فایل پاورپوینت کامل خدیجه علیها السلام اسو?فضیلت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل خدیجه علیها السلام اسو?فضیلت :

الف. آگاهی و اطلاعات

با اینکه زن در جامعه جاهلیت، از علوم، دانش و آگاهی به زمان خویش کاملاً محروم بود، خدیجه برخلاف تمام زنان آن زمان و زنان همه دوره ها، از آگاهی و اطلاعات وسیع و زمان شناسی دقیقی برخوردار بود و عوامل این آگاهی و زمان شناسی چند امر بود:

۱- برخورداری از هوش و درایت سرشار؛ چنانکه مرحوم اربلی می گوید: «وَکانَتْ خَدِیجَهُ اِمْرَاَهً حَازِمَهً نَبِیلَهً؛ خدیجه بانویی خردمند و خردورز بود.»[۱] و در جای دیگر می خوانیم: «وَکانتْ منْ اَحْسَنِ النِّسَاءِ جَمَالاً وَاکمَلُهُنَّ عَقْلاً وَاَتَمُّهُنّ رَأیاً؛[۲] خدیجه از زیباترین زنان بود و در عقل کامل ترین و در رأی و نظر برترین آنان بود.»

۲- رشد و نمو در خانواده ای روشن اندیش و حقّ طلب؛

پدر خدیجه، «خویلد» از چهره های برجسته، آگاه و شجاع زمان خویش بود. تاریخ نگاران آورده اند وقتی پادشاه ستمگر یمن، تصمیم گرفت حجر الاسود را از دیوار کعبه جدا نموده، برای رونق بخشیدن به معبد «یمن»، به آنجا انتقال دهد، برای مقابله با آنها کارهایی انجام داد که نشان دهنده رشد و آگاهی اوست:

یک: با پادشاه یمن ملاقات کرد و او را از این کار به شدّت برحذر داشت و گفت: «وَاِنَّ رَبَّ الْبَیتِ لَنْ یتْرُکهُ بَلْ یستَحِلَّ علَیهِ اللَّعنَهَ تُؤَدِّی بِهِ اِلَی التَّهْلُکهِ؛ براستی صاحب خانه آن را رها نمی کند (و از آن دفاع خواهد کرد)؛ بلکه [متجاوز را] به لعنت [ابدی] گرفتار نموده، هلاک خواهد ساخت.»

دو: با دعوت سران قریش و چهره های بانفوذ، شورای امنیت ملّی تشکیل داد و با این شعار آنان را به مقاومت دعوت نمود: «اَلْمَوْتُ اَحْسَنُ منْ ذَلِک؛ مرگ بهتر از این [ذلّت] است.»

سه: شمشیر خود را برگرفت و به میدان دفاع قدم گذاشت و قریش نیز با شمشیرهایشان او را همراهی کردند و در نتیجه شاه یمن را از حمله باز داشتند.[۳]

و همین طور مادر خدیجه علیهاالسلام که «فاطمه» نام داشت، اسیر ارزشهای منفی و ذلّت بار خرافی نشد؛ بلکه دل، دامان، اندیشه و رفتار را پاک می داشت و وجود خود را به ارزشهای راستین آراسته نموده و به آیین پدران توحیدگرا و عدالتخواه، حضرت ابراهیم و اسماعیل علیه السلام ایمان داشت.[۴] همچنین عموی او «ورقه بن نوفل» مرد دانشمند، خردمند و خوش فکری بود و با بت پرستی مخالف. ابن هشام می گوید: «از جمله کسانی که علیه بت پرستی سخن گفت، ورقه بود؛ او خطاب به قوم خود، مکیان گفت: جامعه و مردم ما از راه و رسم ابراهیم خلیل انحراف جسته و در برابر بتها و معبودهای دروغین سجده می کنند! این سنگی که آنان در برابرش سجده می کنند، نه قدرت شنیدن دارد و نه توان دیدن و نه می تواند به کسی سود و زیانی برساند.»[۵]

و همین طور برادرزاده اش «حکیم» مرد خردورز و صاحب نظری بود، تا آنجا که در سن پانزده سالگی به عضویت «دار الندوه» یا مجلس مشورتی قریش – که از شرائط آن عمر و تجربه چهل ساله بود – درآمد.[۶] این شخص و عمویش و همین طور پدر خدیجه، در روش و منش و مدیریت خدیجه علیهاالسلام نقش به سزایی داشته اند.

