بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل «این گونه» باید کار حزبی کرد! :

حزب؛ آری اما با یک قرائت ویژه

مقولتحزب یکی از دغدغه های همیشگی رهبر انقلاب بوده است.[۱] در یک تقسیم بندی نانوشته، ایشان در سِلک علمایی قرار می گیرند که تفکر حزبی را -البته با قرائتی که در ادامه خواهد آمد- قابل جمع با آرای امام خمینی )رحمهالله علیه( و مجموعه مبانی انقلاب می دانند. جدای از اینکه این تفکر، وجود احزاب گوناگون در فضای سیاسی کشور را براساس موازین قانون اساسی و در چارچوب آن به رسمیت می شناسد[۲]، حضرت آیت الله خامنه ای، دیدگاه حزبی ویژه ای هم برای سازمان دهی نیروهای انقلابی برای فعالیت در عرصه های گوناگون کشور دارند؛ دیدگاهی که براساس آن، حزب «عبارت است از یک تشکیلاتی که نقش راهنمائی و هدایت آحاد مردم را به سمت یک آرمان هائی ایفاء می کند. »[۳]

چنین تعبیری از حزب همان چیزی است که بنیاد حزب جمهوری بر آن پایه شکل گرفت اما آفات بعدی که گریبان گیر این مجموعه شد آن را عملاً از یک مجموعاثرگذار به کانونی برای جنجال ها و اختلاف ها تبدیل کرد. با این حال، حضرت آیت الله خامنه ای در سراسر دوران پس از تعطیلی حزب، همچنان کار حزبی را یکی از ضرورت ها می دانند؛ به ویژه نیروهایی که دل در گرو اهداف انقلاب دارند برای تحقق این اهداف قطعاً باید به کوشش های صحیح حزبی روی بیاورند.[۴]

سلب و ایجاب حزب

پایان ناخوشِ حزب جمهوری، هیچ گاه در منظومفکری رهبر انقلاب تغییری ایجاد نکرد و همچنان در این باره صحبت کردند. از این رو، ایشان با حفظ تأکید بر ضرورت کار حزبی، در سخنانی که طی سال های بعد فرمودند، از یک سو آفات کار حزبی در ایران و جهان را به عنوان یک «تجربسلبی»، و از سوی دیگر ویژگی های کار حزبی مطلوب را به عنوان یک «الگوی ایجابی» مطرح کردند. سخنانی که تاکنون برای بخش نخست آن نمونه های زیادی را می شناسیم اما برای بخش دوم آن هنوز سعی بلیغ و پردامنه ای نشده است.[۵]

تجربه ای که نباید تکرار شود

احزابی که در دنیا و اغلب فعالیت های حزبی در ایران تجربه شده اند، عمدتاً با هدف قدرت یابی تشکیل شدند. این مسئله، مبتنی است بر توصیه و تحلیل علم سیاست و جامعه شناسی سیاسی مدرن از مقولحزب؛ بر این اساس حزب، نهادی است که با هدف «کسب قدرت» تشکیل شده و همفعالیت های یک حزب برای تحقق این هدف تنظیم می شود. از نظر آیت الله خامنه ای، «احزاب کنونی غربی به معنای باشگاه هائی برای کسب قدرت است؛ اصلاً حزب یعنی مجموعه ای برای کسب قدرت» و در این راستا تمامی ابزارها و فعالیت ها تمهیدی برای کسب قدرت است؛ از عضوگیری و تشکیل جلسات عادی حزبی و تبلیغی تا «پُررویی، پشت هم اندازی، پولداری، داشتن پشتوانه های صهیونیستی، خوش قیافه و خوش تیپ و خوش صحبت بودن و احیاناً یک همسر فعّال و جذاب داشتن. »[۶]

نتیجچنین رویکردی به حزب این است که «مردم یا گروه هایی از مردم را به این طرف و آن طرف بکشانند و مرتّب دعوا و اختلاف راه بیندازند و برای این که بی کار نمانند، یک مسئلکوچک را بزرگ کنند؛ یک چیز کم اهمیت را پُر اهمیت جلوه دهند و روزها و هفته ها درباره اش بحث و تحلیل کنند؛ براساس آن، دوست و دشمن معیّن کنند؛ فلان کس، فلان طرفی است، پس دشمن است؛ فلان کس، فلان طرفی است، پس دوست است. »[۷] حضرت آیت الله خامنه ای صریحاً چنین رویکردی را سودمند نمی دانند: «بنده اینها را تحزّب نمی دانم. اینها روش های غلط سیاسی است که در دنیا هم رایج است. »[۸] با این حال همین وضعیت در تجربحزبی پس از حزب جمهوری هم در ایران رخ داد: «دل ما خوش بوده است که در ایران این چیزها رایج نباشد؛ اما متأسفانه بعضی کسان به این چیزها دلبستگی دارند. »[۹]

الگویی که باید دنبال شود

چنین شرایطی سبب شده است که هنوز، و پس از گذشت چندین سال از تجربحزب جمهوری، همچنان خلأ وجود یک حزب صحیح انقلابی و مردمی احساس شود. این خلأ به ویژه هنگام انتخابات ها خود را نشان می دهد که همین انتخابات محور بودن احزاب آفتی است که تفکر حزبی ما را به خود دچار کرده است. در تلقی ایجابی حضرت آیت الله خامنه ای، حزب مطلوب، این گونه به وجود می آید که «مجموعه ای از صاحبان فکر سیاسی یا اعتقادی و یا ایمانی می نشینند و تشکّلی درست میکنند و میان خودشان و آحاد مردم کانال کشی میکنند و مردمی را با خودشان همراه می کنند، تا فکر خود را به آنها برسانند. »[۱۰] به این ترتیب، «کانونهای حزبی تشکیل میشود، هسته های حزبی تشکیل میشود، سلّولهای حزبی تشکیل میشود و اینها در این مرکز مینشینند و افکاری را که خودشان به آن اعتقاد دارند و پای آن ایستاده اند -چه فکر سیاسی،