فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت

ارائه‌ی فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت – تجربه‌ای خاص و متمایز!

پاورپوینتی حرفه‌ای و متفاوت:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت شامل 70 اسلاید جذاب و کاملاً استاندارد است که برای چاپ یا ارائه در PowerPoint آماده شده‌اند.

ویژگی‌های برجسته فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت:

• طراحی خلاقانه و حرفه‌ای: فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت به شما این امکان را می‌دهد که مخاطبان خود را با یک طراحی خیره‌کننده جذب کرده و پیام خود را به بهترین شکل انتقال دهید.
• سادگی در استفاده: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت به گونه‌ای طراحی شده‌اند که استفاده از آن‌ها بسیار آسان باشد و نیاز به تنظیمات اضافی نداشته باشید.
• آماده برای ارائه: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت با کیفیت بالا و بدون نیاز به ویرایش، آماده استفاده هستند.

کیفیت تضمین‌شده با دقت بالا:

فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت با رعایت بالاترین استانداردهای طراحی تولید شده است. بدون نقص یا بهم‌ریختگی، تمامی اسلایدها آماده برای یک ارائه بی‌نقص و حرفه‌ای هستند.

نکته مهم:

هرگونه تفاوت احتمالی در توضیحات ممکن است به دلیل نسخه‌های غیررسمی باشد. نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت با دقت و حرفه‌ای تنظیم شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت را دانلود کنید و ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل نگاهی به ریشه های نظری؛ مولفه های مقاومت :

در دو مقاله پیشین (شماره های ۲۱۰ و ۲۱۱) مبلغان، به بررسی برخی از مؤلفه های ایجابی و سلبی مقاومت در منظومه فکری مقام معظم رهبری> ; پرداخته شد که عبارت بودند از: وحدت کلمه، تشکیل جبهه واحد مقاومت، نقش فرهنگ در مقاومت، نقش مساجد در مقاومت، نفی استکبار و استبدادستیزی، نفی سلطه و سلطه ستیزی.[۱] در این مقاله هدف این است که ریشه های فکری و نظری این مؤلفه ها در بستر دین تا اندازه ای بررسی و تبیین شود. به بیان دیگر، پرسش اصلی این نوشتار عبارت است از: هر یک از این مؤلفه ها در چه بستر و فضای فکری و اندیشه ای تولید شده و ریشه های نظری آنها چیست؟

۱- توحید محوری

برای پاسخ به پرسش فوق، لازم است بدانیم بین مقوله های خداشناسی، اسلام شناسی، ولایت شناسی، جهان بینی، انسان شناسی و جامعه مطلوب به همراه مؤلفه های آن جامعه، ارتباطی تنگاتنگ و ناگسستنی وجود دارد، به نحوی که تحقق جامعه مطلوب – که بحث گفتمان مقاومت و مؤلفه های آن، بخشی از مؤلفه های جامعه مطلوبند – محصول این ارتباط تنگاتنگ و زنجیره واراند.

به عبارتی دیگر، در رأس نظام بینشی مبتنی بر آموزه های اسلامی، مسئله توحید و خداشناسی قرار دارد، به گونه ای که تمامی بایدها و نبایدها و مسائل مختلف مطرح در این نظام، محصول نگرش توحیدی اند و توحیدمحوری در تمام مؤلفه های دینی، به ویژه مؤلفه های مقاومت وجود دارد. این سخن برای کسی که در متون دینی اندک تأملی داشته باشد، واضح و مبرهن است.

الف) توحیدمحوری در مؤلفه «وحدت کلمه»؛

قرآن کریم بارها مسلمانان را به وحدت کلمه، اتحاد و اخوّت دعوت کرده و در تمام آنها، این مؤلفه را مبتنی بر توحیدمحوری نموده است که به برخی از آنها اشاره می شود:

۱- آیه اعتصام:

(وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جمِیعًا وَلَا تفَرَّقُوا وَاذْکرُوا نعْمَتَ اللَّهِ عَلَیکمْ إِذْ کنتُمْ أَعْدَاءً فَأَلَّفَ بَینَ قُلُوبِکمْ فأَصْبَحْتُم بنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا وَکنتُمْ عَلَی شَفَا حُفْرَهٍ مِّنَ النَّارِ فَأَنقَذَکم مِّنْهَا کذِلک یبَینُ اللَّهُ لَکمْ آیاتِهِ لَعَلَّکمْ تَهْتَدُونَ)[۲]؛ «و همگی به رشته (دین) خدا چنگ زده، به راه های متفرّق نروید، و به یاد آرید این نعمت بزرگ خدا را که شما با هم دشمن بودید، در دلهای شما الفت و مهربانی انداخت و به (لطف و) نعمت او همه برادر (دینی) یکدیگر شدید، و در پرتگاه آتش بودید، شما را نجات داد. بدین گونه خدا آیاتش را برای (راهنمایی) شما بیان می کند، باشد که هدایت شوید.»

در این آیه مسئله اتحاد و مبارزه با هرگونه تفرقه مطرح شده است. درباره اینکه منظور از «بِحَبْلِ اللَّهِ» چیست؟ مفسران احتمالات مختلفی ذکر کرده اند؛ بعضی می گویند: منظور از آن، قرآن است، و برخی معتقدند اسلام است، و بعضی دیگر گفته اند: منظور خاندان پیامبر(ص) و ائمه معصومین(ع) هستند.

در روایاتی که از معصومین(ع) نقل شده است نیز همین تعبیرات دیده می شود، مثلاً در تفسیر «درّ المنثور» از پیغمبر اکرم (ص) و در کتاب «معانی الاخبار» از امام سجاد(ع) نقل شده است که فرمود: حبلِ الله قرآن است، و «تفسیر عیاشی» از امام باقر(ع) نقل می کند که فرمود: ریسمان الهی، آل محمد(ص) هستند که مردم مأمور به تمسک به آنها شده اند؛ ولی این احادیث و تفسیرها، هیچ کدام با یکدیگر اختلاف ندارند؛ زیرا منظور، هرگونه وسیله ارتباط با ذات پاک خداوند است؛ خواه این وسیله اسلام باشد، یا قرآن، یا معصومان(ع)، و به عبارت دیگر، تمام آنچه گفته شد، در مفهوم وسیع «ارتباط با خدا» که از معنای «ِحبْلِ اللَّه» استفاده می شود، جمع اند.[۳]

قرآن به نعمت بزرگ اتحاد و برادری اشاره کرده و مسلمانان را به تفکر در وضع اندوهبار گذشته، و مقایسه آن «پراکندگی» با این «وحدت» دعوت می کند و می فرماید: «و نعمت (بزرگ) خدا را بر خود یاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید و او در میان دلهای شما الفت ایجاد کرد، و به برکت نعمت او برادر شدید.»

علامه در «المیزان» ذیل این آیه در مورد مسئله اتحاد و اینکه خداوند قرار دادن اتحاد را نعمتی از جانب خود شمرده، می فرماید: «واذْکرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیکمْ» اشاره دارد به اینکه اگر شما را به اعتصام و عدم تفرقه می خوانیم، بی دلیل نیست. دلیل بر اینکه شما را بدان دعوت کرده ایم، همین است که خود به چشم خود ثمرات اتحاد و اجتماع و تلخی عداوت و حلاوت محبت و الفت و برادری را چشیدید و در اثر تفرقه در لبه پرتگاه آتش رفتید و در اثر اتحاد و الفت از آتش نجات یافتید، و اگر ما این دلیل را به رخ شما می کشیم، نه از این باب است که بر خود واجب می دانیم هرچه می گوییم، دلیلش را هم ذکر کنیم و اگر ذکر نکنیم، دلیل بر این است که گفتارمان حق نبوده، نه، گفتار ما همیشه حق است، چه دلیلش را هم ذکر بکنیم و چه نکنیم؛ بلکه از این باب است که بدانید این تمسک به حبل اللَّه و اتحاد شما نعمتی است از ناحیه ما. . . .[۴] در حقانیت اسلام و پیامبر عظیم الشأن(ص) همین بس که در کم تر از نیم قرن، از قومی بدوی و تهی از تمدن، با ایجاد اتحاد و آموزه های انسان سازانه ای که به آنها داد، چنان ملتی ساخت که بر نیمی از عالم حکومت می کردند و چنان تأثیری در تمدنهای همجوار دوران خویش گذاشتند که تا به امروز آثار آن غیر قابل انکار است و بسیاری از تاریخ شناسان و اندیشمندان را مجذوب خود کرده و باعث شده است که نتوانند از کنار آن بی تفاوت عبور کنند. به عنوان نمونه چند مورد از این اعترافات را متذکر می شویم:

