فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم

با فایل فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم شامل 117 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

---

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل حکمت تحریم گوشت خوک در قرآن، حدیث و علم :

مقدمه

یکی از ابعاد اعجاز قرآن، اعجاز تشریعی آن است؛ بدین معنا که احکام و قوانین آن در طول تاریخ و برای همه زمان ها و مکان ها پاسخگوی نیازهای مادی و معنوی بشر بوده و هست و بر تمامی مکاتب بشری و حتی کتب آسمانی پیش از خود برتری دارد؛ از این رو، آموزه های انسان ساز و حیات بخش آن همواره به مصلحت بشر و زمینه ساز رشد و تعالی اوست؛ هرچند علم ناقص بشر به عمق این مصالح پی نبرده باشد. نظام قانون گذاری اسلام و مجموعه احکام و آداب آن تنها دستورالعملی است که در صورت رعایت همه جوانب آن بشر به سعادت دنیوی و اخروی خواهد رسید.

در جامعه امروزی که بشر خود را از تعالیم ناب آسمانی محروم کرده و مکاتب بشری عهده دار قانون گذاری جوامع شده اند، تحلیل و ارائه دستورات قرآن کریم و شرع مقدس اسلام به همه بشریت، بیش از هر چیز ضروری می نماید.

در دهه های اخیر با توجه به پیشرفت علوم و راه یابی بشر به بسیاری از پیچیدگی های طبیعت، پرده از برخی اسرار نهفته در احکام اسلام برداشته شده است. البته روشن است که علوم تجربی همواره در مسیر آزمون و خطا حرکت می کنند و هرگز نمی توان همه یافته های آنان را قطعی دانست، اما مسلّم است آن است که هر چه علوم تجربی پیشرفت کند، به لایه های پنهان آموزه های اسلامی نزدیک تر می شود.

در این مقاله، گوشت خوک و مصرف آن که یکی از محرّمات اسلام و مورد تصریح قرآن کریم است، از نظر قرآن و علم روز بررسی می شود.

نوشتار حاضر، در دو بخش سامان یافته است. در بخش نخست، کلیاتی پیرامون گوشت خوک بیان می گردد و به برخی از احکام آن اشاره می شود. و در بخش دوم این موضوع از دیدگاه آیات و روایات و علم پزشکی بررسی می شود و آثار و پیامدهای مصرف آن بیان می گردد.

الف) پیشینه تحقیق

غالب مفسران ذیل آیاتی مربوط به حرمت گوشت خوک به خباثت و مضر بودن آن اشاره کرده، و به نقل یک یا دو روایت در این زمینه بسنده کرده اند. در برخی تفاسیر نیز به چند مورد از بیماری های مشهور در این زمینه اشاره شده است. کتاب «بررسی و فلسفه تحریم گوشت خوک از نظر دین و دانش» نوشته آقای محمد رسول دریایی اثر ارزنده ای است که حدود چهل سال پیش به نگارش درآمده و در زمان خود پژوهش مفیدی انجام بوده است. اما به نظر می رسد جای یک پژوهش به روز در این زمینه خالی است. البته مقاله «الاعجاز التشریعی فی تحریم الخنزیر» نوشته دکتر فهمی مصطفی محمود، در نوع خود تلاش ارزنده ای به شمار می رود که در این نوشتار نیز در مواردی به آن استناد شده است.

ب) ویژگی های خوک

خوک یک حیوان گوشت خوارِ علف خوار (همه چیزخوار) است که ویژگی های حیوانات گوشت خوار و علف خوار را یک جا دارد. تولید مثل این حیوان بسیار سریع و پرتعداد است. خوک ماده از سنّ چهار ماهگی آماده تولید مثل است و می تواند در هر سال سه مرتبه وضع حمل کند و در هر مرتبه، ۳ تا ۱۲ نوزاد به دنیا آورد. پس از تولد بچه ها ۲۱ روز آنها را شیر می دهد و پس از گذشت پنج روز مجدداً آماده بارداری می شود.

