فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت

با فایل فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت یک ارائه‌ی بی‌نقص بسازید!

پاورپوینتی زیبا و کاربردی:

فایل فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت شامل 44 اسلاید کاملاً حرفه‌ای و چشم‌نواز است که برای ارائه‌ی مستقیم یا چاپ آماده شده‌اند.

آنچه فایل فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت را متمایز می‌کند:

• طراحی مدرن و هدفمند: فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت با ترکیب رنگ‌ها و چیدمان هوشمندانه، به انتقال بهتر مفاهیم کمک می‌کند.
• کاربری راحت و سریع:فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت بدون نیاز به ویرایش‌های پیچیده، فقط فایل را باز کنید و ارائه دهید.
• کیفیت بالا برای نمایش: همه‌ی اسلایدها با رزولوشن مناسب و ساختاری منظم آماده ارائه هستند.

ساخته‌شده با دقت و استانداردهای بالا:

فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت با رعایت جزئیات طراحی شده تا در هر محیطی بدون مشکل نمایش داده شود. هیچ‌گونه بهم‌ریختگی یا ایرادی در اسلایدهای فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت وجود ندارد.

تذکر:

در صورت مشاهده‌ی تفاوت در کیفیت، احتمال استفاده از نسخه‌های غیراصلی وجود دارد. نسخه معتبر فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت با دقت توسط تیم طراحی آماده شده است.

همین حالا دانلود کن و با فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت مخاطب‌هات رو تحت تاثیر قرار بده!

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل پندار نیک و کردار نیک از توهم تا واقعیت :

برخی از مخالفان دین اسلام سعی می کنند تا با طرح مسائل نژادی و نسبت دادن آیین اسلام به مردمان عرب، به طرح دوباره آیین ها کهنه و منسوخ شده بیش از اسلام بپردازند. آنان گمان می کنند که چون نیاکان باستانی شان به آیینی غیر از آیین اسلام باور داشتند، فرزندان آنان نیز باید به همان آئین های کهن ایمان آورده و در راستای آن عمل کنند. از دیدگاه این افراد، آیین زرتشت با شعار «پندار نیک، کردار نیک و گفتار نیک»، بهترین ومتناسب ترین برنامه هدایت و سعادت را برای پیروان خود در سه زمینه «هست و نیست»، «باید و نباید» و «شایسته و ناشایسته»، به ارمغان آورده است. در مقابل این ادعا، منطقی ترین پرسش این است که کدامین «پندار نیک، کردار نیک و گفتار نیک» می تواند مایه ی هدایت و وسیله نجات آدمی گردد؟

۱.کدام پندار نیک؟

تنها متن دینی که ادعا شده، نشانی از باورهای زرتشتیان ایران باستان دارد و نیاکان پرستان می خواهند، زندگی و تمدن آنان را الگو و مدرک برتری خویش قرار دهند، کتاب اوستاست، پس طبیعی است برای یافتن نمونه عملیِ پندار نیک، باید به سراغ این کتاب رفت. با رجوع به کتاب مزبور می توان دریافت که تصویری خاص از هستی و آنچه موجب ساخته شدن جهان بینیِ دینیِ شخص باورمند می شود، در آن ارائه شده است که عبارتند از:

۱-۱تعدد خدایان

تصویری که اوستا از جهان آفرینش و رابطه آفریده و آفریننده ارائه می دهد، تصویری گنگ و نامفهوم است که دوگانگی در آن موج می زند: خدای خوبی درگیر جنگ با خدای شر است و درعین حال، گرفتار امشاسپندان هفت گانه ای می باشد که جاودانه و بی مرگ هستند. این شریکان خدایی عبارتنداز: بهمن، اردیبهشت، شهریور، سپندارمذ، خرداد و امرداد[۱] که در آیین زرتشت، به جای اهورامزدا، مورد ستایش و عبادت قرار می گیرند. [۲]بعد از پرستش امشاسپندان، نوبت به عبادت ایزدان می رسد؛ زیرا آیین زردشت، آیین ایزدمردها و ایزدبانوهاست؛ برای نمونه آذرایزد، نگهبان آتش و یکی از بزرگ ترین ایزدان مزداپرستی در اوستاست که آتر و آترش هم گفته می شود و پرستش آن به نماد آیین زردشتی تبدیل شده است.

پیروان اوستا برای بزرگداشت برخی دیگر از ایزدها، آن ها را پسر اهورامزدا، خوانده و مورد پرستش قرار می دهند.[۳]از سوی دیگر، اوستا پراست از وصف دیوها و گروهی انبوه از خدایان شر و دیوان پلید که زندگانی پیروان اُشوزرتشت را همواره به تهدید و تباهی می کشند و جلوگیری از این همه پلیدی و زشت کرداری، تنها با رسوم، آیین ها و آدابی خاص میسر است؛ این دیوهای پلید، اغلب بی نام ونشان بوده و گاه به نکوهش صفتی مذموم، نمایانده می شوند.

