فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه

فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه؛ انتخابی هوشمند برای ارائه‌های حرفه‌ای

با پاورپوینت فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه، محتوای خود را در قالب 120 اسلاید استاندارد و جذاب ارائه دهید و در نگاه اول تاثیرگذار باشید.

چرا باید از پاورپوینت استفاده کنید؟

1. چیدمان دقیق و کاربرپسند: فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه با طراحی ساختاریافته و اصولی، مخاطب را به‌خوبی درگیر محتوا می‌کند.
2. صرفه‌جویی در زمان: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه آماده‌ی استفاده هستند؛ بدون نیاز به هیچ‌گونه ویرایش.
3. نمایش با وضوح بالا: کیفیت طراحی در فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه به‌گونه‌ای است که در هر صفحه‌نمایشی عالی به‌نظر می‌رسد.

هشدار: استفاده از نسخه‌های ناقص فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه ممکن است باعث بروز اختلال در نمایش یا افت کیفیت شود. تنها نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه، کیفیت تضمین‌شده دارد.

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل جنگ علیه حقوق جنگ: ارزیابی نبرد ۲۲ روزه غزه از نگاه حقوق بین الملل بشردوستانه :

مقدمه

در ده اخیر، باتوجه به تعدد وقایع غیرانسانی که ناباورانه در عرص مخاصمات مسلحانه به وقوع پیوسته، سخن گفتن از اقدام دولت ها در نقض جدی تعهدات خود برطبق حقوق بین الملل بشردوستانه و حقوق بشر بین الملل، امری دشوار می نماید. هنوز جامع بین المللی از عهد امحای آثار تلخ و زیانباری که جنگ ۳۴ روز لبنان در سال ۲۰۰۶ بر حیات انسان ها داشت، برنیامده که شنیدن آغاز جنگ غزه در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۸ و ادام ناگوار آن تا ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۹ و وقوع نقض جدی و گسترد تعهدات بین المللی در خصوص احترام به حقوق بشر و آزادی های اساسی افراد خصوصا غیرنظامیان، ضرورت انجام اقدامات فوری و مؤثر از سوی طرفین مخاصمه، سایر دولتها و نهادهای بین المللی را بیش از پیش نمایان می سازد. اقدام رژیم صهیونیستی در نقض تعهد به رعایت ممنوعیت های به رسمیت شناخته شده در حقوق بین الملل بشردوستانه، به ویژه در انتخاب شیوه ها و ابزارهای نبرد، ازجمله عدم رعایت اصل تفکیک میان نظامیان و غیرنظامیان، عدم رعایت ممنوعیت حملات کورکورانه و نامتناسب و نیز عدم انجام اقدامات احتیاطی سبب شد که غیرنظامیان ازجمله زنان و کودکان قربانی اصلی جنگ غزه شناخته شوند. همچنین اقدام رژیم صهیونیستی به سوءکاربرد سلاح های متعارف، ازجمله کاربرد غیرقانونی فسفر سفید و کاربرد سلاح های نوین، منجر به نقض حقوق بنیادین افراد اعم از نظامی و غیرنظامی گردید.

از یک سو، وقوع موارد نقض یاد شده که برطبق اساسنام دیوان بین المللی کیفری جنایت جنگی قلمداد می شود و از سوی دیگر، زمزم نویدبخش مقابله با بی کیفری که در جهان طنین انداز شده، ضرورت طرح مسئولیت، انجام تحقیق، تعقیب و محاکم ناقضان را ایجاب می کند.

در این مقاله، برخی از مهم ترین موارد نقض حقوق جنگ یا حقوق بشردوستانه برطبق گزارش هایی که از سوی برخی نهادهای حقوق بشری ارائه شده، مورد بررسی قرار گرفته است.

به نظر می رسد که در جنگ ۲۲ روز غزه، نقش برخی از نهادهای حقوق بشری، ازجمله عفو بین الملل و دیده بان حقوق بشر در انعکاس وقایع، ارتقای سطح آگاهی جامعه بین المللی و تبیین ضرورت اتخاذ تصمیم مقتضی از سوی نهادهای بین المللی ذی ربط جهت مقابله با عاملان و مرتکبان این رویداد غیرانسانی از اهمیت غیرقابل انکاری برخوردار است؛ هرچند که تاکنون اقدام مؤثری از سوی سازمان ملل متحد و ارکان وابسته به آن در رابطه با وقایع اخیر غزه صورت نگرفته است.