شاید جاذبه اقتصادی ناشی از همین تولید مثل سریع، موجب شده تاجران و پرورش دهندگان خوک به رغم بیماری های فراوان این حیوان، همچنان انگیزه کافی جهت تولید و مصرف آن داشته باشند.

خوک بوی زننده ای دارد، ولی گوشت خوک های جوان طعم خوبی دارد. این حیوان چهار ناخن و ۵۶ دندان دارد (دهخدا، لغت نامه، ذیل واژه خوک) و بسیار سریع الرشد است. هنگام تولد حدود دو کیلوگرم وزن دارد، اما بعد از حدود شش ماه به وزن ۱۱۲ کیلوگرم می رسد. خوک های وحشی تا ۳۰۰ کیلو و خوک های اهلی تا ۵۰۰ کیلوگرم وزن دارند، اما بزرگ ترین خوک جهان با دو و نیم متر طول، و ۹۰۰ کیلوگرم وزن به ثبت رسیده است. این حیوان بدنی سنگین و اندام هایی نسبتاً کوتاه و پوست کلفت و پوشیده از موهای خشن دارد و دارای دم کوچکی است. خوک نر را گراز می خوانند.

امروزه گوشت خوک، هم به صورت تازه و هم به صورت کالباس، سوسیس و ژامبون مصرف می شود. از پوست این جانور نیز دستکش، کیف، جامه دان و توپ فوتبال و از موی آن نوعی پارچه و مسواک تولید می کنند (پاکدامن، بهداشت تغذیه در قرآن و حدیث، ۱۱۵).

همچنین از چربی آن در تولید شیرینی و شکلات، بستنی، سُس، لوازم آرایشی، صابون و خمیر دندان استفاده می شود.

از خصوصیات خوک، پرخور و حریص بودن است که هر چیزی که سر راهش باشد، می خورد. از حشرات، کرم ها، گیاهان، مردار، زباله، مدفوع انسان و سایر حیوانات و حتی از مدفوع خود تغذیه می کند! لذا معده خوک لانه انواع میکروب ها و امراض است و از آنجا به گوشت و شیر آن نیز سرایت می کند. (اهتمام، فلسفه احکام، ۱/۸۸).

برخی از متخصصان جانورشناسی معتقدند خوک همیشه به غذای کهنه و گندیده علاقه مند است و از غذای پاکیزه و تازه نفرت دارد!

از دیگر صفات خوک بی غیرتی مفرط این حیوان است. جنس نر بعد از عمل مجامعت شریک جنسی خود را به جلو هدایت کرده و تحویل خوک نر دیگری می دهد و با تماشای این عمل لذت می برد (همان، ۱۲۰). حتی برخی گفته اند تا زمانی که یک نر دیگر با جفت آن مجامعت نکند، سراغ او نمی رود (صفار، موسوعه اهل البیت الکونیه، ۳۶۱).امروزه یکی از فحش های اروپاییان «Pore» یا «Cochon» (هر دو به معنی خوک) می باشد که در معرفی اشخاص به بی غیرتی کاربرد دارد (افتخاریان، قرآن و علوم روز، ۸۳).

ج) احکام گوشت خوک

در قرآن کریم حرمت گوشت خوک چنین بیان شده است: إِنَّما حَرَّمَ عَلَیکمُ الْمَیتَه وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزیرِ (بقره/۱۷۳)؛ «[خدا] تنها (خوردن) مردار و خون و گوشت خوک و آنچه [به هنگام سربریدن، نام] غیر خدا بر آن بانگ زده شده را بر شما حرام کرده است».

این نکته در آیه شریفه جلب توجه می کند. که چرا قرآن کریم به کلمه «لحم» تصریح کرده است. آیا فقط خوردن گوشت خوک حرام است؟ آیا از چربی، شیر و سایر اجزاء بدن آن می توان استفاده کرد؟

فخر رازی می نویسد:

«أجمعت الأمه علی أن الخنزیر بجمیع أجزائه محرِّم، و إنما ذکر اللّه تعالی لحمه لأن معظم الانتفاع متعلّق به» (فخر رازی، مفاتیح الغیب، ۵/۲۰۰)؛ «امت اسلام بر اینکه تمام اجزای بدن خوک حرام هستند، اجماع دارند. اما اینکه خداوند متعال تنها از گوشت آن نام برده، به این دلیل است که بزرگ ترین منفعت و بهره ای که می توان از آن برد، استفاده از گوشت آن است».

