فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی

فایل پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی؛ راهکاری شایسته برای ارائه‌های موفق

اگر به‌دنبال یک فایل ارائه‌ی آماده با کیفیت بالا و طراحی حرفه‌ای هستید، فایل فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی انتخابی مناسب برای شماست. این مجموعه شامل 49 اسلاید استاندارد و دقیق است که با هدف ارتقاء کیفیت ارائه‌های شما تهیه شده‌اند.

دلایل انتخاب فایل فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی:

• طراحی ساختارمند و چشم‌نواز: هر اسلاید با دقت بالا و توجه به اصول طراحی گرافیکی تهیه شده است تا محتوای شما به‌خوبی دیده و درک شود.
• آمادگی کامل برای ارائه: نیازی به ویرایش مجدد نیست؛ فایل فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی آماده‌ی استفاده در کلاس، جلسه یا کنفرانس است.
• سازگاری کامل با پاورپوینت: نمایش صحیح اسلایدها در تمامی نسخه‌های PowerPoint بدون بهم‌ریختگی یا مشکل ظاهری تضمین شده است.

تولید شده با رویکرد حرفه‌ای:

تمامی بخش‌های فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی با هدف ایجاد یک تجربه کاربری روان و بی‌نقص طراحی شده‌اند. جزئیات با دقت بالا تنظیم شده‌اند تا ارائه‌ای حرفه‌ای و تأثیرگذار داشته باشید.

توجه:

تنها نسخه رسمی فایل فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی از کیفیت کامل برخوردار است. نسخه‌های غیرمجاز ممکن است شامل اشکالات طراحی باشند و توصیه نمی‌شود از آن‌ها استفاده شود.

با تهیه فایل فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی، سطح ارائه‌های خود را ارتقاء دهید و مخاطبان خود را تحت تأثیر قرار دهید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل مهمانان روزه دار تحت رحمت الهی :

درباره آخرین جمعه ماه شعبان مرحوم جمال العارفین سید بن طاوس (رضوان الله تعالی علیه) طلیعه کتاب اقبال الاعمالشان را این خطبه قرار دادند و تمام خطبه را نقل کرده‌ اند. خطبه شعبانیه حضرت، مربوط به ماه مبارک رمضان است. جمعه آخر شعبان حضرت این خطبه را ایراد کردند. یعنی در جمعه آخر شعبان توجه دادند به ماه رمضان. وقتی انسان کلمات حضرت را می ‌بیند این را استفاده می ‌کند که مقصود حضرت از این توصیه‌ ها این است که صائم، یعنی روزه‌دار در این ماه مبارک رمضان بار معنوی و اخروی خودش را باید ببندد.

تفاوت پذیرایی خدا با پذیرایی خلق

حضرت فرمودند: ” هُوَ شَهْرٌ دُعِیتُمْ فِیهِ إِلَى ضِیَافَهِ اللَّهِ وَ جُعِلْتُمْ فِیهِ مِنْ أَهْلِ کَرَامَهِ اللَّهِ” یعنی ماه مبارک رمضان ماهی است که شما به ضیافت و مهمانی خدا دعوت شدید و در این ماه شما اهل کرامت خدا گشتید و مورد لطف او قرار گرفتید. این ضیافت چه ضیافتی است؟ این مهمانی چه مهمانی است؟

میزبان هر قدر عزیزتر و عظیم ‌تر باشد آداب حضور در مجلس دعوت او مراقبت و مواظبت بیشتری می ‌طلبد. وقتی یک میزبانی مهمانی را دعوت می ‌کند، معنایش این است که در این مهمانی ما حضور پیدا کن تا من از تو پذیرایی کنم. ذات اقدس ربوبی در ماه مبارک رمضان بندگان خودش را دعوت کرده است. دعوت کرده برای چه؟ دعوت کرده به ضیافت خودش که از این بندگانش پذیرایی کند. خدا وقتی می ‌خواهد پذیرایی کند با پذیرایی خلق خدا متفاوت است. خدا جودش مطلق است. قدرتش مطلق است. علمش مطلق است. لله جنود السماوات و الارض. او می ‌خواهد از این بنده پذیرایی کند. هر چه بنده قابلیت بیشتر نشان دهد، پذیرایی بهتری در این ضیافت الهی نصیبش خواهد شد.

