فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی

فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی؛ انتخابی مطمئن برای ارائه‌ای حرفه‌ای

اسلایدهایی آماده برای استفاده:

فایل فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی شامل 56 اسلاید با طراحی دقیق و ساختاری استاندارد است که برای ارائه‌های رسمی یا چاپ، کاملاً مناسب و آماده استفاده می‌باشد.

ویژگی‌هایی که فایل فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی را متمایز می‌کند:

• طراحی بصری حرفه‌ای:فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی با بهره‌گیری از رنگ‌بندی هوشمندانه و چیدمان اصولی جهت انتقال بهتر مفاهیم ارائه.
• سهولت در اجرا: تمامی اسلایدها از پیش تنظیم شده‌اند و بدون نیاز به ویرایش، قابل استفاده هستند.
• وضوح بالا و نظم ساختاری: کیفیت بالای عناصر گرافیکی و هماهنگی کامل در نمایش، تجربه‌ای بدون نقص را فراهم می‌سازد.

استاندارد بالا در تولید محتوا:

فایل فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی با رعایت اصول حرفه‌ای طراحی شده و عاری از هرگونه ایراد گرافیکی یا ناهماهنگی در نمایش می‌باشد.

نکته مهم:

در صورت مشاهده نسخه‌هایی با کیفیت پایین‌تر، توجه داشته باشید که ممکن است نسخه‌های غیررسمی باشند. نسخه اصلی فایل فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی تنها از طریق منبع معتبر در دسترس است.

هم‌اکنون فایل فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی را دریافت کرده و ارائه‌ای حرفه‌ای و متمایز تجربه نمایید

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل برترین های اخلاقی در زندگی اجتماعی :

مقامات الهی در گرو اخلاق انسانی

انسان اگر می خواهد به مقامات برتر دست یابد که کمال آن در خداوند است، باید اخلاق انسانی را در خود به نمایش بگذارد. این گونه است که می تواند سرآمد دیگران و محبوب دل های مردم شود و در پیشگاه خداوند، عزت و آبرو و کرامت و شرافت کسب کند.

اصولاً مردم حتی اگر خودشان دارای مکارم اخلاقی نباشند، ولی افراد متخلق به آن را دوست می دارند و پروانه وار دور شمع وجودش می گردند تا بهره ای از نور وجودش و انوار اخلاقش ببرند.

روزی یکی از بزرگان بنی اسرائیل از محلی گذر می کرد، دید گروهی از مردم مانند تشنگان آب گوارا به دور لقمان گرد آمده اند و به سخنان حکیمانه او گوش می دهند. آن رهگذر با تعجب به لقمان گفت: تو آن نیستی که با ما گله داری می کردی؟ گفت: آری. پرسید: پس چگونه به این مقام رسیده ای؟ لقمان فرمود: سه ویژگی مرا به این مقام رسانید: راستگویی؛ امانت داری؛ دوری از کارهای بیهوده.

از نظر قرآن انسان موجودی در حال صیرورت[۱] و انقلاب[۲] و درحال رنگ گرفتن است. به این معنا که انسان تا زمانی در دنیا است با کارهایی که انجام می دهد خودش را می سازد. حال این ساختن می تواند درست و یا نادرست باشد و هر کسی در نهایت سازه ای که از خود بیرون می دهد می تواند دارای کمالات باشد یا آنکه تمام سرمایه های وجودی اش را از دست بدهد و در چاه فراق از صفات خود بیفتد خداوند در آیه ۱۳۸ سوره بقره بهترین رنگ را رنگ خدایی می داند و می فرماید: صبغه الله و من أحسن من الله صبغه و نحن له عابدون؛ این است نگارگری الهی و کیست خوش نگارتر از خدا؟ و ما او را پرستندگانیم.

این بدان معناست که انسان اگر بخواهد رنگی بگیرد باید رنگ خدایی بگیرد؛ یعنی صفات کمالی خداوند را در خود ظهور دهد. با چنین تخلق به صفات الهی است که انسان می تواند در جایگاه خلافت الهی قرار گیرد و به عنوان جانشین و خلیفه رفتار کند.

