فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری

با فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری شامل 69 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جایگاه گردشگری مذهبی حضرت عبدالعظیم(ع) در چگونگی حیات شهری شهر ری :

۱- مقدمه

گردشکری مذهبی یکی از اشکال توریسم می باشد که با توجه به شرایط ایران و وجود اماکن مذهبی زیاد لازم است برنامه ریزی دقیق در مورد آن صورت پذیرد (کریمی و هاشمی، ۱۳۸۹). توریسم مذهبی فعالیتی است که افراد گردشگر طی آن از اماکن مذهبی نظیر زیارتگاه ها، مقابر، امامزادگان و…. بازدید می کنند. توریسم مذهبی متشکل از دو دسته گردشگر است. دسته اول کسانی هستند که از اماکن مقدس در دین خود بازدید می کنند و فعالیت های این دسته اعمال خاص مذهبی را نیز علاوه بر سایر فعالیت های توریستی در بر می گیرد و دسته دوم گردشگرانی هستند که از اماکن مقدس سایر ادیان دیدن می نمایند.[۱] در واقع گردشگری و مسافرت های زیارتی یکی از انواع گسترده گردشگری است که خود تحت تاثیر تقویم و ضوابط و قوانین شرعی است که قوانین و ضوابط شرعی نقش اساسی در اقتصاد و فرهنگ گردشگری دارند(پاپلی یزدی و سقایی، ۱۳۸۵). گردشگری مذهبی یکی از قدیمی ترین گردشگری های گذشته و حال حاضر در سراسر جهان است(آجیت[۲]، ۲۰۰۴). که قدمت آن به فرهنگ دینی می رسد. اگر نگاهی به تاریخ گذشته در زمین سفرها و گردش های مذهبی داشته باشیم به گردش های مذهبی چون مراسم مقدس یونانیان باستان در معابد آپلون و… ، سفرهای مصریان برای دیدار از فراعنه و… (دورانت، ۱۳۷۰: ۲۰۵)، ایرانیان باستان به معبد اناهیتا در کنگاور و (کریستن سن، ۱۳۶۹) و نظایر آن بر می خوریم که هر یک به گونه ای، قدمت و رواج این شکل از گردشگری را در میان ملل مختلف نشان می دهند. شخصیت حضرت عبدالعظیم(ع) از همان ابتدای حضور خود به واسطارتباط و ارادت جامعه شیعه، منشاء خیر و برکت معنوی و مادی بوده و پس از فوت نیز مقام شامخ و جایگاه زیارتی مدفن وی، جدا از تابش انوار معنویت، سرچشمه تحولات کالبدی، اجتماعی و اقتصادی شهر بوده است. گنبد و بارگاه ملکوتی آن حضرت، تجسمی از هویت اسلامی شهر را نمایان ساخته و از دیرباز با ظهور فضاهای خاصی در جوار خود چون: سازمان های خیریه و ایتام، موسسات عام المنفعه، مدارس دینی، مراکز علمی مذهبی، هیئت های مذهبی، اماکن موقوفه و نیز مراکز خدمات رسانی به زائران چون کاروانسرا، گرمابه، مسافرخانه، مهمان خانه، مراکز عرضه کتاب و کالاهای مذهبی، مراکز عرضه سوغات، و…. ویژگی های کالبدی خاصی به شهر بخشیده است. کارکرد مذهبی بارگاه از نظر سازمان بخشی مذهب و گروه های مذهبی شهر قابل توجه است. مرقد حضرت عبدالعظیم حسنی درکانون توجه دل ها و قلب های شیعیان قرار داشته و تاثیرگذاری این شخصیت در زمان حیات و پس از فوت موجب ریشه دارتر شدن و عمیق تر شدن روح و بنیان مذهب در میان مردم گردیده و زایش و سازمان گروه ها و هیئت ها ی مذهبی را بیش از هر جای دیگری سبب گردیده است. به جهت اقتصادی، موقوفات ونذورات نه تنها منبع درآمدی برای توسعه و عمران فراهم آورده، مشاغل زیادی نیز ایجاد کرده و برای انبوهی از مردم ممر معاش و گذران زندگی بوجود آورده است. درآمدهای حاصله همچنین وسیله سرپرستی و تامین معاش نیازمندان بسیار و راه اندازی مراکزی بوده که بهره مندی از خدمات آن ها جنبه عمومی دارد(فصیحی، ۱۳۸۹).

