فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره)

با فایل فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) شامل 64 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل سیره روایی شیخ صدوق (ره) :

در این مقاله سخن از سیره و روش محدث بزرگوار و فقیه شیعه، شیخ صدوق، در نقل و روایت حدیث و فهم و درایت آن است و برای نزدیک شدن به محتوای بحث لازم است به ذکر دو مقدمه بپردازیم:

الف) اهمیت علم حدیث و روایت آن

می دانیم که یکی از مصادر شناخت اسلام، سنت پیامبر(ص) است که از طریق جانشینان معصوم او به ما رسیده، و راه آگاهی از این سنت هم آشنایی با احادیثی است که آن بزرگواران نقل گردیده است. از این جهت علم حدیث یکی از علوم بسیار مهم اسلامی است و از سوی رسول اکرم و امامان معصوم(ع) تأکید فراوانی بر اهمیت فراگیری و نشر آن به عمل آمده است. رسول اکرم(ص) در خطبه ای که در مسجد خیف ایراد کردند فرمودند: نضّر الله سمع مقالتی فوعاها و حفظها و بلّغها من لم یسمعها، فرب حامل فقه غیرفقیه، و رب حامل فقه الی من هو افقه منه.[۱] «خداوند خرم کند بنده ای را که سخن مرا بشنود و آن را درست فرا گیرد و به خاطر بسپارد و به کسی که آن را نشینده برساند، زیرا بسا حمل کنندگان فقه که خود فقیه نیستند و بسا حمل کنندگان فقه که آن را به کسی فقیه تر از خود انتقال می دهند.»

مرحوم علام مجلسی گوید: «این که فرموده: «آن را به کسی که نشنیده برساند»بر فضیلت نقل حدیث دلالت دارد.[۲] و در برخی روایات چنین آمده: فاداها کما سمعها یعنی همان گونه که شنیده ادا کند بی آنکه اصلا در آن تغییری دهد یا تغییری دهد که معنی را عوض کند. و این که فرموده: «بسا که…»با این روایت مناسب تر است.»[۳]

در روایت دیگر می خوانیم: اربع یلزمن کل ذی حجی و عقل من امتی. قیل: یا رسول اللّه ما هّن؟قال: استماع العلم، و حفظه، و نشره عند اهله، و العمل به. «چهار چیز است که بر هر خردمندی از امت من لازم است: شنیدن علم، حفظ آن، نشر آن به اهلش و عمل به آن».[۴]

در این زمینه روایات فراوانی هست که به همین دو روایت بسنده می کنیم، زیرا نقش حدیث در بیان سنت بر کسی پوشیده نیست. این تأکیدهای فراوان سبب شد که اصحاب باوفای رسول اکرم و یاران گرامی ائم معصومین علیهم السلام سخنان آنان را به جان بشنوند، در حفظ و ضبط آن بکوشند و برای آیندگان نقل کنند و آنان نیز برای شنیدن حدیث سفرها کنند و سختی های جانکاهی را متحمل شوند و به تدوین و تبویب آن پردازند. تا آنجا که علمی پدید آوردند که به نام حدیث یا علم اصول الحدیث یا مصطلح الحدیث، و درایه الحدیث شهرت یافت، و در آن از انواع حدیث، سند حدیث، راویان حدیث، جرح و تعدیل روایان، راه های فراگیری حدیث و آداب نقل آن، ویژگی های متون حدیث و… سخن به میان آمده و دانشی به دانش مسلمانان افزوده گشت و در این باره کتاب های فراوانی از سوی عالمان شیعه و اهل سنت به نگارش درآمد که برای آگاهی از آنها می توانید به کتاب علم الحدیث و درایهالحدیث تألیف استاد کاظم مدیر شانه چی مراجعه فرمایید.

در این جا مجال گلایه ای است از حوزه های علمی شیعی که مسأل آشنایی با حدیث و نقل و روایت آن تقریبا از این حوزه ها رخت بربسته است. استاد بزرگوار ما جناب میرزا علی اکبر غفاری می فرمودند: وقتی به مکه و مدینه مشرف می شویم در مساجد آنجا مشاهده می کنیم که اهل سنت حلقه حلقه نشسته، با یکدیگر کتاب صحیح بخاری و مسلم می خوانند، اما ما در حوزه ها یا در مساجد خود نداریم که مردم بنشینند و اصول کافی بخوانند.