با این حال، برخی مفسران به سبب تصریح آیه به کلمه لحم معتقدند حکم حرمت منحصر به گوشت آن است. اما روشن است که «لحم» اشاره به منفعت غالبی آن است (ر.ک: ابوحیان، البحر المحیط، ۲/۱۱۳؛ حیات الحیوان، ۱/۳۰۷).

البته برخی از مفسران اهل سنت استفاده از موی خوک را در خیاطی جایز می شمارند و در این باره به روایتی از رسول خداJ استناد می کنند (ر.ک: قرطبی، تفسیر قرطبی، ۲/۲۲۳).

حال به برخی از احکام شرعی گوشت خوک از دیدگاه علمای شیعه می پردازیم:

ـ گوشت و شیر خوکی که در خشکی زندگی می کند، نجس و خوردن آن حرام است.

ـ اگر خوک از ظرفی، چیز روانی بخورد یا آن را بلیسد، باید آن ظرف را با آب، هفت مرتبه بشویند یا خاک مال کنند.

ـ خرید و فروش خوک جایز نیست.

ـ حیوانات حرام گوشتی مثل شیر و گرگ اگر ذبح شرعی شوند، بدن آنها پاک است به خلاف خوک که نجاست ذاتی دارد و هرگز پاک نمی شود (امام خمینی، تحریرالوسیله، ۱/۱۱۰؛ ۳/۲۱۹).

برخی مفسران بر این باورند که تصریح آیه شریفه به لحم، بر این مطلب دلالت دارد که این گوشت حتی در صورت ذبح شرعی نیز حرام است (قرشی، احسن الحدیث، ۱/۳۱۶).

د) حرمت گوشت خوک در شرایع پیشین

بر اساس متن کتاب مقدس موجود، در شریعت حضرت موسی علیه السلام خوک، نجس و خوردن گوشت آن، حرام است (لاویان، ۱۱:۷و۸؛ تثنیه، ۸:۱۴) و موجب هلاکت می گردد (اشعیاء، ۶۶:۱۷). در انجیل نیز گناه کاران به خوک تشبیه شده اند (پطرس دوم، ۲:۲۲)؛ از این رو، حرمت گوشت خوک سابقه چند هزار ساله دارد. هر چند در عصر حاضر به این ممنوعیت وقعی نمی نهند و پیروان این ادیان از مصرف آن پرهیز نمی کنند.

گوشت خوک؛ آیات و روایات

الف)گوشت خوک در قرآن

در چهار آیه از گوشت خوک سخن به میان آمده است و چهار بار به حرمت آن تصریح شده است:[۱]

۱ـ۲.إِنَّما حَرَّمَ عَلَیکمُ الْمَیتَه وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزیرِ (بقره/۱۷۳؛ نحل/۱۱۵)؛ «[خدا] تنها (خوردن) مردار و خون و گوشت خوک و آنچه [به هنگام سربریدن، نام] غیر خدا بر آن بانگ زده شده را بر شما حرام کرده است».

۳.حُرِّمَتْ عَلَیکمُ الْمَیتَه وَ الدَّمُ وَ لَحْمُ الْخِنْزیرِ (مائده/۳)؛ «بر شما حرام شده است: (خوردن) مردار و خون و گوشت خوک».

