فایل پاورپوینت کامل ازدواج علی علیه السلام و فاطمه سلام الله علیه، الگوی دیگران

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل ازدواج علی علیه السلام و فاطمه سلام الله علیه، الگوی دیگران :

مقدّمه

موضوع ازدواج یکی از نیازهای اصلی جامع بشری است که همیشه و در هر جامعه ای با مشکلات و چالشهای فراوان روبه رو بوده است.

در جامع امروز ما عدم اجرای صحیح سنت ازدواج (در برخی موارد) به یک معضل مهمّ اجتماعی و خانوادگی تبدیل شده است؛ بالا رفتن سن ازدواج از یک طرف و ازدواجهای انجام شده ای که دچار مشکل طلاق واقعی و عاطفی می شود. از طرف دیگر بر مشکلات خانواده و اجتماعی می افزاید شاید بتوان گفت در موضوع ازدواج سه عامل «جهیزیه»، «مهریه» و «مراسمات و تشریفات» موجب بروز برخی مشکلات می شوند.

بنابراین بر همگان لازم است جهت رفع این مشکلات تلاش نمایند. یکی از اموری که می تواند در حَل این معضل و یا کاهش این مشکل نقش داشته باشد، ارائ الگوهای مناسب در زمین ازدواج است، خصوصاً الگوهای مقدس و قابل احترام که می تواند اثرگذار باشد و فرهنگ ناروای موجود را به فرهنگ صحیح و معقول تبدیل نماید.

آنچه پیش رو دارید، بازخوانی ازدواج امیرمؤمنان علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(ع) است و درسهایی که از آن می توان گرفت.

همسری علی و فاطمه(ع)

از مهم ترین شرایط ازدواج این است که زوجین «کفو» و هم مرتبه یکدیگر باشند. دین مبین اسلام همواره بر این موضوع تأکید کرده و رعایت هم کفو بودن را یکی از شرایط ازدواج می داند. امام صادق(ع) می فرماید: «مَنْ خَطَبَ إِلَیکمْ فَرَضِیتُمْ دِینَهُ وَ أَمَانَتَهُ کائِناً مَنْ کانَ فَزَوِّجُوهُ وَ إِلَّا تفْعَلُوا تکنْ فِتْنَهٌ فِی الْأَرْضِ وَ فَسادٌ کبِیرٌ؛[۱] اگر مردی که دین و امانتش مورد پسند تان بود، از دختر شما خواستگاری نمود، موافقت کنید وگرنه فتنه و فسادی بزرگ در زمین خواهد بود.»

از مهم ترین امتیاز ازدواج حضرت علی(ع) با فاطمه زهرا(ع) این است که هردو از تمام جهات کفو هم بودند.

«یونس بن ظبیان» از حضرت صادق(ع) نقل کرده است که فرمود: «لَوْ لَا أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ لِفَاطِمَهَ مَا کانَ لَهَا کفْوٌ عَلَی الْأَرْضِ؛[۲] اگر خدا امیرمؤمنان (علی(ع)) را برای فاطمه خلق نکرده بود، برای او کفو و مانند روی زمین یافت نمی شد.»

در روایت دیگر می خوانیم: «فَزَوَّجَهَا رَسُولُ اللَّهِ(ص) فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ عِنْدَ ذَلِک وَ اللَّهِ مَا کانَ لِفَاطِمَهَ کفْوٌ غَیرُ علِی (ع)؛[۳] پس رسول خدا(ص) او (فاطمه(ع)) را به تزویج (علی(ع)) در آورد، پس ابن عباس عرض کرد: به خدا قسم! برای فاطمه کفوی جز علی(ع) نبود.»