امروز اهل علم ما با مسائل برون دینی بیش از مسائل درون دینی آشنایند، و با مکاتب مختلف و ایسم های گوناگون بیش از معارف بی شماری که در متون احادیث ما نهفته آشنایی دارند. و آگاهی برخی نیز تنها از جلد و چاپ و تیراژ و اطلاعات حاشیه ای کتب حدیث است نه با متون حدیث!و این متأسفانه عیب بزرگی است که باید برطرف گردد.

البته این بی عنایتی یا کم توجهی به فراگیری و نقل حدیث دغدغ بسیاری از محدثان گذشت دور و نزدیک بوده است و هر یک را که می بینی به نوعی از اندراس علم حدیث نالیده است. از مرحوم محدث قمی که او را خاتم المحدثین لقب داده اند گرفته تا هر چه عقب تر برویم این گلایه ها وجود دارد.

اما ناگفته نماند که این امر به کلی متروک نمانده، چنان که علام طباطبایی(ره) برای شاگردان خاص خود درس بحار الانوار داشتند و تا هفت جلد آن هم پاورقی نوشتند که بعدا به عللی تعطیل گشت. مرحوم ربانی شیرازی در مقدم وسائل الشیعه نوشته اند که این نسخه را با نسخ تصحیح شد علام طباطبایی مقابله کرده و ایشان نسخ خود را از آغاز تا پایان با نسخ مؤلف و نسخ دیگر مقابله نموده است(با شرحی که آن مرحوم داده است) . و این نشان دهند عنایت ویژ علام طباطبایی به متون حدیث بوده است و نیز مقدم علامه بر تفسیر نور الثقلین و تفسیر عیاشی حاکی از عنایت ایشان به متون حدیث است.

ب) درایه الحدیث (فقه الحدیث)

پس از آشنایی با علم روایت حدیث نوبت به علم درایه الحدیث یا فقه الحدیث می رسد. یعنی پس از آنکه حدیثی از نظر سند انتساب آن به معصوم مسجل شد، نوبت آن می رسد که به متن حدیث توجه شود و دلالت آن روشن گردد. زیرا می دانیم که مخاطبان پیامبر و امامان علیهم السلام همه در یک سطح نبوده اند، از این رو روایات آنان دارای ظواهر، بطون، نکات اشاری، کنایی و امثال اینهاست که نیازمند به دقت و تدبر فراوان است. همچنین برخی از روایات در شرایط تقیه یا در حد فهم راوی بیان شده و نیز روایات دارای ناسخ و منسوخ، محکم و متشابه، عام و خاص، مطلق و مقّید و راست و دروغ است که تمیز اینها از یکدیگر تخصص وافی می طلبد و فقیهان در علم اصول در بحث حجیت سنت، به حل و فصل بسیاری از آنها پرداخته و در مباحث فقهی خود موشکافی های بسیاری در روایات نموده اند، چنان که اهل معارف در روایات اعتقادی و معرفتی تدقیات فراوان به عمل آورده اند. و اینجاست که به علوم لغت و غریب الحدیث، صرف و نحو، بلاغت، تاریخ، ناسخ و منسوخ، شناخت راویان، آشنایی با عقاید و فقه مخالفان و… نیاز می افتد و این خود باب گسترده ای است که عمری را در طلب آن باید صرف نمود. و معلوم است که صرف نقل حدیث گرچه خود وظیفه و تکلیف است و خود علمی مستقل و بافضیلت به شمار می رود و اگر کسی بخواهد اسلام را بشناسد جز مراجعه به متون روایی علمی چاره ای ندارد، ولی آنچه از اهمیت بیشتری برخوردار است فهم معنای حدیث است که بالدرایات و للروایات یعلو المؤمن الی اقصی درجات الایمان[۵] (با فهم روایات است که مؤمن به دورترین و بالاترین درجات ایمان دست می یابد) .

