فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت شامل 44 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حضرت خدیجه (س) از تولد تا رحلت :

حضرت خدیجه (س) اولین و وفادارترین همسر پیامبر گرامی اسلام(ص) شناخته می شود. از ویژگی حضرت خدیجه سلام الله علیها نسبت به پیامبر، درک ارزش های واقعی ایشان در برابر فریبندگی های ظاهری و دنیوی بود. او معنای کمالات انسانی را به خوبی شناخت و چون توانست آن را تنها در وجود پیامبر اکرم بیابد، حاضر شد تمام شخصیت و دارایی خود را برای درک آن فدا کند. او در این راه هم از مال خود و هم از موقعیت اجتماعی اش گذشت.

خدیجه (س) برای درک این کمال واقعی، قالب های جاهلی را شکست و بهایی سنگین از جمله قطع رابطه زنان، حتی تا زمان تولد حضرت فاطمه سلام الله علیها را به جان خرید. خدیجه سلام الله علیها این نوع نگرش خود را هنگام ابراز تمایل به ازدواج، این گونه با پیامبر مطرح کرد: «یابن عم انی رغبت فیک لقرابتک و سعلتک فی قومک و امانتک و حسن خلقک و صدق حدیثک؛ ای پسر عمو، من به خاطر خویشاوندی، شرافت تو در بین مردم، امانت داری، خوش خلقی و راستگویی ات به تو تمایل پیدا کردم.» (تاریخ طبری، ج ۱، ص ۵۲۱) هر گاه رسول خدا از آزار و اذیت مشرکان اندوهناک می شد، خدیجه او را آرامش می بخشید، سنگینی مشکلات را از دوش او بر می داشت و آزار مردم را در نظر او آسان می کرد.

وجود چنین ویژگی هایی در وجود حضرت خدیجه(س) او را مقرب درگاه الهی و محبوب پیامبر(ص) قرار داد تا جایی که آن حضرت درت فسیر آیه ۲۷ و ۲۸ سوره مطففین آنجا که خداوند می فرماید «وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنیمٍ؛و [ این باده ناب مُهر و موم شده،] آمیخته ای از تسنیم است»، «عَیْناً یَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ؛ همان چشمه بهشتی که مقربان از آن می نوشند»، حضرت خدیجه (س) را یکی از مقربان معرفی کرده و فرمود: «آن (باده بهشتی) بهترین نوشیدنی بهشت است که آل محمد از ان می نوشند و آنان هستند که مقربان و سابقان هستند: رسول اللَّه و علی بن ابی طالب و فاطمه و خدیجه و فرزندان آنها که از نظر ایمان پیروانشان بوده اند، این نهر از بلندی های قصر بهشتی آنها فرو می ریزد؛ هُوَ أَشْرَفُ شَرَابٍ فِی الْجَنَّهِ یَشْرَبُهُ مُحَمَّدٌ وَ آلُ مُحَمَّدٍ وَ هُمُ الْمُقَرَّبُونَ السَّابِقُونَ رَسُولُ اللَّهِ وَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ وَ الْأَئِمَّهُ وَ فَاطِمَهُ وَ خَدِیجَهُ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ وَ عَلَی ذُرِّیَّتِهِمْ الَّذِینَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِیمَانٍ تُسَنَّمُ عَلَیْهِمْ مِنْ أَعَالِی دُورِهِمْ.» (تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، ص۷۵۳)

بر اساس منابع تاریخی، حضرت خدیجه(س) در خانواده ای موحّد و مومن به آئین ابراهیم حنیف و در مکه دیده به جهان گشود. پدر گرانقدر این بانوی مکرمه، «خُوَیلِد» فرزند اَسَد، و مادر بزرگوار ایشان، «فاطمه»، دخت زائده، از موحدین مکه بودند که از لحاظ نسبی با پیامبر اکرم(ص) پیوند دارند؛ بر این اساس حضرت خدیجه(س) از لحاظ نسبی از تیره قریش است که از سوی پدر در نیای سوّم (قُصَی ) و از سوی مادر در نیای هشتم (لُؤَی) با پیامبر اکرم(ص) پیوند نسبی می یابد.

اجداد این بانو نیز نسل اندر نسل از بزرگان و موحدان عصر خویش به شمار می رفتند. آن بانو در زمان خود همچون آباء و اجداد خویش، از لحاظ حسب، نسب و ثروت و شخصیت، در زمره سرآمدان و بلکه در رأس آنها قرار داشت، چنانکه رهبر معظم انقلاب در این باره می فرماید: «خدیجه(س) هم بانوی اوّل مکه و از لحاظ حسب و نسب و ثروت، شخصیت برجسته ای بود».