بهترین های اخلاقی

انسان باید نسبت به همه کارهای نیک و پسندیده و امور خیر پیشگام و پیشتاز باشد و به رقابت با دیگران بپردازد و در کارهای خیر سرعت و سبقت بجوید.[۳] اما برخی از کارهای خیر و اخلاق نیک هست که به عنوان بهترین ها مطرح است برخی از این اخلاق و رفتارها عبارتند از:

۱- پندپذیری:

انسان باید عادت کند سخن نیک دیگران را بشنود و از کارهای خیر دیگران بیاموزد تا مجموعه ای کامل از اخلاق الهی- انسانی شود. انسان خردمند از هر کسی خوشه ای برمی گیرد و تلاش می کند که بهترین خوشه ها را بچیند.

اصولاً در حوزه تربیت و تزکیه، نقش موعظه و پند، یک نقش مهم و اساسی است. از این رو به پیامبران فرمان داده شده که موعظه کنند تا دل های آماده از آن بهره مند شوند.[۴] لقمان حکیم نیز به فرزندش می فرمود: فرزندم! بر تو باد پند و اندرز؛ پس به آن عمل کن، که اندرز برای دانا از عسل گواراتر و برای نادان از بالا رفتن پیرمرد از نردبان دشوارتر است.[۵] شاعر نیز در این باره سروده است: ز پند مردم دانا متاب سر، هرگز/ که از نصیحت دانا ضرر نخواهی دید/ نشاط دور جوانی به کام دل دریاب/ که نوبهار جوانی دگر نخواهی دید.

۲- ادب:

مراعات ظرایف رفتار و گفتار در جامعه امر بسیار مهم و سازنده ای است. اصولًا مردم به جزئیات توجه دارند و اگر به روی شخص نیاورند به طریقی به نقد رفتار و گفتارش می پردازند. پس انسان باید براساس «هر سخن جائی و هر نکته مقامی دارد» عمل کند و به ظرافت های رفتاری و گفتاری در هر موقعیتی توجه داشته باشد.

مولوی بلخی در بیان ارزش ادب در زندگی اجتماعی می سراید: از خدا جوئیم توفیق ادب/ بی ادب محروم ماند از لطف رب/ بی ادب تنها نه خود را داشت بد. بلکه آتش در همه آفاق زد. البته آموزش ادب و اخلاق در کودکی و نوجوانی بهتر می تواند تأثیر داشته باشد؛ زیرا نقش در کودکی در جان کودک همانند نقش بر سنگ است که ماندگار است. از همین رو، امام صادق(ع) از زبان لقمان حکیم می فرماید: یا بنی، ان تأدبت صغیرا انتفعت به کبیرا؛ فرزندم! اگر در کودکی ادب آموختی در بزرگی از آن بهره می بری.[۶] سعدی نیز می سراید: هر که در خردیش ادب نکند/ در بزرگی فلاح از او برخاست/ چوب تر را چنانکه خواهی پیچ/ نشود خشک، جز به آتش راست.

۳- سکوت:

انسان باید کم گو و گزیده گو باشد؛ زیرا زیاده گویی، هم موجب ناراحتی و خستگی مخاطب و شنونده می شود و هم درصد خطا و اشتباه گوینده را افزایش می دهد. انسان هر چه بیشتر بگوید احتمال خطا و اشتباه در سخنش افزایش می یابد و زمینه برای کاهش تأثیر نیز فراهم می آید. انسان اگر سکوت اختیار کند، قلب و عقل وی از اضطراب و تشویش به آرامش می رسد و تفکرات وی در یک مسیر درست قرار می گیرد و نظم و منطق می یابد و زمینه برای الهامات الهی فراهم می آید. در سکوت است که انسان به تفکر می پردازد و در آفاق و انفس تدبر و نظر دقیق می افکند و حقایق بر وی آشکار می شود و حتی به علوم لدنی و شهودی و حضوری دست می یابد. از این رو در آموزه های اسلام بر سکوت همراه با تفکر و تدبر و نه سکوت خالی تأکید بسیار شده است. امام صادق(ع) از لقمان حکیم نقل می کند که ایشان گفته است: یا بنی، ان کنت زعمت ان الکلام من فضه فان السکوت من ذهب؛ فرزندم! اگر می پنداری که سخن از نقره است؛ همانا سکوت از طلاست.[۷] سعدی می سراید: تا نیک ندانی که سخن عین صوابست/ باید که به گفتن دهن از هم نگشایی/ گر راست سخن گویی و در بند بمانی/ به ز آنکه دروغت دهد از بند رهایی.

