فایل پاورپوینت کامل حضرت فاطمه علیها السلام؛ در منابع اهل سنت

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حضرت فاطمه علیها السلام؛ در منابع اهل سنت :

مقدمه

اگرچه بنا بر نص قرآن کریم، حضرت مریم(ع) برگزید زنان جهانیان معرفی شده[۱]؛ و نزد مسلمانان دارای مقامی بلند و مثال زدنی است؛ اما طبق روایات معصومین(ع)، ایشان برگزید زنان عصر خویش بوده است، در حالی که علوّ مقام حضرت فاطمه(ع)ع) تنها محدود به عصر حیات آن بزرگوار نیست و در تمامی اعصار جریان دارد.[۲] آن بزرگوار کسی است که اگر نبود، افلاک نیز خلق نمی شد؛ چنانچه در حدیث قدسی چنین آمده است: «یَا أَحْمَدَ! لَوْلَاکَ لَمَا خَلَقْتُ الْأَفْلَاکِ وَ لَوْ لَا عَلِیٌّ لَمَا خَلَقْتُکَ وَ لَو لَا فاطمه لَمَا خَلَقْتُکُمَا؛ ای محمد(ص)! اگر تو نبودی، افلاک را نمی آفریدم و اگر علی(ع) نبود، تو را نمی آفریدم و اگر فاطمه(ع) نبود، شما دو تن را نمی آفریدم.»[۳]

بانویی است که افتخار خاندان وحی بوده، چون خورشیدی بر تارک اسلام عزیز می درخشد و فضائل او هم طراز فضائل بی نهایت پیامبر اکرم(ص) و خاندان عصمت و طهارت(ع) بوده است.[۴] به طوری که عایشه، در موردش می گوید: «کسی را ندیدم که شباهت، زیّ، وقار و سیر او در نشست و برخاست به رسول اکرم(ص) بیش از فاطمه(ع) باشد.»[۵] و گفته است: «کسی را ندیدم که کلامش چون فاطمه، شبیه کلام رسول خدا(ص) باشد.»[۶] و: «هرگز جز پیامبر(ص)، احدی را برتر از فاطمه(ع) ندیدم.»[۷]

حضرت فاطمه(ع) شخصیتی است که بعد از وفات رسول اعظم(ص) جبرئیل امین نزد او می آمد و او را دلداری داده، از حال و جایگاه پدرش به او گزارش می داد.[۸]

او کسی است که پیامبر(ص) در وصفش فرمود: «فَاِنَّهَا سیده نِسَاءِ العَالَمِینَ مِنَ الأَوَّلِینَ وَ الآخَرِینَ.»[۹] به او از آن حیث «سیده نساء العالمین» گفته شده که بر اساس آیات و روایات، در تمامی فضائل و کمالات، از تمام زنان عالم برتر و بلکه الگو و سرآمد مردان و زنان جهانیان است. با سیری اجمالی در منابع معتبر اهل سنّت، روایات فراوانی در فضیلت دخت پیامبر(ص) می یابیم که در مقال حاضر تنها به جرعه ای از فضائل بی نهایت این دریای بی کران، آن هم طبق منابع اهل سنّت، اشاره می کنیم.

۱- حوری انسانی

از ابن عباس نقل شده است: «کان النبی(ص) یکثر القبل لفاطمه(ع) فقالت له عائشه: انک تکثر تقبیل فاطمه، فقال: ان جبرئیل لیله أسری بی ادخلنی الجنه فاطعمنی من جمیع ثمارها فصار ماء فی صلبی فحملت خدیجه بفاطمه، فاذا اشتقت لتلک الثمار قبلت فاطمه فاصبت من رائحها جمیع تلک الثمار التی اکلتها؛[۱۰] رسول خدا(ص) فاطمه را زیاد می بوسید. عایشه به آن حضرت گفت: شما فاطمه را زیاد می بوسید! حضرت فرمود: همانا جبرئیل در شب معراج مرا وارد بهشت ساخت و از تمام میوه هایش اطعام نمود و آن طعام، نطفه ای در صلبم شد و خدیجه، فاطمه را باردار گشت. آنگاه که مشتاق به آن میوه ها می شوم، فاطمه را می بوسم و از او، رائح تمام آن میوه ها را استشمام می کنم.»

