فایل پاورپوینت کامل نام های پیامبر اکرم (ص)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نام های پیامبر اکرم (ص) :

این بابویه به سند معتبر از جابرانصاری روایت کرده است که حضرت رسول (ص) فرمود که: من شبیه ترین مردم به حضرت آدم(ع) و حضرت ابراهیم(ع) شبیه ترین مردم بود به من در خلقت و خلق؛ و حق تعالی مرا از بالای عرش عظمت و جلالت خود به ده نام نامیده و صفت مرا بیان کرده و به زبان هر پیغمبری بشارت مرا به قوم ایشان داده است، و در تورات و انجیل نام مرا بسیار یاد کرده است و کلام خود را تعلیم من نمود و مرا به آسمان بالا برد، و نام مرا از نام بزرگوار خود اشتقاق نمود.

یک نام او (محمود) است و مرا (محمد) نام کرده، و مرا در بهترین قرن ها و در میان نیکوترین امت ها ظاهر گردانید و در تورات مرا (احید) نامید زیرا که به توحید و یگانه پرستی خدا جسدهای امت من بر آتش جهنم حرام گردیده است، و در انجیل مرا (احمد) نامید زیرا که من محمودم در آسمان و امت من حمد کنندگانند، و در زبور مرا (ماحی) نامید زیرا که به سبب من از زمین محو می نماید عبادت بت ها را، و در قرآن مرا (محمد) نامید زیرا که در قیامت همه امت ها مرا ستایش خواهند کرد به سبب آن که به غیر از من کسی در قیامت شفاعت نخواهد کرد مگر به اذن من. و مرا در قیامت (حاشر) خواهند نامید زیرا که زمان امت من به حشر متصل است، و مرا (موقف) نامید زیرا که من مردم را نزد خدا به حساب می دارم، و مرا (عاقب) نامید زیرا که من عقب پیغمبران آمدم و بعد از من پیغمبری نیست، و منم رسول رحمت و رسول توبه و رسول ملاحم یعنی جنگ ها و منم (مقفی) که از قفای انبیا مبعوث شدم، و منم (قثم) یعنی کامل جامع کمالات. و منت گذاشت بر من پروردگار من و گفت: ای محمد! من هر پیغمبری را به زبان امت او فرستادم و بر اهل یک زبان فرستادم و تو را بر هر سرخ و سیاهی مبعوث گردانیدم و تو را یاری دادم به ترسی که از تو در دل دشمنان تو افکندم و هیچ پیغمبر دیگر را چنین نکردم، و غنیمت کافران را بر تو حلال گردانیدم و برای احدی پیش از تو حلال نکرده بودم بلکه می بایست غنیمت ها که از کافران بگیرند،بسوزانند. و عطا کردم به تو و امت تو گنجی از گنج های عرش خود را که آن سوره فاتحه الکتاب و آیات آخر سوره بقره است، و برای تو و امت تو جمیع زمین را محل سجده و نماز گردانیدم بر خلاف امت های گذشته که می بایست نماز را در معبدهای خود بکنند، و خاک زمین را برای تو پاک کننده گردانیدم، و الله اکبر را به تو و امت تو دادم، و یاد تو را به یاد خود مقرون کردم که هر گاه امت تو مرا به وحدانیت یاد کنند، تو را به پیغمبری یاد کنند، پس طوبی برای تو باد ای محمد و برای امت تو. (۱)