۱-۲. تجسیم

یکی از مهم ترین کج اندیشی ها در میان بحث های آغازشناسی، باورمندبودن به خدای مجسم و اعتقاد به شباهت داشتن آفریدگار به آفریدگان است. این گسیختگی اعتقادی همانند هر آیین تحریف شده، در آیین زردشتی نیز به چشم می خورد؛ پیروان اوستا در فرهنگ خود ساخته، چهره ای انسان گونه از خدایان بی شمارشان ارائه می کنند؛ برای مثال، چنان که در متون زرتشتی آمده است، خورشید چشم اَهورا مزدا است[۴] اهورامزدا دارای سری است مانند سر شاهین.[۵]

۲. کدام کردار نیک؟

هر کردارِ اختیاری، نیازمند باور و پندار پیشین است و از پندار آشفته، نباید انتظار کرداری منظم داشت. بر همین اساس، می توان کردارهای نادرست و نامطلوب بسیاری را در رفتارهای برگرفته از فرهنگ اوستایی مشاهده کرد که به برخی از آن ها اشاره می شود:

۲-۱. نژادپرستی

آیین زردشت که در دوره ساسانیان رواج داشت، آیینی ویژه آریایی ها بود و در طول بیش از دوهزار سال که از رسمیت‎یافتن آن می گذرد، حتی یک مورد هم نبوده که فردی غیرآریایی به آیین زردشت پیوسته باشد و یا زردشتیان، اجازه زردشتی شدن به شخصی غیرآریایی داده باشند. این واقعیت تاریخی با ادعای هدایت کنندگی آیین زرتشت سازگار نیست؛ زیرا چگونه می توان باور داشت که آیینی در هرکجای دنیا می تواند فرزندان فردی خاص را به حقیقت رهنمون شود، ولی از هدایت فرزندان دیگر اقوام دریغ داشته باشد؛ آن هم به این دلیل که از داشتن خون و نژادی خاص بالاجبار محروم است.

۲-۲. جامعه طبقاتی

جامعه ایرانی در عصر ساسانیان به طبقات گوناگونی تقسیم می شد؛ خاستگاه این تقسیم پندی طبقاتی که تداعی گر گونه ای جامعه کاستی در هند بود و به شدت، عدالت اجتماعی، سیاسی و اقتصادی را از بین می برد، آیین زرتشت. معروف ترین این طبقات که در اوستا به آنها اشاره شده، عبارتند از:

ـ آسرونان(آتربان) نگهبان آتش، عنوانِ موبدان و یکی از گروه های خاص اجتماعی؛

ـ ارتشتاران(نظامیان)؛

ـ واستریوشان(کشاورزان(. [۶]

۲-۳. انحصاری بودن علم آموزی

در جامعه زرتشتی آموزش علم، ویژه طبقات ممتاز، همچون دبیران و موبدان بود و مردم دیگر طبقات از چنین حقی برخوردار نبودند. همین روند باعث شد تا هرگز تمدنی درون زا و فراگیر در دوره ساسانیان به وجود نیاید بدین ترتیب علم و کتابِ درخور توجهی از این دوره به دست ما نرسید است؛ همچنان که متون دینی نیز توان ادامه حیات نداشته در گیرودار روزگار از بین برود.

۲-۴. واسطه بین خدا و خلق

گروهی از نژادپرستان در مخالفت با آیین اسلام مدعی ضرورت گفتگو و نیایش با خدا به زبان فارسی؛ آنان به همیندلیل به تبلیغ آیین زرتشت ـ که به گمان شان به پارسی سخن گفته ـ می پردازند، غافل ازاینکه در این آیین نمی توان با آزادی به اجرای مناسک دینی پرداخت و با خدا نیایش کرد؛ چرا که برابر دین زرتشتی مراسم عبادی باید از سوی موبد زرتشتی اجرا شود و در امر توبه و بخشش هم اگر موبد موبدان، پادافره، گناه کار را ببخشد؛ اهورامزدا نیز، آنگاه همه آن را خواهد بخشید. [۷]

۲-۵. بی ارزش بودن پیکر انسان

پیروان فرهنگ اوستا برای جسد مرده، ارزشی قائل نبوده و آن را نجس، و در تسخیر دیوها می دانند؛ آنان همچنین برای اینکه مرده زمین را نجس نکند، آن را دفن نکرده و در جایی به نام دخمه قرار می دهند تا خوراک حیوانات شود؛ همچنین معتقدند که باید «پیکر مرده چندان در دخمه بماند که باران بر آن و بر همه دخمه فرو بارد، بازمانده های چرکین را فرو شوید و پرندگان، مردار را بخورند» [۸] آنان مرده را به گونه ای عریان در مقابل آفتاب قرار داده و گذاشتن پوششی بر روی آن را جرم می دانند. [۹]

به دلیل چنین باوری است که پس از رسمیت یافتن آیین زرتشت در ایران، دیگر گورستانی ایجاد نشد و در کاوش های باستانی ـ برخلاف دوره های هخامنشی واشکانی ـ نشانی از دفن مردگان در عصر ساسانی به دست نمی آید.

۲-۶. شناخت نادرست از طبیعت جسمانی انسان

احکامی که در اوستا برای انسان ها بیان شده، با کارکرد اندام انسان سازگاری ندارد؛ برای مثال، برای پاک-شدن زنی که بچه اش سقط شده چنین حکم می دهد: «زن که کودکی سقط کرده باید سی گام از آتش و آب و مردم