خطیب بغدادی در «تاریخ بغداد» از عایشه نقل می کند که گفت: «قلت: یا رسول الله! ما لک اذا جاءت فاطمه قبلتها… قال(ص): نعم یا عائشه! انی لما اسری بی الی السماء ادخلنی جبریل الجنه فناولنی منها تفاحه فأکلتها فصارت نطفه فی صلبی، فلما نزلت واقعتُ خدیجه، ففاطمه من تلک النطفه و هی حوراء انسیه، کلما اشتقت الی الجنه قبلتها؛[۱۱] به رسول خدا(ص) عرض کردم: یا رسول الله! شما را چه می شود که هرگاه فاطمه می آید، بر او بوسه می زنید؟… فرمود: آری! جبرئیل در شبی که به آسمان برده شدم، مرا وارد بهشت کرد، پس سیبی از آن به من داد. آن را خوردم و نطفه ای در صلبم گشت. آنگاه که به زمین بازگشتم، با خدیجه هم بستر شدم و فاطمه از همان نطفه پدید آمد. او حوریه ای در میان انسانهاست. هرگاه مشتاق بهشت می شوم، او را می بوسم.»

خطیب بغدادی از ابن عباس نیز نقل می کند که: «قال(ص): ابنتی فاطمه حوراء آدمیه لم تحض و لم تطمث، و انما سمّاها فاطمه لأن الله فطمها و محبّیها عن النار؛[۱۲] دخترم فاطمه حوریه ای از آدمیان است. مبرّای از حیض و نفاس. او را فاطمه نامید؛ چراکه خداوند او و دوستانش را از آتش جدا نموده است.»

۲- تطبیق برخی آیات قرآن بر فاطمه

برخی از مفسرین اهل سنّت در کتب تفسیری خود، از جمله «سیوطی» در درّالمنثور، ذیل آی ۳۶ سور نور چنین آورده اند: «قرأ رسول الله(ص) هذه الآیه: (فی بُیوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَن تُرْفَعَ وَ یذْکرَ فیهَا اسْمُهُ) فقام إلیه رجل فقال: أیُّ بیوت هذه یا رسول الله؟ قال: بیوت الأنبیاء، فقام إلیه أبوبکر، فقال: یا رسول الله! أهذا البیت منها؟ (مشیراً إلی بیت علی و فاطمه(ع) قال: نعم، من أفاضلها؛[۱۳] رسول خدا(ص) این آیه را خواند: “در خانه هایی که خدا اجازه داده است که بالا روند و ذکر او در آنها به بزرگی یاد شود.” پس کسی بلند شد و سؤال کرد: کدام بیوت هستند اینها یا رسول الله؟ فرمود: بیوت انبیا. پس ابوبکر بلند شد و گفت: یا رسول الله! این خانه – اشاره به خان حضرت علی و فاطمه کرد – هم ضمن آنان است؟ پیامبر(ص) فرمود: بله، و از بهترینهای آن بیوت است.»

شبلیخی در «اسعاف الراغبین فی سیره المصطفی و فضائل اهل بیته الطاهرین» چنین آورده است: «قال رسول الله(ص): أُنْزِلَتْ آیَه التطْهِیرِ فِیْ خَمْسَه: فِیَّ، وَ فِیْ عَلیٍّ وَ حَسَنٍ وَ حُسَیْنٍ وَ فاطِمَه؛[۱۴] آی تطهیر در شأن پنج نفر نازل شده است: من، علی، حسن، حسین و فاطمه.»

در صحیح مسلم، روایتی از «سعد بن ابی وقاص» در مورد شأن نزول آی مباهله (۶۱ آل عمران) در حق حضرت فاطمه(ع) و اهلش آورده است که: «وَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآی: (فقُلْ تعَالَوْا ندْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَکمْ…) دَعَا رَسُولُ اللهِ صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ سَلَّمَ عَلِیا وَ فَاطِمَه وَ حَسَنًا وَ حُسَینًا فَقَالَ: اللهُمَّ هَؤُلَاءِ أَهلِی؛[۱۵] وقتی این آیه نازل شد، پیامبر(ص) علی و فاطمه و حسن و حسین(ع) را فراخواند و فرمود: خداوندا! اینان اهل من هستند.»

«حاکم نیشابوری» پس از نقل این روایت، می نویسد: «هذا حدیث صحیح علی شرط الشیخین و لم یخرجاه؛[۱۶] این حدیث صحیح است به شرط آنکه بخاری و مسلم آن را پذیرفته باشند؛ ولی آن دو این روایت را نقل نکرده اند.»

