فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا…

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا…؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا… انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 69 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا…:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا… آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا… با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا… از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا…، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شهادت منتهای آرزوی مردان خدا… :

زندگی، دیدگاه ها و تلاش های چهارمین شهید محراب

حضرت آیت اللّه عطاء اللّه اشرفی اصفهانی در شعبان المعظم ۱۳۲۲ قمری برابر با سال ۱۳۸۱ خورشیدی در خانواده ای روحانی در سده (خمینی شهر فعلی) دیده به جهان گشود.

وی، تنها فرزند ذکور حجت الاسلام میرزا اسد اللّه -از ائمه جماعت و اهل منبر-بود. مرحوم میرزا اسد اللّه دارای کمالات و سجایای اخلاقی فراوانی بود و خود، فرزند حجت الاسلام میرزا محمد جعفر، از اهل فضیلت سده، بود. جدّ اعلای ایشان نیز از علمای جبل عامل بود و نسب این خاندان به همین منطقه در لبنان می رسید که به گفته خود شهید محراب، اجداد آن ها در صدر اسلام به برکت وجود ابوذر-صحابی گران قدر رسول خدا(ص) -به اسلام گرویده بودند.

از طرف مادر نیز، نسب شهید به سادات می رسد. چرا که والده ایشان، علویه و از خانواده مؤیدی-از سادات معروف و صحیح النسب اصفهانی-بودند و نسب شان به حضرت امام حسن مجتبی(ع) می رسد.

باری، شهید، دوران کودکی را در سده سپری کرد و تحصیلات ابتدایی و مقدماتی را در همان جا در نزد مرحوم سید مصطفی فراگرفت. «عطاء اللّه» کوچک، به قدری دارای هوش و ذکاوت بود که در سن ۹ سالگی نصاب صبیان را از حفظ بود. در ۱۲ سالگی، برای ادامه تحصیل رهسپار شهر اصفهان شد و به مدت ۱۰ سال، در حوزه علمیه اصفهان، در محضر استاتیدی چون آیت اللّه های مرحوم فشارکی، درچه ای، نجف آبادی و مدرّس، دروس ادبیات، سطح و نیز یک دوره درس خارج فقه و اصول را گذراند و سپس در سن ۲۰ سالگی راهی حوزه علمیه قم شد. ابتدا به مدت یک سال در مدرسه رضویه سکونت یافت و سپس به همراه مرحوم آیت اللّه حاج شیخ عبد الجواد جبل عاملی در حجره فوقانی شمالی مدرسه فیضیه رحل اقامت افکند. در نهایت به حجره شماره ۲۱ همین مدرسه منتقل شد و به مدت ۲۰ سال پیاپی، در همان حجره ماند. شهید، به سبب تنگدستی و فقر شدید نمی توانست خانه ای اجاره کند و خانواده اش را به قم بیاورد.

ایشان در تمامی این ۲۰ سال، در محضر مراجع بزرگ تقلید، همانند آیات عظام، مرحومان حائری، بروجردی و علمای ثلاث-حجت، خوانساری و صدر-به کسب علوم اسلامی پرداخت و در سن ۴۰ سالگی به اخذ درجه اجتهاد نائل آمد. شهید، اجازه اجتهاد خود را از مرحوم آیت اللّه العظمی سید محمد تقی خوانساری(ره)، در سال ۱۳۶۲ قمری، دریافت کرد.

آیت اللّه اشرفی اصفهانی در سال ۱۳۳۵ خورشیدی برای اداره حوزه علمیه کرمانشاه و نیز امر تدریس، به نمایندگی از آیت اللّه العظمی بروجردی(ره) رهسپار آ دیار شد. شهید، در مدت ۲۶ سال اقامت در کرمانشاه، ضمن اداره حوزه علمیه و تدریس علوم اسلامی-از جمله سطوح عالی حوزه-به تبلیغ و ارشاد مردم منطقه پرداخت.

شهید اشرفی اصفهانی، از زمان قیام ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ تا پیروزی انقلاب شکوه مند اسلامی، به مبارزه علیه رژیم طاغوتی و منحط پهلوی، از طریق اعلامیه ها و سخنرانی های روشن گرانه، پرداخت. به همین سبب بارها مورد خشم رژیم قرار گرفت. مثلا یک بار-در آستانه پیروزی انقلاب-به وسیله مزدوران رژیم، شبانه دستگیر و روانه زندان کمیته شهربانی تهران شد. اما پس از آزادی، لحظه ای از تلاش بازنایستاد و جزو علمایی بود که به همراه آیت اللّه شهید استاد مرتضی مطهری، ضمن تحصن در دانشگاه تهران، خواستار بازگشت فوری حضرت امام شد.