از این رو امامان شیعی(ع) در این زمینه نکات ارزنده ای فرموده اند. امام صادق (ع) می فرمود: «شما فقیه ترین و فهیم ترین مردمید هرگاه معانی سخنان ما را دریابید، زیرا سخن وجوه گوناگونی دارد…»[۶]

و امام باقر به امام صادق(ع) علیهما السلام فرمود: «پسرم، منزلت ها و مقامات شیعه را به انداز روایت و معرفتشان بشناس، زیرا معرفت واقعی همان فهم روایت است…»[۷]

و امام صادق(ع) فرمود: «یک حدیث را بفهمی بهتر از آن است که هزار حدیث را(بدون فهم آنها) روایت کنی. و کسی از شما فقیه نیست مگر آنکه نکات باریک سخن ما را دریابد…»[۸]

روی همین حساب عالمان بزرگ اسلام در شیعه و اهل سنت به تفسیر احادیث پرداختند و مجموعه های گرانبهایی را در این زمینه پدید آوردند که از جمله می توان به مرآهالعقول مجلسی، شرح ملاصدرا بر کافی و شروح دیگر کافی، بیانات مرحوم مجلسی در ذیل بسیاری از روایات در بحار الانوار، و مصابیح الانوار فی حل مشکلات الاخبار سید عبد الله شبرّ(در شیعه) و شروح صحیحین(در اهل سنت) اشاره کرد.

پس از این دو مقدم کوتاه، اکنون باید ببینینم مرحوم شیخ صدوق با این دو علم چه کرده و سیره و روش او در نقل و فهم حدیث چگونه بوده است.

۱- صدوق و روایت حدیث

صدوق(ره) از برجسته ترین محدثان شیعی است، تا جایی که رئیس المحدثین لقب گرفته است. وی در طلب علم حدیث با وسایل نامناسب آن روزگار، از زادگاه خود یعنی شهر قم به شرق و غرب سرزمین اسلامی مانند ری، مشهد مقدس، نیشابور، مرو رود، ماوراء النهر، بلخ، سرخس، سمرقند، همدان، کوفه، بغداد، مکه و… سفر کرد و هر جا شیخ حدیثی یافت از او حدیث فراگرفت و اجاز روایت دریافت کرد. تعداد مشایخ روایت او را بالغ بر دویست و پنجاه تن و تعداد راویان از او را نزدیک به سی تن برشمرده اند.[۹]

اسناد در روایت: روش شیخ آن است که حدیث را به طور مسند نقل می کند و کتابهایی که از وی در دسترس است گویای این مطلب است، و اگر احادیث را در کتابی مانند من لایحضره الفقیه به طور مرسل نقل می کند در پایان کتاب فهرست مشخیه را می آورد و اسناد را کامل می سازد.

بی عنایتی یا کم توجهی به فراگیری و نقل حدیث دغدغ بسیاری از محدثان گذشت دور و نزدیک بوده است و هر یک را که می بینی به نوعی از اندراس علم حدیث نالیده است از دیگر ویژگی های صدوق(ره) در روایت حدیث، روایت از مشایخ عامه است که اولا حاکی از وسعت مشرب اوست و ثانیا ترویج مکتب اهل بیت علیهم السلام از این طریق نیز که جنب احتجاج دارد بهره برده است.

تنوع در تألیف

وی در نقل و روایت حدیث سلیقه های گوناگونی به خرج داد و مجموع روایاتی را که در اختیار داشت به گونه های مختلف ترتیب و تدوین کرد. او می توانست هم روایات را به صورت یک اصل گردآورد، یا فقط یک کتاب داشته باشد مانند بحار الانوار که روایات را براساس موضوع تدوین کند، (چنان که در کتاب مدینه العلم چنین کرده ولی متأسفانه آن کتاب در اختیار ما نیست) اما به این کار بسنده نکرد بلکه تنوع در ترتیب و تدوین حدیث داشت. مثلا در باب فقه الحدیث کتاب معانی الاخبار، در فقه من لایحضره الفقیه، در فلسف احکام علل الشرایع، در اخلاق و آداب اسلامی ثواب الاعمال و عقاب الاعمال را نوشت که به قول استاد غفاری در مقدم کتاب اخیر، این کتاب یک واعظ بی مزد و منت است که هم تشویق کننده است و هم بازدارنده. هنچنین در کلام و عقاید کتاب توحید و کمال الدین و رسال اعتقادات را تألیف نمود.

بنابراین می