«جان دیون پورت» دانشمند و نویسنده معروف انگلیسی در سده نوزدهم میلادی، می نویسد: «. . . محمد(ص) یک نفر عرب ساده، قبایل پراکنده کوچک و برهنه و گرسنه کشور خودش را مبدل به یک جامعه فشرده و با انضباط کرد و در میان ملل روی زمین آنها را با صفات و اخلاق تازه ای معرفی کرد، و در کم تر از سی سال، این طرز و روش، امپراطور قسطنطنیه را مغلوب کرد و سلاطین ایران را از بین برد. سوریه و بین النهرین و مصر را تسخیر کرد و دامنه فتوحاتش را از اقیانوس اطلس تا کرانه دریای خزر و تا رود سیحون بسط داد.»[۵] «توماس کارل» می گوید: «خداوند عرب را با اسلام از تاریکیها به سوی روشناییها هدایت فرمود. از ملت خموش و راکدی که نه صدایی از آن می آمد و نه حرکتی محسوس بود، ملتی به وجود آورد که از گمنامی به سوی شهرت، از سستی به سوی بیداری، از پستی به سوی فراز، و از عجز و ناتوانی به سوی نیرومندی سوق داده شده، نورشان از چهار سوی جهان می تابید. از اعلان اسلام یک قرن بیش تر نگذشته بود که مسلمانان یک پا در هندوستان و پای دیگری در اندلس نهادند و بالاخره در همین مدت کوتاه، اسلام بر نصف دنیا نورافشانی می کرد.»[۶]

«جواهر لعل نهرو» دانشمند و سیاستمدار فقید هندی، در این باره می نویسد: «سرگذشت عرب و داستان اینکه چگونه به سرعت در آسیا و اروپا و آفریقا توسعه یافتند و فرهنگ و تمدن عالی و بزرگی را به وجود آوردند، یکی از شگفتیهای تاریخ بشری می باشد. نیرو و فکر تازه ای که عربها را بیدار ساخت و ایشان را از اعتماد به نفس و قدرت سرشار ساخت، اسلام بود. . .»[۷]

۲- آیه امت واحده

(إِن هذِهِ أُمَّتُکمْ أُمَّهً وَاحِدَهً وَأَنَا رَبُّکمْ فَاعْبُدُونِ)[۸]؛ «بی تردید این امت شما امت واحده است و من پروردگار شما هستم، پس مرا پرستش کنید!»

مسئله امت واحده که تحقق آن در وحدت امت اسلام و وحدت کلمه است، مسئله ای است که باید مسلمانان بدان آگاه شده، اهمیت این شعار قرآنی را دریابند و در مجد و عظمت آن تفکر و تدبر کنند. تفرقه و جداییها را بزدایند و مطلع باشند که هرگونه حرکت، صدا و قلمی که به دوگانگی و تفرقه میان مسلمانان بینجامد، هدف و خواسته دشمنان و برخلاف دعوت قرآن و آموزه های اسلام است.

۳- آیه نهی از تفرقه

(وَلَا تکونُوا کالَّذِینَ تَفَرَّقُوا وَاخْتَلَفُوا مِن بَعْدِ مَا جَاءَهُمُ الْبَینَاتُ وَأُولَئِک لَهُمْ عَذَابٌ عَظِیمٌ)[۹]؛ «و شما مسلمانان مانند مللی نباشید که پس از آمدن آیات روشن برای (هدایت) آنها، راه تفرقه و اختلاف را پیمودند، که البته برای آنها عذابی بزرگ خواهد بود.»

در این آیه خداوند امت اسلام را از پیمودن راه امتهایی که اتحاد خویش را از دست داده، به تفرقه و اختلاف گرویدند، نهی می کند و با عذابی سخت نهیب می زند. آشکار است که یکی از علل مهم فروپاشی امتها، اختلافات و نزاعهای درونی آن است و این خود یکی از زمینه های مستحق شدن یک امت برای عذاب الهی می باشد؛ چراکه در آیه ۱۰۳ آل عمران، اتحاد را نعمتی الهی و از جانب خویش معرفی فرموده و طبق آیات و روایات متعددی، ناسپاسی و یا اتلاف این نعمت الهی، کفران نعمت است که برای آن وعده عذاب داده شده.