آیت اللّه اشرفی اصفهانی، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، از سوی حضرت امام خمینی(ره) عهده دار مسؤولیت امامت جمعه در کرمانشاه شد و حدود ۳ سال در این سنگر انجام وظیفه کرد. او همواره با ضد انقلاب، منافقین، رژیم صدام و اربابان آمریکایی و صهیونیستی اش، به مبارزه بر می خاست و در این راه دوبار مورد سوء قصد نافرجام قرار گرفت.

این عالم ربانی و عارف وارسته سرانجام در روز جمعه ۲۳ مهر ۱۳۶۱ خورشیدی، پیش از ایراد خطبه های نماز جمعه، در مسجد جامع کرمانشاه، بر اثر انفجار نارنجک توسط یکی از منافقین، در سن ۸۰ سالگی، شربت شهادت نوشید و به سلسل جلیل شهدای محراب-از امیر المؤمنین علی(ع)، تا شهیدان محراب انقلاب خمینی(ره) -پیوست.

سیمای معنوی شهید

بی گمان و به گفته بسیاری از بزرگان، و معاشران شهید، بهترین راه برای شناخت آن عالم و الامقام، مراجعه به پیام حضرت امام(ره) است. پیام الهی امام امّت، معجونی از مقامات و فضایل یک شیعه واقعی و انسانی گران قدر و صاحب حالات الهی و سزاوار توجه و عنایت همیشگی است. چرا که شناخت صحیح ابعاد وجودی علمای راستین، مناسب ترین الگوی رفتاری برای جامعه اسلامی است؛ علی الخصوص آن بزرگوارانی که به اعلی درجه، یعنی مقام شهادت، نائل شده اند.

با این مقدمه، برمبنای پیام حضرت امام، توضیحات مختصری در مورد فضایل آن فقید فرزانه در ذیل می آید:

صفای نفس

سالک، با ترک گناه و عمل به دستورات الهی، از طریق جهاد اکبر و مبارزه با نفس، وجود خود را صیقل می دهد و موجب صفای نفس خود می شود. وقتی کسی به چنین مقامی برسد، وجودش در نظر هر انسانی یادآور”محبوب “است؛ هم چنان که امام درباره شهید فرمودند: “هر وقت آقای اشرفی را می بینیم به یاد خدا می افتم. “

آرامش روح

انسانی به مقام بلند آرامش می رسد که همه امور را به پروردگار واگذارد و با تمام وجود به ذات اقدس الهی توکل کند. چنین شخصی از حوادث عالم ترس و دلهره ندارند، چون همه چیزش را به محبوب سپرده است. این آرامش را، مدام، در مواجهه های شهید با تهدیدهای دشمنان، به خوبی می توان دریافت. به ویژه آن جا که می فرماید:

«شهادت، منتهای آرزوی من است.»

این کلام آن بزرگوار، نشانه ای از قوت نفس و صلابتش در برابر ناملایمت هاست، و ثمره تقوا و خداترسی اوست. حضرت امام در جای دیگری از پیام نورانی شان، به این نکته اشاره و شهید اشرفی اصفهانی را انسانی قوی النّفس معرفی می کنند.

اطمینان قلب

از ابن عباس نقل می کنند که از حضرت رسول (ص) در خصوص آیه شریف «… الا بذکر اللّه تطمئنّ القلوب» پرسید که چه کسانی با ذکر خدا دل های شان آرام می گیرد، و حضرت فرمودند: «آن ها، ما اهل بیت و شیعیان مان هستیم.»

بی گمان شهید محراب از شیعیان خالص و واقعی اهل بیت(ع) بود و بهترین شاهد این مدعا، سیر عملی و ارادت فوق العاده اش به آن پاکان است. هم چنان که نزدیکان شهید نقل می کنند، او همواره لبانش به ذکر خدا مشغول بود و کلمه هایی مانند “یا اللّه “و”یا حسین “بر زبانش جاری می شد. هر گاه این کلمه ها را می گفت، رخسارش برافروخته می شد و بر شنونده چنان تأثیری می گذاشت که گویی ندایی آسمانی شنیده است.

بی گمان و به گفته بسیاری از بزرگان، و معاشران شهید، بهترین راه برای شناخت آن عالم و الامقام، مراجعه به پیام حضرت امام(ره) است. پیام الهی امام امت، معجونی از مقامات و فضایل یک شیعه واقعی و انسانی گران قدر و صاحب حالات الهی و سزاوار توجه و عنایت همیشگی است.