گفتار اول) نقض تعهد به رعایت ممنوعیت ها در انتخاب شیوه های نبرد

حقوق جنگ یا حقوق بشردوستانه، مجموعه ای از اصول و قوانین است که هدف اصلی آن محدود کردن و کاهش رنج های انسانی تا حد ممکن در زمان مخاصمات مسلحانه است و استانداردهایی را برای رفتار انسانی، شیوه ها و ابزارها در جریان مخاصمات مسلحانه معین می کند. کنوانسیون های چهارگانه ژنو ۱۹۴۹ و پروتکل های الحاقی ۱۹۷۷ مهم ترین اسناد حقوق بین الملل بشردوستانه هستند. رژیم صهیونیستی به عضویت کنوانسیون های ۱۹۴۹ درآمده، اما عضو پروتکل های ۱۹۷۷ نیست. باوجود این، ملزم به رعایت بخشی از پروتکل های الحاقی است که به عنوان حقوق بین الملل عرفی پذیرفته شده و برای همه طرفین مخاصمه لازم الاجرا است. حماس نیز عضو معاهدات بین المللی نیست، اما ملزم به رعایت قواعد عرفی حقوق بین الملل بشردوستانه است.[۱]

رژیم صهیونیستی به عنوان یک نیروی اشغالگر در غزه باید از مقررات حقوق بشردوستانه در سرزمین های اشغالی متابعت کند.[۲] برطبق ماده ۵۳ کنوانسیون چهارم ژنو (۱۹۴۹) رژیم صهیونیستی به عنوان یک نیروی اشغالگر از تخریب اموال فلسطینی ها در کران باختری و نوار غزه منع شده، مگراینکه ضرورت نظامی به نحو دیگری ایجاب کند. بمباران هوایی، آتش توپخانه ها و حمله عمدی موجب تخریب گسترده اموال غیرنظامیان در نوار غزه شده و در برخی موارد، اماکن غیرنظامی و خانه های مسکونی عمدا تخریب شده اند.[۳] برطبق ماده ۱۴۷ کنوانسیون چهارم، تخریب یا تصرف اموال که برای ضرورت نظامی نباشد و به طور غیرقانونی و خودسرانه انجام شود، نقض جدی و در نتیجه جرم جنگی است.

تعهدات دولت ها در خصوص شیوه های نبرد، مبتنی بر اصل تفکیک و تمایز بین رزمندگان و غیر رزمندگان و ممنوعیت هدف قراردادن غیرنظامیان و اموال غیرنظامی است. مبنای این ممنوعیت ها آن است که حمله به افراد غیرنظامی فاقد سلاح که در مخاصمه شرکت ندارند واجد مزیت نظامی نبوده، نابود کردن اموال غیرنظامی براساس ضرورت های نظامی نیز قابل توجیه نیست.[۴]

مبحث اول) ممنوعیت حمله به جمعیت غیرنظامی و اموال غیرنظامی

طبق ماده ۴۸ پروتکل الحاقی اول(۱۹۷۷)[۵] طرفین مخاصمه فقط باید اهداف نظامی را مورد حمله قرار دهند. همچنین مطابق با قسمت اول بند«ب»ماده ۸ اساسنامه دیوان بین المللی کیفری، حملات مستقیم به جمعیت غیرنظامی که مشارکت مستقیم در مخاصمات ندارند، یک جنایات جنگی است. غیرنظامی در حقوق بشردوستانه به فردی اطلاق می گردد که مبارز نیست.[۶] طبق بند ۱ ماده ۵۰ پروتکل اول، در صورت تردید در مورد نظامی بودن یک شخص، آن شخص غیرنظامی محسوب خواهد شد؛ حال آنکه طبق اضهارات سخنگوی ارتش صهیونیستی، مطابق تعریف این رژیم، هرکس که با حماس در تروریسم فعالیت کند، یک هدف مشروع است. این تعریف، شامل سازمان های نظامی و سیاسی می شود که برای ارتش منابع انسانی و پشتیبانی فراهم می کنند. اقدامات رژیم صهیونیستی، در غزه مبین آن است که نیروهای رژیم صهیونیستی هم افراد و هم مؤسسات مرتبط با حماس را به عنوان اهداف مشروع قلمداد کرده اند. نتایج پذیرش چنین تعریف موسعی که تضعیف اصل تفکیک را به دنبال دارد منجر به افزایش آمار کشته شدگان و مجروحان از میان غیرنظامیان شده است.[۷] اداره ملل متحد در امور همکاری های بشردوستانه[۸] بر طبق گزارش وزیر بهداشت فلسطین اعلام کرد که در فاصله ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ تا ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۹، متعاقب وقوع مخاصم مسلحانه در غزه ۱۴۴۰ نفر فلسطینی کشته و ۵۳۸۰ نفر دیگر مجروح شدند که اکثر آنها غیرنظامی -از جمله زنان و کودکان-بودند. همچنین در جریان این حملات ۳ غیرنظامی و ۱۰ سرباز رژیم صهیونیستی کشته و ۱۸۲ نفر به علاوه ۳۳۶ سرباز مجروح شدند.[۹] بمباران وسیع رژیم صهیونیستی در غزه پرسنل پزشکی کمیته بین المللی صلیب سرخ و نیروهای ملل متحد را نیز مورد اصابت قرار داد.[۱۰]

