فایل پاورپوینت کامل بازی های دوست داشتنی کشتار

بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل بازی های دوست داشتنی کشتار :

مقدمه

امروزه بازی های رایانه ای به دلیل داشتن جذابیت های ناشی از تصاویر سه بعدی و همچنین موسیقی متن، گرافیک بالا، هیجانات زیاد و راحتی استفاده از آن، به سرعت جای خود را در میان کاربران باز کرده است. دامنه و گستردگی استفاده از این پدیده به اندازه ای است که کمتر کودک و نوجوانی را می توان یافت که از بازی های رایانه ای بی بهره مانده باشد. همچنین در اغلب خیابان های شهر و روستاها کلوپ های مربوط به بازیهای رایانه ای رایج شده و با گسترش امکانات استفاده از اینترنت، گیم نت ها هر چه بیشتر مورد استقبال کاربران این گونه بازی ها قرار گرفته است.

علاوه بر این چون کاربر خود اجرا کننده و در بطن بازی است و همراه با سایر شخصیت های بازی درگیر هیجانات و حس های روایت ماجرا می شود، برای او بسیار جذاب است. اغلب والدین نیز بی آن که نگران اثرات مخرب این کالای “تجاری ـ هیجانی” باشند، نه تنها به رفتار فرزند خود عادت کرده و منفعلانه به این وضعیت تن داده اند بلکه در برخی موارد از اینکه اینگونه بازی ها کودک را به خود مشغول داشته و از شلوغی و سر و صدای او در خانه جلوگیری میکند، خوشحال نیز هستند.

این بازی ها با استفاده از تصاویر پرتحرک و صداهای مهیج، دنیایی از هیجان را به کاربران مشتاق جنب وجوش ارزانی می کند و همین جذبه، روح و جسم آنان را مطیع خود می سازد و به عالمی از تخیلات می برد که خود را محور و قهرمان اصلی ماجرا می پندارند. چندی پیش خبرگزاری فارس در آماری دم دستی اعلام کرده بود که ایرانیان در سال،۱۴ میلیارد و ۶۰۰ میلیون ساعت از بازی های رایانه ای استفاده می کنند؛ بازی هایی که محتوای بسیاری از آن ها آمیخته با خشونت، کشتار و توهم است.

ناگفته پیدا است که مواجهه انسان با این پدیده نوین، تاثیرات متفاوتی بر کاربران خواهد گذاشت: به طور کلی تأثیرات روان شناختی متأثر از بازی های رایانه ای را می توان به ۲ دسته ی کلی تأثیرات مثبت و منفی تقسیم نمود. «تأثیرات مثبت» بازی های رایانه ای بیشتر به ارتقای قابلیت های ذهنی و افزایش مهارت های روانی معطوف است اما «تأثیرات منفی» این بازی ها که شناخت آن ها برای مقاومت و مقابله در برابر اثرات آن از لازمه های شناختی خانواده ها است، به مسائلی از قبیل خشونت در بازی ها، ترس و اضطراب، یادگیری الگوهای نادرست ذهنی و رفتاری و همچنین اعتیاد به بازی ها اختصاص دارد.

مزایای بازی های رایانه ای

بازیهای رایانه ای می تواند اثرات مثبتی مانند تکامل شخصیت و رفتار، پرورش استعداد ها، ایجاد خلاقیت، پرورش تمرکز و دقت، افزایش بهره هوشی، گسترش جهان بینی، تقویت ذوق هنری، آموزش مفاهیم پیچیده، انتقال فرهنگ و غیره را به همراه داشته باشد.( شایسته گلرخی، ۱۳۷۵). کاهش زمان واکنش، هماهنگی بین حرکات دست و چشم، گسترش اطلاعات، امکان دستیابی به واقعیات غیر معمولی، عینی تر شدن مسایل انتزاعی، افزایش قدرت برنامه ریزی و ایجاد انگیزش اشاره نمود. براساس تحقیقات جدید، بازی های رایانه ای همچنین وسیله ای کمک آموزشی تلقی می شود و در زمینه تکلم و حرف زدن، به کودکان کمک می کند و آنان سریع تر شروع به سخن گفتن می کنند.

