بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مبارزات مردم جهرم با رژیم پهلوی در نوروز ۵۷ :

برگزاری مراسم چهلم شهدای تبریز در نوروز ۱۳۵۷ موج دیگری از مخالفت ها با رژیم پهلوی را در سراسر کشور ایجاد کرد. اما این مراسم در برخی نقاط رنگ و بوی دیگری به خود گرفت. یکی از این شهرها، شهرستان جهرم بود که مردم مسلمان آن با برگزاری مراسم چهلم شهدای تبریز حماسه دیگری را رقم زدند.

در کتاب “انقلاب اسلامی در جهرم” که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده درباره برگزاری مراسم چهلم شهدای تبریز در جهرم آمده است: در فروردین ۱۳۵۷ به مناسبت چهلم شهدای تبریز و به دنبال بیانیه علما و مراجع قم و شیراز، دو روز در مسجد جامع جهرم، جلسه بزرگداشت برگزار شد. در آن جلسات که با حضور آیت الله حق شناس و جمعی از علما برگزار شد، آیت الله سیدحسین آیت اللهی و آیت الله حاج اصفهانی به سخنرانی پرداختند و عمداً نام امام خمینی را بر زبان جاری ساختند و همانطور که ساواک پیش بینی می کرد مراسم چهلم شهدای تبریز در جهرم با استقبال بی سابقه ای روبه رو شد.

برگزاری چهلم شهدای تبریز در روز ۹ فروردین ۵۷

غلامعلی مهربان از انقلابیون جهرم نقل می کند: «چند روز قبل از برگزاری مراسم چهلم شهدای تبریز، آیت الله سید حسین آیت اللهی تلفنی به من خبر دادند که قصد ملاقات با شما را دارم. بنده نیز بی درنگ به منزل آقا رفتم. آقا فرمودند که باید به هر نحوی شده مراسم چهلم شهدای تبریز در جهرم برگزار شود. اینجانب به همراه آقا به منزل آیت الله حق شناس رفتیم. در منزل ایشان بودیم که برنامه ریزی چگونگی برگزاری مراسم چهلم شهدای تبریز ریخته شد. قرار بر آن شد تا روز نهم فرودین، چهلم شهدای تبریز در مسجد جامع جهرم برگزار گردد و قرار شد تا در این زمینه اطلاع رسانی صورت گیرد».

هنگامی که مردم جهرم در روز نهم فروردین مطابق با برنامه ای که توسط آیت الله حق شناس و آیت الله سیدحسین آیت اللهی تعیین گردیده بود به مسجد جامع جهرم رفتند تا مراسم چهلمین روز شهدای مردم تبریز را برگزار کنند، متوجه شدند که درهای مسجد توسط نیروهای رژیم قفل گردیده و مسجد نیز در محاصره نیروهای نظامی و شهربانی است.

غلامعلی مهربان نقل می کنند: «در آن زمان برادر اینجانب شهید بهزاد مهربان کارمند دادگستری جهرم بود. من فوراً به آنجا رفتم تا با دادستان جهرم صحبت کنم و دلیل بسته بودن درهای مسجد را از ایشان بپرسم. جریان را به دادستان جهرم توضیح دادم. دادستان جهرم درهای اتاق را قفل کرد و به من گفت: “بخشنامه محرمانه برای ما آمده که هرچه رئیس شهربانی گفت باید اجرا کنید و من هیچ اختیاری از خود ندارم”. من به ایشان پاسخ دادم: « هدف من از آمدن به اینجا آن بوده که با شما اتمام حجت کنم تا خدای ناکرده اگر اتفاقی برای مردم افتاد، اعلام بی اطلاعی نکنید. زیرا در تبریز هم اتفاق مشابه اینجا افتاده بود که درهای مسجد را قفل کرده و در نتیجه درگیری به وجود آمد و عده ای از مردم کشته شدند». سپس به طرف منزل آیت الله حق شناس حرکت کردم. مردم زیادی در آنجا جمع شده بودند تا آقا برای آن ها کسب تکلیف کند. آیت الله سیدحسین آیت اللهی و آیت الله حاج نمازی پیش رئیس شهربانی جهرم (سرهنگ کمال تصاعدی) رفته بودند تا با او صحبت کنند و از او بخواهند درب های مسجد را باز کنند. خلاصه رئیس شهربانی با آقایان به توافق رسیده بود، تا بدون سروصدا و با آرامش به مسجد بروند و قرآن و فاتحه ای بخوانند و بعد با آرامش آنجا را ترک کنند».