همچنین اقدام این رژیم در تخریب تأسیسات غیرنظامی، خانه ها، اماکن عمومی، مدارس، مساجد، مراکز و ایستگاه های خبری بر طبق حقوق بین الملل و کنوانسیون های ژنو جنایت جنگی محسوب می شود[۱۱]رژیم صهیونیستی اقدامات خود در خصوص حمله به اهداف غیرنظامیان را با این ادعا توجیه کرده که این اموال به ظاهر غیرنظامی بوده، ولی در واقع برای اهداف نظامی به کار برده می شده اند.[۱۲]

رژیم صهیونسیتی زیرساخت های حیاتی، از جمله شبکه توزیع آب و برق را به شدت تخریب کرده که باتوجه به محاصر طولانی غزه منجر به بروز فاجعه انسانی شده است؛ زیرا به رغم وجود امکان تعمیر و بازسازی تأسیسات تخریب شده، ادام محاصره از سوی رژیم صهیونیستی مانع انتقال ابزارها و امکانات موردنیاز است.[۱۳] در جریان وقایع اخیر غزه، مؤسسات و نهادهای آموزشی و فرهنگی در سطح وسیع تخریب شده اند[۱۴] و همین امر ایجاب کرده که شورای حقوق بشر استانداردهای حقوق بین الملل بشر و حقوق بین الملل بشردوستانه در خصوص حمایت از نهادهای مذکور را مورد تأکید قرار دهد.[۱۵] بنابر گزارش عفو بین الملل، احتمال زیاد می رود که رژیم صهیونیستی ممنوعیت حمله علیه اموالی را که برای ادامه حیات سکنه غیرنظامی ضروری است بر طبق ماده (۲)۵۴ پروتکل الحاقی اول(۱۹۷۷)نقض کرده باشد.[۱۶]

بنا به گزارش محققین عفو بین الملل و اظهارات برخی از سربازان صهیونیستی، در جنگ اخیر غزه، حملات متعدد غیرمجاز علیه مردم بی دفاع غیرنظامی انجام گرفته که تعداد زیادی از آنها کمک بوده اند. در یکی از خانه های فلسطینی که توسط ارتش رژیم صهیونیستی اشغال و ویران شده بود یادداشتی از یک فرمانده رژیم صهیونیستی بر جای مانده که شامل دستورالعمل های اجرایی متعدد بود. از جمله می توان به«قواعد اقدام»[۱۷] اشاره کرد که بر طبق آن، حمله به غیرنظامیان حتی در حین عملیات امداد و نجات مجاز دانسته شده است. در این صورت می توان دریافت که به دلیل تعداد زیادی از آمبولانس ها مورد حمل نیروهای رژیم صهیونیستی قرار گرفتند. همچنین تلویزیون رژیم صهیونیستی در گزارشی از یک فرمانده درباره شرح وظایف ارتش قبل از ورود به غزه نشان داد که وی اظهار داشت: «اگر فرد مشکوکی بربام خانه ای بود ما به او شلیک می کنیم. . . بگذارید اشتباهات علیه حیات آنها باشد، نه ما».[۱۸]

برطبق قسمت چهارم از بند«الف» ماده ۱۸ اساسنامه دیوان بین المللی کیفری، تخریب های گسترده و ضبط اموال که ضرورت های نظامی آن را توجیه نمی کند و به صورت خودسرانه و غیرقانونی اجرا شده، جنایت جنگی قلمداد می شود.

مبحث دوم) ممنوعیت حمله کورکورانه و نامتناسب

علاوه بر اینکه بسیاری از بمباران های هوایی و سایر حملات رژیم صهیونیستی دقیقا علیه غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی در غزه سازماندهی شده، در بسیاری از موارد، حمله به اهداف نظامی بدون رعایت اصل تناسب و اصل تفکیک صورت گرفته است.[۱۹] ماده(۴)۵۱ پروتکل الحاقی اول، حملات کورکورانه را ممنوع می کند. آتش توپخانه های رژیم صهیونیستی بر مناطق غیرنظامی پرجمعیت در غزه، حملات کورکورانه محسوب می شود. حملات توپخانه ها و خمپاره اندازها و شلیک گلوله از تانک ها و کشتی های نیروهای دریایی، خصوصا در مناطق تمرکز جمعیت غیرنظامی، نمی تواند به طور دقیق اهداف نظامی را هدف قرا دهد. در حالی که رژیم صهیونیستی سلاح ها و مهمات پیشرفته دارد، متعهد است شیوه هایی از حمله را انتخاب کند که خطر حمله علیه غیرنظامیان را کاهش دهد.[۲۰]