۳- برخورداری از آموزه های آیین حق گرایی ابراهیم علیه السلام که خاندان محمد صلی الله علیه و آله و خدیجه خود را فرزند و پیرو آن و خدمتگزار کعبه می دانستند.

حضرت خدیجه علیهاالسلام بر اثر خویشاوندی که با حضرت محمد صلی الله علیه و آله داشت؛ چون نسب هر دو در «قصی» به هم می رسید؛ لذا از آینده درخشان پیامبر صلی الله علیه و آله اطلاعات وسیعی داشت[۷] و همین امر باعث گرایش او را به توحید و دین ابراهیم فراهم نموده بود.

و بدین جهات در دوران جاهلیت یکی از لقبهایی که حضرت به آن شهرت یافت، «طاهره» بود[۸] چون به ناپاکی و شرک و بت پرستی آلوده نشد.[۹]

۴- آگاهی از آموزه های دین موسی و عیسی علیه السلام از راه گفت و شنود مستقیم و غیر مستقیم با عالمان و دانایان آن ادیان مانند ورقه بن نوفل، عموی حضرت خدیجه، که دربار او گفته اند: «او دانشور و صاحب نظر در معارف و مفاهیم و مقررات کتابهای آسمانی پیشین، و یک کشیش آگاه و حق طلب و آزادمنش و بی تعصب بود.»[۱۰]

و با «نسطور» از عالمان و پارسایان اهل کتاب و از منتظران ظهور پیامبر موعود[۱۱] و بحیرا[۱۲]، و نیز با گروههایی که به خاطر نوید و بشارتهای موسی و مسیح و وصف آخرین پیامبر و خاستگاه او، از شام و فلسطین به حجاز آمده بودند، و در انتظار ظهور پیامبر بودند، آشنایی داشت.

۵- آگاهی از طریق روابط تجاری و اقتصادی و آشنایی با قطبهای قدرت و مرکز خبرساز، و خبررسان آن زمان.

۶- از راه دیدار با چهره های مطرح روزگار و آشنایی با ا ندیشه آ نان بدون واسطه یا بوسیله افراد هوشمند.

در «ریاحین الشریعه» می خوانیم: «از ویژگیهای این بانوی خردمند این بود که در گفت و شنودش با مسیحیان و دیگر اهل کتاب، آگاهی و اطلاعات گسترده ای از کتابهای آسمانی و بشارتهای آنها به ظهور آخرین پیامبر و نیز از خوابهایی که دیده بود، به وقوع این مهمّ اطمینان داشت و بر این باور بود که دینش جهانی می شود؛ لذا از منتظران ظهور آن حضرت به حساب می آمد.[۱۳]

۷- از طریق برخی الهامات و دریافتهای شگفتی که بر اندیشه بسیار پاک او ظاهر می شد، و همین طور از طریق رؤیاهای صادقه که نمونه آن را در جریان ازدواج آن حضرت با پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله مشاهده می کنیم.[۱۴]

۸- تلاش فردی او در راه شناخت و آگاهی اوضاع زمان، خصوصاً شخص حضرت محمد صلی الله علیه و آله.

۹- خداجویی و توحیدگرایی، که خود زمینه آگاهی درونی را ایجاد می کند.

ب. شجاعت

مروری مختصر در زندگی بانوی حجاز، در دورانی که زن از کم ترین ارزشها برخوردار بود، نشان می دهد که او بانوی شجاع و دلیری بوده است؛ نمونه های ذیل نشان دهنده شجاعت او است:

۱- شهامت او در شکستن آداب و رسوم خرافی و انزوا گزینی دختران و زنان و پذیرش زندگی طفیلی و وابسته، با گزینش استقلال و آزادگی همراه با تقوا و پاکدامنی.