حضرت رضا(ع) از پدرش و او از پدرانش نقل کرده است که رسول خدا(ص) به علی(ع) فرمود: «یا علِی لَقَدْ عَاتَبَنِی رِجَالٌ مِنْ قُرَیشٍ فِی أَمْرِ فَاطِمَهَ وَ قَالُوا خَطَبْنَاهَا إِلَیک فمَنَعْتَنَا وَ زَوَّجتَ عَلِیاً فَقُلْتُ لَهُمْ وَ اللَّهِ مَا أَنَا مَنَعْتُکمْ وَ زَوَّجْتُهُ بَلِ اللَّهُ مَنَعَکمْ وَ زَوَّجَهُ فَهَبَطَ عَلَی جَبْرَئِیلُ فقَالَ یا محَمَّدُ إِن اللَّهَ جَلَّ جَلَالُهُ یقُولُ لَوْ لَمْ أَخْلُقْ عَلِیاً لَمَا کانَ لِفَاطِمَهَ ابْنَتِک کفوٌ علَی وَجهِ الْأَرْضِ آدَمُ فَمَنْ دُونَهُ؛[۴] ای علی! گروهی از [مردان] قریش [در امر فاطمه(ع)] مرا مورد عتاب قرار داده و گفتند: ما فاطمه را از شما خواستگاری نمودیم و شما نپذیرفتی و او را به علی(ع) تزویج کردی. من به آنان گفتم: به خدا قسم من به اختیار خود شما را منع نکرده و فاطمه(ع) را به علی(ع) تزویج ننمودم؛ بلکه خداوند متعال شما را از ترویج با فاطمه منع کرد و او را به ازدواج علی در آورد، آنجا که جبرئیل بر من نازل شد و گفت: ای محمّد! خدای عزّ و جلّ می گوید: اگر علی(ع) را خلق نمی کردم، برای فاطمه(ع) کفو و مانندی در روی زمین از آدم و غیر آدم یافت نمی شد.»

این روایات نشان می دهد که اوّلاً زوجین باید کفو یکدیگر باشند و ثانیاً برای رسیدن به هم کفو از ملامت و سرزنش دیگران نباید ترسید و غیر کفو را قاطعانه باید ردْ کرد.

ثالثاً در امر ازدواج رهنمودهای الهی، چه به صورت مستقیم و چه به صورت قانون و شریعت یا توصیه های اخلاقی باید مدّ نظر قرار گیرد، هر چند جامعه و یا افراد دارای نفوذ اجتماعی آن را نپذیرند.

جریان خواستگاری

در جریان خواستگاری هر چند وجود واسطه های آبرومند و یا والدین مفید است؛ ولی هیچ اشکالی ندارد که خود داماد مستقیم به این امر مبادرت ورزد. حضرت علی(ع)، خود مستقیم برای خواستگاری محضر پیامبر اکرم(ص) رسید، هر چند با حیای تمام و رعایت ادب کامل این کار را انجام داد. امام صادق(ع) می فرماید: «قالَ عَلِی(ع) لَقَدْ هَمَمْتُ بِتَزْوِیجِ فاطِمَهَ ابنَهِ مُحَمَّدٍ(ص) وَ لَم أَتجَرَّأْ أَن أَذْکرَ ذَلِک لِلنَّبِی وَ إِنَّ ذَلِک لَیخْتَلِجُ فِی صَدْرِی لَیلِی وَ نهَارِی حتَّی دَخَلْتُ عَلَی رَسُولِ اللَّهِ(ص) فَقَالَ یا عَلِی قُلْتُ لَبَّیک یا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ هلْ لَک فی التَّزْوِیجِ قُلْتُ رَسُولُ اللَّهِ أَعْلَمُ وَ إِذَا هوَ یرِیدُ أَنْ یزَوِّجَنِی بَعْضَ نسَاءِ قرَیشٍ وَ إِنِّی لَخَائِفٌ عَلَی فَوْتِ فاطِمَه؛ امام علی(ع) فرمود: قصد ازدواج با فاطمه دختر محمد(ص) را داشتم؛ ولی جرأت نمی کردم با پیامبر(ص) مطرح کنم و این فکر شب و روز در (سر و) سینه ام بود تا اینکه روزی بر حضرت وارد شدم، پس فرمود: ای علی! گفتم: بله ای رسول خدا! فرمود: آیا تصمیم ازدواج داری؟ گفتم: رسول خدا داناتر است، و این در حالی بود که بیم داشتم آن حضرت قصد داشته باشد همسری از زنان قریش برایم بگیرد و من (به شدّت) ترس داشتم که فاطمه(ص) را از دست بدهم.»