حملات نامتناسب، نوعی از حملات کورکورانه هستند که مطابق بند«ب»قسمت پنج ماده ۵۱ پروتکل الحاقی اول ۱۹۹۷ عبارت است از حمله ای که انتظار می رود به طور اتفاقی موجب صدمه جانی به افراد غیرنظامی، مجروح شدن آنها و وارد آمدن خسارت به اموال غیرنظامی یا مجموعه ای از آنها گردد که نسبت به مزیت های نظامی مشخص و مستقیمی که پیش بینی شده است زیاده از حد باشد. همچنین بر طبق قسمت چهارم از بند«ب»ماده ۸ اساسنامه دیوان بین المللی کیفری حمله نامتناسب، جنایت جنگی محسوب می شود. رژیم صهیونیستی، خانه های مسکونی را در غزه با این ادعا که رهبران حماس را هدف قرار داده، بمباران کرده است. برخی از حمله ها به منازل رهبران حماس منجر به کشته شدن ده ها نفر از غیرنظامیان شده؛ هرچند برای نیروهای رژیم صهیونیستی محرز بوده که احتمالا شخص مورد هدف در محل حضور نداشته یا غیرنظامیان دیگری در جریان حمله کشته خواهند شد.[۲۱]

همچنین انجام عمدی حمله با علم به اینکه چنین حمله ای باعث تلفات قابل پیش بینی جانی یا آسیب به غیرنظامیان یا خسارت به اهداف غیرنظامی یا خسارت گسترد درازمدت و شدید به محیط زیست خواهد شد، به نحوی که خسارت مذکور آشکارا نسبت به فایده نظامی مورد انتظار از آن حمله بیشتر باشد نیز مشمول این ممنوعیت خواهد شد.

مبحث سوم) اقدامات احتیاطی در حمله

ماده ۵۷ پروتکل الحاقی اول(۱۹۷۷)در رابطه با اقدامات احتیاطی، تعهداتی را بر دولت ها تحمیل می کند. از جمله برطبق بند دوم قسمت دوم از ماد مذکور، طرفین مخاصمه باید کلیه احتیاطهای ممکن را در انتخاب وسایل و شیوه های و شیوه های حمله به عمل آورند تا در هنگام حمله از خسارت جانبی اتفاقی به غیرنظامیان، مجروح شدن غیرنظامیان و نیز آسیب رساندن به اموال غیرنظامی اجتناب کرده یا آن را به حداقل برسانند. شیوه ها و ابزارهای به کار برده شده توسط رژیم صهیونیستی، حاکی از عدم رعایت اقدامات احتیاطی توسط آن است. شروع حمله توسط رژیم صهیونیستی در زمانی صورت گرفته که خیابان های غزه شلوغ و مملو از جمعیت بوده است.[۲۲] موارد دیگری نیز وجود دارد که نشان می دهد انتخاب زمان حملات توسط نیروهای رژیم صهیونیستی بر کشتار و مجروح کردن غیرقانونی مردم غیرنظامی دلالت می کند. به طور نمونه در ۳ ژوئیه ۲۰۰۹ یک مسجد در بیت لاهیا در هنگام نماز عصر مورد حمله قرار گرفت. بنابراین به جای صدمات حداقلی، کشتار و مجروح کردن حداکثری غیرنظامیان مدنظر بوده است. مساجد معمولا از اماکن غیرنظامی مورد حمایت هستند، در حالی که تعدادی از مساجد در غزه مورد تخریب قرار گرفته،[۲۳] رژیم صهیونیستی ادعا کرده که مسجد را به این دلیل هدف قرار داده که محل انبار مهمات بوده است. بر فرض که ادعای مذکور صحیح باشد رژیم صهیونیستی اقدامات احتیاطی لازم، نظیر اخطار به غیرنظامیان حاضر در مسجد یا انتخاب زمانی که غیرنظامیان کمتری در مسجد حضور داشته باشند را به عمل نیاورده است. رژیم صهیونیستی مدعی شده به اماکنی حمله کرده که حماس و دیگر نیروهای نظامی فلسطینی برای حملات راکتی به رژیم صهیونیستی از آنجا استفاده می کردند. حتی اگر رژیم صهیونیستی مطمئن بوده که راکت ها از چه مکان خاصی پرتاب شده اند، قبل از حمله به آن اماکن، متعهد به انجام اقدامات احتیاطی لازم بوده است. بنابر گزارش عفو بین الملل در مواردی که نیروهای رژیم صهیونیستی اخطارهایی به غیرنظامیان دادند، به نظر می رسد اغلب شیوه های غیر مؤثری را در حمایت از غیرنظامیان اتخاذ کرده اند. برخی از معیارهای کلیدی اخطار مؤثر که توسط رژیم صهیونیستی رعایت نشده، شامل زمان بندی مناسب، اطلاع به غیرنظامیان در خصوص راه فرار امن، فراهم کردن عبورومرور ایمن و وجود زمان کافی برای فرار قبل از حمله است.[۲۴]