۲- توصیفی کوتاه از زندگی حضرت عبدالعظیم

حضرت عبدالعظیم حسنی، در چهارم ربیع الثانی سال ۱۷۳هجری در شهر مدینه چشم به جهان گشود. ایشان فرزند عبداللّه بن علی، از نوادگان امام حسن مجتبی (ع) بودکه نسبتش با چهار واسطه به آن حضرت می رسید. عبدالعظیم، از دانشمندان شیعه و از راویان حدیث ائممعصومین (ع) و نیز از چهره های بسیار محبوب و مورد اعتماد، نزد اهل بیت عصمت و طهارت (ع) به شمار می رفت. دوران وی، گر چه عصر حاکمیت عباسیان و ایجاد خفقان و سخت گیری نسبت به شیعیان بوده است، ولی مدافعان دین و حافظان مکتب که روایات امامان را ثبت و نقل می کردند، نقش عمده ای در پاسداری و صیانت از فرهنگ والای اهل بیت (ع) داشتند و این بزرگوار نیز یکی از سنگربانان عقیده تابناک تشیع محسوب می شودکه درحفظ و انتشار سخنان ائمه اطهار، سخت کوشا بود و ستایش های فراوان ائمه (ع) از وی نشان دهنده شخصیت والای علمی و معنوی وی می باشد. علت مهاجرت حضرت عبدالعظیم (ع) از مدینه به ری و سکونت در غربت را باید در اوضاع سیاسی و اجتماعی آن عصر، جستجو کرد. خلفای عباسی نسبت به خاندان پیامبر (ص) و شیعیان ائمه (ع) بسیار سخت گیری می کردند. یکی از خشن ترین و بد رفتارترین این خلفا، «متوکل » بود که دوران خلافتش، نه تنها چندین بار مزار سیّدالشهداء (ع) را در کربلا تخریب کرد، از زیارت قبر آن حضرت نیز جلوگری می نمود. امام هادی (ع) با پنج نفر از خلفای عباسی – از جمله متوکّل – هم عصر بود. متوکّل، برای مصون ماندن از خشم انقلابی مردم مظلوم و جلوگیری از تجمع شیعه بر محور وجود امام هادی (ع) آن حضرت را از مدینه به سامرا برد، تا تمامی فعالیت ها و ارتباطات آن امام را زیر نظر داشته باشد. حتّی چندین بار مأموران خلیفه به خانه امام ریختند و با گستاخی تمام، به تفتیش خانه آن حضرت پرداختند. وقتی نسبت به امام معصوم، با آن موقعیت حساس، اینگونه برخوردهای تند وجود داشت، درباره پیروان آنان و شخصیت های رده بعدی، سختگیری و خوف و خطر بیشتری بود. از آنجا که حضرت عبدالعظیم (ع) بعضاً به خدمت امام هادی (ع) در سامرا می رسید و از محضرش استفاده می نمود، جاسوسان خلیفه ارتباط ایشان را با امام هادی (ع) گزارش نمودند و در پی آن، خلیفه دستور تعقیب و دستگیری وی را صادر کرد و لذا حضرت عبدالعظیم حسنی برای مصون ماندن از خطر خلیفعباسی، خودرا از چشم مأموران پنهان می کرد و در شهرهای مختلف به صورت ناشناس، رفت و آمد می کرد و این وضع ادامه داشت تا اینکه حضرت عبدالعظیم به شهر «ری » رسید و در آنجا قصد اقامت نمود(صداقت، ۱۳۸۵).

۳- زیارت

زیارت[۳] درلغت به معنی دیدار با شخصی بزرگ و محترم، حضور در مشاهد مشرّفه و بُقاع متبرکه و زیارت اهل قبور است. که در روایات و احادیث اسلامی از جایگاه ویژه برخوردار است و آثار و برکات بیشماری دارد و بسیار مورد سفارش و تأکید پیشوایان معصوم قرار گرفته است. چنانکه از رسول خدا(ص) نقل شده که فرمود: «زیارت، مهر وموّدت را در دلها می رویاند». در احادیث متعدّد بر زیارت حضرات معصومین(ع) از فاصله دور و نزدیک توصیه و تأکید شده است که در ذیل به بعضی از آنها اشاره می شود: «هرکس بعد از رحلت من مرا زیارت کند گویی مرا در زمان حیاتم زیارت کرده است». کمال زیارت بیت الله الحرام به زیارت پیامبراکرم(ص) است، چنانکه در حدیثی آمده که: «وقتی به قصد زیارت بیت الله الحرام از خانه خارج شدید، سفر خود را با زیارت رسول خدا(ص) انجام رسا نید که ترک زیارت آن بزرگوار جفاست! ضمن آنکه این یک دستوراست که بدان امر شده اید». زیارت پیامبراعظم (ص) از راه دور، هم مستحب است چنانکه خود آن بزرگوار فرمود: «هرکس بعد از رحلت من، قبر مرا زیارت کند مانند کسی است که در دوران حیاتم به سوی من هجرت کرده باشد؛ پس اگر قادر به حضور در کنار قبرم نبودید از فاصله دور به من سلام بفرستید، آن هم به من می رسد».