با این تفاسیر مراسم در روز ۹ فروردین در مسجد جامع جهرم شروع شد و این در حالی بود که مأموران رژیم اطراف مسجد را محاصره کرده بودند. در آن هنگام مسجد جامع جهرم به پایگاه مبارزاتی مردم علیه رژیم پهلوی تبدیل شده بود. مراسم با قرائت قرآن کریم آغاز شد و سپس آیت الله سیدحسین آیت اللهی شروع به سخنرانی نمودند. در پایان سخنرانی که با نزول رحمت الهی همراه بود، سخنران به ذکر مصیبت شهدای قم و تبریز پرداخته و اعلامیه آیت الله محلاتی قرائت گردید. درحالی که قرار بود مجلس عزاداری در همین جا به پایان برسد و مردم به خانه های خود مراجعت کنند، اعلام شد که فردا نیز (۱۰ فروردین) مراسم عزاداری چهلم شهدای تبریز در همین مکان برگزار خواهد شد.

مراسم چهلم شهدای تبریز در روز ۱۰ فروردین

مراسم چهلمین روز شهادت مردم تبریز در جهرم در روز بعد نیز ادامه یافت. برگزاری این مراسم در روز دهم برخلاف روز نهم که مراسم به آرامی و بدون درگیری به پایان رسید، خالی از درگیری و خشونت نبود. بعد از پایان مراسم، درگیری بسیار شدیدی بین مردم جهرم و نیروهای رژیم رخ داد که طی آن یک نفر شهید و تعداد زیادی دستگیر و بازداشت گردیدند.

نیروهای ساواک بعد از پایان مراسم چهلم شهدای تبریز در روز نهم فروردین و هنگامی که از احتمال برگزاری دوباره این مراسم در فردای آن روز آگاهی یافتند به این فکر افتادند تا سیستم صوتی مسجد جامع را قطع کنند. به همین خاطر بلندگوهای آن مسجد را از کار انداختند؛ اما عده ای از مبارزان انقلابی در جهرم، که از این اقدام رژیم آگاهی یافته بودند، درصدد آمدند تا به طور مخفیانه بلندگوهای مسجد را تعمیر کنند تا هنگام برگزاری مراسم مشکلی به وجود نیاید.

آقای اسماعیل نیک فر در این باره می گوید: اینجانب به اتفاق شهید غلام توحیدی و شهید اسدالله کیهانی بر آن شدیم تا به طور مخفیانه سیستم صوتی و برقی مسجد را برای مراسم روز دهم فروردین ماه که توسط مأموران رژیم قطع گردیده بود، راه اندازی کنیم. خلاصه وقتی که مردم شرکت کننده در مراسم چهلمین روز شهدای تبریز در روز نهم فروردین مسجد را ترک کردند و حتی خادم مسجد نیز رفت و مسجد خالی از جمعیت شد، اینجانب به همراه غلام توحیدی در مسجد پنهان شدیم. دو نفری در آن تاریکی سیستم صوتی آنجا را تعمیر کردیم. آقای کیهانی هم برطبق نقشه قبلی میکروفونی را برای ما تهیه کرده و آن را از بالای مسجد و به وسیله طنابی به داخل مسجد فرستاد. ما نیز بلندگو را در جای مناسب نصب کردیم و صبح روز دهم فروردین که جمعیت آمد، مسجد همه امکانات را داشت».

ابراهیم جمالی درباره چگونگی برنامه ریزی برای برگزاری هر چه بهتر مراسم روز دوم دهم فروردین می گوید: «اینجانب به همراه برادران عزیزم جناب آقای حاج غلامعلی مهربان و نصرالله میمنه و یک نفر دیگر در ساعت ۷ صبح ۱۰ / ۱/ ۱۳۵۷ به خدمت آیت الله سیدحسین آیت اللهی رفتیم و موضوع را با ایشان در میان گذاشتیم و برنامه هایی را که قرار بود اجرا شود توضیح دادیم. برنامه هایی را که ما برای ایشان شرح دادیم، عمدتاً قرائت قرآن، فاتحه خوانی برای شهدا، سخنرانی، خواندن مرثیه و در پایان قطعنامه ای بود که خواسته عامه مردم در آن لحاظ شده بود. با توجه به حساسیتی که ساواک بر روی ایشان داشتند و تهدید و اخطاری که به وی کرده بودند شاید هر فرد دیگری که جای ایشان بود برای دخالت کردن در چنین برنامه سنگینی عذر می آورد. اما ایشان با اینکه منزلشان همیشه زیر نظر و تحت کنترل مأمورین ساواک بود، با خوشرویی و شجاعتِ همیشگی به گرمی از آن استقبال کرد. به هرحال تقسیم کار شد و قرار شد که پس از اینکه چند دقیقه ای قرآن خوانده شود، جناب آقای حاج مهربان سخنرانی کنند. یک نفر هم مرثیه بخواند، آقای سیدمحمود شهیم برای خواندن مرثیه در نظر گرفته شد. پس از ا