَاعَاتِهِ اَفضَلُ السّاعات؛ ماهی که برترین ماه ها نزد خدا است. روزهایش بهترین روزها و شبهایش برترین شبها و لحظه هایش ارزشمندترینِ لحظه هاست.»تفاوت ها در بین مخلوقات گاهی ذاتی و یا عرضی خواهد بود. خورشید نورانی است. زمین ظلمانی و مملو از نباتات و حیوانات و انسانها و کره ماه خالی از نباتات و حیوان ها و انسان ها است. دو انسان؛ یکی با پیروی از قرآن و اطاعت و بندگی و خویشتن داری و بی رغبتی به دنیا و آگاهی و بصیرت، به مقام عبودیت و بندگی می رسد و عبد صالح خدا می گردد و دیگری از معصیت و شهوترانی و طغیان و سرکشی و بی بند و باری مطرود در گاه خدا می شود. این تفاوت در ماه و سال و روز و شب و ساعت نیز می تواند باشد چنان که آیات و روایاتی بر آن دلالت دارند که به برخی از آنها اشاره می شود:

خداوند حالات گروه عاد را چنین وصف می فرماید: «پس چگونه بود عذاب من در باره آنها به باد صرصر و ترسانیدن آنها با بادی در نهایت سردی، دارای صدایی مهیب و وحشتناک که در روز نحس طولانی فرستادیم؟»[۲۳] در سوره فلق نیز خداوند ما را سفارش فرموده که به خدا پناه بریم از شر آنچه آفریده و از شر شب و مانند آن.[۲۴] روایات هم در این زمینه بسیار است. مثلاً در باب صدقه امام صادق(ع) فرموده است: هر گاه صبح کردی عطا کن صدقه ای را که نحسی آن روز را برطرف سازد و چون شب کردی صدقه بده که نحسی آن شب را می برد.[۲۵]

در دعاها نیز بسیار آمده است که ما به خدا از نحسی ها و شرور پناه می بریم. امام صادق(ع) بعد از نماز مغرب چنین می فرمود: «و اعوذ باللّه من انسان سوء و جار سوء و قرین سوء و یوم سوء و ساعه سوء و من شر ما یلج فی الارض و ما یخرج منها و منا ینزل من السماء و ما یعرج فیها و من شر طوارق اللیل والنهار؛[۲۶] یعنی به خدا پناه می برم از انسان بد و همسایه بد و رفیق بد و روز بد و ساعت بد و از شر آنچه بیرون می آید و آنچه از آسمان فرود آید و آنچه به سوی آن بالا می رود و از بدی حوادث شب و روز.

بنابراین اگر پیامبر فرمود: ماه رمضان در نزد خدا بهترین ماه ها و روزهایش بهترین روزها و شبهایش بهترین شب ها و ساعت هایش بهترین ساعت ها است، مطلبی قابل درک است. البته پوشیده نیست که برتر بودن آن شامل همه افراد نخواهد شد، بلکه مخصوص افرادی است که در فکر استفاده و بهره برداری از آن اند، وگرنه برای افرادی که شقی و بدبخت اند، جز زیان و خسران نخواهد بود و برای کسانی که در این ماه و در شب و روز آن به معصیت خدا اشتغال دارند و در فکر توطئه علیه مسلمانان و درصدد تضعیف دین و ضربه به پیکر اسلام و مسلمین هستند جز نحسی و عذاب تصور نخواهد شد.

مهمانی خدا

«هو شهر دعیتم فیه الی ضیافه اللّه؛ رمضان ماهی است که به مهمانی خدا دعوت شده اید!»ماه مبارکی که بندگان به مهمانی خدا دعوت شده اند. باید دید انگیزه این مهمانی چیست؟ میزبان کیست و مهمان کدام است؟ کارت دعوت چیست و نوع پذیرایی چگونه است؟ روزه دار در مهمانی خدا باید نکاتی را در نظر آورد:

۱- میزبان به هیچ وجه با میزبانهای دیگر قابل مقایسه نیست. میزبان همانا کریم، رحیم، غفار، تواب، غنی، مطلق، جواد، رزاق، رحمن، رب العالمین… است.

۲- میهمان چه فردی است؟ ناتوان، فقیر، محتاج، ذلیل، نادان، درمانده، بی کس؛ کسی که نه مالک حیات و نه مالک ممات است.

۳- ماه مهمانی: ماه مبارک رمضان همراه رحمت و مغفرت و برکت.

۴- نامه دعوت: کتب آسمانی که در رأس آنها قرآن کریم است.