مبحث چهارم) اقدامات احتیاطی در دفاع و ممنوعیت استفاده از«سپر انسانی»

مطابق بند دوم ماده ۵۸ پروتکل الحاقی اول(۱۹۷۷)طرفین مخاصمه باید تا سرحد امکان سعی کنند از قراردادن هدف های نظامی در مناطق پرجمعیت یا در نزدیکی آن خودداری ورزند. حقوق بین الملل بشردوستانه صریحا استفاده از تاکتیک هایی را که به وسیله«سپر انسانی»درصدد ممانعت از حمله به اهداف نظامی است، ممنوع می کند.[۲۵] بر طبق بند دوم از قسمت دوم ماده ۸ اساسنامه دیوان بین المللی کیفری، کاربرد سپر انسانی، جنایت جنگی است. نیروهای رژیم صهیونیستی در غزه وارد خان برخی فلسطینی ها شده، سکن خانه را مجبور به اقامت در زیرزمین کردند و خود از این منازل به عنوان پایگاه نظامی و مقر تک تیراندازها استفاده کردند و غیرنظامیان را به عنوان سپر انسانی مورد استفاده قرار دادند. برخی از خانواده های فلسطینی اذعان کردند که در جنگ اخیر غزه، نیروهای مسلح حماس و یا اعضای دیگر گروه های نظامی فلسطینی درمواردی که ساکنین محل مخالفت خود را با حضور ایشان ابراز می داشتند، موافقت می کردند که مناطق نزدیک به محل سکونت غیرنظامیان را بدون انجام حمله علیه نیروهای رژیم صهیونیستی تخلیه کنند. در مواردی نیز پس از انجام حمله، مکان مزبور را ترک می کردند.[۲۶]

گفتار دوم) نقض تعهد به رعایت ممنوعیت ها در انتخاب ابزارهای نبرد

ممنوعیت به کارگیری بعضی ابزارهای نبرد برپای دو اصل اساسی حقوق بین الملل بشردوستانه استوار است. اصل اول اینکه در هر مخاصمه مسلحانه، طرف های متخاصم در همه حال باید غیررزمندگان را از رزمندگان تمایز بدهند و در نتیجه نباید از سلاح هایی استفاده کنند که قادر به تشخیص هدف غیرنظامی از هدف نظامی نیستند. اصل دوم آنکه نباید بر رزمندگان رنج و درد بیهوده وارد می کرد. پس استفاده از سلاح هایی که چنین اثری دارد و بی فایده درد و رنج آنان را تشدید می کند، ممنوع است.[۲۷]

بر طبق قسمت ۲۰ بند«ب»ماده ۸ اساسنامه دیوان بین المللی کیفری به کاربردن سلاح ها، پرتابه ها، مواد و روش های جنگی که دارای خاصیت آسیب رسانی بیش از حد یا موجب رنج غیرلازم می شوند یا آنکه ذاتا مغایر با حقوق بین الملل منازعات مسلحانه هستند، جنایت جنگی قلمداد می شود.

سازمان ملل و بسیاری از نهادهای حقوق بشر(ازجمله عفو بین الملل، دیده بان حقوق بشر و غیره)در گزارش های خود با استناد به دلایل و مستندات متقن از کاربرد سلاح های نامتعارف توسط رژیم صهیونیستی علیه مردم نظامی فلسطین در مناطق پرجمعیت غزه خبر دادند. بر طبق گزارش کمیته تحقیق سلاح های نوین[۲۸] نیروهای اشغالگر رژیم صهیونیستی در جنگ غزه نیز همانند جنگ ۳۳ روزه لبنان در سال ۲۰۰۶ سلاح های نامتعارف نوین را در قبال جمعیت غیرنظامی به کار بردند. کمیته مذکور نهایتا به این نتیجه رسیده که رژیم صهیونیستی سلاح های انفجاری حاوی ذرات فلزی متراکم، بمب های ترموباریک،[۲۹] بمب های خوشه ای، سلاح های حاوی اورانیوم و فسفر سفید و دیگر انواع سلاح های نوین را به کار برده است.[۳۰]

