فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان شامل 56 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نماز و دوستی اهل بیت علیهم السلام زینت دنیا و آخرت مومنان :

وجود مبارک امام صادق طبق نقل مرحوم ابن بابویه قمی(رضوان الله تعالی علیه) فرمود: «ثَلَاثَهٌ هُنَّ فَخْرُ الْمُؤْمِنِ وَ زِینَتُهُ فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَهِ»؛ سه اصل است که مایه افتخار مؤمن و زینت دنیا و آخرتِ اوست: یکی «الصَّلَاهُ فِی آخِرِ اللَّیلِ»؛ نماز شب، نگه داشتن پایان شب؛ دوم هم «وَ یأْسُهُ مِمَّا فِی أَیدِی النَّاسِ»؛ سوم «وَ وَلَایهُ الْإِمَامِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ ص ».

نماز شب چون یک نشئه جدایی دارد در قرآن فرمود: إِنَّ ناشِئَهَ اللَّیلِ هِی أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قیلاً؛ پایان شب موقع سحر زمزمه خوبی است که بنده با خدای خود داشته باشد؛ هم استراحت کرده است و هم مانع بیرونی نیست. در قرآن فرمود یک نشئه است: إِنَّ ناشِئَهَ اللَّیلِ هِی أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قیلاً. لذا نماز شب که بر وجود مبارک پیغمبر(علیه و علی آله آلاف التّحیه و الثّناء) لازم بود بر ما مستحب مؤکد است؛ این فخر ماست، این زینت ماست.

دوم: یأس از آنچه در دست مردم است هیچ طمعی نداشته باشیم که آنچه در دست دیگران است به ما برسد. اگر مال می خواهیم آن همّتمان بلند باشد که از منبع بخواهیم، همان خدایی که به او داد به ما هم می دهد. راه ما با خدا به خدا نزدیک تر از راه دیگران باشد؛ چرا از دیگران که مانده آنهاست و خورده آنهاست انسان طمع داشته باشد؛ فرمود: «وَ یأْسُهُ مِمَّا فِی أَیدِی النَّاسِ». سوم هم ولایت ما اهل بیت(علیهم السلام) شیعه باشد و پیرو قرآن و عترت باشد. این طلیعه بحث به مناسبت شهادت نورانی آن حضرت که در بیست و پنجم این ماه(شوال) است.

مطلب اساسی که قرآن به ما آموخت، فرمود: این سرمایه ای که خدا به شما به نام عمر داد این را در بامداد و شامگاه صرف سخن با او بکنید؛ چون او یک قطره آب را به این صورت در آورد: أَ لَمْ یک نُطْفَهً مِنْ مَنِی یمْنی. الآن صدها دانشکده پزشکی است که می خواهند همین یک مشکل ـ بدن ما را ـ حلّ کنند نمی توانند. بسیاری از بیماری ها هنوز کشف نشده، بسیاری از بیماری های کشف شده داروی آن کشف نشده؛ این تازه مربوط به بدن است، روح که حساب دیگری دارد. چرا با او سخن نگوییم. او که فرمود من از هر کسی به شما نزدیک تر هستم: فَسُبْحانَ اللَّهِ حینَ تُمْسُونَ وَ حینَ تُصْبِحُونَ؛شما بامداد و شامگاه وقتی دارید، نیمروز وقتی دارید، اینها را صرف گفتگوی با او بکنید. فَسُبْحانَ اللَّهِ حینَ تُمْسُونَ وارد شب می شوید، وَ حینَ تُصْبِحُونَ روز می کنید شامگاه و بامدادتان به نام خدا و بین این زمان ها هم بدانید که همه را او دارد اداره می کند. وَ عَشِیاشامگاه که می خواهید بخوابید، وَ حینَ تُظْهِرُونَ؛ وقتی که به ظهر وارد می شوید. «أظهر»؛ یعنی «دخل فی الظّهر»، وقتی وَ حینَ تُظْهِرُونَ شد نماز ظهر و عصرتان، رفیق می خواهید او، دوست می خواهید او، همراز می خواهید او، همه کار به دست اوست. فَسُبْحانَ اللَّهِ حینَ تُمْسُونَ وَ حینَ تُصْبِحُونَ که وَ لَهُ الْحَمْدُ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِیا وَ حینَ تُظْهِرُونَ؛ بامداد، شامگاه، بین بامداد و شامگاه، نیمروز به نام خدا؛ آن وقت چنین جامعه ای، نه بیراهه می رود نه راه کسی را می بندد.

