فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست شامل 37 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل رسالت قرآن کریم در سیاست :

هر وصف کمالی که خدای سبحان برای قرآن کریم یاد فرمود، به منزله شرح رسالت آن است، چون توصیف رسول در حکم تبیین قلمرو رسالت و محدوده پیام رسانی آن و کیفیت ابلاغ پیام و ثمره عمل به ندای اوست، مثلا اگر قرآن به صفت هایی از قبیل کریم، مجید و هادی موصوف شد یعنی پیام کرامت و مجد و رهبری دارد، از این رهگذر می توان از توصیف قرآن به نور، چنین استفاده نمود که پیامش نور بخش و تدبّر در آن روشنگر و عمل به آن جامعه انسانی را نورانی می نماید: «یا اَیهَا النّاسُ قَد جائکمْ بُرهانٌ مِنْ رَبِّکم وَ اَنزَلْنا اِلَیکمُ نوراً مبیناً»[۱] و چون نوربخشی از اوصاف عامّه پیام های آسمانی است، و در این جهت فرقی بین پیام آوران الهی نیست مگر در شدّت و ضعف آن، درباره تورات اصیل و تغییر نکرده موسی کلیم علیه السّلام چنین آمده است: «قُلْ مَنْ اَنزَلَ الْکتابَ الَّذی جاءَ بِه مُوسی نوراً و هُدَی لِلنّاسِ».[۲]با استظهار از توصیف قرآن به نور، هدف والای این کتاب آسمانی همانا نورانی نمودن مردم است و همین مطلب به صورت صریح در سوره ابراهیم علیه السّلام چنین بیان شده است: «آلر کتابٌ اَنزَلْناهُ اِلَیک لِتُخْرِجَ النّاس مِنَ الْظلماتِ اِلَی النُّور بِاِذْنِ ربَّهِمْ اِلی صِراطِ الْعِزیزِ الحَمید»[۳] یعنی اگر ولایت مؤمنان بعهده خداست: «الله ولّی الّذینَ آمنُوا»، و ثمره این ولایت اخراج آنان از هرگونه تیرگی و تاریکی است، خواه به صورت دفع نسبت به پاکان و معصومان، و خواه به صورت رفع نسبت به تبهکاران از اهل ایمان: «یخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلماتِ اِلَی النّور.»[۴]

بهترین وسیله نورانی نمودن مردان با ایمان، همانا فرستادن قرآن می باشد و کامل ترین مظهر این نام شریف همانا وجود مبارک انسان کامل یعنی نبی اکرم صلّی اللّه علیه و آله است لذا اخراج از ظلمتها به نور که از اوصاف فعلی خداست به پیامبر گرامی منسوب شد. و چون هرگونه فعل یا وصفی ناشی از گوهر ذات فاعل و موصوف آنست اگر سائر رسالت های قرآن در قسم فعل یا صفت مطرح است این وصف ممتاز در پیرامون گوهر ذات انسان ها سخن می گوید، یعنی هدف والای قرآن، نورانی نمودن ذات افراد جامعه می باشد و اگر فرد یا جامعه در مقام گوهر ذات خویش، نورانی شد حتما در مقام وصف از فضائل نفسانی برخوردار بوده و در مقام فعل صاحب رفتارها و کردارهای محمود و ممدوح خواهد بود، زیرا گر چه صلاح صفت یا فعل مستلزم صلاح گوهر ذات نیست، ولی صلاح گوهر ذات حتما پشت سرش صلاح وصف یا فعل خواهد بود، لذا هر کس که جزء صالحین بوده، حتما مصداق «عَمَلَوا صالحاً» می باشد لیکن عکس آن حتمی نیست، و کسی که در گوهر ذات خویش از نورانیت قرآن برخوردار شد، سیره آن در منطقه حیات خویش روشن می باشد: «یا اَیها الّذین آمنُوا اتَّقُوا الله و آمَنُوا بِرَسُولِه یؤتِکمْ کفْلَینِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ یجعَلْ لَکم نُوراً تَمْشُونَ بهِ»[۵] تأثیر تقوی و ایمان به پیام آور خدا، زمینه دل را برای تابش نور الهی آماده می سازد، تا انسانِ باپروا از هر تباهی، نه در معارف نظری، به تیره گی خیال پست مغالطه گر مبتلا گردد و نه در مشاهد حضوری، به تاریکی افکار پوچ و وسوسه ها، تن در داده و تمثّل های نفسانی و شیطانی متّصل را به عنوان تمثال های ملکی و رحمانی منفصل می پندارند و نه در اوصاف و افعال به دام هوی و بند هوس اسیر می شود.