حقوق بین الملل بشردوستانه کاربرد سلاح هایی را که دارای ماهیت کورکورانه هستند و سلاح هایی که جراحت های شدید و درد و رنج غیرضروری ایجاد می کنند ممنوع کرده است. در نظریه تفسیری کمیته بین المللی صلیب سرخ، موشک های با برد مسافت زیاد(دورانداز)که دقیقا نمی توان با آنها هدف گیری کرد«سلاح های کورکورانه»محسوب شده اند.[۳۱] محققان و کارشناسان عفو بین الملل در امور مربوط به سلاح ها اقدام به جمع آوری اجزاء، ذرات و ترکیبات تسلیحات کاربردی توسط نیروهای رژیم صهیونیستی کردند که شامل گلوله های توپ، گلوله های تانک، مین های ضدتانک و گلوله های حاوی فسفر سفید است. مستندات موجود حاکی از آن است که در بسیاری از موارد، اقدام طرفین خصوصا رژیم صهیونیستی در کاربرد این سلاح ها منجر به نقض حقوق بین الملل بشردوستانه شده و حتی در مواردی، جنایت جنگی قلمداد می شود.

مبحث اول) تسلیحات هوایی استفاده شده

عفو بین الملل، بقایای تسلیحات هوایی را که رژیم صهیونیستی در غزه به کار برده مورد بررسی قرارداد و از این طریق، اجزای به جامانده از این تسلیحات را در ابعاد مختلف تجزیه و تحلیل کرد. در میان این یافته ها می توان به پرتابه های ۲۰ میلی متری کنون[۳۲] و هل فایر[۳۳]و دیگر پرتابه های شلیک شده از هلی کوپترها و هواپیماهای بدون سرنشین و نیز اجزای بزرگ بمب هایی که هواپیماهای جنگی اف-۱۰ افکندند، اشاره کرد. آثار و بقایای بمباران های هوایی در سرتاسر غزه، از جمله خیابان ها، زمین های بازی مدارس، بیمارستان ها و خانه های مسکونی به وضوح قابل رؤیت است. صدها خانه به طور کامل در اثر بمباران هوایی اف-۱۶ تخریب شدند. کدها و علائم موجود بر روی بقایای این تسلیحات نشان می دهد که از تولیدات شرکت امریکایی رایتون[۳۴] هستند.[۳۵]

مبحث دوم) توپ و خمپاره

در طول سه هفته مخاصمه، نیروهای رژیم صهیونیستی در سطح گسترده ای از توپ، ازجمله توپ های ۱۵۵ میلی متری حاوی فسفر سفید در مناطق مسکونی استفاده کردند که این اقدام منجر به کشته و مجروح شدن غیرنظامیان گردید. خانه ها، مدارس، تأسیسات درمانی و پزشکی و ساختمان های سازمان ملل که همگی اهداف غیرنظامی هستند توسط توپ های رژیم صهیونیستی مورد اصابت قرار گرفتند. گلوله های توپ نوعا به منظور کاربرد در سرزمین ها و مناطق جنگی استفاده می شوند و از آنجا که امکان تشخیص و تفکیک در هدف گیری را ندارند نباید از آنها در مناطق غیرنظامی استفاده شود؛ در حالی که در مخاصمه اخیر غزه از این گلوله ها در مناطق مسکونی غیرنظامی که دارای جمعیت متراکم بوده، استفاده شده است. بنا به گزارش نیروهای رژیم صهیونیستی علاوه بر توپ و خمپاره، مین های ضدتانک نیز برای تخریب خانه های فلسطینی در غزه مورد استفاده قرار گرفته است.[۳۶]

مبحث سوم) سلاح های خوشه ای

[۳۷]

بمب های خوشه ای، انبوهی از گلوله یا مهمات را بر منطقه وسیعی(به طور معمول به وسعت یک یا دو زمین فوتبال)پراکنده می کنند. این بمب ها ممکن است از طریق هواپیما، توپخانه یا راکت انداز پرتاب شوند. کاربرد این تسلیحات در مناطق تمرکز جمعیت غیرنظامی، نقض ممنوعیت حمله کورکورانه است. کاربرد سلاح های خوشه ای، تهدید جدی مستمری بر غیرنظامیان تحمیل می کند. کاربرد بمب های خوشه ای، توسط رژیم صهیونیستی در لبنان در سال ۲۰۰۶ به رغم گذشت ۲ سال از زمان مخاصمه، مشکلات درازمدتی را به همراه داشته است و هنوز مهمات خوشه ای عمل نکرده، منجر به مرگ و جراحت غیرنظامیان لبنانی می شود.[۳۸]