آن حضرت در ادام روایت می فرماید: «فَمَا شَعَرْتُ بِشَی ءٍ إِذْ أَتَانِی رَسُولُ رَسُولِ اللَّهِ(ص) فَقَالَ لِی أَجِبِ النَّبِی(ص) وَ أَسْرِعْ فمَا رَأَینا رَسُولَ اللَّهِ(ص) أَشَدَّ فَرَحاً مِنْهُ الْیوْم قالَ فأَتَیتُهُ مسْرِعاً فإِذَا هُوَ فِی حجْرَهِ أُم سَلَمَهَ فَلَمَّا نَظَرَ إِلَی تَهَلَّلَ وَجْهُهُ فَرَحاً وَ تَبَسَّمَ حَتَّی نَظَرْتُ إِلَی بَیاضِ أَسْنَانِهِ یبْرُقُ فَقَالَ أَبْشِرْ یا عَلِی فإِنَّ اللَّه عزَّ وَ جَلَّ قَدْ کفَانِی مَا قَدْ کانَ أَهمَّنِی منْ أَمرِ تزْوِیجِک فقُلْتُ وَ کیف ذَلِک یا رَسُولَ اللَّهِ قَال…. نَادَی مُنَادٍ مِنْ تَحْتِ الْعَرْشِ… أَلَا إِنِّی أُشْهِدُکمْ أَنِّی قَدْ زَوَّجْتُ فَاطِمَهَ بِنْتَ مُحَمَّدٍ مِنْ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِب؛[۵] مدّتی نگذشت که فرستاد رسول خدا(ص) آمد و گفت: به سرعت پیامبر(ص) را اجابت کن؛ زیرا هیچ روزی مانند امروز حضرت(ص) را خوشحال ندیده بودیم. فرمود: من با سرعت نزد او رفتم، در حالی که در حجر ام سلمه بود. هنگامی که به من نگاه کرد، چهره اش شاد و خندان بود تا آنجا که سفیدی دندانهای حضرت (نمایان بود) برق می زد. آنگاه فرمود: ای علی! بشارت می دهم که خدای عزیز و جلیل آنچه که من دربار امر تزویج تو تصمیم داشتم، به عهده گرفت. گفتم: چگونه ای رسول خدا(ص)؟ فرمود: جبرئیل نازل شد (و مطالبی بیان فرمود) آنگاه منادی از زیر عرش ندا کرد که به راستی من شما را شاهد می گیرم که علی(ع) را به ازدواج فاطمه(ع) درآوردم….»

در روایت دیگری آمده است که پیامبر اکرم(ص) به فاطمه زهرا(ع) فرمود: دخترم فاطمه! پسر عمویت علی(ع) از تو خواستگاری نموده است. پاسخ تو چیست؟ فاطمه با احترام عرض کرد: نظر شما چیست؟ پیامبر اکرم(ص) فرمود: «اَذِنَ الله فیهِ مِنَ السَّمَاءِ؛ خداوند از آسمان اجازه داده است.»

فاطمه(ع) در حالی که تبسّم بر لب داشت، پاسخ داد: «رَضِیتُ بِمَا رَضِی اللَّهُ لی وَ رَسُولُه؛[۶] خشنودم به آنچه که خدا و پیامبر او برای من رضایت دادند.»

امام باقر(ع) نیز در این رابطه می فرماید: «فَضَحِکتْ وَ قالَتْ رَضیتُ یا رَسُولَ اللَّهِ؛[۷] [حضرت فاطمه(ع)] تبسم نموده و عرض کرد: راضی شدم ای رسول خدا!»

تمام این تعبیرات نهایت ادب و معرفت بالای حضرت فاطمه زهرا(ع) را می رساند.

تاریخ ازدواج

حضرت فاطمه زهرا(ع) در ماه مبارک رمضان بعد از جنگ بدر کبری بوده است؛ امّا در مورد تاریخ زفاف و به اصطلاح عروسی همگی اتفاق دارند که در ذی الحجه الحرام بوده است؛ ولی در روز عروسی عده ای روز اوّل را پذیرفته اند و جمعی روز ششم را گفته اند که مشهور همان روز اوّل ذی حجه است.