قرآن کریم که نور است در بیان معارف خویش از گزند هر گونه ابهام و آسیب هر گونه اجمال و سردرگمی محفوظ است، در تشریح نحوه نورانیت خود و کیفیت نورانی نمودن جامعه، حیاتی ترین مسأله اجتماع بشری را که همان حکومت عدل و سیاست قسط است مطرح می کند، و تنها راه نورانی کردن مردم را در پرتو سیاست راستین رهبران آسمانی آنها می داند، و بدون حکومت وحی، و سیاستگزاری پیامبران و سیاستمداران الهی جامعه بشری را تاریک می شمارد، لذا بعد از آنکه هدف اصلی رسالت قرآن را نورانی نمودن مردم معرّفی کرد و پیامبر گرامی صلّی اللّه علیه و آله را مأمور اجرای این برنامه الهی نمود، نحوه پیاده کردن این طرح را چنین بیان می فرماید: «وَ لَقَد اَرْسَلْنا مُوسی بِآیاتِنا اَنْ اخْرِج قَومَک مِنَ الظُّلُمات اِلَی النُّورِ وَ ذَکرَهُمْ بِاَیامِ الله اِنَّ فی ذلک لآیاتٍ لِکلِّ صَبّارٍ شَکور»[۶]یعنی موسی کلیم علیه السّلام را همراه با نشانه های رسالت اعزام نمودیم و به او گفتیم که قوم خود را از تاریکی ها به نور، بیرون بیاور و برای آمادگی آنها جهت خروج از تیره گی به نور، آنان را از روزهای الهی که قدرت حق در آنها ظهور خاص دارد متذکر نما و جریان صبر و شکیبائی و شکرگزاری را با آنان در میان بگذار، تا در پرتو تحمّل حادثه های توانفرسا و سپاس خدا بر این پایمردی و پیروزی، از ظلمت به نور آیند.

شاخص ترین کار موسی کلیم علیه السّلام در نورانی نمودن بنی اسرائیل همانا تشکیل حکومت حق و نبرد با سیاست ستم آل فرعون و قیام علیه شرک و اقدام در راه اعتلای توحید و جهاد با هیأت حاکمه وقت و اجتهاد در تأسیس نظام الهی بوده است، و بدون فضای باز سیاست عدل، تنفّس آزاد میسّر نیست، و بدون حکومت عدل، تهذیب نفس و تزکیه روح مقدور نخواهد بود، چه اینکه بارزترین کار طاغوتیان در تاریک نمودن جامعه بشری، همانا تشکیل حکومت باطل و تعطیل حدود الهی و اجراء قوانین بشری و ترویج الحاد و تضادّ با توحید و دعوت به دوزخ است. آنچه درباره روزهای خدا وارد شده است که بروز ظهور حضرت ولی عصر ارواحنا فداه و روز قیامت و مانند آن تطبیق می شود، از باب مثالی است نه تبیین تا مفید حصر باشد، بنابراین روز پیروزی اعجاز بر سِحْر، و ظفرِ امدادِ غیبی بر سپاه آل فرعون، و شکاف دریا و نجات موسویان و غرق و هلاک فرعونیان و. . .