فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام

دانلود و استفاده از فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام – تجربه‌ای بی‌نظیر در ارائه!

پاورپوینتی شیک و استاندارد:

فایل فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام شامل 30 اسلاید طراحی‌شده با دقت بالا است که کاملاً آماده برای ارائه یا چاپ در PowerPoint می‌باشد.

چرا فایل فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام گزینه‌ای عالی است؟

• گرافیک حرفه‌ای و جذاب: اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام با طراحی مدرن و چشم‌نواز، پیام شما را به بهترین شکل منتقل می‌کنند.
• کاربری آسان: ساختار این پاورپوینت به‌گونه‌ای است که استفاده از آن بدون نیاز به تغییرات پیچیده ممکن باشد.
• آماده استفاده: تمامی اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام از قبل تنظیم‌شده و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.

تضمین کیفیت و دقت بالا:

این مجموعه بر اساس بالاترین استانداردهای طراحی ساخته شده است و کاملاً منسجم و بدون اشکال، مناسب برای ارائه‌های حرفه‌ای می‌باشد.

نکته قابل توجه:

برخی نسخه‌های غیررسمی ممکن است تغییراتی داشته باشند. این نسخه اصلی فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام با دقت و کیفیت بالا طراحی شده است.

همین حالا فایل فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام را دریافت کنید و یک ارائه بی‌نظیر داشته باشید!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل آثار گوناگون گریه بر امام حسین علیه السّلام :

اهمیّت و فضیلت گریه بر سیّدالشّهدا (علیه السلام‏) در کلام آیت الله سعادت پرور: روایات در فضیلت گریه بر سیّدالشّهدا(علیه السّلام) بسیار است که به ذکر چند روایت اکتفا می شود:

۱.در چند روایت آمده است که امام حسین(علیه السّلام) فرمود: «أَنَا قَتیلُ الْعَبْرَهِ.»(کامل الزیارات، ص ۱۰۸، باب ۳۶، روایت ۱) من، کشته اشکم.

۲.از امام صادق(علیه السّلام) روایت شده که امیر مؤمنان(علیه السّلام) به حسین(علیه السّلام) نگاه کرد و فرمود: «یا عَبْرَهَ کُلِّ مُؤْمِنٍ.»(کامل الزیارات، ص ۱۰۸، باب ۳۶، روایت ۳) ای اشک هر مؤمن.

۳.از امام صادق(علیه السّلام) نقل شده که: حسین بن علی(علیهم السّلام) فرمود:«أَنَا قَتیلُ الْعَبْرَهِ، لا یَذْکُرُنی مُؤْمِنٌ إِلَّا اسْتَعْبَرَ.»(کامل الزیارات، ص ۱۰۸، باب ۳۶، روایت ۶) من، کشته اشک هستم، هیچ مؤمنی مرا یاد نمی کند، مگر این که اشکش جارنمی شود.

۴.در روایت دیگری از آن حضرت آمده است که امام حسین(علیه السّلام) فرمود:«أَنَا قَتیلُ الْعَبْرَهِ، لا یَذْکُرُنی مُؤْمِنٌ إِلّا بَکی. »(کامل الزیارات، النص، ص ۱۰۹) من، کشته اشک هستم، هیچ مؤمنی مرا یاد نمی کند جز این که گریه کند.

تفسیر و تبیین احادیث

بیان: در تفسیر و تبیین این احادیث گفته شده که پس از کشته شدن عثمان، مردم به دستور دشمنان امام علی(علیه السّلام)، مجالسی تشکیل می دادند و بر قتل عثمان می گریستند و دشمن بدین وسیله، بغض علی(علیه السّلام) را در دل آنان- که حضرت را نمی شناختند- زیاد می نمودند. این عمل، سبب به وجود آمدن آن همه بی احترامی ها و سرانجام کشته شدن سیّدالشّهدا(علیه السّلام) گردید؛ لذا فرمود: «أَنَا قَتیلُ الْعَبْرَهِ.»