پذیرایی با تَرک

این ضیافت چیست؟ بیایید در ماه مبارک رمضان و نخورید! نخوردن ترک است. خدای سبحان با ترک از بندگانش در این مهمانی پذیرایی می ‌کند که حالا این را باید باز توضیح دهیم. خود این ترک، خودش یک داستانی دارد. در حدی که کتاب تذکره المتقین که کلمات عارف بزرگوار مرحوم آیت الله مرحوم آقا شیخ محمد بهاری که از شاگردان مرحوم آقا میرزا حسینقلی همدانی بوده، آنجا یک بحثی ایشان دارد در رابطه با همین ترک. می فرماید و ترک الترک و ترک مولی. مرحوم آقای نخودکی که اهل ریاضت بوده یک تعلیقه ‌ای بر این کتاب تذکره المتقین دارد. وقتی به ترک مولی می‌رسد می ‌گوید من این را نفهمیدم که چیست. آقای نخودکی با آن ریاضت ‌هایی که داشته می ‌فرماید که من ترک مولی را نفهمیدم یعنی چیست. این را وقتی محضر استاد بزرگوار مرحوم آیت الله پهلوانی بردم و تعلیقه ایشان را عرض کردم که آقای نخودکی فرمودند که من نفهمیدم، ایشان فرمودند که خوب ما فهمیدیم ترک مولی این است که اجمالا عرض کنیم که ایشان فرمودند رفع اثنیئیت، که حالا این چه هست از حد این جلسات بیرون است.

نشانه استفاده از ضیافت

حضرت امام (رضوان الله تعالی علیه) در باب همین ضیافت ماه مبارک رمضان مطلبی دارد. ایشان، می ‌فرمایند که: “در عین حالی که همه عالم تحت رحمت الهی است [یعنی چی؟ یعنی ما همیشه در ضیافت الهی و در مهمانی خدا هستیم. چه ماه رجب باشد یا شعبان، صبح باشد یا شب، ما همیشه از این رحمت الهی داریم استفاده می‌کنیم.] و هر چه هست رحمت اوست و رحمت او بر هر چیزی واسع است، [ایشان اشاره دارد به آیه ” رَحْمَتی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْء” و در دعای کمیل تعبیر دیگری است که “برحمتک التی وسعت کل شیء”.] لکن باب ضیافت یک باب دیگری است. دعوت به ضیافت یک مسئله دیگر است. این ضیافت الهی انسان را منقلب باید بکند از این جهت حیوانی به آن جهت واقعی انسانی.”

این بیانی که امام داشتند این یک نکته مهمی است. این است که ما در این ماه مبارک رمضان ببینیم که حیوانیّت ما تضعیف شده و انسانیّت ما تقویت شده یا نه؟ اگر تغییری نکرده، روزه گرفتیم، اما در این ضیافت نتوانستیم بهره ‌های خوبی ببریم. اگر حیوانیّت ما تضعیف شده و انسانیّت ما تقویت شده، معلوم است که یک دستی هم ما زدیم به این سفره‌ای که ذات اقدس ربوبی در ماه مبارک رمضان پهن کرده. حالا بزرگان، آن‌هایی که اهل معنا هستند، در این ماه از مائده ‌هایی استفاده می کنند. البته این دو بیان از حضرت امام (رضوان الله تعالی علیه) است که ما یک بیانش کردیم.