مرحوم مجلسی(ره) در «بحار الانوار» از «مصباح» نقل نموده است که: «فِی أَوَّلِ یوْمٍ مِنْ ذِی الْحِجَّهِ زَوَّجَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) فَاطِمَهَ(ع) مِنْ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ (ع) وَ رُوِی أَنَّهُ کانَ یوْمَ السادِسِ؛[۸] در روز اوّل از (ماه) ذی حجّه رسول خدا(ص) فاطمه(ع) را به تزویج امیر المؤمنین علی(ع) درآورد و روایت شده که روز ششم (ذی حجّه) بوده است.»

در روایت دیگر آمده است: «وَ کانَ بَینَ تَزْوِیجِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ فَاطِمَهَ(ع) فِی السَّمَاءِ إِلَی تَزْوِیجِهِمَا فِی الْأَرْضِ أَرْبَعِینَ یوْماً زَوَّجَهَا رَسُولُ اللَّهِ(ص) مِنْ عَلِی أَوَّلَ یوْمٍ مِنْ ذِی الْحِجَّهِ وَ رُوِی أَنَّهُ کانَ یوْمَ السَّادِسِ مِنْهُ؛[۹] بین تزویج امیرمؤمنان(ع) و فاطمه(ع) در آسمان و تزویج آنان در زمین چهل روز فاصله بود و رسول خدا(ص) فاطمه(ع) را روز اوّل ذی حجّه به ازدواج در آورد و در روایت دیگری آمده است ششم ذی حجّه به علی(ع) تزویج نمود.»

شیخ مفید(ره) می گوید: روز اوّل ماه ذی حجّه سال دوم هجرت، رسول خدا(ص) حضرت زهرا(ع) را به امیر المؤمنین(ع) تزویج نمود.[۱۰] این اقوال زمان عقد را بیش تر اوّل ذی حجّه می دانند؛ امّا در چه سالی بوده است؟ حضرت صادق(ع) فرمودند که سال دوّم هجرت بوده است.

خطبه عقد و تعیین مهریه

برای حضرت زهرا(ع) دو خطبه و دو مراسم عقد برگزار شد؛ یکی در آسمان و دیگری در زمین.

«امّ ایمن» در خبری طولانی از پیامبر اکرم(ص) نقل کرده است که آن حضرت فرمود: «وَ عَقَدَ جَبْرَئِیلُ وَ مِیکائِیلُ فِی السَّمَاءِ نِکاحَ عَلِی وَ فَاطِمَهَ فَکانَ جَبْرَئِیلُ الْمُتَکلِّمَ عَنْ عَلِی وَ مِیکائِیلُ الرَّادَّ عَنِّی؛[۱۱] جبرئیل و میکائیل عقد علی و فاطمه(ع) را در آسمان بستند، پس جبرئیل (وکیل) و گوینده از طرف علی(ع) بود و میکائیل (وکیل و) جواب دهنده از طرف من.»