۴.قُلْ لا أَجِدُ فی ما أُوحِی إِلَی مُحَرَّماً عَلی طاعِمٍ یطْعَمُهُ إِلاَّ أَنْ یکونَ مَیتَه أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزیرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ أَوْ فِسْقاً أُهِلَّ لِغَیرِ اللَّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَیرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَإِنَّ رَبَّک غَفُورٌ رَحیمٌ (انعام/۱۴۵)؛ «بگو: در آنچه به سوی من وحی شده، هیچ (غذای) حرامی بر خورنده ای که آن را می خورد، نمی یابم؛ جز اینکه مرداری باشد یا خونِ ریخته شده، یا گوشت خوک، چرا که این(ها) پلید است، یا (حیوانی که) از روی نافرمانی، [به هنگام سر بریدن، نامِ] غیر خدا بر آن بانگ زده شده است. و[لی] کسی که ناچار شود، در صورتی که ستمگر و متجاوز نباشد، پس (گناهی بر او نیست چرا)؛ که پروردگارت، بسیار آمرزنده [و] مهرورز است».

آیه اخیر با اشاره به یکی از حکمت های حرام بودن گوشت خوک، آن را رجس می شمارد. یکی از واژه شناسان رجس را به «الشیء القذر» معنا می کند یعنی هر چه انسان نسبت به آن کراهت دارد و هر چه ناخوشایند است و طبع انسان پذیرای آن نباشد، رجس است. این ناخوشایندی بر چهار قسم است: ناخوشایندی عقلی؛ ناخوشایندی طبعی؛ ناخوشایندی شرعی و ناخوشایندی عقل، شرع و طبع به طور همزمان به عنوان نمونه، شراب خواری گرچه از دیدگاه عقل و شرع، نامطلوب است، از نظر طبع انسان خوشایند است، ولی خوردن گوشت مردار از دیدگاه هر سه، نامطلوب است (راغب اصفهانی، مفردات، ماده رجس).

واژه خبیث نیز معنایی نزدیک به رجس دارد و قرآن کریم در وصف همه محرمات شرعی از آن استفاده کرده است:

یحِلُّ لَهُمُ الطَّیباتِ وَ یحَرِّمُ عَلَیهِمُ الْخَبائِثَ (اعراف/۱۵۷)؛ «و برایشان [خوارکی های] پاکیزه را حلال می شمرد و پلیدی ها را بر آنان حرام می کند».[۲]

خبائث و پلیدی نیز گاهی ظاهری است مانند مردار و خون که هر انسانی از خوردن آن کراهت دارد و گاهی باطنی است مانند قربانی برای بت ها (مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱/۵۸۲).

از آنجا که این آیات، آیات الاحکام به شمار می روند، غالب مفسران به بحث فقهی این آیه پرداخته و برخی در محدوده حرمت آن سخن گفته اند.

اما اگر از دیدگاه علمی به این آیات توجه کنیم، این پرسش پیش می آید که علت تحریم اشیایی مانند خون، مردار، گوشت خوک و شراب چیست؟

قطعاً ممنوع کردن این موارد از سوی خداوند حکیم که خالق این جهان و همه موجودات است و از زوایای مختلف آن آگاه است، مصلحتی داشته است که شاید بتوان با کمک علوم روز به بخشی از آن مصالح پی برد.

نکات تفسیری

در ابتدای برخی از این آیات ادات حصر «إنّما» به کار رفته است. طبق قاعده مشهور ادبیات عرب هرگاه «انّما» بر سر جمله اسمیه بیاید، جزء اول جمله منحصر در جزء دوم است؛ بنابراین، معنای آیه باید چنین شود که تنها مردار، خون، گوشت خوک و آنچه نام غیر خدا هنگام ذبح آن برده شود، بر شما حرام است و چیز دیگری حرام نیست!

مسلّم است که این انحصار اراده نشده است؛ چرا که حصر در اینجا حصر اضافی است. در حصر اضافی، یک شیء نسبت به چند مورد خاص سنجیده می شود و از میان آنها استثناء می شود، نه از میان همه موارد موجود؛ مثلاً در جمله «لا اله الا الله» وجود هر معبودی به جز ذات مقدس ربوبی در کلّ موجودات نفی می شود. این حصر، حقیقی است و ثابت می کند محصور هیچ رقیبی ندارد. اما اگر گفته شود: «ما مسافرٌ الا زید»، هیچ کسی جز زید به سفر نرفته است. چنین جمله ای مسلّم است که عمومیت ندارد و مسافران دیگری هم وجود دارند اما این حصر، اضافی است؛ یعنی زید نسبت به چند نفر دیگر سنجیده شده است و در میان آن جمع، تنها زید به سفر رفته است (هاشمی، جواهر البلاغه، ۱۱۹).

