بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل قرآن کتاب نور و ذکر محفوظ :

خدای سبحان قرآن را به عنوان نور، معرّفی کرده است: «قَدْ جاءَکمْ مِنَ اللَّهِ نُورٌ وَ کتابٌ مُبِینٌ»[۱] و در جای دیگر می فرماید: کفّار و منافقین در تلاشند که نور خدا را با فوت دهانشان خاموش کنند ولی خدا نمی گذارد: «یرِیدُونَ لِیطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ کرِهَ الْکافِرُونَ»[۲]از بین بردن قرآن کریم و خاموش کردن این نور الهی به یکی از دو صورت محقق می شود: یا قرآن را از اساس نابود کنند و یا آن را به صورت کتابی تحریف شده در بین مردم باقی گذارند که نتواند هدف و رسالت اصلی خود را برساند، بلکه مردم را به ضلالت و گمراهی بکشاند.

برخی به رسول الله ـ صلّی الله علیه و آله ـ پیشنهاد دادند قرآن را عوض کند: «ائْتِ بِقُرْآنٍ غَیرِ هذا أَوْ بَدِّلْهُ»[۳] یعنی یا این کتاب را عوض کن و یا خطوط اساسی این قرآن را تغییر بده که آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ فرمود: «ما یکونُ لِی أَنْ أُبَدِّلَهُ مِنْ تِلْقاءِ نَفْسِی إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ ما یوحی إِلَی»[۴]عوض کردن یا تغییر دادن قرآن به دست من نیست و من هر چه درباره ی دین می گویم یا هرچه می کنم بر اساس وحی الهی است. گروه مزبور که پیشنهاد تغییر یا تبدیل را دادند، قصد داشتند نور خدا را به وسیله ی خود پیامبر خاموش کنند و افرادی هم سعی داشتند تا با تبلیغات مسموم یا مبارزه با آن در حدّ ادعای مثل آوری برای قرآن و یا تحریف و دست بردن در قرآن و کم و زیاد کردن آن، در نور الهی ضعفی ایجاد کنند و خدای متعال به عنوان قانونی کلّی و همیشگی می فرماید: «وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ کرِهَ الْکافِرُونَ»[۵]خداوند بر خلاف میل کافران نور خود را تتمیم و تأیید می کند.

در سوره ی توبه نیز آیه ای به همین مضمون آمده: «یرِیدُونَ أَنْ یطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ بِأَفْواهِهِمْ وَ یأْبَی اللَّهُ إِلاَّ أَنْ یتِمَّ نُورَهُ وَ لَوْ کرِهَ الْکافِرُونَ»[۶] تفاوت این آیه با آیه ی سوره ی «صف» آن است که در اینجا می فرماید ما نمی گذاریم آنها خاموش کنند ولی در سوره ی صف می فرماید اینها دارند مقدّمات خاموش کردن نور الهی را فراهم می کنند و ما اجازه ی آماده کردن مقدّمات را هم به آنها نمی دهیم و نور خود را برای همیشه حفظ می کنیم. متعلّق اراده در «یرِیدُونَ أَنْ یطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ» خود خاموش کردن است یعنی اراده ی خاموش کردن نمودند ولی در « یرِیدُونَ لیطْفِؤُا نُورَ اللَّهِ» متعلق اراده، سبب و مقدّمه ی خاموش کردن است یعنی اراده ی کاری را کرده اند که به خاموش کردن منتهی می گردد. «وَ یأْبَی اللَّهُ إِلاَّ أَنْ یتِمَّ نُورَهُ» یعنی «یحفظ أصله و یتمّمهُ حدوثاً و بقاءً» خداوند هم اصل قرآن را در مرحله ی حدوث و هم در مرحله ی باقی ماندن از گزند حوادث حفظ می کند و از هر نقص و آسیبی نگه می دارد؛ زیرا اوست که بر بندگانش قاهر است: «وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ»[۷] کافران خیال کرده اند که «نور خدا» مانند نور شمع یا کبریت است که بتوانند آن را با دمیدن خاموش کنند. نور قرآن کریم از باب تشبیه معقول به محسوس مانند نورخورشید است که هیچ گاه با دمیدن خاموش نمی شود. البتّه زمانی نور خورشید از بین می رود، ولی نور قرآن برای ابد باقی است. آن روزی که خورشید نور خود را از دست می دهد «إِذَا الشَّمْسُ کوِّرَتْ»[۸] تازه روز نور افشانی قرآن کریم است. آن روز روشن می شود که قرآن، سراسر جهان را نورانی کرده و این نور برای همیشه باقی خواهد ماند.

کافران درگذشته می خواستند با کشتن پیامبران نور شریعت و دین الهی را خاموش کنند: «وَ یقْتُلُونَ الْأَنْبِیاءَ بِغَیرِ حَقٍّ»[۹] ولی شهادت آنها نور خدا را پر فروغتر کرد. درباره ی ائمه ـ علیهم السّلام ـ نیز همین کار را کردند ولی نتیجه برعکس شد. خواستند وجود مبارک سید الشهداء ـ سلام الله علیه ـ را بکشند که نور الهی خاموش شود ولی همان شهادت، نور خدا و دین خدا را برای همیشه تثبیت و تضمین کرد و لذا زینب کبری ـ سلام الله علیه ـ در شام به یزید فرمود: «کد کیدک و ناصب جهدک واسع سعیک فوالله لا تمحو وحینا ولا تمیت ذکرنا»[۱۰]هر چه در توان داری به کار گیر و هر فکر و حیله ای که می توانی بکار بند، تو هرگز نمی توانی وحی ما را خاموش کنی و ذکر ما را بمیرانی و از یاد تاریخ و جوامع بشری ببری.

قرآن، ذکر محفوظ است

از آیاتی که دلالت بر حفظ قرآن از بطلان و تحریف دارد، آیه ی کریمه ی «رصد» است که می فرماید: «فَإِنَّهُ یسْلُک مِنْ بَینِ یدَیهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً* لِیعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَیهِمْ وَ أَحْصی کلَّ شَیءٍ عَدَداً»[۱۱] رصد یعنی مراقبانی که در کمینند «إِنَّ رَبَّک لَبِالْمِرْصادِ».[۱۲]خدای سبحان طبق این آیه، وجود مبارک رسول اکرم ـ صلّی الله علیه و آله ـ را در محافظت فرشتگان قرار داده که برخی پیش ازآن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ هستند تا وحی را از مبدأ نزول، تا قلب مطهّر آن حضرت – صلّی الله علیه و آله ـ همراهی کنند و برخی پس از آن حضرت ـ صلّی الله علیه و آله ـ تا رسول