کنوانسیون جدیدی که سلاح های خوشه ای را ممنوع می کند در دابلین در مه ۲۰۰۸ تدوین شده و از ۳ دسامبر ۲۰۰۸ برای امضاء مفتوح است. بر طبق ماده ۱ کنوانسیون مربوط به سلاح های خوشه ای[۳۹] هردولت متعهد است که اولا از سلاح های خوشه ای استفاده نکند، ثانیا تولید، گسترش، ذخیره سازی، نگهداری یا انتقال سلاح های خوشه ای را مستقیم یا غیرمستقیم انجام ندهد و ثالثا دولت دیگری را در انجام فعالیت های ممنوع، کمک، تشویق یا ترغیب نکند.[۴۰]

مبحث چهارم) سلاح های انفجاری حاوی ذرات فلزی متراکم

[۴۱]

گزارش هایی مبنی بر کاربرد سلاح های انفجاری حاوی ذرات فلزی متراکم توسط نیروهای رژیم صهیونیستی در غزه وجود دارد. البته محققین عفو بین الملل در غزه نتوانسته اند کاربرد چنین سلاح هایی را اثبات کنند؛ اما در مصاحبه با پزشکان معالج مجروحان، آنها کاربرد این سلاح ها را مورد تأیید قرار دادند.[۴۲] این سلاح ها حاوی پودری از مواد بسیار منفجره به همراه فلزهایی با چگالی بالا از جمله تنگستن هستند که آثار ناگهانی و زیان بار و حتی مرگبار در محل انفجار دارند. این نوع سلاح ها به طور مشخص بر طبق حقوق بین الملل ممنوع نیستند، اما آثار زیانبار طولانی مدت این تسلیحات بر سلامتی افراد، این ضرورت را ایجاب می کند که مطالعات و بررسی لازم در خصوص کاربرد آنها در حقوق بین الملل انجام پذیرد. پزشکان با اشاره به برخی آثار غیرعادی بر بدن قربانیان خاطرنشان کرده اند که احتمالا این آثار ناشی از این سلاح ها است[۴۳] و البته تصریح کرده اند که درمان این مجروحان به دلیل نامعین بودن[۴۴] ماهیت تسلیحاتی که منجر به بروز جراحت شده، بسیار مشکل است. در صورتی که مشخص شود چنین سلاح هایی منجر به بروز زخم و جراحت های زائد و رنج غیرضروری می شوند یا کاربرد آنها ناقض مفاد پروتکل الحاقی اول به کنوانسیون سلاح های متعارف(۱۹۸۰)[۴۵] است، نه تنها کاربرد این سلاح ها علیه غیرنظامیان ممنوع است، بلکه طرفین مخاصمه مجاز به استفاده از آنها علیه نظامیان نیز نیستند.[۴۶]

مبحث پنجم) کاربرد غیرقانونی فسفر سفید در غزه

استفاده گسترده رژیم صهیونیستی از مهمات حاوی فسفر سفید در طول ۲۲ روز اقدامات نظامی در غزه سبب شده که نهادهای حقوق بشری، انتقاداتی را بر نحوه عملکرد رژیم صهیونیستی در مخاصمه اخیر غزه مطرح کنند.[۴۷] دیده بان حقوق بشر در گزارش خود که مبتنی بر تحقیقات عمیق در غزه بوده، تأکید کرده است که نیروهای دفاعی رژیم صهیونیستی( IDF [48] مکررا مهمات حاوی فسفر سفید، را در هوا بر فراز مناطق پرجمعیت منفجر کرده اند که منجر به کشته و مجروح شدن غیرنظامیان و ورود خسارت به اماکن و تأسیسات غیرنظامی شده است. مهمات حاوی فسفر سفید، عامل اصلی کشتار در غزه نبوده است اما کاربرد آن در مناطق پرجمعیت، نقض حقوق بین الملل بشردوستانه محسوب می شود که طرفین مخاصمه را ملزم به اتخاذ کلیه اقدامات احتیاطی ممکن می کند تا از صدمه به غیرنظامیان جلوگیری شود.[۴۹]

ارتش صهیونیستی، فسفر سفید را که دارای آثار آتش زایی فراوان است در مناطق مسکونی پرجمعیت غزه و اطراف آن به کار برد. بنابر گزارش ها و شواهد موجود پس از اجرای آتش بس در ۱۸ ژوئیه، مهمات حاوی فسفر هنوز در حال سوختن بوده است. فسفر سفید یک سلاح است که از آن به منظور استتار کردن مسیر حرکت نیروهای نظامی در مناطق جنگی استفاده می شود، ولی کاربرد این ماده در مناطق تمرکز جمعیت غیرنظامی به دلیل عدم امکان رعایت اصل تفکیک، حمل کورکورانه قلمداد می شود و در نتیجه، جنایت جنگی است.[۵۰]