در حدیث «خُبّاب الاَرْتْ» آمده است که: «أَنَّ اللَّهَ تَعَالَی أَوْحَی إِلَی جَبْرَئِیلَ زَوِّجِ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَ کانَ الْوَلِی اللَّهَ وَ الْخَطِیبُ جَبْرَئِیلَ وَ الْمُنَادِی مِیکائِیلَ وَ الدَّاعِی إِسْرَافِیلَ وَ الناثِرُ عزْرَائِیلَ وَ الشهُودُ مَلَائِکهَ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرَضِین…؛[۱۲] خدای بلند مرتبه به جبرئیل وحی کرد که نور را با نور تزویج کن! خدا (در این مراسم عقد) ولی و سرپرست بود، و خطبه خوان جبرئیل، و ندا دهنده میکائیل و دعوت کننده اسرافیل و نثار دهنده عزرائیل و شاهدهای (عقد) ملائکه های آسمان و زمین.» در بعضی کتب آمده است که راحیل در بیت المعمور اینگونه خطبه خواند: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الْأَوَّلِ قَبْلَ أَوَّلِیهِ الْأَوَّلِینَ الْبَاقِی بَعْدَ فَنَاءِ الْعَالَمِین… اخْتَارَ الْمَلِک الْجَبَّارُ صَفْوَهَ کرَمهِ وَ عبْدَ عظَمَتِهِ لِأَمَتِهِ سَیدَهِ النِّسَاءِ بِنْتِ خَیرِ النَّبِیینَ وَ سَیدِ الْمُرْسَلِینَ وَ إِمَامِ الْمتَّقِینَ فَوَصَلَ حَبْلَهُ بِحَبْلِ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِهِ وَ صَاحِبِهِ الْمُصَدِّقِ دَعْوَتَهُ الْمُبَادِرِ إِلَی کلِمَتِهِ عَلِی الْوَصُولِ بِفَاطِمَهَ الْبَتُولِ ابْنَهِ الرَّسُولِ؛ ستایش خدایی را که اوّل قبل از اوّل قرار گرفتن اوّلین است، و باقی بعد از فنای عالمین است… خدای سلطان قدرتمند هستی، برگزید کرمش را و بند عظمتش را برای کنیزش سید زنان عالم، دختر بهترین انبیا و آقای رسولان و پیشوای متقین اختیار نمود، پس ریسمان پیامبر(ص) را به ریسمان (مردی) از اهلش و همراهش پیوند زد؛ کسی که دعوت او را تصدیق کرد و به کلمه (اسلام) او سبقت گرفت (و اوّل مسلمان لقب گرفت)؛ یعنی علی(ع) که به بتول، دختر رسول رسید و وصلت نمود.» آن گاه جبرئیل سخنان (و خطبه) خدا را بیان کرد: «الْحَمْدُ رِدَائِی وَ الْعَظَمَهُ کبْرِیائِی وَ الْخَلْقُ کلُّهُمْ عبِیدِی وَ إِمائِی زَوَّجتُ فَاطِمَهَ أَمَتِی مِنْ عَلِی صَفْوَتِی اشْهَدُوا مَلَائِکتِی؛[۱۳] ستایش (به منزل) ردای من است، و عظمت (منحصر) در بزرگی من و مخلوق همه بندگان و کنیزان من هستند. فاطمه کنیزم را به ازدواج علی، برگزیده ام درآوردم. ای ملائک من گواه باشید!»

امّا در زمین شخص پیامبر اکرم(ص) خطب عقد را خواند.

انس می گوید: نزد رسول خدا(ص) بودم که حالت دریافت وحی به آن حضرت دست داد. به من فرمود: ای انس! می دانی جبرئیل از نزد صاحب عرش چه آورد؟ عرض کردم: خدا و رسولش آگاه ترند. فرمود: مرا امر کرد که فاطمه را به علی تزویج کنم. برخیز ابوبکر، عمر، عثمان، علی، طلحه، زبیر و تعدادی از انصار را بخوان. انس گوید: رفتم آنان را دعوت کردم. وقتی خدمت پیامبر(ص) آمدند، حضرت فرمود: «الْحَمْدُ لِلَّهِ الْمَحْمُودِ بِنِعْمَتِهِ الْمَعْبُودِ بِقُدْرَتِهِ الْمُطَاعِ فِی سُلْطَانِهِ الْمَرْهُوبِ مِنْ عذَابِهِ الْمرْغُوبِ إِلَیهِ فِیمَا عِنْدَهُ النَّافِذِ أَمْرُهُ فِی أَرْضِهِ وَ سَمَائِهِ الَّذِی خَلَقَ الْخَلْقَ بِقُدْرَتِهِ وَ میزَهُمْ بأَحْکامِهِ وَ أَعَزَّهُمْ بِدِینِهِ وَ أَکرَمَهُمْ بِنَبِیهِ مُحَمَّد؛ ستایش خدایی که به سبب نعمتهایش ستوده شده و به سبب قدرتش پرستیده شده، و سلطنتش اطاعت گشته است و از عذابش (مردم) ترس دارند و به آنچه (در بهشت) نزد خداوند است، اشتیاق دارند، فرمانش در آسمانها و زمین نافذ است. خدایی که خلق را با قدرتش آفرید، و با حکمتش از هم ممتاز ساخت، و به وسیل دینش آنها را عزّت بخشید و با پیامبرش محمد(ص) گرامی داشت.»