در یک جای دیگر می‌ فرمایند که “من فکر می ‌کردم که این ضیافتی که شما مومنین دعوت به آن شده ‌اید این چیست؟” بعد ایشان به حساب عوالمی که انسان دارند و در هر عالَمی شهوتی متناسب با آن عالَم هست، می ‌فرماید که این‌ها را انسان اگر از دست بدهد معلوم است که در این مهمانی الهی و ضیافت شرکت کرده است. حالا من فقط همان عالم ماده ‌اش را عرض می ‌کنم. می فرماید: “ضیافت الله در عالم ماده عبارت از این است که ما را پرهیز بدهد از تمام شهوات دنیوی.” پس چه شد؟ ضیافت شد، ترک.

شهوت می تواند عبادت شود

نه اینکه اگر کسی ازدواج کرده همسرش را ترک کند یا کسی که ازدواج نکرده سراغ ازدواج نرود، نه! شهوت بما هو شهوت، این مطلوب نیست. اما شهوت اگر جهت عبودی و الهی و بندگی پیدا کند، خودش می‌ شود عبادت. پس شهوات مادی بما هو شهوت، این را باید ترک کند. حتی در امور شهوانی خود هم باید جهت الهی داشته باشد. ازدواج می‌کند باید این برای آن باشد که خدا را نافرمانی نکند. برای آن که سنت پیامبر را عمل کند. اینها همه می ‌شود جهات الهی. برای اینکه پیغمبر خدا (صلی الله علیه و آله و سلم) تکثیر فرزند، مطلوبش بوده است و فرموده: ” فَإِنِّی أُبَاهِی بِکُمُ الْأُمَمَ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَ لَوْ بِالسِّقْط”. اینگونه فرزنددار شدن، جهت الهی پیدا می ‌کند. ازدواج جهت الهی پیدا می کند. پس این می شود ضیافت، این می ‌شود ترک. بعد می ‌فرمایند که: “هر کسی ببنید چه کرده؟ وارد شده در این ضیافت یا نه؟ آیا در محضر خدایی که دعوت کرده رفته یا نه؟” هر کسی می‌تواند این را بفهمد که آیا در این ماه رمضان عوض شده یا نه؟ مقام معظم رهبری (روحی فداه) می ‌فرمایند که “من بعد از ماه رمضان که می ‌رفتم دیدار امام می ‌دیدم این امام، امام قبل از رمضان نیست.” یعنی همین طور در حال عروج است. رمضان به رمضان دارد می ‌رود بالا.

فوق مراتب ضیافت

بعد امام مطلبی می فرماید که حالا جایش نیست که من خیلی باز کنم. فقط اشاره می ‌کنم. امام می ‌فرماید که: “و فوق این مراتب جایی است که دیگر ضیافتی در کار نیست. چون مضیفی [یعنی همان میزبان] و مهمانی و میهمان ‌داری و ضیافتی در کار نیست.” یعنی همان نفی نفی و همان ترک ترک. یعنی چه؟ یعنی رفع اثنینیّت. یعنی هر چه هست حق است و حق. دیگر غیر حق، چیزی نمی ماند. چون مهمانی در جایی است که هم حق باشد و هم یک کسی باشد به عنوان مهمان. اما در آن‌جا دیگر فقط حق می ‌ماند. این جمله اخیر ایشان اشاره دارد به همان مقام فنا و مسائلی که اهل معرفت دارند.

تا یار که را خواهد و میلش به که باشد

مرحوم آیت الله پهلوانی (رضوان الله تعالی علیه) در باب همین ضیافت، یک مطلبی دارند که همان مطلب امام است ولی با یک بیان دیگر. می‌ فرمایند که: “مقصود از ضیافت الهی در ماه رمضان این است که بندگان، فعلاً صفتاً اسماً و ذاتاً به او توجه داشته باشند.” یعنی چه؟ یعنی مراتب توحید افعالی، توحید اسمائی، توحید صفاتی، توحید ذاتی و اینها، نه در قالب عبارات و الفاظ، بلکه مشهودش بشود. یعنی به شهود توحید افعالی و اسمائی و صفاتی و ذاتی برسد. این است ضیافت.

بعد در یک بیان دیگر ایشان دارند که: “ضیافت و کرامت الهی جز