دیمیتری ویلیامز (Dmitri Williams ) نیز بازیها را عامل موثری در شکوفایی پتانسیلهای پنهان نوجوانان و تقویت کار گروهی آنها میداند. دکتراولسون نیز در مصاحبه با سایت Game Couch درباره تحقیقاتش صحبت میکند و میگوید اکثر کسانی که بازیهای رده M را بازی میکنند، برای کنترل احساسات، خالی کردن خشم، افزایش تمرکز و افزایش کار گروهی و صبر به این بازیها می پردازند.

تاثیرات منفی بازی های رایانه ای

بازی های رایانه ای، به گونه ای افراد را با خود همراه می کنند که گذشت زمان را به هیچ وجه درک نمی کنند و وقتی به خود می آیند که ساعت های زیادی از وقتشان صرف این بازی ها شده است. به عبارت دیگر، حاضر نیستند به دنبال فعالیت های نشاط آور و اجتماعی تر بروند. لذا کودکانی که به طور مداوم با این بازی ها درگیرند، درونگرا می شوند و در جامعه، منزوی و در برقراری ارتباط اجتماعی با دیگران ناتوان می گردند. روحیه انزواطلبی باعث می شود کودک از گروه همسالان جدا شود که این خود سرآغازی برای بروز نابهنجاری های دیگر است.

در این بازی ها همچنین به دلیل این که کودک یا نوجوان با ساختنی ها و برنامه های دیگران به بازی می پردازد و کمتر قدرت دخل و تصرف در آنها را پیدا می کند، اعتماد به نفس او در برابر ساختنی ها و پیشرفت دیگران متزلزل می شود.

تحقیقات اخیر نشان داده است که بازی های رایانه ای سبب صدمات مغزی طولانی مدت می شود. کودکانی که ساعت های زیادی به بازی اختصاص می دهند، آن بخش از مغزشان تکامل پیدا نمی کند که نقش بسزایی در تکامل حافظه، احساس و یادگیری دارد از این رو طبق نظر متخصصان کمتر توانایی کنترل رفتارهایشان را دارند و بیشتر مستعد انجام اعمال خشونت آمیزند.

نکته دیگر تاثیر منفی است که این بازی ها بر بر روابط خانوادگی می گذارند. هرچند هریک از پدیده های دوران مدرن و پست مدرن به سهم خود در دور کردن اعضای خانواده از یکدیگر، به طور خواسته یا ناخواسته، نقشی به عهده دارند. به عنوان مثال روابط خانوادگی به خاطر درگیر بودن اعضای خانواده با دنیای ماشینی روز به روز کمرنگ تر شده است. اعضای خانواده به خاطر مشغول بودن به تماشای تلویزیون یا درگیر بودن با رایانه و اینترنت و بازی های رایانه ای، کمتر فرصت همصحبتی و انس با یکدیگر را می یابند و این خود باعث سرد شدن روابط بین والدین و فرزندان شده است.

امروزه در زندگی های نوین زن و مرد شاغل هستند و یا بعضی ازمردان بیش از یک شغل دارند که این مساله خود به خود روابط عاطفی و درکنار هم بودن اعضای خانواده را کمرنگ کرده وعده زیادی ازاین وضع و وجود تلویزیون به عنوان جعبه جادویی که باعث سرد شدن روابط خانوادگی شده ناراضی هستند. دکتر افروز در این باره می نویسد: مشاهده شده است که با جایگزینی بازی ها ی الکترونیکی و رایانه ای، روحیه جمع گرایی به سرعت ضعیف شده و به سست شدن روابط خانوادگی، بی حوصلگی، پرخاشگری و بی قراری در کودکان و نوجوانان انجامیده است.[۱]

همچنین باید توجه داشت که انرژی، فرصت و زمان زیادی که کاربران بویژه نوجوانان و دانش آموزان برای انجام بازی های رایانه ای صرف می کنند؛ فکر و ذهن آنها را نه تنها درگیر مسایل غیرآموزشی می کند؛ بلکه باعث می شود تا ذهن کاربر به صورت منفعل در برابر رایانه قرار گیرد. ذهن وقتی از حالت فعال خارج شود دیگر قادر به حل و فصل مسائل شخصی خود نیست. از این رو بی سبب نیست که نسل جوان از درگیری با مسائل جدی تر پرهیز می کنند که یکی از مصادیق آن افت تحصیلی دانش آموزان است.