۴- گردشگری مذهبی

در یک تعریف کلی می توان گردشگری مذهبی[۴] را گونه ای از گردشگری دانست که شرکت کنندگان درآن دارای انگیز های مذهبی(منحصرا و یا به صورت ترکیب با سایر انگیزه ها) هستند که از اماکن مقدس نظیر کلیساها، مساجد، مقابر امامزاده ها و نظایر آنها بازدید می کنند. با توجه به تعریف بالا، ما در این زمینه با دو دسته مختلف از گردشگران رو به رو هستیم. دسته اول کسانیکه از اماکن مقدس دین خود بازدید می کنند مانند مسلمانانی که به زیارت اماکن مقدس خود نظیر کعبه، عتبات عالیات و یا سایر اماکن متبرکه می روند و دسته دوم کسانیکه از اماکن مقدس سایر ادیان دیدن می کنند به عنوان مثال افراد زیادی وجود دارند که مسیحی نبوده اما از کلیساهای نقاط مختلف بازدید می کنند و یا مسیحیانی که به دیدن معابد بودایی ها یا سایر ادیان می روند (نیکنام و حسینی، ۱۳۸۹). در یک تعریف دیگر می توان توریسم مذهبی را بخشی از توریسم فرهنگی دانست که قدرت زیادی برای اتصال احساسات دینی، هنر و ارزش های روحانی است. گفته می شود خواستگاه گردشگری به سفرهای زیارتی بر می گردد که متدینین برای زیارت اماکن مذهبی انجام می دادند و گردشگری شکل جدید و مدرن از سفرهای زیارتی است(گرابن[۵]، ۱۹۹۷).. یکی از قدیمی ترین انواع گردشگری که از جمله بزرگترین بخش های بازار سفر نیز به شمار می رود، گردشگری مذهبی است. در گردشگری مذهبی، مکان های زیارتی، مراسم و شعائر مذهبی مدنظر گردشگران قرار می گیرد مانند؛ زیارت کعبه و مزار ائمه(ع)، در مشهد، نجف، کربلا و غیره (قادری و همکاران، ۱۳۸۸). گردشگری مذهبی به بیان دیگر عبارت است از بازدید گردشگران از اماکن مقدس نظیر؛ زیارتگاه ها، امامزاده ها و غیره. گردشگری مذهبی و زیارتی به لحاظ مفهوم تخصصی تا حدودی متفاوت هستند. زائران کسانی هستند که انگیزه آنها از مسافرت فقط انجام امور مذهبی است. ولی گردشگران مذهبی ضمن انجام زیارت و شرکت در مراسم مذهبی از مکان های دیگر گردشگری اعم از مذهبی و غیر زیارتی نیز دیدن می کنند(نیازی و همکاران، ۱۳۸۹). ادیان جهانی همواره این باور را در پیروانشان پرورانده اند که بازدید و زیارت از یک مکان مقدس و مذهبی امری ستودنی است و تا حدودی می تواند گره های اعتقادی و روحانی و یا مشکلات معیشتی و جسمانی آنان را برطرف کند (بمانیان و محمودی، ۱۳۸۹). گردشگری مذهبی یکی از رایجترین نوع گردشگری در سراسر جهان به حساب می آید که سابقه آن به اعصار و قرون گذشته بر می گردد. بدون تردید یکی از مهم ترین و کهن ترین عوامل و انگیزه های مسافرت انسان باورهای مذهبی و احساسات دینی وی بوده است. انسان از ابتدای تاریخ، مکان هایی را مقدس می دانسته است و به منظور تامین نیازها و خواسته های روحی و روانی و از ترس بلایای طبیعی و غیر طبیعی، که زندگی او را تهدید می کرده به زیارت مکان های مقدس می رفته است، که از آن جمله می توان به کعبه اشاره نمود، که قبل از اسلام به عنوان بتخانه اعراب تلقی می گردید و با پیدایش اسلام زیارتگاه میلیون ها مسلمان گردید ه است. بودائیان، مسیحیان و قوم یهود نیز مانند دیگران برای زیارت به مکان های مقدس خویش سفر می کنند(محلاتی، ۱۳۸۰، ۱۲). جهانگردی با انگیزه مذهبی و زیارتی در عصر حاضر رونق زیادی یافته است به طوریکه عبادتگاه ها، مساجد، آرامگاه ها، امامزاده ها، کلیساها و غیره، هرساله پذیرای میلیون ها نفر زائر و معتقد به خود هستند. امروزه گردشگری مذهبی به سبب ویژگی های ساختاری و کارکردی خاص توانسته خود را در متن گردشگری جهانی جای دهد به طوریکه حوزه نفوذ آن سراسر جهان را فرا گرفته است و بر اساس برآوردهای صورت گرفته، ۲۶ درصد از کل جریان های گردشگری به گردشگری مذهبی اختصاص