شاید شاهد بر این احتمال، گفتاری است که دشمنان آن حضرت در روز عاشورا به زبان آورده و گفتند: «بَلْ نُقاتِلُکَ بُغْضاً وَ عِناداً مِنّا لِأَبیکَ وَ ما فَعَلَ بِأَشیاخِنا یَوْمَ بَدْرٍ وَ حُنَیْنٍ.»(ذریعه النّجاه، ص ۱۳۴) بلکه به خاطر کینه و دشمنی با پدرت و آن چه در روز بدر و حنین با پدران ما انجام داد با تو می جنگیم.

و نیز جمله معروف زیارت اربعین:

«أَلسَّلامُ عَلی أَسیرِ الْکُرُباتِ وَ قَتیلِ الْعَبَراتِ.»(مصباح المتهجّد، ص ۷۳۰) سلام بر اسیر ناراحتی های شدید و کشته اشک ها.

نیز در زیارت عرفه آمده است:

«أَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا صَریعَ الْعَبْرَهِ السّاکِبَهِ.»(اقبال الاعمال، ص ۳۳۳) سلام بر تو، ای افتاده و کشته اشکِ ریزان.

امّا گمان می شود ظاهر روایات، به جهت دیگری ناظر باشد، با این توضیح که: اوّلًا: باید توجّه داشت که در لغت برای واژه «عَبْرَه»، معانی گوناگونی ذکر شده است:

الف. اشک؛

ب. اشک حلقه زده در چشم، پیش از آن که بر صورت جاری شود؛

ج. ریزش اشک؛

د. سرازیر شدن اشک، بدون صدای گریه؛

ه. حبس شدن حالت گریه در سینه؛

و. حزن و ناراحتی بدون گریه.

واژه «قتیل» نیز در لغت، به معنای «مقتول» آمده است. ثانیاً: گریستن، یا برای به ظهور درآوردن صفت رحمت در طرف مقابل است (چنان که طفل با گریستن، مادر را به رحمت می خواند)؛ و یا منشأ گریه، صفت رحمت است که یکی از صفات بارز الهی است تا با اظهار آن، بقا و الفت اجتماع همواره برقرار باشد، بنابراین، صفت بارز رسولی هم که برای آنان فرستاده، رحمت قرار داده است، که: وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَهً لِلْعالَمِینَ(سوره انبیا، آیه ۱۰۷) و تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم.

ظلم و ستم و عصیان زمان های جاهلیّت تا زمان حضرت سیّدالشّهدا(علیه السّلام) به اعلی درجه خود رسید، و صفت رحمت را به فراموشی سپرد، به گونه ای که امّ کلثوم(علیهالسّلام) در خطبه خود فرمود: «وَ نُزِعَتِ الرَّحْمَهُ مِنْ قُلُوبِکُمْ.»(بحارالانوار، ج ۴۵، ص ۱۱۲) و رحمت، از دل های شما کنده شده است. حال، سیّدالشّهدا(علیه السّلام) با کلام «أَنَا قَتیلُ الْعَبْرَهِ.» می خواهد بفرماید: من کشته شدم تا این صفت، با گریاندن و گریستن در مصایب من آشکار و در نتیجه، رحمت الهی، شامل حال امّت شود.

شاهد بر این گفتار، سخنان امام صادق(علیه السّلام) است که می فرماید: «… أَلْحَمْدُ للَّهِ الَّذِی فَضَّلْنا عَلی خَلْقِهِ بِالرَّحْمَهِ، وَ خَصَّنا أَهْلَ الْبَیْتِ بِالرَّحْمَهِ … وَ ما بِکی أَحَدٌ رَحْمَهً لَنا وَ لِما لَقینا إِلّا رَحِمَهُ اللَّهُ قَبْلَ أَنْ تَخْرُجَ الدَّمْعَهُ مِنْ عَیْنِهِ، فَإِذا سَالَتْ دُمُوعُهُ فِی خَدِّهِ، فَلَوْ أَنَّ قَطْرَهً مِنْ دُمُوعِهِ سَقَطَتْ فِی جَهَنَّمَ، لَأَطْفَئَتْ حَرَّها حَتّی لا یُوجَدَ لَها حَرٌّ …»(کامل الزیارات، باب ۳۲، روایت ۶، ص ۱۰۱) …ستایش مخصوص خداوندی است که ما را با رحمت خود بر مخلوقات برتری