۲- شهامت در اداره بزرگ ترین و موفق ترین شبکه اقتصادی و تجارت داخلی و خارجی، آن هم در روزگاری که زن را نه انسان به حساب می آوردند و نه دارای حقوق انسانی.[۱۵]

که در یکی از سفرهای تجارتی، شخص پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز به عنوان نماینده او به کار پرداخت.[۱۶]

مجموع سرمایه ای که توسط حضرت خدیجه به گردش درآمد، هشتاد هزار شتر بود و چهارصد غلام، که اموال او را حمل و نقل می کردند،[۱۷] و این آمار، خیره کننده و حیرت آور است. ثروت خدیجه بیش ترین سود را نیز به پیامبر صلی الله علیه و آله رساند.[۱۸]

۳- شهامت در انتخاب برترین همسر تاریخ ساز، آن هم با زیر پا گذاشتن رسم جامعه که باید مرد به خواستگاری زن رود، او خود توسط افرادی به آن حضرت پیشنهاد ازدواج داد؛ درحالی که آن حضرت فقیر و ندار بود و دست رد زدن به سینه خواستگاران پول دار، و ترس نداشتن از ملامتهای بستگان و همنوعان.

۴- شهامت در همراهی مردی که به عنوان آخرین پیامبر در مقابل تمام ارزشهای بی اساس جاهلیت ایستاد و تمام خطرات را به جان خرید.

از مرگ و تاراج اموال و اذیت و آزار گرفته تا تهمتهای ناروا. قرار گرفتن در کنار چنین مردی و حمایت جانانه از او، شهامت و جسارت بالایی را می طلبد که حاضر باشد خطرات احتمالی را بجان بخرد. و خدیجه با تمام شهامت خطرها را پذیرا گشت. از جمله محاصره سه ساله اقتصادی در «شعب ابی طالب».

۵- حمایت همه جانبه از پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در مقابل پیروان جاهلیت، خصوصاً در مواردی که آن حضرت توسط مشرکان مورد حمله قرار می گرفت و یا سنگباران می شد، تا آنجا که مجبور بود مکه را ترک کند و به کوههای اطراف پناه ببرد. تنها کسی که به جستجوی او برمی آمد تا او را یاری رساند، و زخمهای بدنش را پانسمان کند، خدیجه کبری علیهاالسلام بود. در یکی از این صحنه ها که از پیدا شدن آن حضرت مأیوس شده بود، فریاد او در کوههای اطراف مکه این گونه طنین انداز شد: «مَنْ أَحَسَّ لِی النَّبِی الْمُصْطَفَی؟ مَنْ أَحَسَّ لِی الرَّبِیعَ الْمُرْتَضَی؟ مَنْ أَحسَّ لِی الْمطْرُودَ فِی اللَّهِ؟ مَنْ أَحَسَّ لِی أَبَا الْقَاسِمِ؟؛[۱۹] آیا کسی هست از حال نبی برگزیده برایم خبر آورد؟ کیست که مرا از بهار پسندیده (زندگی) خبرم دهد؟ کیست که مرا از حال شخصی که برای خاطر خدا طرد شده است خبر دهد؟ کیست که از ابا القاسم مرا خبر دهد؟.» تا سرانجام پیامبر توسط پیک وحی خبردار شد که پاسخ خدیجه را بگوید.»

و گاه می شد که در مقابل سنگباران مکیان سپر بلای پیامبر می گشت و فریاد برمی آورد «یا مَعْشَرَ قُرَیشٍ! ترْمَی الْحرَّهُ فِی مَنْزِلِهَا؟ فَلَمَّا سَمِعُوا ذَلِک انْصَرَفُوا عَنْهُ؛[۲۰] ای قریش! آیا سنگ به منزل او پرتاب می کنید؟ وقتی صدای او را می شنیدند، رها می کردند.»

به طوفان بلا چون کوه محکم

به کشتی امان لنگر خدیجه

چو می شد سنگباران خانه او

به پیش مصطفی سنگر خدیج