خداوند به حضرت مریم(س) فرمان می دهد تا سکوت پیشه کند و در جواب سخنان یاوه دیگران خود سخنی نگوید.[۸] همچنین حضرت زکریا(ع) نیز مأمور به سکوت می شود.[۹]

۴- اخلاق و نشانه های دینداری:

دین امری باطنی است که آثار آن در رفتار و گفتار خودنمایی می کند. در روایات بر این نکته تأکید شده که دینداری و اخلاق و حیا با عقل آمیخته و هرگز از هم جدا نمی شوند.[۱۰] پس هرگاه یکی باشد باید دو امر دیگر نیز وجود داشته باشد، وگرنه باید درباره تحقق همان یکی نیز شک و تردید کرد. به این معنا که اگر کسی اخلاق و حیا نداشته باشد باید شک کرد که عقل و دین دارد؛ و همچنین اگر بخواهیم بدانیم کسی دیندار و عاقل است باید بنگریم که آیا اخلاق و حیا دارد یا ندارد. برهمین اساس امام صادق(ع) از لقمان حکیم درباره نشانه های دینداری نقل کرده که او می فرماید: فرزندم! هر چیزی نشانه ای دارد که با آن شناخته می شود و دین سه نشانه دارد: ۱- پاکدامنی؛ ۲- دانش؛ ۳ بردباری.[۱۱]

۵- مراقبت و محافظت:

در سیر و سلوک بر اموری چون مراقبه و محاسبه تأکید شده است؛ زیرا انسان اگر بخواهد تزکیه نفس کند و خودش را به کمالات بیاراید و از زشتی ها و پلیدی ها و کمبودها برهد، باید اهل محافظت و مراقبت باشد و پس از آن به محاسبه نفس بپردازد و ببیند تا چه اندازه به کمال نزدیک و از نقص دور شده است. برخی از مسائل و اموری که مراقبت و محافظت بیشتری را می طلبد. براساس بیان لقمان حکیم(ع) مواردی است که در این حدیث بیان شده است. لقمان حکیم می فرماید: فرزندم! بدان که من چهارصد پیامبر را خدمت کردم و در کلام آنها چهار کلمه دریافتم: ۱- هرگاه در نماز هستی، دلت را حفظ کن؛ ۲- هر گاه بر سفره ای هستی گلویت را حفظ کن؛ ۳- هر گاه در خانه کسی هستی چشمانت را حفظ کن؛ ۲- هرگاه در بین مردمی زبانت را حفظ کن.[۱۲] به نظر می رسد که بیشترین مشکلی که انسان برای خود در جامعه ایجاد می کند به سبب همین شهوت های زبانی و چشمی و شکمی است. همین زیاده خواهی های چشم و زبان و شکم است که آدمی را به سوی گناه سوق می دهد و گرفتار اسراف می کند. بسیاری از مردم به سبب شهوت شکم و اشتهای سیری ناپذیر آن به گناه حرام خواری گرفتار می شوند و بسیاری هستند که با انواع و اقسام گناهان زبانی چون دروغ و غیبت و تهمت و مانند آن خود و جامعه را تباه ساختند و با نگاه های ناپاک و چشم و هم چشمی و زنای چشمی و مانند آنها خود و جامعه را به سوی مفاسد و نابهنجاری های اجتماعی سوق داده اند. فقدان حضور قلب نیز موجب می شود تا انسان در عبادت به جایی نرسد؛ زیرا عبادتی را انجام می دهد که تأثیری ندارد و اگر هم داشته باشد خیلی کم خواهد بود به طوری که نمی تواند در برابر فشارها و وسوسه های سهمگین شهوت درونی و شیطان بیرونی مقاومت کند و پیروز میدان نبرد لشکر عقل و جهل شود.

۶- خوش خلقی، صبر، نیکوکاری و یاری رسانی:

از جمله برترین های اخلاقی که امام صادق(ع) از لقمان حکیم برای انسان بیان کرده، همین امور است. لقمان حکیم می فرماید: فرزندم! مبادا بی قرار و بداخلاق و کم حوصله باشی؛ زیرا با داشتن این خصلت ها هیچ دوستی