«ثمَّ إِن اللَّهَ جَعَلَ الْمُصَاهَرَهَ نَسَباً لَاحِقاً وَ أَمراً مُفْتَرَضاً وَ شَجَّ بِهَا الْأَرْحامَ وَ أَلْزَمهَا الْأَنَامَ فَقَالَ تَبَارَک اسْمُهُ وَ تعَالَی جدُّهُ “وَ هُوَ الَّذِی خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً فَجَعَلَهُ نَسَباً وَ صِهْراً وَ کانَ رَبُّک قَدِیراً”[۱۴] فَأَمْرُ اللَّه یجرِی إِلَی قَضَائِهِ وَ قَضَاؤُهُ یجْرِی إِلَی قَدَرِهِ وَ لِکلِّ قدَرٍ أَجلٌ وَ لِکلِّ أَجلٍ کتَابٌ “یمْحُوا اللَّه ما یشاءُ وَ یثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُم الْکتاب”»؛[۱۵] سپس خداوند دامادی را نسب حق، و امر واجب قرار داد، و به وسیل آن ارحام را پیوند داد و بر مردم لازم نمود، پس خداوند که اسمش مبارک است فرمود: او خدایی است که از آب بشر آفرید، سپس او را نسب و سبب قرار داد و پروردگار تو همواره توانا بوده است. پس امر الهی به سمت قضای الهی، و قضای او به سوی قدرتش جاری است؛ پس برای هر قضا (و فرمان قطعی) قدَری و برای هر قدَری اَجَلْ (و مدّتی) است و برای هر اَجَلی کتابی (نوشته شده) که خدا هر چه را بخواهد، محو و یا اثبات می کند و نزد او امّ الکتاب [لوح محفوظ] است.»

آنگاه فرمود: من شما را گواه می گیرم که فاطمه(ع) را به چهارصد مثقال نقره [و طبق روایات معروف پانصد درهم] بر علی(ع) تزویج کردم، اگر او راضی شود. در آن وقت علی(ع) حاضر نبود، آن گاه رسول خدا(ص) امر کرد تا طبقی از خرما آوردند. در این هنگام علی(ع) وارد شد. رسول خدا(ص) تبسّمی کرد و فرمود: خدا مرا امر نموده که فاطمه(ع) را به تو تزویج کنم، آیا بر چهارصد مثقال نقره راضی هستی؟ علی(ع) گفت: راضی هستم یا رسول الله! سپس علی(ع) خدا را سجده کرد. آن گاه نبی اکرم(ص) فرمود: خدا در شما خیر کثیر و پاک قرار دهد و بر شما مبارک گرداند.

انس گوید: همان گونه که پیامبر(ص) دعا کرد، محقق شد.[۱۶]

وصال حیدر و یارش مبارک

وصال یاس و دلدارش مبارک

ز الطاف و عنایات الهی

رسیده حق به حقدارش مبارک

امشب شب ساغر زدن با ساقی کوثر شده

امشب عروس آسمان خاک درِ حیدر شده

علی محو رخ صدیقه اطهر شده

امشب بیت فاطمه غلمان ثنا گستر شده

امشب شب آمرزش خلق از سوی داور شده

زیرا امیر المؤمنین داماد پیغمبر شده

در اینکه مقدار مهری حضرت زهرا(ع) چه مقدار بوده، روایات مختلف است: در این روایت چهارصد مثقال ذکر شده است؛ ولی در خبری از امام حسین(ع) نقل شده است که نبی اکرم(ص) فاطمه(ع) را به تزویج علی(ع) به چهارصد و هشتاد درهم، و در روایت دیگر وارد شده که پانصد درهم درآورد.

و ظاهراً همین روایت صحیح تر است.

راه جمع روایات این است که شاید اختلاف ارقام به خاطر اختلاف درهم و مثقال بوده است. شاهد این جمع، روایت «محمد بن ابراهیم» است که می گوید: مهر دختران و زنان رسول خدا(ص) پانصد درهم بوده است.[۱۷]

جهیزیه حضرت زهرا(ع)

«یعقوب بن شعیب» از امام صادق(ع) نقل کرده است: امام علی(ع) فرمود: هنگامی که رسول خدا(ص) فاطمه(ع) را به علی(ع) تزویج کرد رسول خدا(ص) فرمود: «قُمْ فَبِعِ الد