در این آیات نیز منظور، بیان تمامی محرمات نیست، بلکه با توجه به آن که بنی اسرائیل قسمتی از گوشت های پاکیزه و حلال را طبق خرافات و موهوماتی بر خود تحریم می کردند، در عوض به هنگام کمبود غذا از گوشت آلوده مردار، خوک یا خون استفاده می کردند، این آیه ناظر به عمل آنهاست و تأکید می کند که این موارد بر شما حرام است نه آن طیبات (مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱/۵۸۲).

روش قرآن کریم در برخی احکام، تدریج است و مسائلی همچون حرمت شراب و ربا که ممکن بود تحریم دفعی آنها مقبولیت لازم را پیدا نکند، طی چند مرحله و به طور تدریجی حرام اعلام شد. همچنین احکامی مانند وجوب روزه که ممکن بود برای برخی از مردم تحمل آن سخت باشد پس از هجرت و سال ها بعد از بعثت تشریع گردید، در حالی که حرام شمردن گوشت خوک، دفعی و در یک مرحله و با عباراتی صریح صورت گرفت که می تواند اشاره به حساسیت موضوع و شدت خطر خوردن گوشت خوک، مردار و خون باشد.

مرحوم اهتمام می نویسد: «در این عصر ابعاد جدیدی از مضرات شراب، گوشت خوک و سگ بر بشر ثابت شده است، اما در عین حال متجددین هر سه را از مظاهر تمدن می دانند و خود را به روشنفکری می ستایند» (اهتمام، فلسفه احکام، ۱/۸۵).

لذا لازم است با استفاده از علوم روز، بخشی از مضرات این خبائث را آشکار نمود.

ب) گوشت خوک در روایات

روایات مربوط به گوشت خوک را می توان به سه دسته تقسیم کرد:

دسته اول: روایاتی که احکام گوشت خوک (مانند نجاست، حرمت اکل، حرمت معامله و…) را بیان می کنند (ر.ک: حرعاملی، وسائل الشیعه، ۳/۴۱۷؛ ۱۷/۲۲۶؛ ۲۴/۹۹).

دسته دوم: روایاتی که به (بخشی از) حکمت خلق یا تحریم گوشت خوک اشاره می کنند.

از امام رضا علیه السلام چنین نقل شده است: «حَرَّمَ الْخِنْزِیرَ لِأَنَّهُ مُشَوَّهٌ جَعَلَهُ اللَّهُ تَعَالَی عِظَه لِلْخَلْقِ وَ عِبْرَه وَ تَخْوِیفاً وَ دَلِیلًا عَلَی مَا مُسِخَ عَلَی خِلْقَتِهِ وَ لِأَنَّ غِذَاءَهُ أَقْذَرُ الْأَقْذَارِ مَعَ عِلَلٍ کثِیرَه…» (شیخ صدوق، علل الشرایع، ۲/۴۸۵) «خوک به این دلیل حرام شده است که حیوانی است بسیار کریه و زشت. حق تعالی این زشتی را وسیله پند و عبرت خلایق و سبب بیم مردمان و نشانه وقوع مسخ[۳]بر خلقتش قرار داده است».

در روایت دیگری از امام صادق علیه السلام آمده است: «و أما لحم الخنزیر فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَک وَ تَعَالَی مَسَخَ قَوْماً فِی صُوَرٍ شَتَّی مِثْلِ الْخِنْزِیرِ وَ الْقِرْدِ وَ الدُّبِّ ثُمَّ نَهَی عَنْ أَکلِ الْمَثُلَه لِکیلَا ینْتَفَعَ بِهَا وَ لَا یسْتَخَفَّ بِعُقُوبَتِهِ» (عیاشی، کتاب التفسیر، ۱/۲۹۱). و اما حرمت گوشت خوک بدان جهت است که خدای تعالی در ادوار گذشته مردمی را به جرم گناهانی به صورت حیواناتی چون خوک، میمون و خرس مسخ کرد. آنگاه خوردن گوشت این گونه حیوانات را تحریم نمود تا مردم آن را جزء غذاها و خوردنی های خود نشمارند و عقوبت گناهی را که باعث مسخ انسان هایی به صورت آن حیوان شد، کوچک نشمارند.