در منابع تاریخی و دینی نیز القاب و اوصاف گوناگونی برای آن بانو ذکر شده است. اولین کنیه آن بانوی مکرمه را باید از زبان قرآن شنید که او و دیگر همسران پیامبر اکرم(ص) را «ام المومنین» لقب داده است. همچنین خدای متعال با عنوان «مبارکه» آن بانو را به حضرت عیسی معرفی نموده است.

بر اساس روایات، در انجیل نیز با همین عنوان از آن بانو یاد شده است. پیامبر اکرم(ص) نیز ایشان را «برترین و بهترین امهات مومنین» دانسته، و به هنگام معرفی آن بانو به جبرائیل امین، از ایشان با تعبیر «هذِهِ صِدِّیقَهًُْ أُمَّتِی؛این صدّیقه امّت من است» یاد کرده است.

امام صادق(ع) می فرماید مقصود از صدیقه، «معصومه» است. امیرالمومنین(ع) در وصف آن حضرت از تعبیر «سیده النّسوان» استفاده نموده و امام کاظم(ع) ایشان را «سیده قریش» نام نهاده است.

پیش از اسلام نیز با عناوینی زیبنده همچون «سیده نساء قریش» و «طاهره» از ایشان یاد شده است. در یکی از زیارات نبی مکرم(ص) نیز با اوصافی همچون «صدّیقه، طاهره، زکیه، راضیه، مرضیه، خدیجه کبری و امّ المؤمنین» به آن بانو سلام داده شده است. در بیان و بنان و سیره نبوی نیز حضرت خدیجه(س) از چنان قدر و منزلتی برخوردار است که هیچ یک همسران پیامبر اکرم(ص) و نیز هیچ یک بانوان امت اسلام به آن جایگاه رفیع نظر نتوانند داشت.

پیامبر اکرم(ص) در مواقع مختلف و به ادنی بهانه ای به تعریف و تمجید و بیان فضائل آن بانو اهتمام داشته چندان که حقد و حسد برخی از همسران حضرت برانگیخته می شده است.

برخی از بیانات آن رسول گرانقدر درباره آن بانوی مکرمه – که عموماً در منابع پیروان مکتب خلفا ذکر شده- از قرار ذیل است: «خدیجه، صدّیقه امّت من است»، «هر روز چندین بار خداوند با خدیجه بر فرشتگان مباهات می کند»، «خدیجه برترین امّهات مؤمنین است»، «هرگز خدا همسری بهتر از او برای من جایگزین نکرده است» «برترین بانوان بهشتی، خدیجه دخت خویلد و فاطمه دخت محمّد است»، «خدیجه بر بانوان امّت من برتری داده شده است»، «خداوند محبّت خدیجه را بر من ارزانی داشت»، «خدیجه در ایمان به خدا و من، گوی سبقت را از همه بانوان عالم ربود»، «خداوند شکم مادرت را (خطاب به حضرت فاطمه) ظرف امامت قرار داد»، و «مریم بهترین بانوان زمان خود و خدیجه بهترین بانوان زمان خویش است».

عشق پیامبر(ص) به حضرت خدیجه(س)

بانوی گرامی اسلام که از زنان متمول قریش بود، در بذل مال برای ترویج دین و دستگیری از مستمندان، چنان سخاوتی به خرج داد که هنگام وفاتش، چیزی از آن ثروت باقی نماند. به گواهی تاریخ، او پیش از ازدواج با پیامبرخدا(ص) نیز، واجد صفات عالی انسانی بود. در میان بازرگانان مکه، کمتر کسی مانند حضرت خدیجه(س) نسبت به رعایت حق کارگران و کارگزارانش دقت می کرد. «ابن سیدالناس» در کتاب «عیون الاثر» می نویسد:«هنگامی که رسول خدا به سن رشد و کمال رسید و مال زیادی برای تجارت در اختیار او نبود، خدیجه [طی عقد مضاربه ای] وی را استخدام کرد و به سوی بازار حباشه که در تهامه قرار داشت، فرستاد و تعدادی از مردان قریش را همراه او کرد. رسول خدا می فرمود: من کارفرمایی بهتر از خدیجه ندیدم؛ هرگاه من و سایر افراد نزد او می رفتیم، برای ما غذایی لذیذ می آورد و از ما، [به نیکویی] پذیرایی می کرد.» این رفتار در جو آن روز مکه، رفتاری منحصر به فرد بود. «آیت ا…جعفر سبحانی»، در کتاب ارزشمند «فروغ ابدیت» می نویسد:«خانه خدیج