فایل پاورپوینت کامل یاران خورشید-عباس بن علی (علیهما السلام)

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل یاران خورشید-عباس بن علی (علیهما السلام) :

آن حضرت در سال ۲۶ هجری دیده به جهان گشود. مادرش ام البنین دُختِ حزام بن خالد است.

امیرالمؤمنین علیه السلام با این بانو ازدواج کرد و از او صاحب چهار فرزند شد، نخستین فرزندش عباس، در زمان خویش به «قمر بنی هاشم» لقب یافت و به «ابوالفضل» کنیه گرفت و پس از او «عبداللَّه» و بعد از او «جعفر» و سپس «عثمان» متولد شد.

عباس علیه السلام چهارده بهار از عمر شریف خود را در خدمت پدر سپری نمود و در برخی از جنگ ها حضور یافت، ولی پدر بزرگوارش به وی اجازه نبرد نداد و بیست و چهار سال در کنار برادرش امام حسن علیه السلام و سی و چهار سال که مدت عمر شریف او بود در جوار برادرش امام حسین علیه السلام زندگی کرد، آن بزرگوار فردی دلاور، شجاع، خوش سیما و نبرومند بود؛ و با اینکه بر اسبی قوی پیکر سوار می شد، نوک پاهای مبارکش به زمین کشیده می شد. از امام صادق علیه السلام روایت شده که فرمود:

«کان عمُّنا العبّاس بن علی نافذُ البصیره، صُلبُ الایمان، جاهَد مع أبی عبداللَّه علیه السلام و أبلی بلاءً حسناً و مَضی شهیداً».[۱]

«عموی ما عباس فردی صابح بصیرت، دارای ایمانی استوار بود و در کنار ابا عبداللَّه علیه السلام جهاد و مبارزه نمود و به نحوی شایسته از عهده آزمون برآمد و سرانجام به فیض شهادت نایل آمد».

امام سجاد علیه السلام فرمود:

«رَحِمَ اللَّهُ العبّاس فَلَقد آثَر و أبلی، و فَدی أخاه بنفسهِ حتّی قُطِعَتْ یداهُ، فأبَدلَهُ اللَّه عزّوجلّ منهما جناحَین یطیرُ بِهما مَعَ الْمَلائِکه فِی الْجَنَّهِ کما جَعَل لِجَعْفَرِ بنْ أَبیطالب علیه السلام وَ أَنَّ لِلْعَبّاسِ عِنْدَ اللَّه تَبارَک وَ تَعالی مَنْزِلَهً یغْبطُه بها جَمیعُ الشُّهَداء یوْمَ الْقیامه».[۲]

«خداوند عباس علیه السلام را مشمول رحمت خویش گرداند؛ او از خود ایثار و از خودگذشتگی نشان داد و از عهده امتحان الهی برآمد؛ جان خود را فدای برادر نمود تا آن جا که دست های مبارکش از پیکر جدا شد، خدای عزّوجلّ عوض دست ها به او دو بال عنایت فرمود که به وسیله آن ها به همراه فرشتگان در بهشت پرواز می کند، چنان که به جعفر بن أبیطالب نیز دو بال عطا فرمود، عباس علیه السلام در پیشگاه خدای تبارک و تعالی از مقام و جایگاهی برخوردار است که همه شهدا در روز قیامت به مقامش رشک می برند».

ابو مِخْنَف روایت کرده: وقتی آب به روی حسین علیه السلام و یارانش بسته شد و هنوز جنگ درنگرفته بود، تشنگی بر امام حسین علیه السلام و یاران حضرت چیره شد، امام علیه السلام برادرش عباس را فراخواند و او را به اتفاق سی سواره و بیست پیاده، شبانگاه به آوردن آب مأموریت داد، آنان به آب نزدیک شدند و پیشاپیش آنان پرچمدارشان نافع بن هلال در حرکت بود، عمرو بن حجّاج [نگهبان آب ] از ورود آن ها جلوگیری به عمل آورد ولی آنان دست به شمشیر برده و وارد شریعه شدند و مشک های خود را پر از آب نمودند و به سمت خیمه ها آوردند و عباس علیه السلام و نافع، در مسیر حرکت، دشمن را از آن ها دور و بر آنان حمله می بردند تا اینکه مشک های آب را به حسین علیه السلام رساندند، از این رو ابوالفضل علیه السلام سقا و ابوقریه (صاحب مشک آب) نامیده شد.

تاریخ نگاران گفته اند: عباس علیه السلام گاهی پرچم خویش را در برابر امام حسین علیه السلام بر زمین نصب می کرد و از یاران خود دفاع می نمود و یا در پی آب می رفت، به همین سبب «سقا» لقب یافت و پس از شهادت، «ابوقِرْبه؛ صاحبِ مشک آب»، کنیه گرفت.

گفته اند: زمانی که عباس علیه السلام پس از شهادت یاران امام حسین و جمعی از اهل بیت آن بزرگوار، تنهایی آن حضرت را ملاحظه کرد، به برادرانِ مادری خود فرمود: شما قبل از من به میدان بشتا