در کنار آثار مخرب روحی بازی های رایانه ای، عواقب جسمی نیز برای استفاده کنندگان به دنبال دارد از این دست می توان به: مشکلات بینایی و نزدیک بینی، مشکلات نواحی مچ دست، گردن، پشت، ستون فقرات و استخوان بندی فرد به دلیل استفاده طولانی مدت از کامپیوتر، ایجاد تهوع و سرگیجه، عوارض پوستی چاقی و حتی آلرژی که جزو تاثیرات منفی بازی های رایانه ای هستند؛ اشاره کرد.

آنچه در این میان اهمیت می یابد؛ آن است که تداوم چنین بازی هایی منجر به عوارض روحی و روانی پیچیده ای از جمله پرخاشگری و خشون در رفتار خواهد شد. از آنجا که دنیای کودک دنیای فانتزی و خیال پردازی است، به طور معمول تا ساعت ها بعد از اتمام بازی به خیال پردازی در مورد آن می پردازد و سعی می کند نقش قهرمان بازی را ایفا کند و حتی صحنه های بازی و مبارزه ها را بر روی والدین خود پیاده کند. گزارش های بسیاری از والدین وجود دارد که معتقدند کودکانشان با دیدن این بازی ها پرخاشگرتر شده و والدین خود را مورد آزار و اذیت قرار می دهند.

همچنین به دلیل پرخاشگری و خشونت بالای بازی ها و دیدن صحنه های کشتن، خون ریزی و… به طور معمول این کودکان نسبت به مسائل انسانی دارای حساسیت کمتری می شوند. چیزی که والدین از آن به عنوان کاهش وجدان کودک خود در مقابل مسائل و فجایع انسانی یاد می کنند. جالب است که بدانیم در روزهای اولِ بازی، کودک تأثیرات مختلف بازی بر روی خود احساس کرده و متوجه تغییرات است. و حتی در مواردی نسبت به آن عکس العمل داشته و منزجز خواهد شد. در این زمان مغز به صورت فعال تأثیرات بر بدن را کنترل کرده و به فرد هشدار می فرستد. اما به تدریج و با افزایش مدت زمان بازی وقتی که چندین ماه از انجام بازی های خشن می گذرد تأثیرات بازی ها بر مغز به صورت فعال پردازش نمی شود و دیگر هشدار در کار نیست؛ یعنی کودک ساعت ها بازی می کند بدون اینکه بگوید بازی چه تأثیری بر روی او داشته و یا چه تغییراتی در بدنش به وجود آمده است. این نشانه ی خوبی نیست زیرا علی رغم اینکه کودک چیزی گزارش نمی دهد اما بازی به تدریج تأثیر خود را می گذارد.

یکی دیگر از پیامدهای این بازی ها ترس و هیجان شدیدی است که در حین بازی به کودک سرایت می کند. ترس می تواند به عارضه ای مزمن در زندگی فرد تبدیل شود. هیجان ترس باعث ایجاد تغییراتی در بدن می شود که فرد را آماده ی پاسخ گریز و یا جنگ می کند. این یک واکنش طبیعی بدن در مقابله با ترس است. در هنگام انجام این بازی ها، مدام این پاسخ بدن (جنگ – گریز) فعال شده ولی چون به واقع پاسخی فیزیکی از سوی فرد اتفاق نمی افتد، تنها انرژی روانی بدن از بین می رود. به همین دلیل فرد ممکن است بعد از انجام این گونه بازی ها احساس خستگی و یا حتی کوفتکی کند در حالی که کاری انجام نداده است. نداشتن فعالیت فیزیکی از یک سو و پاسخ بدن به ترس از سوی دیگر ممکن است عوارضی مانند سر درد و یا احتمال ابتلا به مشکلات حاد روانی و یا بیماری های قلبی، ۲ تا ۳ برابر افراد عادی را منجر گردد.

نکته دیگر آنکه یکی از شیوه های یادگیری در کودکان، یادگیری مشاهده ای است؛ یعنی فرد به وسیله ی مشاهده ی رفتار و یا گفتار دیگران یاد می گیرد که چگونه رفتار کند. هر چه