همچنین، بسیاری از آیات قرآن، مثل آی اعطا و ایثار، سور کوثر و… در حق حضرت زهرا(ع) نازل شده است که برای مطالع بیش تر می توانید به مقال «شخصیت حضرت زهرا(ع) در قرآن از منظر تفاسیر اهل سنّت»[۱۷] مراجعه کنید.

۳- ازدواج فاطمه(ع) به دستور خدا

طبری از پیامبر(ص) آورده است که فرمود: «یا عَلِی! هذا جَبْریلُ یُخْبِرْنِی أَنَّ اللّهَ زَوَّجَک فاطِمَه؛[۱۸] یا علی! جبرئیل الآن برایم خبر آورد که خدا فاطمه را به ازدواج تو درآورد.»

ابن حجر عسقلانی از رسول الله(ص) در کتاب خود آورده است که ایشان در مورد ازدواج فاطمه با امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود: «یا عَلِیّ! إِنَّ اللّهَ أَمَرَنِی أَنْ أُزَوِّجَکَ فاطِمَه؛[۱۹] یا علی! خدا به من دستور داد تا تو را به ازدواج فاطمه در آورم.»

همچنین «ابن حجر» در جای دیگری از کتابش به نقل از رسول الله(ص) آورده است: «إِن اللّه زَوَّج عَلیّاً مِنْ فاطِمَه؛ خدا علی و فاطمه را به ازدواج در آورد.»

۴- فاطمه(ع)؛ جان پیامبر(ص)

در موارد زیادی از روایات کتب اهل سنّت، علاقه و محبّت شدید پیامبراکرم(ص) به حضرت فاطمه(ع) نقل شده است؛ این روایات را به سه دسته می توان تقسیم کرد:

الف) مهر شدید پیامبر(ص) به فاطمه(ع):

ابی داود در سنن خود از ثوبان (غلام رسول خدا(ص)) نقل کرده است که: «کان رسول الله(ص) اذا سافر کان آخر عهده بإنسان من اهله فاطمه، و اول من یدخل علیه اذا قدم فاطمه… الحدیث؛[۲۰] فاطمه آخرین کسی بود که رسول خدا(ص) هنگام عزم سفر با او وداع می کرد و اولین کسی بود که هنگام بازگشت حضرت، بر او وارد می شد.»

ترمذی در سنن خود به نقل از عایشه آورده است که: «ما رأیت احداً اشبه سمتاً ودلا و هدیاً برسول الله(ص) فی قیامها و قعودها من فاطمه بنت رسول الله. قالت: و کانت اذا دخلت علی النبی(ص) قام الیها فقبّلها و اجلسها فی مجلسه؛[۲۱] کسی را ندیدم که به صورت و دلیل و هدایت در نشست و برخاست از فاطمه به رسول خدا(ص) شبیه تر باشد. و گفت: وی هرگاه بر پیامبر(ص) وارد می شد، حضرت برای او بر می خاست و او را می بوسید و در جای خود می نشاند.»

همچنین ترمذی به نقل از «ابن بریده» و او به نقل از پدرش آورده است که: «کان احب النساء الی رسول الله(ص) فاطمه(ع) و من الرجال علی(ع)؛[۲۲] محبوب ترین افراد از زنان نزد رسول خدا(ص) فاطمه(ع) و از مردان علی(ع) بود.»

ب) خشم فاطمه(ع) خشم پیامبر(ص)

بخاری به نقل از «مسور بن مخرمه» می نویسد: «قال رسول الله(ص): فاطمه بضعه منّی فمن اغضبها اغضبنی؛[۲۳] فاطمه پار تن من است. هر که او را به خشم آورد، مرا به خشم آورده است.»

مناوی در کتاب «فیض القدیر» با ذکر حدیث فوق، می نویسد: «استدل به السهیلی علی ان من سبّها فکفر لانه یغضبه و انها افضل من الشیخین؛[۲۴] سهیلی با تمسّک به همین روایت گفته است: کسی که به فاطمه دشنام دهد، کافر است؛ چون این کار، پیامبر(ص) را به خشم می آورد و نیز فاطمه از شیخین (ابوبکر و عمر) برتر است.»

مسلم باز از «مسور بن مخرمه» نقل می کند که رسول خدا(ص) فرمود: «فانما ابنتی یعنی فاطمه بضعه منی یریبنی ما رابها و یؤذینی ما آذاها؛[۲۵] همان