مطلب اساسی که دین به ما گفته و الآن به صورت این فضای حقیقی، نه فضای مجازی؛ این مطلب را در پرانتز بارها شنیده اید که این فضا، فضای حقیقی است نه مجازی؛ چون سیم حقیقت نیست تا بی سیم بشود مجاز، چهره تلویزیون و شیشه حقیقت نیست تا بی شیشه بشود مجاز. هر وسیله ای که اندیشه را نقل و انتقال می دهد وسیله حقیقی است. این فضا، فضای حقیقی است. این دین به ما گفته قبل از اینکه بروید از چین یاد بگیرید، حرف هایتان را به چین بزنید، درست است که فرمود: «اطْلُبُوا الْعِلْمَ وَ لَوْ بِالصِّین »؛اما معنای آن این نیست که از آنجا یاد بگیرید. اوّل فرمود چیزی یادشان بدهید، بعد فرمود اگر حرف های خوبی دارند یاد بگیرید. دو ابرقدرت آن روز در خاورمیانه بود: یکی کسراهای ایران بود؛ دیگری هم قیصرهای روم، بیش از این دو قدرت که دیگر در خاورمیانه نبود. حضرت برای هر دو نامه نوشت که می آیید یا شما را بیاورم؟ حجاز یک حیاط خلوت بود برای این دو ابرقدرت. هیچ کس برای حجاز لشکرکشی نمی کرد؛ چون حجاز نه قدرت اقتصادی داشت، نه قدرت سیاسی داشت، نه قدرت دامداری و کشاورزی داشت؛ اینها را به عنوان حیاط خلوت حساب می کردند، ایران برای حجاز، اهمیتی قائل نبود، روم برای حجاز اهمیتی قائل نبود. وقتی سلطان ایران خسروپرویز دید نامه آمده که می آیی یا بیاورمت؛ این کدام قدرت است؟ برای روم هم همین را نوشت. قبل از اینکه به ما بگوید برو چین یاد بگیر، به ما گفت برو چین را یاد بده. به یمن نامه فرستاد، گماشته فرستاد، مبلّغ فرستاد تمام این منطقه هایی که مقدور آن روز بود، به وجود مبارک حضرت امیر فرمود تو برو یمن، تو اگر بتوانی یک نفر را هدایت کنی «لَئِنْ یهْدِی اللَّهُ بِک رَجُلًا وَاحِداً خَیرٌ لَک مِنْ أَنْ یکونَ لَک حُمْرُ النَّعَم »؛ فرمود: اگر یک نفر را بتوانی زنده کنی تمام کره زمین را به تو بدهند به اندازه زنده کردن یک آدم نیست، برای اینکه ایران بساطشان جمع می شود. فرمود: یوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کطَی السِّجِلِّ لِلْکتُبِ؛«سِجلّ»؛ یعنی طومار. این کاغذِ نوشته را نمی گویند «طومار»، این وقتی لوله شد، می شود «طومار»، اگر صفحه ای باشد، چند نفر امضا کرده باشند، این را می گویند صفحه؛ وقتی که لوله شد می گویند «طومار». فرمود: ما بساط آسمان و زمین را لوله می کنیم جمع می کنیم، این طور نیست که همیشه آسمان باشد همیشه زمین باشد. یوْمَ نَطْوِی السَّماءَ کطَی السِّجِلِّ لِلْکتُبِ. پس بساط آسمان برچیده می شود، بساط زمین برچیده می شود، عمری دارند؛ اما اگر کسی بتواند جوانی را نجات بدهد، مردی را نجات بدهد؛ فرمود: یا علی! می دانی ارزش نجات دادن یک انسان بیش از ارزش آسمان و زمین است؛ چون این یک موجود ابدی است. مگر انسان هزار میلیارد سال است صد هزار میلیارد سال است؟! الآن جا دارد ما سؤال کنیم زمین چند سالش است؛ اما جا دارد ما سؤال کنیم، دو دوتا چهارتا چند سالش است؟! این زمان و زمین برنمی دارد، این تازه ریاضی است، یک بخش آن به کمیت و مقدار بسته است؛ اما جانِ ما به ریاضی نیست، فوق ریاضی است، به زمان و زمین بسته نیست، ما هستیم که هستیم. فرمود: یا علی! برو یمن، مردم یمن را تربیت کن! «لَئِنْ یهْدِی اللَّهُ بِک رَجُلًا وَاحِداً خَیرٌ لَک مِنْ أَنْ یکونَ لَک حُمْرُ النَّعَم »؛ ما چنین جامعه ای هستیم. انسان روحی دارد که این آسمان و زمین در کنار گوشه او، یک گوشه جا می گیرند، اگر ـ إن شاءالله ـ وارسته شد، خیرِ او عالمگیر خواهد شد، اگر ـ خدای ناکرده ـ آلوده شد، این غدّه بدخیم در این فضای باز برای همه جامعه بدخیمی به بار می آورد.