۵- مأمورین دعوت: پیامبران، که سرآمد آنها پیامبر عظیم الشأن اسلام است.

در این مهمانی باید آدمی قدر خود را بداند که چه لیاقتی پیدا کرده که پروردگار جهانیان او را به چنین مهمانی دعوت کرده و فرشته بزرگ خود، جبرئیل را مأمور نامه، و والاترین افراد بشر را مأمور ابلاغ ساخته که انسانها را به چنین مهمانی دعوت نمایند. بنابراین بدبخت کسی است که از این دعوت سرپیچی کرده و از چنین سفره احسانی که هر نعمتی را در بر دارد محروم ماند!

آمادگی مهمانی

همانطور که انسان در مهمانی های معمولی آداب رفتن به مهمانی را مراعات می نماید: خود را تمیز کرده، لباس فاخر می پوشد، عطر می زند و با کمال وقار و سنگینی به خانه میزبان می رود و سعی می کند کار زشتی از او سر نزند، در مهمانی خدا نیز باید به مراتب بیشتر از مهمانی های معمولی مراعات کند، به جای نظافت و شستشوی بدن باید روح را از معصیت و نافرمانی ها پاک سازد، روان خویش را صیقل داده، آن را از صفات زشت و ناپسند دور کند، ریشه حب دنیا را از دل بر کند و آیینه فکر و اندیشه را از غبارهای سرکشی و طغیان پاک گرداند.

قبل از ورود به ماه مهمانی باید بکوشد نخست توبه کند و این مهمانی را با طهارت ظاهری و باطنی بپذیرد؛ آن را با غسل و دعا و نماز و تلاوت قرآن و ذکر و صلوات و سجده شکر همراه سازد و تصمیم گیرد که در این مهمانی جز رضایت حضرت حق عملی صورت ندهد و هدفی نداشته باشد. بالاترین آرمان او رسیدن به خدا و قرب او و واصل شدن به آخرین درجه انسانیت باشد. از همه چیز بریده و به محبوب خود بپیوندد و بداند که در این مهمانی تمام سود شامل خود او خواهد گردید و میزبان نفعی از آن نخواهد برد. پس هدف از این مهمانی، احسان کامل میزبان به مهمان و کمال بنده نوازی است از خدایی بزرگ و مهربان.

نوع مهمانی

در مهمانی های معمولی نوعاً پذیرایی بر محور نیازهای بدن دور می زند، بهترین شربت ها، میوه ها، شیرینی ها و غذاهای لذیذ ارائه می شود. اما در مهمانی خدای بزرگ پذیرایی از روح و روان آدمی است. مهمانی معنوی است نه ظاهری. ا لبته بدیهی است که انسان در تمام سال مهمان خداست؛ پس دعوت به مهمانی در ماه مبارک رمضان، دعوت دیگری است مافوق خوردنی و آشامیدنی و آن دعوت به نعمتهای اخروی و رسیدن به رضوان الهی است، که بزرگ ترین نعمت خداوند بزرگ است.

احترام به بندگان

«و جعلتهم فیه من اهل کرامه اللّه؛ در این ماه، اهل احسان و بخشش خداوندید.»خداوند در این ماه احترام ویژه ای برای بنده خود قائل می شود و او را بزرگ می دارد. چنین کاری از خدای بزرگ نسبت به مخلوق و از مولی نسبت به بنده، دارای اهمیتِ بسیار است و روشن است که اگر خداوند کسی را از اهل کرامت قرار دهد، چه نتایجی را در بردارد؛ چنان که اگر کسی معتقد به بزرگی کسی شود، در مهمانی از او پذیرایی ویژه ای نموده، می کوشد طبق میل او رفتار کند. برعکس اگر میزبان برای مهمان خودش ارزشی قائل نشود و برای او حسابی باز نکند و او را انسان ارجمندی به نظر نیاورد، البته خواسته او را عملی نخواهد کرد.

تسبیح نفس و عبادت خواب

«انفاسکم فیه تسبیح و نومکم فیه عباده؛ نفس های شما در این ماه تسبیح و خواب شما عبادت است.»احسان خداوند چنان است که نفس ها را ثواب تسبیح می دهد و خواب را عبادت می نویسد و عمل آدمی را می پذیرد. خداوند در آیات بسیاری از قرآن، تسبیح را متذکر شده و در چندین آیه امر به آن نموده است: در یک سوره می فرماید: «پروردگار اعلی را تسبیح نما»[۲۷] و در جای دیگر فرموده است: «به حمد پروردگارت تسبیح خدا کن.»[۲۸]