بنابر گزارش دیده بان حقوق بشر، عمد یا قصور نیروهای رژیم صهیونیستی در کاربرد مهمات حاوی فسفر سفید از چند طریق احراز شده است:

اول، کاربرد مکرر بمب های هوایی حاوی فسفر سفید را مناطق تمرکز جمعیت غیرنظامی تا آخرین روزهای حمله، احتمال هرگونه کاربرد اتفاقی یا جزئی را منتفی می سازد، بلکه شواهد موجود حاکی از وجود رویه الگو در خصوص استفاده غیرقانونی از فسفر سفید توسط رژیم صهیونیستی است.

دوم، نیروهای رژیم صهیونیستی از آثار فسفر سفید و خطرهای آن برای غیرنظامیان آگاهی و اطلاع کافی داشته اند.

سوم، اگر فسفر سفید به عنوان یک سلاح«کورکننده»و«استتارکننده»به کار رفته، رژیم صهیونیستی در کاربرد جایگزین های در دسترس خصوصا مهمات گازی که با همان فواید تکنیکی، فاقد آثار خطرناک بر غیرنظامیان هستند، مرتکب قصور شده است.[۵۱]

چهارم، بنابر تحقیقات دیده بان حقوق بشر، نیروهای رژیم صهیونیستی مهمات حاوی فسفر سفید را به شیوه ای نامتناسب و مغایر با اصل تفکیک به کار برده اند که در این مورد حتی اگر هدف از کاربرد فسفر سفید به عنوان سلاح«کورکننده»بوده، باز هم مغایر با حقوق بین الملل بشردوستانه است. بنابر شواهد موجود، کاربرد فسفر سفید از سوی رژیم صهیونیستی به عنوان سلاح«کورکننده»محل تردید است؛ زیرا نیروهای رژیم صهیونیستی درصدد اختفا یا استتار نبوده اند و اگر هدف کورکردن مانور نظامی بوده، می توانستند به آثار کورکنندگی مشابه با استفاده از کاربرد توپ های دودزای دیگر که فاقد آثار خطرناکند برسند.[۵۲]

پنجم، استفاده از مهمات حاوی فسفر سفید همچنین ممکن است نقض این اصل قلمداد گردد که نباید صدمات وارد بر غیرنظامیان در مقایسه با مقاصد نظامی پیش بینی شده، بیشتر باشد. در موارد بررسی شده توسط دیده بان حقوق بشر، ارزش نظامی کاربرد فسفر سفید به عنوان سلاح کورکننده باتوجه به عدم حضور نیروهای رژیم صهیونیستی در منطقه کمتر بوده و صدمه و لطمه قابل پیش بینی به غیرنظامیان و اهداف غیرنظامی در مقایسه با کاربرد فسفر سفید اغلب بیشتر بوده و در نتیجه به نظر می رسد که توجیه رژیم صهیونیستی مبنی بر قانونی بودن کاربرد فسفر سفید، منطبق با مقررات حقوق بین الملل بشردوستانه نیست.[۵۳]

در ۱۴ ژوئیه، پلیس رژیم صهیونیستی ادعا کرد: «حماس یک گلول خمپاره حاوی فسفر سفید از غزه به رژیم صهیونیستی شلیک کرده است». پلیس در این رابطه خاطرنشان کرد که «این حمله هیچ جراحت و ضرر و زیانی در پی نداشت».[۵۴] یکی از محققین دیده بان حقوق بشر در ۱۵ ژوئیه جهت انجام تحقیق و بررسی این ادعا از منطقه محل اصابت بازدید کرد، اما مقامات محلی از این حمله اظهار بی اطلاعی کردند.[۵۵]

الف) درباره فسفر سفید

فسفر سفید یک ماده شیمیایی است که در اثر تماس با اکسیژن آتش می گیرد، دود غلیظ سفید رنگی تولید و بویی شبیه بوی سیر در هوا پخش می کند. در زمانی که فسفر سفید در تماس با بدن افراد یا اشیا قرار می گیرد، سوختگی عمیق و دائمی، گرمای زیاد و مایع جاذب ایجاد می کند که در اجزای مواد و بافت های چربی بدن قابل انحلال است. علاوه بر سوختگی عمیق، فسفر سفید می تواند در ارگان های داخلی بدن نفوذ کند