الآن این دستگاه حقیقی، به هر حال هر نامی که دارد، این در دست است، ما باید پیام بدهیم، چین را آدم کنیم، آمریکا را آدم کنیم، اینها دائماً درصدد آدم کشی هستند. تمام کارخانه های ساخت اسلحه سه شیفته دارد کار می کند تا آدم بکشد. اینها در جنگ جهانی اوّل و دوم با اینکه حداقل هفتاد میلیون نفر را کشتند، هنوز سیر نشدند. اگر کشتن و کشتار قرار بود جامعه را اصلاح کند، جنگ جهانی اصلاح می کرد. الآن هر روز دارند آدم می کشند؛ حالا مستقیم نشد نیابتی، یا یمن یا سوریه یا عراق یا کشور دیگر. با کشتنِ مردم که جامعه اصلاح نمی شود، می شود همان جاهلیت. با عقل و عدل جامعه اصلاح می شود.

فرمود یا علی! تو مردم را هدایت کن! بعد فرمود: وقتی چین رفتی، چهارتا حرف هم از آنها یاد بگیر؛ نه اینکه این فضا را دست ما دادند که ببینیم غرب چه می گوید، شرق چه می گوید آن هم آلوده. این بیان نورانی امام صادق است فرمود: «مَنِ اسْتَوَی یوْمَاهُ فَهُوَ مَغْبُون ».سوره ای در قرآن کریم است به نام سوره «تغابن» که یوْمَ یجْمَعُکمْ لِیوْمِ الْجَمْعِ ذلِک یوْمُ التَّغابُنِ. یکی از نام های قیامت، «تغابن» است که غَبْن افراد روشن می شود که چه کسی مغبون شده، چه کسی مبغون نشده. دنیا هم دار تجارت است یک عده: وَ کانُوا قَوْماً بُوراً.«بائر» که می دانید چیست؟ آن جایی که کشت و زرع نمی شود، «بائر» است. فرمود: یک عده بائرند، یک عده دائرند، یک عده: فَما رَبِحَتْ تِجارَتُهُمْهستند، یک عده: یرْجُونَ تِجارَهً لَنْ تَبُورَ[ هستند، یک عده خودشان بائرند. چرا ما بائر باشیم؟ مایی که می توانیم یرْجُونَ تِجارَهً لَنْ تَبُورَ باشیم، چرا بائر باشیم؟ فرمود: یک عده این چنین هستند، یک عده آن چنان هستند. صحنه قیامت، صحنه «تغابن» است؛ یعنی روز ظهور «غَبْن». یوْمَ یجْمَعُکمْ لِیوْمِ الْجَمْعِ ذلِک یوْمُ التَّغا