فایل پاورپوینت کامل زیارت کریمه اهل بیت علیهماالسلام در سیره علما

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل زیارت کریمه اهل بیت علیهماالسلام در سیره علما :

بعد از انبیا و امامان و معصومان، علمای اسلام، به ویژه مراجع عظام از بزرگ ترین الگوها برای جامعه اسلامی اند. رفتار، اعمال و سیره آنان به خوبی می تواند الگو باشد؛ چرا که آنها منادی اسلام و حافظ دین در دوران غیبت امام زمان(عج) محسوب می شوند و توده مردم به آنها نزدیک ترند.

از این رو مؤمنان، همیشه، رفتار علمای بزرگ به ویژه مراجع را زیر ذرّه بین داشتند و سیره آنها الگویشان بود. این نقش در طول تاریخ تشیع به خوبی خود را نشان داده است و بسیار پررنگ تر از گروه های اسلام بوده است.

رابطه مردم با مراجع عظام در عالم تشیع، رابطه مرید و مراد، محبّ و محبوب، و مقلّد مرجع بوده و است؛ از این رو بیان و عرضه سیره علما در هر بخشی بسیار می تواند سازنده باشد؛ چنان که سخنان مراجع بسیار بر قلوب مردم تأثیر گذار است؛ از جمله این اعمال و سیره، کیفیت زیارت علما از مشاهد مشرّفه و مراقد مطهره است. آنچه پیش رو دارید اشاره به سیره و رفتار جمعی از علما و مراجع عظام درباره زیارت کریمه اهل بیت، حضرت فاطمه معصومه و همین طور سخنان و اشعاری است که درباره عظمت و منزلت آن بانوی کرامت گفته اند.

سیره علما در زیارت حضرت معصومه

اگر بخواهیم سیره و رفتار همه علما و مراجع را جمع آوری کنیم کتاب قطوری می شود که از یک مقاله خارج است. آنچه در اینجا می آوریم سیره جمعی از علما آن هم به صورت خلاصه و فشرده است.

مرقد معصومه چشم شهرها

مهر او جانهای ما را کهربا

آستان بوسش بسی فرزانگان

معرفت آموز از این آستان

۱. وقتی صدرالمتألهین به کهک از توابع قم هجرت می کند، گهگاهی که در مسائل علمی به مشکلاتی برمی خورد به حرم حضرت معصومه مشرف شده، بعد از زیارت از روح مطهر آن بانو مدد می جوید و مشکلات علمی او حلّ می شود. وی در بحث «اتحاد عاقل و معقول» و بحث «اتّحاد عاقل به عقل فعّال» می نویسد: «کنتُ حینَ تَسْوِیدِی هَذَا الْمَقَامَ بِکهَک مِنْ قُرَی قُمْ فجِئْتُ اِلَی قمْ زَائِراً لِبِنْتِ مُوسَی بْنِ جَعْفَرٍ(ع) مُسْتَمِدَاً مِنْهَا وَکانَ یوْمَ جُمْعَهٍ فَانْکشَفَ لِی هَذَا الْاَمْرُ بِعَوْنِ الله تَعَالَی؛[۱] هنگام نوشتن این بحث در کهک، یکی از روستاهای قم بودم. از آنجا برای زیارت دختر موسی بن جعفر(ع) به قم آمدم و از حضرت استمداد جستم. این امر به یاری خدا متعال در یک روز جمعه، برای من روشن شد.»

شایسته است طلّاب عزیز و جامعه ما از این داستان درس بگیرند و فقط بر تلاش و استعداد خویش تکیه نکنند؛ بلکه در کنار آن، به توسّل و استمداد از بانوی کرامت روی آورند.