خالی بودن از هواهای نفسانی

«الهی، این تویی که اغیار را از دل های دوستانت زدودی، تا آن که به جز تو را دوست نداشتند». [امام حسین(ع) در فرازی از دعای عرفه]

شهید محراب با تأسی بر فرموده مولایش حسین(ع) و نیز امام صادق(ع) که فرموده اند:

«قلب، حرم خداوند است»، قلبش را از اغیاری نظیر حبّ ریاست، مال، نفس، شهوت و دنیا خالی کرد تا آن جا که همه چیز را با چشم الهی می دید و چه زیبا، این گونه، دیده هایش را به دیگران منتقل می کرد:

«روحیه برادران رزمنده، پیش روی آن ها و فتوحاتی را که حاصل شده، در خدمت امام عنوان کردیم. ما در فتوحات، هرچه دیدیم، فقط خدا را دیدیم. یعنی معلوم بود که فقط نیروی غیبی و الهی و حمایت امام عصر(عج)، پشتیبان رزمندگان ما بوده است، و الاّ ما به رموز جنگی وارد نیستیم. تا اندازه ای که رفتیم و بررسی کردیم، فقط دست خدا را دیدیم و حمایت غیبی و مدد الهی و حمایت امام زمان(ع)، و این فتوحات که به دست آمده، شبه اعجاز است.»

تارک هوی

«شجاع ترین مردم کسی است که بر هوای نفسش غلبه کند». [حضرت علی(ع) ]

امیر مؤمنان(ع) در فرموه دیگرش، زهد را برخاسته از ترک هوای نفس و زینت و دنیا می داند (به تصویر صفحه مراجعه شود) و شهید اشرفی اصفهانی به حق، مصداق این روایت شریف است، چنان که برای در آغوش گرفتن شاهد وصال شهادت، از خواهش ها و حتی امیال مباح و حلال نیز فاصله گرفت و فارغ از هرگونه تعلقی، خود را آماده جان بازی در راه مکتب نورانی سیّد و سالار شهیدان(ع) کرد. شهید اشرفی ۱۳ روز قبل از شهادت در محراب عبادت گفته بود: «امیدوارم چهارمین شهید محراب، من باشم».

اطاعت امر مولا

رسول اکرم (ص) می فرمایند: «خدای تبارک و تعالی فرمود: من مطیع کسی هستم که اطاعتم کند.»

در سوره نساء، آیه ۸۰، نیز داریم:

«من یطع الرّسول فقد اطاع اللّه؛ کسی که از پیامبر اطاعت کند، خدا را اطاعت کرده.»

پس، کسی که از پیامبر اعظم(ص) اطاعت کند، از خداوند اطاعت کرده و در آیه ۶۹ از همین سوره مبارکه نیز تأکید شده است که چنین کسی در روز رستاخیز هم نشین کسانی خواهد بود که خداوند نعمت خود را بر آنان تمام کرده، از پیامبران و صدّیقان و شهدا و صالحان، و آن ها رفیقان خوبی هستند.

شهید اشرفی اصفهانی، مزد اطاعت از خدا و رسولش را از دست مبارک نخستین شهید محراب، مولای متقیان علی(ع)، دریافت کرد و این، بالاترین سعادت هاست.

جامع علم مفید

علم مفید، علمی است که عالم به علم خود عمل کند و نیز عملش برای آخرت و هدایت مردم، نافع باشد. اولین فایده علم به عالم بر می گردد؛ وقتی که به علمش عمل کند.

شهید محراب، ضمن این که خود را از زلال علم اهل بیت (ع) سیراب کرد و علاوه بر مقام منیع اجتهاد و فقاهت و علمیّت، صاحب تألیفات وزینی چون “مجمع الشتات” در هفت مجلّد، “برهان قرآن” در یک مجلد و تقریرات و نوشته های چاپ نشد دیگری شد. ایشان، خود، دراین باره گفته است:

«در قم که بودیم، سطوح عالی را تدریس می کردیم. به کرمانشاه هم که آمدیم، تا یکی دو سال قبل که چشمان مان ضعیف نشده بود، همین سطوح عالی، مثل رسائل و مکاسب و کفایه را تدریس می کردیم و در ماه مبارک رمضان و غیر از آن جلسات تبلیغی هم داشتیم، البته، بنده، علاقه ام این است که مطالبی را که عنوان می کنم، جنبه تفسیری داشته باشند.»

ایشان تسلط خاص و ممتازی بر آیات قرآن داشت، تا آن جا که در خطبه های نماز جمعه و سخنرانی ها، تا حد امکان، از آیات کریمه قرآن استفاده می کرد.

حضرت امام(ره)، در بخش دیگری از پیام شان، شهید محراب را عالمی خدمت گزار معرفی می کنند که عبارتی است جامع و درخور توجه خاص و نیز حاوی نکات مهمی از زندگی آیت اللّه اشرفی اصفهانی است.

با نگاهی کوتاه به زندگی ایشان، در می یابیم که از زمان به ثمر نشستن تا لحظه شهادت، به صورت مداوم، در خدمت اسلام و شریعت