بخشی از متن فایل پاورپوینت کامل شاعری که شعرش را وقف انقلاب کرد :

* شاعری مبارز با شعری انقلابی

تیرماه سال هجری شمسی شاعری از نسل محمد جان قدسیِ مشهدی، شاعر برجسته‌ی عصر صفویه، در مشهد مقدس متولد شد: غلامرضا میرزاجانی معروف به غلامرضا قدسی مشهدی. او در شانزده‌سالگی اولین اشعارش را به دنیای واژه‌ها آورد. اشعاری که در بطن خود، مژده‌ی ظهور چهره‌ای درخشان را به شعر فارسی می‌داد. پنج سال بعد از آغاز شاعری، یعنی سال به‌همراه دوستانش بنای انجمن ادبی فردوسی را گذاشت تا به یکی از محافل پررونق شعر معاصر در مشهد تبدیل شود. شاعران انجمن ادبی فردوسی، دوستدار سبک هندی و نکته‌پردازی‌های صائب تبریزی بودند.

امیری اسفندقه، شاعر برجسته‌ی کشورمان، درباره‌ی شعر قدسی که به اعتقاد او زبانی ساده و روان دارد، می‌گوید: شعر استاد قدسی در قالب غزل، آن‌هم نوعی خاص از غزل که به سبک هندی یا اصفهانی معروف است، زبانزد خاص و عام است. ایشان در کنار دوستان ارجمند خود، استاد محمد قهرمان و استاد ذبیح‌الله صاحبکار، تلاش‌های بی‌شائبه و جوشش‌های نابی داشتند. در واقع می‌توان گفت این مثلث در معرفی این قالب در عصر حاضر کاری کرد که از عهده‌ی کسی برنمی‌آمد.[۱]

قدسی نه در کنار شعر، بلکه به همراه و با شعر، به فعالیت سیاسی و حمایت از نهضت های ملی و مذهبی پرداخت. او برای دفاع از سرزمین، هموطنان و اعتقاداتش، از شعر به مثابه سلاحی کارا بهره گرفت. فعالیت های او در حمایت از ملی شدن صنعت نفت و اشعار ضداستبدادی اش، از او شاعری مبارز ساخت.

* آشنایی با آیت الله خامنه ای

آیت الله خامنه ای در دوران نوجوانی، شعرخوانی قدسی را در میتینگ هایی که به مناسبت دفاع از نهضت ملی شدن صنعت نفت برگزار می شد، دیده بودند و شعر ضداستعماری قدسی را در حمایت از ملی شدن صنعت نفت پسندیده بودند. بعدها ایشان در اثنای آماده کردن مدرسه ی نواب مشهد برای استقبال از علامه امینی، قدسی را دید و آن شعر را برایش خواندند:[۲]

«شب با گل است و روز شود محو آفتاب

خوش تر ز زندگانی شبنم ندیده ام»

و این سرآغاز دوستی رهبر انقلاب و مرحوم قدسی می شود که باعث شد ایشان با انجمن ادبی فردوسی در مشهد نیز آشنا شود. جلسات انجمن هفته ای یک شب و در منزل عبدالعلی نگارنده برگزار می شد. عده ی اعضای این جلسه هرچند اندک بود، اما تبحرشان در نقد و حلاجی شعر بی مانند بود.[۳] محدثی خراسانی از شاعران نامی مشهد درخصوص فعالیت ادبی رهبر انقلاب در آن دوران معتقد است: حضور آیت الله خامنه ای در مجامع و محافل ادبی خراسان، حضوری پررنگ و تأثیرگذار بوده و بیشترین دوستان ایشان را در مشهد، شاعران شکل می داده اند. تأثیر کلام و جهت دهی های ایشان به گونه ای بوده که بسیاری از شعرهای انقلابی و مذهبی و آیینی سروده شده توسط شاعران بلندآوازه ی خراسان در سال های قبل از پیروزی انقلاب، مرهون این هدایت هاست.[۴]

امیری فیروزکوهی یکی از شاعران بزرگ معاصر همیشه از هوش آقای خامنه ای در دریافت پیچیدگی و ظرایف و طرایف شعر (مخصوصاً شعر سبک هندی) با تحسین توأم با حیرت یاد می کرد و بارها به غلامرضا قدسی گفته بود: ایشان بزرگ ترین شعرشناس ایران است. رهبر انقلاب نیز درخصوص اشتیاق خود به این جلسات ادبی می گویند: «از قم که به مشهد می آمدم، برنامه را جوری ترتیب می دادم که جلسه ی آن هفته ی انجمن ادبی [فردوسی] را درک کنم.»[۵]

اما ایشان سال داشتند که فعالیت های ادبی شان کم رنگ شد؛ چنان که می فرمایند این جلسات را به کل کنار گذاشتند: «ارتباطم با رفقای شاعر، منحصر به رفقایی مثل مرحوم قدسی و امثال او شد که در مقوله ی ما وارد بودند. یعنی به کل وضع زندگی ما عوض شد. آن وقت از جمله ورود در مباحث فلسفی، به خصوص مربوط به مارکسیسم و سوسیالیسم آغاز شد. کتاب ها و نقدها را می خواندم و مسائل را مداقه می کردم.»[۶] به این ترتیب، دوستی غلامرضا قدسی و آیت الله خامنه ای با مبارزات سیاسی و در کنار یکدیگر بودن در جبهه ی طرفداران امام خمینی رحمه الله علیه عمیق تر از گذشته شد.

شاعری مبارز، شعر انقلابی

فعالیت های سیاسی و مبارزات مرحوم قدسی، که از زمان مصدق آغاز شده بود، ادامه داشت تا اینکه سرانجام در سال دستگیر و زندانی شد. او پس از آزادی و تحمل یک سال اسارت، با شور بیشتری به مبارزات خود ادامه داد. اگرچه حاکمان ستمکار وقت سعی کردند او را با تهدید و تطمیع از هدفش بازدارند. محدثی خراسانی نام استاد قدسی را اولین بار با عظمت و بزرگی از پدرش که از اعضای انجمن فرخ مشهد بود، شنیده است؛ این گونه که حماسه سازان این مردم کسانی اند که مثل قدسی در زندان هستند. محدثی خراسانی در این باره می گوید: «بسیاری از شاعران آن زمان خراسان عضو جریان روشن فکری مسلمان بودند، اما بعض