پاداش تسبیح را پیامبر عزیز اسلام چنین بیان فرموده است: کسی که بگوید: «سبحان اللّه و بحمده» خداوند برای او هزار هزار حسنه می نویسد و هزار هزار گناهش را نابود سازد و برای او هزار هزار درجه مقرر فرماید. کسی که زیادتر بگوید، خدا هم زیادتر خواهد نمود و کسی که طلب آمرزش کند، خدا او را خواهد بخشید.[۲۹] حدود بیست و شش روایت به این مضمون در بحارالانوار نقل گردیده که به جهت اختصار به یکی از آنها بسنده شد. با این روایت و با آن کرامت روشن خواهد شد که روزه دار با نفس کشیدن در این ماه چقدر مورد محبت الهی قرار می گیرد.

از احسان های دیگر پروردگار در این ماه این است که بنده نوازی را به حدی رسانده که خواب روزه دار را نیز عبادت به حساب می آورد و از آن بالاتر آنکه به بنده خود آب و غذا می دهد و او را سیر و سیراب می نماید. چنان که امام موسی بن جعفر علیه السلام می فرماید: قیلوله (خواب کم قبل از ظهر) نمایید؛ زیرا که خداوند روزه دار را در خوابش غذا می خوراند و سیراب می نماید.[۳۰]

قبولی عمل

«عملکم فیه مقبول؛ عمل شما در این ماه قبول درگاه الهی است.»قبولی عمل یکی از آرمانهای بشر است؛ یک محصل، افتخارش به قبولی در آخر سال است، یک انسان مؤمن نیز افتخارش به قبولی عملش نزد خداوند است. از این رو در اسلام سفارش شده، کاری کنید که سبب قبولی اعمال شما شود و از اعمالی بپرهیزید که مانع قبولی گردد.

در حالات کفار و فاسقین، خداوند چنین عبارتی دارد: «بگو شما انفاق کنید، با رضایت یا بی میلی؛ از شما قبول نخواهد شد، چون ملت فاسقی هستید.»[۳۱] در روایات هم فراوان آمده که معصیت سبب پذیرفته نشدن عمل می شود از جمله: «المعصیه تمنع الاجابه». قبولی اعمال منوط به تقوا و پاکدامنی است که این معنی از قرآن هم استفاده می گردد.[۳۲]

در اینجا این سؤال پیش می آید که با قبول نشدن عمل، انجام آن چه فایده ای دارد؟ باید گفت:

اولاً؛ باید هشیار شود که چرا کاری کند که عملش مورد رضایت خدا قرار نگیرد و عبادتش مردود گردد؟!

ثانیاً؛ فائده آن نرفتن به دوزخ است، زیرا قبولی اعمال غیر از صحّت آن است. در قبولی اعمال به پاداش رسیدن است و مزد عمل گرفتن؛ ولی اگر به سبب معصیت عمل قبول نشود، البته به آدمی پاداش نمی دهند، اما کتک هم نخواهد خورد؛ چون عقاب مخصوص ترک عمل است.

استجابت دعا

«دعائکم فیه مستجاب؛ دعای شما در ماه رمضان اجابت می شود.»از برکات ماه مبارک و احسان میزبان کریم و میهمانی پرارزش، استجابت دعاست. خداوند بزرگ، خواسته مهمان خود را در این ماه، اگر به مصلحت او باشد، برآورده می سازد؛ چرا که خود، میهمان را دعوت کرده و میزبانان، خواسته های مهمانان خود را رد نمی کنند. دعا به معنای ندا، استدعا و استغاثه است.[۳۳] خداوند درباره حضرت زکریا می فرماید: «اذ نادی ربه نداءً خفیا؛ زکریا که پروردگار خود را نداء کرد، ندای آهسته. و درباره رزمندگان جنگ بدر می فرماید: «اذ تستغیثون ربکم فاستجاب لکم[۳۴]؛ یعنی یاد کنید آن را که چون استغاثه می کردید از پروردگار خود که ما را بر دشمن پیروز ساز، اجابت کرد شما را.

انگیزه دعا نیز این است که بشر از هر نظر ناتوان و ضعیف است و از طرفی در محیطی زندگی می کند که محل حوادث و هدف بلاها و عوارض جسمی و روحی بوده، انسان همواره آرزوی ترقی و تکامل و رسیدن به کمالات دنیوی و اخروی دارد و هدف عالی انسانیت عبودیت است؛ لذا چاره ای ندارد جز آن که به ذیل عنایت معبودی چنگ زند که قادر متعال است. بنابراین کسانی که عقیده دارند باید تنها کارکرد و زحمت کشید نه دعا؛ سخت