دسته سوم: روایاتی که به خباثت و پلیدی این حیوان اشاره دارند.

در جریان جوان نصرانی به نام زکریا بن ابراهیم که تازه مسلمان شده بود، نقل شده است که در مدینه به حضور امام صادق علیه السلام تشرف یافت و ماجرای اسلام خود را برای آن حضرت تعریف کرد. سپس گفت: پدر و مادر و فامیل من همه نصرانی هستند و مادرم کور است. من با آنان همنشین هستم و به ناچار با آنها هم غذا می شوم. تکلیف من چیست؟

امام فرمود: آیا آنها گوشت خوک مصرف می کنند؟ گفت: نه یابن رسول الله! حتی دست هم به گوشت خوک نمی زنند. امام فرمود: معاشرت تو با آنها مانعی ندارد (کلینی، الکافی، ۲/۱۶۰).

در مذمت خوک همین بس که پیامبر گرامی اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در روایتی فرمودند: «مَنْ لَعِبَ بِالنَّرْدَشِیرِ فَکأَنَّمَا صَبَغَ (غَمَسَ) یدَهُ فِی لَحْمِ الْخِنْزِیرِ وَ دَمِهِ» (مجلسی، بحارالانوار، ۷۶/۲۳۸) کسی که با نردشیر[۴]بازی کند، مانند کسی است که دست خود را در گوشت و خون خوک فرو برده است.

وقتی دست در گوشت خوک فرو بردن این چنین سمبل انزجار و تنفّر است، مسلماً خوردن گوشت خوک بسیار مطرود و مبغوض شارع مقدس بوده است.

زیان های گوشت خوک از منظر علمی

به گفته دانشمندان بیماری هایی که ممکن است از خوک منتقل شود، به ۴۵۰ بیماری می رسد. از این میان ۵۷ بیماری ممکن است به انسان منتقل شود که برخی مهلک و کشنده و برخی دیگر بسیار خطرناک هستند.

دکتر فهمی مقصود در این باره می نویسد: «خوک به تنهایی ۲۷ بیماری وبایی را به انسان منتقل می کند. در برخی بیماری های دیگر نیز گرچه سایر حیوانات هم ناقل به شمار می آیند، اما مبدأ ایجاد آن بیماری ها خوک است. اینها گذشته از بیماری هایی است که خوردن گوشت خوک به انسان منتقل می کند؛ مانند تصلب شرایین، ضعف حافظه، عقیم شدن، التهاب مفاصل، انواع سرطان ها، و… به مرور زمان قطعاً تعداد این بیماری ها افزایش خواهد یافت و پیشرفت علوم در سال های آینده بیماری های جدیدی را که خوک به انسان منتقل می کند، کشف خواهد کرد» (الاعجاز التشریعی فی تحریم الخنزیر، ۶).

نکته جالب توجه آن است که بیماری های خطرناک گوسفند و گاو غالباً باعث تلف شدن حیوان می شود، اما خوک، اکثر بیماری ها را نگه می دارد و موجب مرگ او نمی شود (پاک نژاد، اولین دانشگاه، آخرین پیامبر، ۳۷ به نقل از: پاکدامن، بهداشت تغذیه در قرآن و حدیث، ۱۲۱).

پیش از پرداختن به امراضی که در گوشت خوک نهفته است، تذکر این نکته ضروری می نماید که فلسفه واقعی احکام الهی بر ما پوشیده است و گردآوری این مجموعه هرگز مستلزم این ادعا نیست که فلسفه تشریع حرمت گوشت خوک و امثال آن لزوماً وجود این بیماری ها در آن است. آنچه در این نوشتار عرضه می شود آخرین یافته های علم تجربی (و البته خطاپذیر) بشر است که در مجموع، مضر بودن و ناسازگار بودن