و در حدیث معتبر دیگر روایت کرده است که: گروهی از یهود به خدمت حضرت رسول(ص) آمدند و سوال کردند که: به چه سبب تو را محمد و احمد و ابوالقاسم و بشیر و نذیر و داعی نامیده اند؟ فرمود که: مرا (محمد) نامیدند زیرا که ستایش کرده شدم در زمین؛ و (احمد) نامیدند برای آن که مرا ستایش می کنند در آسمان ؛ و (ابوالقاسم) نامیدند برای آن که حق تعالی در قیامت، بهشت و جهنم را به سبب من قسمت می نماید، پس هر که کافر شده است و ایمان به من نیاورده است از گذشتگان و آیندگان به جهنم می فرستد و هر که ایمان آورد به من و اقرار نماید به پیغمبری من، او را داخل بهشت می گرداند ؛ و مرا (داعی) خوانده است برای آن که مردم را دعوت می کنم به دین پروردگار خود؛ و مرا (نذیر) خوانده است برای آن که می ترسانم به آتش هر که را نافرمانی من کند؛ و (بشیر) نامیده است برای آن که بشارت می دهم مطیعان خود را به بهشت. (۲) و در حدیث موثق روایت کرده است که حسن بن فضال از حضرت امام رضا(ع) پرسید که: به چه سبب حضرت رسالت پناه(ص) را ابوالقاسم کنیت کرده اند؟

فرمود که: زیرا فرزند او قاسم نام داشت. حسن گفت: عرض کردم که: آیا مرا قابل زیاده از این می دانی؟فرمود که: بلی، مگر نمی دانی که حضرت رسول(ص) فرمود که: من و علی پدر این امتیم؟گفتم: بلی. فرمود: مگر نمی دانی که حضرت رسول(ص) پدر جمیع امت است؟ گفتم: بلی. فرمود که: مگر نمی دانی که علی قسمت کننده بهشت و دوزخ است؟گفتم: بلی. فرمود: پس پیغمبر پدر قسمت کننده بهشت و دوزخ است و به این سبب، حق تعالی او را به (ابوالقاسم) کنیت داده است.

گفتم: پدر بودن ایشان چه معنی دارد؟فرمود که: یعنی شفقت حضرت رسول(ص) نسبت به جمیع امت خود مانند شفقت پدران است بر فرزندان، و علی(ع) بهترین امت آن حضرت است، و همچنین شفقت علی(ع) بعد از آن حضرت برای امت مانند شفقت آن حضرت بود زیرا که او وصی و جانشین و امام و پیشوای امت بعد از آن حضرت بود؛ پس به این سبب فرمود که: من و علی هر دو پدر این امتیم. و حضرت رسول(ص) روزی بر منبر بر آمده فرمود که: هر که قرضی و عیالی بگذارد بر من است و هر که مالی بگذارد و وارثی داشته باشد، مال او از وارث اوست. پس به این سبب آن حضرت اولی بود نسبت به امت خود از جان های ایشان و همچنین امیرالمومنین بعد از آن حضرت اولی بود به امت از جانهای ایشان. (۳)

و در حدیث موثق دیگر روایت کرده است از امام محمد باقر(ع) که: حضرت پیغمبر(ص) را ده نام بود، پنج نام در قرآن هست و پنج نام در قرآن نیست، اما آن ها که در قرآن است: محمد و احمد و عبدالله و یس و نون ؛ و اما آن ها که در قرآن نیست: فاتح و خاتم و کافی و مقفی و حاشر. (۴)

و علی بن ابراهیم روایت کرده است که حق تعالی آن حضرت را (مزمل) نامیده است زیرا که وقتی وحی بر آن جناب نازل شد، خود را به جامه ای پیچیده بود(۵)؛ و خطاب (مدثر) به اعتبار رجعت آن حضرت است پیش از قیامت، یعنی: ای کسی که خود را به کفن پیچیده ای! زنده شو و برخیز و بار دیگر مردم را از عذاب پروردگار خود بترسان. (۶) و در روایات معتبره بسیار وارد شده است که حضرت رسول(ص) فرمود که: حق تعالی من و امیرالمومنین را از یک نور خلق کرد و از برای ما دو نام از نام های خود اشتقاق کرد، پس خداوند صاحب عرش، (محمود) است و من (محمد)، و حق تعالی (علی اعلا) است و امیرالمومنین (علی) است. (۷)و ابن بابویه به سند صحیح از امام محمد باقر(ع) روایت کرده است که: نام حضرت رسول(ص) در صحف ابراهیم (ماحی) است و در تورات (حاد)، و در انجیل (احمد) و در قرآن (محمد).

پس پرسیدند که: تإویل ماحی چیست؟

فرمود: یعنی محو کننده بته