۲. علامه کلباسی که از یکی از علمای اصفهان به شمار می رفت، هنگامی که به زیارت حضرت معصومه مشرف می شد، با پای برهنه از مسجد امام حسن عسکری(ع) به صحن مطهّر آن حضرت می رفت.[۲]

۳. عارف وارسته، آیت الله میرزا جواد ملکی تبریزی زیارت حضرت فاطمه معصومه بسیار جدّیت داشت؛ حتی زمانی که به شدّت از بیماری قلبی رنج می برد، از خانه بیرون نمی آمد؛ مگر آنکه قبل از اذان صبح به زیارت حرم می رفت و نماز جماعت را در بالای سر به جا می آورد.[۳]

۴. در زمان رضاشاه، شاه عربستان سعودی به ایران آمده و برای آیت العظمی بروجردی(ره) هدایایی می فرستد و از ایشان درخواست ملاقات می کند. آقا از هدایا فقط قرآن و مقداری از پرده کعبه را قبول، و مابقی را رد می کند و همچنین ملاقات را نیز نمی پذیرد. وی درباره علّت این امر می فرماید: «این شخص (شاه عربستان) اگر قم بیاید و به زیارت حضرت فاطمه معصومه نرود توهین به آن حضرت خواهد بود و من به هیچ وجه، تحمّل آن را ندارم.»[۴]

خود معظم له مرتب به حرم حضرت معصومه مشرف می شد و هنگام خروج از حرم مطهّر آن بانو، عقب عقب می آمد و برای رعایت ادب، به ضریح، پشت نمی کرد.[۵]

این نهایت ادب است که باید نسبت به حضرت معصومه مراعات شود؛ همچنین آیت الله بروجردی(ره) از تولیت وقت آستانه خواسته بود که نام ایشان را در لیست خدّام افتخاری آستانه مبارکه ثبت کنند.[۶]

۵. علّامه طباطبائی(ره) در طول سال، هفته ای یک بار و یا بیش تر به حرم حضرت معصومه مشرف می شد؛ ولی در ماه مبارک رمضان حالت ویژه ای داشت و هر روز، قبل از افطار به زیارت آن بانوی کرامت می رفت.[۷]

استاد مطهّری درباره راز شیفتگی خود به استاد علّامه طباطبائی چنین می گوید: علّامه طباطبائی در ماه رمضان ابتدا پیاده به حرم مطهر مشرف می شد و روزه خویش را با بوسه به ضریح مقدس افطار می کرد، سپس به خانه می رفت و غذا می خورد. این ویژگی او است که مرا به شدّت شیفته ایشان کرده است.[۸]

۶. آیت الله حاج میرزا محمد تنکابنی تألیفات فراوانی دارد که ۲۱۲ جلد آن درباره «قصص العلما» است. وی بارها محضر کریمه اهل بیت مشرف شده و الطاف و کرامات فراوانی از آن بانو دیده است؛ از جمله می گوید: «در یکی از تشرفها که به عتبه بوسی آن حضرت رفتم، همسر و فرزندم به شدّت بیمار شدند و در بستر مرگ افتادند. به محضر دختر باب الحوائج عرض کردم: “ما از راه دور به خانه شما آمده ایم و هرگز توقع نداریم که افسرده از محضر شما برگردیم.” همان لحظه هر دو مریض ما بهبودی یافتند.»

۷. امام خمینی(ره) قبل از تبعید هر روز غروب بعد از درس تا هنگام نماز به حرم مطهر حضرت معصومه مشرف می شد و این سیره مستمر ایشان بود.[۹]

امام هنگام ورود به حرم، مقید بود از قسمت پایینِ پای مرقد وارد حرم شود و سپس نزدیک ضریح، زیارتنامه و دو رکعت نماز می خواند و از همان پایین پا برمی گشت.

هیچ وقت امام، بالای سر نمی رفت؛ گویا این کار (آمدن از بالا) را نوعی بی احترامی به آن حضرت می دانست.[۱۰]

امام خمینی(ره) علاوه بر زیارت در مجالس عزای حرم شرکت می کرد و بی اختیار، هنگام روضه، اشک می ریخت و اوّلین درسِ فلسفه خویش را در یکی از حجرات صحن بزرگ برقرار کرد.

۸. حضرت آیت الله بهجت(ره) هر روز بعد از نماز صبح با نهایت ادب به محضر مقدس حضرت معصومه شرفیاب می شد و با احترام و خشوع تمام در مقابل ضریح می ایستاد و بعد از ات