۴- آیه ولایت

(وَأَطِیعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِیحُکمْ وَاصبِرُوا إِن اللَّه مَعَ الصَّابِرِینَ)[۱۰]؛ «و همه پیرو فرمان خدا و رسول باشید و هرگز راه اختلاف و تنازع نپویید که در اثر تفرقه ضعیف شده و قدرت و عظمت شما نابود می شود و صبر کنید که خداوند با صابران است.»؛ یعنی با نزاع و کشمکش در میان خود ایجاد اختلاف نکنید و خود را دچار ضعف مسازید و عزت و دولت و غلبه بر دشمن را از دست مدهید؛ چون اختلاف، وحدت کلمه و شوکت و نیروی شما را از بین می برد.[۱۱]

وحدت کلمه در کلام و سیره امیرالمؤمنین(ع)

مؤلفه «وحدت کلمه» به عنوان یکی از مؤلفه های «گفتمان مقاومت» در اندیشه و کلام امیر مؤمنان علی(ع) جایگاه رفیعی دارد. در منظر ایشان، سه چیز عامل وحدت است: خدای واحد، پیامبر واحد و کتاب آسمانی واحد.[۱۲] حضرت به تمام امت اسلامی به مثابه پیکری واحد می نگریست که تفرقه و جنگ فرقه ای عامل تخریب این پیکر است. ایشان اختلافات عقیدتی خوارج را مانعی برای بهره مندی آنها از بیت المال مسلمین ندانستند و حتی خطاب به اهل کوفه، از اصحاب جمل با واژه «برادر» یاد فرمود: «ای اهل کوفه! شما را فرا خواندم تا به همراه ما نزد برادران بصری خود برویم.»[۱۳]

امام(ع) به مقوله وحدت به دید هدیه ای الهی می نگریست که موجب الفت و مودت بین آنها شده، مؤمنان در سایه آن، به آرامش و امنیت دست پیدا می کنند. نعمتی که ارزش آن بی انتها و اهمیتش فوق العاده است.[۱۴] از این رو، به مسلمانان هشدار می دهند که مراقب فریبکاری شیطان و عواملش برای ایجاد تفرقه باشند: «اِنَّ الشَّیْطَانَ یُسَنِّی لَکُمْ طُرُقَهُ وَ یُرِیدُ أَنْ یَحُلَّ دِینَکُمْ عُقْدَهً عُقْدَهً وَ یُعْطِیَکُمْ بالْجَمَاعَهِ الْفرْقَهَ وَ بِالْفُرْقَهِ الْفِتْنَهَ؛ شیطان راه های خود را آسان جلوه می دهد تا گره های محکم دین شما را یکی پس از دیگری بگشاید، و به جای وحدت و هماهنگی، بر پراکندگی شما بیفزاید و در پراکندگی، شما را دچار فتنه گرداند.»[۱۵]

امتی که از وحدت خود دست کشیده، دچار فتنه شود، به تعبیر قرآن: (وَ الْفتْنَهُ أَکبَرُ مِنَ الْقَتْلِ)[۱۶]؛ «فتنه از قتل بزرگ تر است.» امت اسلام امروز بیش از هر دوران دیگر محتاج وحدت اسلامی است؛ چراکه دشمن واحد شیعه و سنی، استکبار جهانی به رهبری آمریکا، انگلیس، صهیونیسم جهانی، اسرائیل غاصب است که به وسیله آلت دست خود؛ یعنی تکفیریون عربستانی، در صدد نابودی این وحدت اند.

امام علی(ع) که الگوی وحدت بین مسلمین است، می فرماید: «وَ لَیْسَ رَجُلٌ فَاعْلَمْ أَحْرَصَ علَی جمَاعَهِ أُمَّهِ مُحَمَّدٍ(ص) وَ أُلْفَتِهَا مِنِّی؛[۱۷] در امت اسلام هیچ کس همانند من وجود ندارد که به وحدت امت محمد(ص) و انس گرفتن آنان به همدیگر، از من دلسوزتر باشد.»